Każdy człowiek ma te same potrzeby i każdy ma własne sposoby na ich realizowanie. Jest jednak duża grupa ludzi (dzieci, staruszkowie, niepełnosprawni, chorzy, ofiary przemocy), którzy w sposób trwały lub przejściowo nie mogą swych potrzeb zrealizować. W społeczeństwie „tradycyjnym” z pomocą przychodzi rodzina, w „nowoczesnym” – wyspecjalizowane instytucje społeczne.
Po oczach, mimice twarzy czy choćby ułożeniu rąk można stwierdzić, że ktoś kłamie. Oczywiście nie każde poniżej opisane zachowanie czy gest musi od razu oznaczać, że mamy do czynienia z oszustem… W światowym bestsellerze „Mowa ciała” agent specjalny FBI Joe Navarro zdradza sekrety komunikacji niewerbalnej. Oto kilka sposobów na to, jak rozpoznać kłamcę.
Czy powrót do codziennych obowiązków musi wyglądać niczym wyrzucenie z raju wakacji do czyśćcowego świata nauki i pracy?
Wakacje w Polsce czy za granicą? Z rodziną, przyjaciółmi czy samotnie? Góry czy morze? Czynnie czy w totalnym „nic-nierobieniu”?
Są tacy którzy uważają, że na tym świecie należy tylko pracować, a dopiero w niebie będziemy odpoczywać. Życzę im siły. Nie dołączę się jednak do tej frakcji. Zanim zasłużymy na „wieczny odpoczynek”, poszukajmy już tutaj boskiego odpoczynku.
Jak pisał jeden z poetów George Herbert: „Jeden ojciec znaczy więcej niż stu nauczycieli”. Jaki więc powinien być idealny ojciec? Powinien mieć dużo czasu dla dzieci, być dla nich autorytetem i podporą. Ideałów nie ma, ale wiadomo, że do ideałów się dąży…
Tak jak w Trójcy Świętej, tak samo w ojcostwie ziemskim, fizycznym jest czymś bardzo ważnym, by najwięcej było tego co w Bogu – Ojcu – który jest naszym ojcem prawdziwie przebaczającym, kochającym, ale także wymagającym.
Mężczyzna ma w życiu cztery role do odkrycia i opanowania: Mędrca, Wojownika, Dawcy miłości i Króla. Żeby być Królem, a nie Uzurpatorem, trzeba opanować pierwsze trzy role. Gdy zdobędzie mądrość, będzie gotów do walki za swoich i nauczy się kochać, nikt nie będzie się bał zależności od niego. Ojciec będzie mógł być głową rodziny.
Dar, którym był mój rodzony ojciec stał się naturalnym fundamentem, na którym wyrosło moje własne powołanie do ojcostwa, ukształtował się sposób, w jaki traktuję ludzi szukających u mnie wsparcia.
A gdyby tak wysłać autostopem siedemdziesiąt dwie osoby w Europę mówiąc, że mają ten czas przeżyć jak rekolekcje? Dziwny pomysł. Na pewno mało rozsądny, a nawet powiedziałbym więcej: niebezpieczny i groźny. Dlaczego? Ponieważ ten rodzaj doświadczenia Bożej Opatrzności może nie tylko uzależnić, ale nawet zmienić życiowe plany.
Coraz więcej księży i zakonników traktuje internet „na serio”, tak, jak ambonę. Wielu z nich zakłada swoje kanały na Twitterze. Stworzyliśmy widżet, dzięki któremu w jednym miejscu zobaczycie najnowsze tweety najaktywniejszych z nich.
Z tygodnia na tydzień przybywa osób duchownych na Twitterze. Grupa polskich księży poprowadziła już rekolekcje wielkopostne na TT, były też medytacje nad wezwaniami litanii loretańskiej. Piszą klerycy, kapłani, biskupi na czele z papieżem.