Kto chce iść za mną?

Czy można dokładniej wskazać komuś drogę niż tak, by go prowadzić? Skorzystamy z tego zaproszenia od Jezusa?

Aneta Liberacka
Aneta
Liberacka
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Kto chce iść za mną?
Czy można dokładniej wskazać komuś drogę niż tak, by go prowadzić? Skorzystamy z tego zaproszenia od Jezusa?

Wielki Post to ten czas, kiedy Jezus zaprasza: chodź, od tej chwili już zawsze możemy iść razem. Razem upadać i podnosić się, razem przyjmować pomoc poprzez cudowne spotkania, ale też razem odbierać ciosy i znosić przebite dłonie, stopy a nawet serce. Razem tak będziemy iść, aż dojdziemy do całej prawdy o nas, staniemy nadzy i poczujemy, że nie ma już żadnego balastu, nie ma też żadnego retuszu naszego życia, żadnego upiększania, jesteśmy tylko my i prawda o nas. Dopiero wtedy osiągniesz spokój, znajdziesz ciszę. I tylko wtedy będziesz mógł wstać z nowymi siłami; jak Ja…. “Tajemnica odpoczynku! Pokora w ciszy wynosząca i dźwigająca wzwyż.”

W bardzo wielkim skrócie tak właśnie można streścić Drogę Krzyżową rozważaną przez kardynała Wyszyńskiego prawie 60 lat temu. Czasy się zmieniły, ludzie się zmienili, a nauka została niezmienna. A nawet jeszcze bardziej wybrzmiewa i jeszcze bardziej dziś się z nią identyfikujemy. Dziś szczególnie poszukujemy ciszy i prawdy o sobie. Tylko Droga Krzyża może doprowadzić człowieka do prawdy o nim i tylko ta droga może doprowadzić do ciszy do tego rodzaju spokoju i odpoczynku, po którym człowiek już tylko się wznosi, idzie wzwyż.

Tylko Droga Krzyża może doprowadzić człowieka do prawdy o nim i tylko ta droga może doprowadzić do ciszy do tego rodzaju spokoju i odpoczynku, po którym człowiek już tylko się wznosi, idzie wzwyż.

“Cisza… Szukamy jej, uciekamy w góry, tropimy ją w dolinach, zaszywamy się w głębokie lasy, zamykamy się na klucz we własnym pokoju, zatykamy uszy watą. Kładziemy się, zda się bezwolnie, wyciągając prosto ręce i nogi. Leżymy w ciszy. Nasz gorączkowy aktywizm jest opanowany. Człowiek musi docenić sens ciszy, spokoju i skupienia. Musi mieć pokorę w przerwaniu najwspanialszej działalności. Zamknąć oczy, popatrzeć na zieleń, poddać się słońcu, zaczerpnąć powietrza, karmić oczy pięknem przyrody. To pokorni słudzy….” – mówił Prymas Wyszyński.

Kto wie, może dziś najczęściej naszym krzyżem jest właśnie brak chwili wytchnienia. Narzucone tempo życia. Brak czasu dla rodziny, dla przyjaciół, dla siebie. “Paragrafy, przepisy, regulamin, rubryki, kolumny, cyfry… jak człowiek się z tym męczy, jak dziecko w gorsecie…”.

Wielki Post to ten czas, który daje nam Jezus, byśmy mogli spojrzeć na swoje życie z innej perspektywy. Cały ten okres, wszystkie obrzędy liturgiczne w ciągu Wielkiego Postu a potem Triduum, wszystkie te trudy, które zniósł Jezus – są dla nas. To wszystko po to, by nas Zbawić. Nie kiedyś tam, w przyszłym życiu, lub w bliżej nieokreślonej przyszłości. Chrystus chce nas Zbawić dziś. Chce nas Zbawiać każdego dnia. Ten czas, który rozpoczynamy właśnie o tym nam przypomina.

 

Życzę wszystkim pięknego Wielkiego Postu. Życzę, by właśnie ten post stał się dla każdego z nas czasem ciszy i czasem Zbawienia. 

Zapraszam w sposób szczególny do uczestnictwa w nabożeństwie Drogi Krzyżowej, którą w każdy piątek Wielkiego Postu będzie można przejść wspólnie z Prymasem Wyszyńskim na naszym portalu.

 

W tym numerze:

Droga Krzyżowa. Prowadzi Prymas Wyszyński. Zapowiedź


Droga Krzyżowa w Rywałdzie Królewskim. Świadectwo ofiary i cierpienia Prymasa Wyszyńskiego


Rachunek sumienia z Prymasem Wyszyńskim


Wielkopostne drogowskazy


Modlitwa do pięciu ran Chrystusa


Orędzie Papieża Franciszka na Wielki Post


 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Aneta Liberacka

Aneta Liberacka

Redaktor naczelny portalu Stacja7.pl, prezes Fundacji Medialnej 7. Z wykształcenia matematyk, doświadczenie zawodowe jako manager zdobywała w takich miejscach jak Comarch, czy HP, prowadząc projekty w Europie, Ameryce Środkowej i krajach arabskich. Mama czwórki dzieci, chętnie zabierająca głos w sprawach: kobiet, dzieci, rodziny, edukacji. Bliska jej sercu jest nauka społeczna Jana Pawła II. Na Stacji 7 od kilku lat prowadzi cykl "Rozmowy z Janem Pawłem II" oraz podejmuje tematy społeczne.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Aneta Liberacka
Aneta
Liberacka
zobacz artykuly tego autora >

Rodzeństwo. Najdłuższa miłość na świecie

Nikt tak pięknie nie przytnie ci grzywki jak starsza siostra. Nikt tak technicznie nie nauczy wchodzić na drzewo jak starszy brat.

Aneta Liberacka
Aneta
Liberacka
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Rodzeństwo. Najdłuższa miłość na świecie
Nikt tak pięknie nie przytnie ci grzywki jak starsza siostra. Nikt tak technicznie nie nauczy wchodzić na drzewo jak starszy brat.

Relacje z rodzeństwem są nie do zastąpienia. Rodzeństwo to sztuka życia społecznego. Sztuka opiekuńczości, wstawiania się za kimś, dotrzymywania słowa, zachowania tajemnic, sztuka miłości. Zdaje się, że rodzeństwo wymyślił Pan Bóg po to, byśmy zawsze mieli obok siebie kogoś takiego jak my. Kogoś z tym samym kodem, tą samą mimiką, grymasami, specjalnym językiem porozumiewania się, tym samym dowcipem i tą samą wrażliwością po to, byśmy nie czuli się sami.

Rodzeństwo to wspólnota myśli i wrażliwości, to pierwsza społeczność w życiu człowieka, paczka, drużyna, pierwsze “ziomki”, od których każdy może uczyć się życia i przetrwania, ale także poczucia wsparcia. Rodzeństwo to po prostu część nas.

Mark Twain opowiadał z lekkim dystansem taką historię, że miał brata bliźniaka, który w dzieciństwie zginął. Byli jednak tak do siebie podobni i tak bliscy, że nie jest w stanie powiedzieć, który z nich zginął, a który żyje. Podobieństwo bardzo przybliża. Chociaż my sami tego podobieństwa w sobie nie widzimy, jesteśmy z rodzeństwem często swoimi “kopiami”. Powtarzamy zachowania i z tego powodu, że zwyczajnie jesteśmy podobnie wychowani i z tego, że naśladujemy starsze rodzeństwo, chcemy być do nich podobni, ale także z tego powodu, że po prostu pulsuje w nas ta sama krew. Potrafimy się kłócić, ale też najpiękniej potrafimy się kochać. Biblia opisuje bardzo wiele historii rodzeństwa, czasem są one bardzo dramatyczne i są nauczką dla rodziców jak ważne jest wypracowanie dobrych relacji między dziećmi, a czasem są dla nas pięknym wzorem.

Kiedyś uczeń zapytał starego mędrca: “Po co mi bracia? Tylko się kłócimy.” Mędrzec powiedział mu, żeby wziął do ręki patyk i go złamał, uczeń tak zrobił. Następnie mędrzec powiedział, by uczeń zebrał 10 patyków złączył je i próbował złamać, to już się nie udało. – Widzisz wiązka patyków jest nie do ruszenia. Po to właśnie jest rodzeństwo – powiedział mędrzec.

Postanowiliśmy poświęcić to wydanie właśnie im, naszym siostrom i braciom. Chcemy docenić instytucję, która rodzeństwem się nazywa. Chcemy pokazać inspirujące przykłady biblijnych rodzeństw, które wspierały się całe życie i tych, które razem, wspólnie potrafiły tworzyć wielkie dzieła. Rodzeństwa są dla siebie inspiracją, wsparciem. Rodzeństwa potrafią także stawiać się do pionu, kiedy komuś się coś pomyli na trudnej drodze, którą jest życie.

Jak pewnie większość z nas szczęściarzy, którzy mają rodzeństwo, nikt mnie tak nie rozśmiesza jak mój brat i siostra i nikt nie wzrusza jak oni. Wzruszają mnie także relacje moich dzieci jakie ze sobą mają. Jednak najbardziej chyba wzruszający jest dla mnie obraz mojej babci i jej siostry. Kiedy obie, staruszki, bardzo już posunięte w latach, wieloletnie wdowy, mocno pochylone do przodu, z laseczką w ręku przemierzały w trudzie drogę do domu drugiej, gdy ta gorzej się poczuła, gdy czegoś potrzebowała, czy choćby po to, by pobyć razem. Miłość rodzeństwa to najdłuższa miłość na świecie, ponieważ trwa przez całe życie już od narodzin, aż do końca, do ostatniego dnia i wiecznie. 

Cieszmy się więc z rodzeństwa, jeśli je mamy, wspierajmy się i pamiętajmy, że nikt nie jest w stanie nas zrozumieć od pierwszych naszych dni jak brat i siostra.

 

Modlitwa za brata i siostrę

Proszę Cię, Panie, za moje rodzeństwo.

Spraw, byśmy się zgadzali

i pomagali sobie wzajemnie.

Błogosław każdemu z nas na jego drodze

i zachowaj nas w miłości wzajemnej.

Amen.

 

W tym numerze:

Konflikty w rodzeństwie. Jak je rozwiązywać?


Rodzeństwo – najważniejsze laboratorium społeczne


Benedykt i Scholastyka. Święte rodzeństwo


Józef i jego bracia. Historia o odnalezionym braterstwie


Prymas Wyszyński „od siebie” o wychowaniu


 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Aneta Liberacka

Aneta Liberacka

Redaktor naczelny portalu Stacja7.pl, prezes Fundacji Medialnej 7. Z wykształcenia matematyk, doświadczenie zawodowe jako manager zdobywała w takich miejscach jak Comarch, czy HP, prowadząc projekty w Europie, Ameryce Środkowej i krajach arabskich. Mama czwórki dzieci, chętnie zabierająca głos w sprawach: kobiet, dzieci, rodziny, edukacji. Bliska jej sercu jest nauka społeczna Jana Pawła II. Na Stacji 7 od kilku lat prowadzi cykl "Rozmowy z Janem Pawłem II" oraz podejmuje tematy społeczne.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Aneta Liberacka
Aneta
Liberacka
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap