Psychoterapia, spowiedź: co je łączy, co dzieli? Wykład 15 stycznia

„Spowiedź, psychoterapia, kierownictwo duchowe. Co łączy, co dzieli?” - to temat najbliższego wykładu z cyklu "Duchowość dla Warszawy" organizowanego 15 stycznia przez Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Prelegentami będą tym razem psycholog dr Agnieszka Kozak i o. Piotr Kropisz SJ, kierownik duchowy. Spotkanie jak zwykle poprowadzi s. dr Judyta Pudełko i tradycyjnie odbędzie się ono w Narodowym Instytucie Kultury i Dziedzictwa Wsi (dawniej Biblioteka Rolnicza), ul. Krakowskie Przedmieście 66. Wstęp wolny. 

“Duchowość dla Warszawy” to nazwa cyklu wykładów otwartych organizowanych przez PWTW we współpracy z Biblioteką Rolniczą. Poprzednie spotkania odbyły się z udziałem m.in. dominikanina o. Adama Szustaka OP, ks. prof. Waldemara Chrostowskiego, dr. Jacka Pulikowskiego czy o. dr hab. Józefa Augustyna SJ.

 

 

ad/Stacja7

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Bp Libera wraca do Płocka od kamedułów

Przebywający od 6 miesięcy w zamkniętym klasztorze ojców kamedułów na Srebrnej Górze biskup płocki Piotr Libera kończy swój okres "pustyni" i wraca do diecezji. Czas odosobnienia biskup podsumował w wywiadzie udzielonym KAI.

Polub nas na Facebooku!

„Dni przeżyte w takim klimacie skupienia, modlitwy, pomogły odnaleźć to, co istotne w życiu człowieka wierzącego. Dawały okazję na wprowadzenie korekty w moim życiu osobistym i w pracy duszpasterskiej. Był to powrót do tej pierwszej miłości, o której pisze Apostoł Jan w księdze Apokalipsy (2,4)” – zwierza się biskup. I dodaje:

Nie chciałem być tylko obserwatorem życia pustelników na Srebrnej Górze. Dlatego od początku włączyłem się w porządek dnia obowiązujący w eremie. Inaczej mój pobyt w tym miejscu nie miałby sensu. Chciałem doświadczyć życia pustelnika w XXI wieku. To fascynujące, choć niełatwe doświadczenie. Powołanie pustelnika polega na dobrowolnym wybraniu i umiłowaniu samotności, która otwiera serce na Boga i ludzi. Milczenie, w którym pustelnik spędza kolejne dni życia prowadzi go stopniowo do wtajemniczenia w tę wielką ciszę, w której żyje Bóg i która jest jednym z imion Boga. W tej Ciszy i w tym milczeniu eremita realizuje istotę swego charyzmatu i odnajduje owo „unum necessarium” (por. Łk 10,42), na którym może i powinno opierać się jego życie. To jest dla pustelnika owa Betania, w której milcząco spędza czas u stóp Boskiego Mistrza, zasłuchany w Jego słowa. „Mnich bada przestrzenie wewnętrzne, tworzy ich mapę dla pozostałych i może być dla nich przewodnikiem; to mędrzec albo szaleniec Boży, który samą swą obecności sprawia, że rodzi się nowa siła”.

Zapytany o plany po powrocie, odpowiedział:

– Wracam do diecezji, do Płocka z nowymi siłami ducha i ciała. Wzmocniony przez Pana łaską Jego obecności i bliskości. Trochę jak prorok Eliasz pokrzepiony na pustyni Bożym pokarmem, podejmuję dalszą wędrówkę do mojej góry Horeb. Mając 68 lat, kres tej drogi rysuje się przede mną coraz bardziej wyraziście. Ufam, że dobiegający końca czas sabatyczny dobrze wykorzystałem i będzie on procentował teraz w mojej codziennej posłudze biskupiej. Nowych programów duszpasterskich nie planuję, bo prawdziwym programem – parafrazując myśl Benedykta XVI – jest nie postępować według własnej woli, ale wsłuchiwać się w słowo i wolę Chrystusa, poddawać się Jego kierownictwu, tak, aby to ON sam prowadził nasz Kościół lokalny w tej godzinie naszej historii.

ad, KAI

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Copy link
Powered by Social Snap