Nie żyje Wanda Zalewska-Zdun ps. „Rawicz”. Sanitariuszka w Powstaniu Warszawskim

O śmierci poinformował na Twitterze syn p. Wandy, Paweł Zdun. "Artysta plastyk, nauczycielka, najukochańsza Mama, Babcia i Prababcia odeszła w Panu" - napisał.

Polub nas na Facebooku!

Urodziła się 3 kwietnia 1926 roku. W 1939 r. ukończyła Szkołę Powszechną nr 64 przy ul. Felińskiego. W czasie okupacji brała udziałw  tajnych kompletach Gimnazjum i Liceum im. Aleksandry Piłsudskiej na Żoliborzu. Przed wybuchem Powstania ukończyła I klasę licealną. Od wiosny 1944 r. działała w konspiracji, przeszła szkolenie sanitarne. W lipcu przydzielono ją do działającego na Żoliborzu II Obwód “Żywiciel” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej.  Już składając przysięgę wiedziała, że “coś się będzie działo”.

Wybuch Powstania zastał mnie w mieszkaniu na Żoliborzu, na Słowackiego, u rodziców. Ja byłam nawet umówiona… Nikt nie wiedział dnia ani godziny, jak to się mówi. Nawet byłam umówiona na to, że tam bratu mojej koleżanki [to jest Janiny Ryttel] też korzystającej i z kompletów, i będącej tym razem łączniczką głównie na Żoliborzu – [że] pomogę mu w jakichś tekstach łacińskich, z których on ma zdawać. No więc oczywiście, ani ja tam nie dotarłam, ani on nie dotarł do mnie, bo każde z nas już wiedziało, że trzeba się pokazać w zupełnie innym celu, w zupełnie innym miejscu.

 

 

Wanda pracowała w punktach opatrunkowych i w szpitalu. Przeszła przez obóz przejściowy w Pruszkowie, potem trafiła do Częstochowy, gdzie w oddziale Rady Głównej Opiekuńczej dostała skierowanie na kwaterę do Kawodrzy Dolnej. Pod koniec 1944 r. odnalazła z pomocą PCK swoją matkę, z którą później wyruszyła w kierunku Warszawy, aby odszukać ojca, przebywającego po wypędzeniu z Warszawy w Brwinowie.

Wiosną 1945 r. powróciła do Warszawy. Zdała egzamin dojrzałości w Liceum im. księcia Józefa Poniatowskiego na Żoliborzu. Nie ujawniła swojej działalności w Armii Krajowej oraz udziału w Powstaniu Warszawskim. Rok później rozpoczęła studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, została członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Pracowała także jako projektant druków na tkaninach w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie.

W roku 1951 poślubiła Stanisława Zduna, który w latach okupacji pod ps. “Grom” był łącznikiem w Lubelskim Okręgu AK. Z tego związku przyszło na świat troje dzieci: Andrzej (ur. 1952), Anna (1956-2000) i Paweł (ur. 1960). W 1952 r. Wanda otrzymała dyplom ukończenia Akademii Sztuk Pięknych.

Pracowała jako plastyk, uczyła rysunku zawodowego i historii ubiorów w Zespole Szkół Odzieżowych w Warszawie. W 1980 weszła do Sekcji Oświaty i Wychowania Regionu Mazowsze NSZZ “Solidarność”. W październiku 2000 r. awansowana do stopnia podporucznika.

Wanda Zalewska-Zdun była odznaczona Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Armii Krajowej, Medalem “Digno Laude”, Medalem “Pro Memoria”, Złotym Medalem “Za zasługi dla obronności Kraju” i “Medalem Honorowy Powstania Warszawskiego 1944, 1 VIII – 2 X”.

Zdjęcie pani Wandy w zestawieniu ze zdjęciem legitymacyjnym z 1936 r. jako plakat pojawiło się w sierpniu ubiegłego roku na ulicach Warszawy.

 

 

os, 1944.pl/Stacja7

 

Reklama
Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



Reklama
Reklama

Zmarł o. Andrzej Koprowski SJ

Zmarł o. Andrzej Koprowski SJ. Twórca redakcji programów katolickich w Polskim Radiu i TVP, dyrektor programowy Radia Watykańskiego. Miał 80 lat.

Polub nas na Facebooku!

O. Andrzej Koprowski to były prowincjał wielkopolsko-mazowieckiej prowincji Towarzystwa Jezusowego, twórca redakcji programów katolickich w Polskim Radio i TVP, b. dyrektor programowy Radia Watykańskiego, autor i tłumacz wielu książek.

Urodził się 11 marca 1940 roku w Łodzi. Po ukończeniu studiów polonistycznych wstąpił do zakonu jezuitów. Studiował filozofię na wydziale teologicznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie i teologię w Collegium Bobolanum w Warszawie. 24 czerwca 1969 przyjął święcenia kapłańskie.

Był duszpasterzem akademickim na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1977 r. doktoryzował się w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Od 1979 do 1983 pełnił funkcję rektora “Bobolanum”. W latach 1983–1989 przebywał w Rzymie, jako asystent generała zakonu ds. Europy Środkowej i Wschodniej.

W latach 1989–1997 kierował nowo powstałą redakcją programów katolickich Telewizji Polskiej, a równocześnie w latach 1992-1997 też warszawskim oddziałem Katolickiego Biura Informacji i Inicjatyw Europejskich (OCIPE). W latach 1997-2003 był przełożonym prowincji wielkopolsko-mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego.

W latach 2004-2015 pracował w Radiu Watykańskim – początkowo jako zastępca, a następnie jako dyrektor programowy rozgłośni.

 

os, KAI/Stacja7

 

Reklama
Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



Reklama
Reklama

Copy link
Powered by Social Snap