Nasze projekty

Św. Fabian. Papież innowacji

Prężny działacz, organizator i wizjoner. Nie bał się wprowadzać innowacji do struktur kościelnych i karać tych, którzy siali zamęt i zgorszenie.

Reklama

Znak od Boga

Po śmierci papieża Anterosa kapłani i lud wiernych musieli wybrać kolejnego następcę świętego Piotra. I chociaż dobrych kandydatów było wielu, a każdy z nich odznaczał się gorliwością w wierze i troską o lud boży, trudno było zadecydować komu tym razem należy powierzyć klucze Kościoła. Wiadomo jednak, że to nie człowiek lecz Bóg daje natchnienie, a czasem wręcz wskazuje kogo przeznaczył do tej misji. Jak relacjonował Euzebiusz z Cezarei – ówczesny biskup, pisarz, teolog i historyk chrześcijański – 10 stycznia 236 roku nad głową pewnego rzymianina zatrzymał się gołąb. Człowiek ten był zupełnie nieznany. Nikt więc nie miał wątpliwości, że oto właśnie Bóg wskazał nowego papieża.

Faba czyli bób

Kim był? Czym się zajmował? Jaka była jego przeszłość? Na te pytania trudno dziś odpowiedzieć. Wiadomo o nim jedynie tyle, że pochodził z Rzymu i nosił imię Fabian. Tak musieli nazwać go rodzice, gdyż pod takim imieniem przeszedł do historii, a w III wieku nie było jeszcze zwyczaju przyjmowania nowych imion przez papieży. Imię Fabian wywodzi się z języka łacińskiego i oznacza “mężczyznę pochodzącego z rodu Fabiuszów”. Samo słowo faba tłumaczy się zaś jako bób. Kierując się zatem etymologią imienia nowego papieża, można przypuszczać, że należał on do jednego z najstarszych i najbardziej zasłużonych rodów patrycjuszowskich w starożytnym Rzymie albo też, że jego rodzina zajmowała się po prostu uprawą bobu.

Strażnik czystości

Pontyfikat papieża Fabiana trwał 14 lat i obejmował okres przerwy w prześladowaniu chrześcijan. Jego biogram można znaleźć w Liber Pontificalis – pierwszej Księdze Papieży zawierającej biografie papieży zaczynając od św. Piotra. Jej autorami byli najczęściej anonimowi duchowni kurialni rzymskiego Kościoła, najprawdopodobniej również wspomniany wcześniej Euzebiusz. Fabian podzielił Rzym na siedem kościelnych okręgów (diakonii), na czele których postawił diakona, który miał do pomocy subdiakonów oraz sześciu pomocników. Kolejnych siedmiu diakonów wyznaczył do prowadzenia akt męczenników. Wprowadził stopień święceń niższych, kleryckich. Od jego pontyfikatu zaczęto palić stare oleje, a co roku w Wielki Czwartek święcić nowe, a także skrupulatnie odnotowywać daty wyboru kolejnych papieży. Fabian zadbał o porządek na rzymskich cmentarzach, m.in zakończył budowę krypty biskupiej w katakumbach Kaliksta. Zatroszczył się o sprowadzenie z Sardynii ciał papieża Poncjana i atypapieża Hippolita oraz nakazał pochować ich ze czcią w Rzymie. To zdarzenie świadczyło również o tym, że Fabian cieszył się uznaniem na dworze cesarskim. Sprowadzenie bowiem ciał osób skazanych na śmierć wymagało zgody samego cesarza.

Reklama
Reklama

Nade wszystko zaś troszczył się, aby powierzony mu lud boży był prowadzony przez duchownych odznaczających się nieskazitelną moralnością oraz gorliwą i niczym nie zmąconą wiarą. Dlatego m.in. usunął z urzędu biskupa Prywata z Lambesi w Północnej Afryce, który był oskarżany o herezję i sianie zgorszenia.

Męczeńska śmierć

Po objęciu władzy przez cesarza Decjusza na nowo rozpoczęły się prześladowania chrześcijan. Jedni uciekli z Rzymu i prowadzili odtąd życie ukryte. Inni zaś zostali uwięzieni i ponieśli śmierć męczeńską m.in. na arenie w towarzystwie wiwatów i okrzyków rzymskiej widowni. Wśród nich był również Fabian, który poniósł śmierć 20 stycznia 250 roku. Jego ciało pochowano w katakumbach św. Kaliksta, a chrześcijanie szybko zaczęli otaczać kultem zmarłego papieża-męczennika.

Fabian, którego wspomnienie przypada 20 stycznia jest również świętym cerkwii prawosławej i opiekunem garncarzy.

Reklama
Reklama

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę