video-jav.net

Belgia: drugi przypadek „wspomaganej śmierci” małoletniego

W Belgii poinformowano o drugim już przypadku „aktywnej pomocy w samobójczej śmierci” małoletniego. Belgijski dziennik „Le Soir” doniósł 8 lutego, że już w 2015 roku zastosowano eutanazję wobec niepełnoletniego mieszkańca Walonii

Polub nas na Facebooku!

W pierwszym przypadku „aktywnej pomocy w samobójczej śmierci” nieletniego w Belgii poinformowano 17 września 2016 roku. Uzasadniano to faktem, że 17-latek cierpiał w ostatnim stadium nieuleczalnej choroby. Wiadomość ta wywołała oburzenie i protesty przedstawicieli Kościoła oraz obrońców praw pacjenta w całej Europie.

 

„Takie postępowanie odbiera dzieciom ich prawo do życia”, oświadczył wówczas emerytowany prezes Papieskiej Akademii Życia, kard. Elio Sgreccia . Jego zdaniem, podjęta decyzja jest sprzeczna z odczuciami wszystkich religii, ale także z ludzkim instynktem. To zwłaszcza nieletni potrzebują wsparcia moralnego, psychologicznego i duchowego, stwierdził kard. Sgreccia.

 

Belgia jest jedynym krajem na świecie, w którym do eutanazji mają prawo nieuleczalnie chore dzieci, jeśli to wyrażą w sposób świadomy. Uchwaloną przez większość parlamentarną ustawę zezwalającą na eutanazję osób niepełnoletnich podpisał w marcu 2014 roku król Belgów Filip I. Zgodnie z tą ustawą, lekarze mają prawo dokonać eutanazji osób poniżej 18. roku życia, które są nieuleczalnie chore i cierpią z powodu silnego bólu, bez perspektyw na polepszenie stanu zdrowia. Taka decyzja musi być zatwierdzona przez rodziców i kilku ekspertów, a młody pacjent musi być świadomy sytuacji i rozumieć, co oznacza eutanazja.

 

Jest to już drugi przypadek eutanazji nieletniego od chwili wejścia w życie ustawy w 2014 roku. Belgia – obok Holandii – jest pierwszym na świecie krajem, w którym eutanazja dorosłych jest legalna od 2002 roku, a od 2009 roku jest ona też prawnie dozwolona w Luksemburgu.


ts / Bruksela

Katolicka Agencja Informacyjna

Polski kapucyn o napadzie na misję w RŚA: to prawdziwa apokalipsa

„To była prawdziwa apokalipsa ognia; oenzetowskie siły pokojowe nie stanęły w obronie bezbronnej ludności”. Tak w rozmowie z włoskim pismem Tempi o. Robert Wnuk OFM Cap opisuje atak 60 uzbrojonych po zęby muzułmańskich rebeliantów na miasto Bocaranga w Republice Środkowoafrykańskiej i tamtejszą misję kapucynów

Polub nas na Facebooku!

Po pierwszych, szczątkowych informacjach o czterogodzinnej napaści, 18 zabitych i dziesiątkach rannych dochodzą kolejne szczegóły.

 

Podkreśla się, że atak był tym większym zaskoczeniem, iż północno-zachodni rejon kraju, gdzie leży Bocaranga, uważany był dotąd za stosunkowo spokojny, w przeciwieństwie do wschodu, który pozostaje wciąż w rękach rebelii.

 

„Po tym, jak usłyszałem kule uderzające w bramę naszej misji, wyszedłem naprzeciw napastnikom. Oczywiście bałem się, ale pozostanie w pokoju na nic by się nie zdało. Liczyłem, że przyszli przede wszystkim kraść, i tak też było” – opowiada polski misjonarz od 15 lat pracujący w tym kraju. Z misji zrabowano pieniądze, komputer, telefony i motocykl. „Apokalipsa ognia trwała cztery godziny i przez ten czas z oenzetowskiej bazy sił pokojowych MINUSCA, gdzie jest 10 tys. żołnierzy, nikt nam nie przyszedł z pomocą. Pojawili się, jak już było po wszystkim, mówiąc ludziom, że zadbają o ich bezpieczeństwo. Jednak tym żołnierzom nikt już nie ufa” – podkreśla kapucyn.

 

„Celem ataku było zniszczenie ekonomii naszego miasta i zepchnięcie ubogiej ludności do jeszcze większej nędzy” – uważa misjonarz. Zniszczono 30 sklepów i spalono dwie ciężarówki. Ludzie schronili się na sawannie. Noc wciąż spędzają w buszu bojąc się, że oprawcy jeszcze powrócą. Instytucje państwa, poza stołecznym Bangi, nigdzie nie działają, nie obowiązuje żadna władza. „Nikt nam nie pomaga. Kobiety rodzą w buszu, bez najmniejszej opieki. Sytuacja jest dramatyczna” – mówi polski kapucyn.

 

Zapewnia jednocześnie, że mimo napiętej sytuacji misjonarze zostaną przy cierpiącej ludności. „Nasza obecność dodaje im odwagi i nadziei, a dzwon bijący codziennie na Anioł Pański jest znakiem tego, że nie są sami” – podkreśla o. Wnuk.


RV / Bangi

Katolicka Agencja Informacyjna