ŚWIĘCI

Augustyn Zhao Rong i Towarzysze. Wspominamy 120. męczenników chińskich

Przez kilka ostatnich stuleci Kościół katolicki w Chinach nieustannie wzrastał, ale był jednocześnie wielokrotnie prześladowany. Z powodu wiary ginęli misjonarze, biskupi, prezbiterzy oraz świeccy. Dziś w liturgii wspominamy Augustyna Zhao Rong i towarzyszy - grupę 120. męczenników chińskich, których w 2000 roku kanonizował papież Jan Paweł II.

Polub nas na Facebooku!

Za pierwszego chińskiego męczennika uznawany jest o. Franciszek Fernandez de Capillas, który poniósł śmierć w 1648 roku podczas najazdu Tatarów na region Fujian. Hiszpański dominikanin został beatyfikowany w 1909 roku, a następnie kanonizowany w 2000 roku.

Grupie 120. męczenników kanonizowanych w 2000 roku przez Jana Pawła II przewodzi Augustyn Zhao Rong. Pierwszy chiński kapłan umęczony za wiarę pochodził z prowincji Syczuan, jako dwudziestolatek wstąpił do wojska i uczestniczył w eskortowaniu do Pekinu grupy – cierpliwych i odważnych – chrześcijańskich więźniów. Ponownie zetknął się z nimi w prowincji Wuczuan, a także poznał o. Marcina Moya, którego wiara skłoniła Augustyna do przyjęcia chrztu w wieku 30 lat. Przez kilka kolejnych lat przygotowywał się do kapłaństwa a święcenia przyjął w 1781 roku.

Gdy za panowania cesarza Jiaqinga wszczęto prześladowania wobec chrześcijan Augustyn został aresztowany podczas pełnienia posługi, a później uwięziony w Chengdu, gdzie skazano go na dotkliwą karę cielesną. Otrzymał kilkadziesiąt uderzeń bambusowym kijem w kostki oraz policzków zadanych skórzaną podeszwą. Zmarł w więzieniu kilka dni później, 27 stycznia 1815 roku i został pierwszym kapłanem-męczennikiem pochodzącym z Chin.

Pod koniec XIW wieku prześladowania nasilały się, a członkowie sekty bojowników, zwanych bokserami, zaczęli napadać i palić kościoły, a następnie mordować wiernych. Przy ołtarzu zginęło dwóch francuskich jezuitów – Remigiusz Isoré i Modest Andlauer. Inni chrześcijanie pod przewodnictwem o. Mangin schronienia szukali w Czu-Kia-cho, a ostatniego ratunku w kościele. Śmierć poniosło w sumie około 1800 chrześcijan, ponadto około 1200 zginęło w okolicach miasteczka. Imiona tych osób, i to tylko w kilkudziesięciu przypadkach, ustalono wiele lat później. W 2000 roku Jan Paweł II kanonizował 120 męczenników chińskich, wśród których znaleźli się misjonarze: jezuici, franciszkanie, dominikanie, salezjanie i członkowie Paryskich Misji Zagranicznych, oraz biskupi, kapłani i świeccy, mężczyźni i kobiety, pochodzący z Chin.

brewiarz.pl, kh/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Św. Tomasz Apostoł. Ewangelizator Iranu i Indii

Choć kojarzymy go przede wszystkim z ewangeliczną sceną niedowierzania w realność Zmartwychwstania Pana Jezusa, św. Tomasz Apostoł był ważnym ewangelizatorem odległych krain, zwłaszcza dzisiejszego Iranu oraz Indii. 3 lipca w liturgii obchodzimy jego święto.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Jego imię wymieniane jest w Ewangelii wg. św. Jana aż cztery razy, w każdym przypadku z charakterystycznym dla niego przydomkiem “Didymos” oznaczającego greckie słowo “Bliźniak”. Nie wiemy jednak dokładnie czyim bliźniakiem był Tomasz. Według jednych tradycji miał siostrę bliźniaczkę Lizję, według innej – brata bliźniaka, Eleazara, według zaś zwolenników heretyckiej gnozy był bliźniakiem samego Pana Jezusa. 

Z całą pewnością Tomasz Apostoł był niezwykle popularnym świętym w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, bowiem wiele miejsca w swoich pismach poświęcają mu zarówno Ojcowie Kościoła, jak i autorzy spisujący pisma apokryficzne. Tzw. Ewangelia św. Tomasza to niejedyny znany apokryf, były jeszcze choćby Apokalipsa Tomasza czy Dzieje Tomasza oraz pismo znane jedynie z relacji Euzebiusza czyli “Historia Abgara”.

Z tradycji apostolskiej wiemy tyle, że św. Tomasz był zgromadzony z innymi uczniami i Maryją w Wieczerniku w dniu Pięćdziesiątnicy. Wiemy też, że później udał się do Królestwa Partów, na terenie dzisiejszego Iranu. Sami Partowie zresztą byli świadkam pierwszego publicznego głoszenia Ewangelii przez Apostołów, bezpośrednio w dniu Zesłania Ducha Świętego. Być może więc Tomasz udał się do ich rodzinnego kraju razem z pierwszymi nawróconymi wówczas w Jerozolimie?

Z pism Ojców Kościoła wiemy też, że Królestwo Partów nie było jedynym miejscem ewangelizacji przez św. Tomasza. Potem udał się jeszcze dalej bo na teren dzisiejszych Indii, gdzie zresztą jest bardzo czczony przez tamtejszych chrześcijan do dziś. Szczegółów tej podróży apostolskiej dostarcza wspomniany Apokryf “Dzieje Tomasza”. Według tej relacji Tomasz ok. 52 r. po Chrystusie miał wylądować na zachodnim wybrzeżu Malabaru i założyć tam siedem kościołów, pozostając z braćmi jako ich Apostoł. W 67 r. wybuchło na tym terenie prześladowanie chrześcijan, które ofiarą padł również św. Tomasz. Zamordowano go na przedmieściach dzisiejszego Madrasu, zwanego wówczas Calaminą. Do dziś znajduje się tam sanktuarium Apostoła, choć jego szczątki zabrano stamtąd już w III w. najpierw do Edessy, potem na wyspę Chios, aż wreszcie w 1258 do Ortony we Włoszech. 

Apostoł Tomasz jest patronem Indii, Portugalii, Urbino, Parmy, Rygi, Zamościa; architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, kamieniarzy, murarzy, stolarzy, małżeństw i teologów.

 

ad/Stacja7

 

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap