video-jav.net

Młodzi rozmawiali o małżeństwie

Po raz drugi młodzież Koszalina zebrała się w Civitas Christiana w ramach cyklu "Porozmawiajmy o…". Po pierwszym spotkaniu dotyczącym kwestii uchodźców, 8 grudnia podjęli temat, który dotyka ich osobiście - przekonania o sensie zawierania małżeństwa.

Polub nas na Facebooku!

Duże wrażenie na słuchaczach – zwłaszcza na młodych małżonkach – zrobiło pytanie, które gość specjalny spotkania, dr Paweł Kwas z UKSW, usłyszał jako mąż z rocznym stażem: “co zrobiliście ze swoim sakramentem małżeństwa, jak go wykorzystujecie?”.

 

Młodzi z Koszalina kontynuują cykl spotkań, podczas których podejmują trudne tematy. – Nie chcę po prostu powielać czyichś tez, zależy mi na poznaniu prawdy. Sam chcę zrozumieć dany problem od podszewki choćby po to, by rozmawiając o nim, umieć go bronić – powiedział Filip Gonciarek z ZHR, który poprowadził dyskusję z gościem specjalnym wieczoru dr. Pawłem Kwasem, teologiem, pedagogiem, specjalistą ds. rodziny, a przede wszystkim od 27 lat mężem i ojcem 5 dzieci.

O wadze tematu, niełatwego nawet dla osób, które ostatecznie decydują się zawrzeć ślub w Kościele, powiedział na wstępie organizator spotkania – ks. Łukasz Gąsiorowski, dyrektor wydziału duszpasterskiego kurii biskupiej. Duchowny przytoczył statystyki Urzędu Stanu Cywilnego w Koszalinie dotyczące tendencji w zawieraniu małżeństw: ponad 330 osób uczyniło to w ub. roku w Pałacu Ślubów, a niewiele ponad dwieście w Kościele. Co więcej, wyjaśniał, nawet niektóre z małżeństw zawieranych w kościołach bywają powodowane raczej chęcią zadowolenia rodziców państwa młodych lub ładną oprawą uroczystości niż autentyczną wiarą w sens sakramentu. – Czy warto brać ślub w Kościele? Czy też jest porażką branie ślubu w ogóle w dzisiejszych czasach? – pytał zgromadzonych.

 

Niektórzy młodzi nie ukrywali, że osobiste doświadczenia, głównie wyniesione z rodzinnego domu, napełniają ich niewiarą w to, że warto zawrzeć małżeństwo. Rozstania rodziców ugruntowały w nich poczcie, że i oni sami są niezdolni do miłości, wierności, powiedzenia “kocham” drugiej osobie.

Dr Paweł Kwas, uspokajał ich, że to nie ludzkie zdolności, ale sam Jezus Chrystus wyposaża małżonków w siłę, która nie tylko pomaga im przezwyciężyć przeciwności, ale też buduje więź trwałą i nowy, choć zupełnie inny niż na początku, rodzaj uczuć. Pedagog nawiązywał do osobistych doświadczeń, bez ogródek mówiąc młodym koszalinianom o nieporozumieniach w małżeństwie, o wygasaniu emocji związanych ze stanem zakochania czy o wymogu zgody na cierpieniu dla współmałżonka.

 

Duże wrażenie na słuchaczach – zwłaszcza na młodych małżonkach – zrobiło pytanie, które dr Kwas usłyszał jako mąż z rocznym stażem: “co zrobiliście ze swoim sakramentem małżeństwa, jak go wykorzystujecie?”. – To mną tąpnęło. Wtedy nie potrafiłem powiedzieć, jak ja z tego korzystam – przyznał dr Kwas, który po latach przekonał się, że ślub w Kościele nie był tylko dodatkiem do życia. – Przeciwnie, to bardzo konkretna rzeczywistość, która jest dla mnie i żony realnym wsparciem.

Kolejna spotkanie z cyklu “Porozmawiajmy o”, które odbędzie się 5 lutego, zgromadzi młodzież wokół tematu energetyki jądrowej.

Obywatelski projekt zakazu aborcji eugenicznej

Obywatelski projekt zakazu aborcji eugenicznej "Zatrzymaj aborcję" został skierowany do pierwszego czytania - wynika z informacji podanych na stronach Sejmu RP. Posłowie powinni rozpocząć nad nim prace najpóźniej na posiedzeniu, które odbędzie się w dniach 27-28 lutego. Z kolei na najbliższym posiedzeniu 9-10 stycznia rozpatrywany ma być projekt liberalizacji aborcji autorstwa organizacji lewicowych.

Polub nas na Facebooku!

Projekt “Zatrzymaj aborcję” otrzymał właśnie nr druku (2146) i został skierowany do pierwszego czytania w Sejmie. Powinno ono nastąpić najpóźniej do dnia 28 lutego, tyle bowiem czasu minie od jego złożenia w Sejmie wraz z 830 tys. podpisów Polaków, którzy poparli projekt zakazu aborcji eugenicznej.

 

“Zatrzymaj aborcję” jest obywatelską inicjatywą ustawodawczą zgłoszoną przez Komitet Inicjatywy Ustawodawczej o tej samej nazwie. Ma ona jeden postulat – wykreślenie aborcji eugenicznej z polskiego prawa, czyli możliwości zabijania dziecka ze względu na podejrzenie choroby lub niepełnosprawności. Na mocy tego zapisu zabija się 95% dzieci poczętych w polskich szpitalach. Według danych Ministerstwa Zdrowia z 2016 r., 1042 na 1098 aborcji dotyczyło właśnie podejrzenia choroby lub niepełnosprawności.

Projekt zakłada zmianę ustawy z 7 stycznia 1993 r., znowelizowanej w 1996 r., o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, wprowadzając do tejże trzy zmiany. Najistotniejszą z nich jest uchylenie art. 4a ust 1 pkt 2, brzmiącego: “Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy: badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”.

 

Niedawno biskupi w Słowie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski pt. „Kochaj, nie zabijaj!” na Niedzielę Świętej Rodziny przypomnieli potrzebę ochrony życia człowieka na wszystkich etapach jego istnienia.

„W Sejmie czeka projekt ustawy „Zatrzymaj aborcję”. Przewiduje on zniesienie możliwości aborcji eugenicznej. Polscy Biskupi popierają tę obywatelską inicjatywę jako krok do pełnej ochrony życia i apelują do wszystkich ludzi dobrej woli o wyrażenie jej swego poparcia. Apelujemy też do sumień wszystkich posłów i senatorów, mając świadomość, że to od nich zależy decyzja, czy ustawa ta zostanie przyjęta” – napisali hierarchowie.

Inicjatywę “Zatrzymaj aborcję” poparła też m.in. Europejska Federacja Stowarzyszeń Rodzin Katolickich (FAFCE).

 

Na najbliższym posiedzeniu Sejmu (9-10 stycznia) rozpatrywany ma być natomiast projekt dopuszczający wprowadzenie aborcji praktycznie na życzenie kobiety, zgłoszony przez Komitet Inicjatywy Obywatelskiej “Ratujmy kobiety 2017”, złożony z organizacji lewicowych i feministycznych.

Projekt zakłada wprowadzenie aborcji niemalże bez żadnych ograniczeń – kobieta miałaby do niej prawo na własne życzenie przed upływem 12. tygodnia ciąży. Po upływie tego okresu zabijanie dzieci poczętych byłoby dopuszczalne w przypadku, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety; występuje prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu; lub gdy ciąża jest następstwem gwałtu.

Projekt zmienia m.in. zapisy związane z klauzulą sumienia. Nakłada na świadczeniodawcę obowiązek publicznego udostępnienia listy współpracujących z nim lekarzy, którzy powołują się na klauzulę sumienia, odmawiając udzielania świadczeń zdrowotnych związanych z przerywaniem ciąży. Lista nazwisk byłaby udostępniana kobiecie poddającej się aborcji na jej indywidualne życzenie.

 

Zapisy te ostro skrytykowała Naczelna Rada Lekarska, zaznaczając, że istota klauzuli sumienia polega na możliwości postąpienia przez lekarza zgodnie z jego wewnętrznymi odczuciami w danym przypadku.

“Niezależnie bowiem od siły argumentów przemawiających za koniecznością dążenia do “świadomego rodzicielstwa”, sumienie lekarza pozostaje sferą emocjonalną, w którą ustawodawca nie powinien ingerować” – podkreśliła Naczelna Rada Lekarska.

 

Lewicowe propozycje skrytykował także Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris. Jego eksperci wskazują przede wszystkim na możliwość likwidacji lub drastycznego osłabienia ochrony prawnej dzieci w prenatalnym okresie ich rozwoju. Co więcej, możliwość zabicia dziecka przed narodzeniem miałaby stać się prawem podmiotowym jego matki.

W myśl projektu, w pierwszych 12. tygodniach ciąży dziecko traciłoby jakąkolwiek ochronę prawną, matka bowiem mogłaby swobodnie zabić je bez jakichkolwiek ograniczeń (aborcja na życzenie). W kolejnych tygodniach ciąży nadal byłoby to możliwe w przypadku zaistnienia określonych warunków. Przede wszystkim chodzi o przesłanki eugeniczne, takie jak zaledwie podejrzenie nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka, kiedy to można byłoby je zabić do 24. tygodnia ciąży.

Szczególnie drastyczny jest przepis mówiący, że w przypadku, gdyby choroba uniemożliwiała dziecku „samodzielne życie, przerwanie ciąży jest dopuszczalne bez ograniczeń”. Bez jakichkolwiek ograniczeń czasowych dopuszczalne ma być również przerwanie ciąży w przypadku zagrożenia zdrowia matki. Przepisy te mogą prowadzić nawet do akceptacji zabijania dzieci już po urodzeniu.

 

Zdaniem dr. Marcina Olszówki, analityka Instytutu Ordo Iuris, “projekt może doprowadzić do akceptacji spotykanego w literaturze prawniczej poglądu, przyznającego ochronę prawną dziecku dopiero od chwili odcięcia pępowiny i sztucznie uznającego, że do tego momentu trwa ciąża. Uchwalenie projektu tworzyłoby warunki pozwalające nazwać „aborcją” zabicie urodzonego już dziecka, jeśli przed odcięciem pępowiny ktoś uzna, że jest ciężko chore lub zagraża zdrowiu matki”.

lk / Warszawa