video-jav.net
Z WATYKANU

Zmarł Joaquin Navarro-Valls

Wieloletni dyrektor biura prasowego Stolicy Apostolskiej, bliski współpracownik Jana Pawła II, Joaquin Navarro-Valls zmarł w środę 5 lipca 2017 roku

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Hiszpański lekarz i dziennikarz kierował watykańską Sala Stampa w latach 1984- 2006 , a od czasu przejścia na emeryturę był niezależnym dziennikarzem.

Joaquin Navarro-Valls urodził się 16 listopada 1936 roku w Cartagenie na południu Hiszpanii. W 1954 roku wstąpił do Opus Dei i studiował medycynę. Specjalizował się w psychiatrii, a następnie – w 1968 roku – ukończył studia dziennikarskie.

W latach 1962-1964 był asystentem w Barcelonie i tam założył naukowe czasopismo “Diagonal”. Później pracował w Rzymie jako korespondent dla “Diagonal” oraz “Nuestro Tiempo”. W tym czasie poznał ówczesnego metropolitę krakowskiego, kard. Karola Wojtyłę. W 1977 roku Navarro był korespondentem włoskim i bliskowschodnim madryckiego dziennika ABC. W 1983 roku został przewodniczącym Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej we Włoszech.

Od 1984 roku do lata 2006 roku Navarro-Valls był rzecznikiem prasowym Watykanu. Za medialną obsługę pontyfikatu Jana Pawła II, który obdarzał go wielkim zaufaniem, otrzymał liczne nagrody medialne we Włoszech.

“Jan Paweł II jest nieustannie obecny w moim życiu” – wyznał w jednym z wywiadów. Tuż po wyborze na papieża Benedykt XVI poprosił jego oraz całe kierownictwo Sala Stampa o kontynuowanie pracy.

Jako rzecznikowi papieża oraz dykasterii watykańskich podlegał mu ukazujący się codziennie oficjalny biuletyn Sala Stampa, publikujący pełne teksty przemówień papieża, listę osób przyjmowanych przez Ojca Świętego oraz dokumenty urzędów kurii rzymskiej. Navarro-Valls prowadził też w Sala Stampa konferencje prasowe w ważniejszych sprawach, m.in. z okazji ogłoszenia nowych encyklik papieskich.

 

Joaquín Navarro-Valls był pierwszym nie-Włochem stojącym na czele biura prasowego Stolicy Apostolskiej, po Luciano Casimirrim, ks. Angelo Fausto Vallaincem, prof. Federico Alessandrinim i ks. Romeo Pancirolim. Dla “watykanistów” i korespondentów prasy włoskiej jego nominacja była zaskakującą i w dużym stopniu irytującą wiadomością. Pisali, że jest za młody (miał wówczas 48 lat), że w młodości był torreadorem (wielokrotnie musiał zapewniać, że nigdy nie zabił byka), że jest zbyt elegancki, towarzyski i że lubi jedwabne krawaty. Padał też oczywiście zarzut, że jest członkiem Opus Dei.

Dziennikarze, którzy często mieli z nim kontakt podkreślali, że Navarro-Valls był prawie zawsze osiągalny dla swoich dawnych kolegów po piórze. Chętnie udzielał wyjaśnień i prezentował stanowisko Kościoła w różnych trudnych sprawach: w kwestii AIDS, miejsca kobiet w Kościele, czy teologii wyzwolenia. Był członkiem delegacji Stolicy Apostolskiej na szereg międzynarodowych konferencji organizowanych przez ONZ w Kairze (1994), Kopenhadze (1995), Pekinie (1995) i Stambule (1996).

Jako dyrektor biura prasowego Stolicy Apostolskiej Navarro-Valls kilkakrotnie przebywał z wizytą w Polsce, m.in. towarzysząc Janowi Pawłowi II w jego pielgrzymkach do ojczyzny. Do Polski przybywał również później. W 2006 roku był uczestnikiem VII Zjazdu Gnieźnieńskiego, był też gościem na uroczystościach objęcia archidiecezji krakowskiej przez kard. Stanisława Dziwisza. Ostatnio, we wrześniu br., uczestniczył w XI międzynarodowej konferencji na temat “Rola Kościoła katolickiego w procesie integracji europejskiej”, która obradowała w Tomaszowicach koło Krakowa.

 

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Papieska intencja na lipiec 2017 r.

Nigdy nie zapominajmy, że nasza radość to Jezus Chrystus – powiedział Franciszek w krótkim filmiku promującym jego modlitewne intencje. W lipcu Ojciec Święty poleca nam modlitwę w sprawie ewangelizacyjnej. Mamy prosić za tych, którzy oddalili się od wiary, aby „mogli, również za sprawą naszej modlitwy i ewangelicznego świadectwa, odkryć na nowo bliskość miłosiernego Pana i piękno życia chrześcijańskiego”. Zapraszamy do obejrzenia filmiku prezentującego tę papieską intencję.

Polub nas na Facebooku!

„Nigdy nie zapominajmy, że nasza radość to Jezus Chrystus, Jego miłość wierna i niewyczerpana. Kiedy bowiem chrześcijanin staje się smutny, znaczy to, że oddalił się od Jezusa.

W takich chwilach nie należy zostawiać go samym. Musimy dawać mu chrześcijańską nadzieję, zarówno słowem, jak też jeszcze bardziej przez nasze świadectwo, naszą wolność, naszą radość.

Prośmy Boga za naszych braci, którzy oddalili się od wiary, aby dzięki naszej modlitwie i ewangelicznemu świadectwu mogli odkryć na nowo piękno życia chrześcijańskiego”.

 

 

RV (KAI) / Watykan