video-jav.net

Apel do parlamentarzystów o prawo do życia dla poczętego dziecka

Z apelem do parlamentarzystów o prawo do życia dla każdego poczętego dziecka i ochronę macierzyństwa, a także utrzymanie niekaralności matki dziecka poczętego, która zdecydowała się na aborcję wystąpiła Polska Federacja Ruchów Obrony Życia.

Polub nas na Facebooku!

– Muszę mocno podkreślić, że nasza inicjatywa zasadniczo różni się od inicjatywy Fundacji “Pro – prawo do życia” tym, że postulujemy pełną ochronę życia wszystkich poczętych dzieci, ale absolutnie opowiadamy się przeciwko jakimkolwiek sankcjom karnym dla kobiet, które dopuszczają się aborcji. Chcemy utrzymania takiego zapisu odnośnie do karalności kobiet, jaki jest w obecnie obowiązującej ustawie – poinformował KAI dr inż. Antoni Zięba, wiceprezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

 

“Absolutnie nie do przyjęcia jest dla nas postulat – zapisany w propozycji p. Mariusza Dzierżawskiego – możliwości karania pięcioma latami więzienia kobiety, która dopuściła się aborcji np. w sytuacji poczęcia dziecka w wyniku przestępstwa” – dodał Antoni Zięba.

 

Apel można podpisać na stronie internetowej www.kochamykazdedziecko.pl. Złożono pod nim już ponad 1100 podpisów. Jako pierwsza uczyniła to dr Wanda Półtawska, a kolejne m.in. b. marszałek Senatu Alicja Grześkowiak i wielu znanych, zasłużonych obrońców życia w Polsce.

 

Poniżej tekst apelu:

 

APEL DO POLSKICH PARLAMENTARZYSTÓW

o prawo do życia dla każdego poczętego dziecka i ochronę macierzyństwa

 

Apelujemy do Posłów i Senatorów RP o nowelizację ustawy „O planowaniu rodziny” z dnia 7 stycznia 1993 r., w celu wyeliminowania z niej wszystkich zapisów dopuszczających możliwość zabijania poczętych dzieci i uchwalenie takiego prawa, które chronić będzie życie każdego człowieka od momentu poczęcia, bez względu na stan jego zdrowia czy okoliczności poczęcia. Opowiadamy się też za utrzymaniem niekaralności kobiety – matki dziecka poczętego.

 

Apelujemy też o kompleksową i możliwie pełną opiekę nad matką i rodziną dziecka poczętego. W tym kontekście pragniemy zwrócić uwagę na konieczność zapewnienia stosownego wsparcia kobietom w ciąży, które znalazły się w trudnej sytuacji materialnej czy też życiowej. Postulujemy też objęcie tych osób programem świadczenia rodzicielskiego już od chwili zarejestrowania ciąży. Jednak najbardziej zdecydowanej pomocy i wsparcia potrzebują kobiety w ciąży problemowej, tj. w sytuacji, gdy poczęte dziecko jest prenatalnie chore, zagrożone jest zdrowie matki lub gdy ciąża jest skutkiem przestępstwa. Konieczna jest dla nich specjalna pomoc medyczna, materialna, psychologiczna i prawna. Ze swojej strony, w miarę swoich możliwości, zapewniamy wsparcie i pomoc na każdym etapie przygotowania, uchwalania i wdrażania tego tak potrzebnego programu.

 

UZASADNIENIE:

 

Funkcjonująca od 23 lat ustawa „O planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży” z dn. 7 stycznia 1993 r. z jednej strony anulowała narzuconą w warunkach komunistycznego terroru ustawę z 27 kwietnia 1956 r., zezwalającą na zabijanie poczętych dzieci i wprowadziła generalną ochronę życia poczętych dzieci, z drugiej strony jednak dopuściła aborcję w trzech wyjątkowych przypadkach, gdy: 1. ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej; 2. przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo poważnej choroby czy niepełnosprawności poczętego dziecka; 3. zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego. Należy tu podkreślić, że obrońcy życia zawsze domagali się i nadal się domagają pełnej ochrony życia każdego poczętego dziecka, bez wyjątków.

 

Pomimo swej niekonsekwencji, obowiązująca od ponad dwudziestu lat ustawa w istotny sposób przyczyniła się do wzrostu szacunku wobec życia poczętych dzieci. Wielokrotnie zmniejszyła się liczba aborcji, poprawił się stan zdrowia kobiet oraz rodzących się dzieci. Trzeba podkreślić, że te dobre rezultaty osiągnięto bez wprowadzania sankcji karnych dla kobiet dopuszczających się nielegalnej aborcji. Ustawodawca uznał bowiem, że kobie-ta wskutek różnorodnych konsekwencji psychicznych i fizycznych, sama staje się, obok dziecka poczętego, ofiarą aborcji.

 

Badania opinii społecznej z ostatnich lat wskazują, że większość Polaków opowiada się za prawem do życia wszystkich, bez żadnych wyjątków, poczętych dzieci. Opowiadają się oni za prawem do życia dla poważnie chorych czy niepełnosprawnych nienarodzonych dzieci, uznają także fakt, że zabicie dziecka nie jest właściwym rozwiązaniem dla leczenia kobiety – matki poczętego dziecka. Co do niezwykle rzadkiej sytuacji, w której „zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego”, nie można godzić się na pozbawienie życia poczętego dziecka tylko dlatego, że jego ojciec jest podejrzany o dokonanie przestępstwa.

 

Prawo do życia jest fundamentalnym prawem każdego człowieka: zdrowego i chorego, sprawnego i niepełnosprawnego, narodzonego i nienarodzonego. To ponadwyznaniowe prawo zapisane jest m.in. w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ (1948 r.) art. III: „Każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby” oraz w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (1997 r.) art. 38: „Rzeczpospolita Pol-ska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia”. Współczesna nauka, medycyna potwierdza jedno-znacznie fakt naukowy: życie człowieka zaczyna się w momencie poczęcia.

 

Podpisy: www.kochamykazdedziecko.pl


lk / Warszawa

Alina Petrowa-Wasilewicz laureatką nagrody dziennikarskiej “Ślad” 2016

Alina Petrowa-Wasilewicz została laureatką tegorocznej nagrody dziennikarskiej "Ślad"! Dziennikarka KAI otrzymała nagrodę im. Bp. Chrapka za „konsekwentne i pełne pasji przybliżanie postaci wybitnych postaci Kościoła, zwłaszcza kobiet oraz promowanie wzorców życia według nowego feminizmu Jana Pawła II”

Polub nas na Facebooku!


W imieniu całej redakcji serdecznie gratulujemy laureatce, która od początku istnienia Stacji7 jest naszą stałą autorką

(zobacz teksty Aliny Petrowej-Wasilewicz opublikowane na Stacji7).


Odbierając statuetkę Alina Petrowa-Wasilewicz dziękowała kolegom – dziennikarzom za dostrzeżenie pracy w agencji informacyjnej, która jest anonimowa, gdyż autorzy najczęściej podpisują się inicjałami. Wspomniała też patrona nagrody, bp. Jana Chrapka, który cenił rolę mediów, był na nie otwarty i mimo, że był już generałem Zgromadzenia Michalitów, a później biskupem, znajdował czas na przekazanie cennych uwag o najnowszych tekstach znanych sobie dziennikarzy.

 

Dziennikarka KAI odniosła się też do powodu nagrody – pisania o tradycji kobiecej w Kościele. Stwierdziła, że jest to spuścizna cenna, choć za mało znana. Wybitne Polski pracowały w najtrudniejszych miejscach tworząc nie tylko dzieła charytatywne, ale także edukacyjne, ewangelizowały wszystkie środowiska, wiejskie i miejskie, robotnicze, rzemieślnicze.

 

Laureatka dziękowała też rodzinie, kolegom z KAI i stwierdziła, że otrzymanie nagrody zobowiązuje do dalszej pracy na rzecz Kościoła.

 

W uzasadnieniu do nagrody Krzysztof Ziemiec wskazał, że jest to wyróżnienie za „konsekwentne i pełne pasji przybliżanie postaci wybitnych postaci Kościoła, zwłaszcza kobiet oraz promowanie wzorców życia według nowego feminizmu Jana Pawła II”.

 

„Ślad” jest nagrodą dziennikarzy dla dziennikarzy oraz innych ludzi mediów. Przyznaje ją Kapituła uformowana bezpośrednio po śmierci bp. Jana Chrapka w 2001 roku. – Nagroda ma upamiętniać postawę Biskupa, którego dewizą były słowa: “Idź przez życie tak, aby ślady twoich stóp przetrwały Cię!” – przypomniał prowadzący galę Krzysztof Ziemiec.

 

Ks. Kazimierz Sowa wspomniał działalność zmarłego niedawno laureata nagrody “Ślad” z 2014 roku, ks. Jana Kaczkowskiego. Podkreślił, że o ile nie był zawodowo związany z żadną redakcją, a jednak był otwarty na każdą redakcję.

 

Laureatami dotychczasowych czternastu edycji Nagrody “Ślad” byli kolejno: Ewa K. Czaczkowska, Grzegorz Polak, Stefan Wilkanowicz, ks. Jerzy Szymik, Marek Zając, Szymon Hołownia, ks. Marek Gancarczyk, ks. Kazimierz Sowa, Anna Gruszecka, Tomasz Królak, Jacek Moskwa, Krzysztof Ziemiec, ks. Jan Kaczkowski i Piotr Żyłka i Tomasz Rożek.

 

W tegorocznej edycji nominowani do nagrody byli: dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej Stanisław Karnacewicz oraz dziennikarz radiowy, publicysta i reportażysta Dariusz Rosiak. Stanisław Karnacewicz otrzymał nagrodę specjalną Kapituły Nagrody “Ślad”.

 

Alina Petrowa-Wasilewicz urodziła się w 1954 r. Sofii, w rodzinie bułgarsko-polskiej. W 1972 r. rozpoczęła studia na polonistyce Uniwersytetu Warszawskiego. Po studiach wychowywała trójkę dzieci, pracowała też w Instytucie Słowianoznawstwa PAN. Od 1988 r. jest związana z mediami. Pracowała lub współpracowała z czasopismami W drodze, Królowa Apostołów, Być sobą, Gość Niedzielny, Więź, List do Pani. Od dwudziestu lat pracuje w Katolickiej Agencji Informacyjnej. Jest autorką lub współautorką kilkunastu książek, m.in. Leksykonu Ruchów i Stowarzyszeń w Polsce, wywiadów z o. Jackiem Salijem, abp Damianem Zimoniem, bp Ignacym Jeżem, o. Joachimem Badenim, a także założycielek żeńskich zgromadzeń bezhabitowych – m. Eleonory Motylowskiej i m. Róży Godeckiej oraz ostatniej pielgrzymce Jana Pawła II do Polski – “Fajerwerk na trzecie tysiąclecie”.

 

Ostatnio ukazała się jej książka, poświęcona przeżywaniu macierzyństwa “Kapłanki czy kury”. Jest też autorką wielu artykułów, poświęconych tradycji kobiecej w kościele, edukacji, ochronie życia. Blogerka Areopag21.pl, felietonistka stacja7.pl. Od wielu lat jest członkinią i przewodniczącą Krajowej Rady Katolików Świeckich.

 

Jest zamężna, ma troje dzieci. Mieszka w Warszawie.


mip / Warszawa


Zobacz teksty Aliny Petrowej-Wasilewicz na Stacji7!