Z KRAJU

Jak powinna wyglądać katecheza? Ukazało się polskie tłumaczenie Dyrektorium o Katechizacji

Dziś ukazało się polskie tłumaczenie Dyrektorium o Katechizacji. Jest to dokument zatwierdzony przez Papieża Franciszka. Przygotowała je Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, a nie jak dotychczas Kongregacja ds. Duchowieństwa, co podkreśla wielką rolę misyjności katechezy. Dyrektorium to jest uaktualnieniem poprzedniego dokumentu tego typu, który ukazał się w 1997 roku.

Polub nas na Facebooku!

Dyrektorium zawiera wskazówki, jak wprowadzić w praktykę treści zawarte w dokumentach, które traktują o katechezie. W tym przypadku jest to Konstytucja o Kościele soboru Watykańskiego II, adhortacja Catechesi tradentae oraz polskie dyrektorium z 2001 r. Nowe Dyrektorium zatwierdzone zostało 23 marca 2020 r. przez papieża Franciszka a prezentacja dokumentu w Watykanie miała miejsce 25 czerwca. Dziś polskie tłumaczenie zaprezentowano w sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski.

 

 

Dyrektorium liczy ponad 200 stron. Jego główne przesłanie mówi o tym, że “katecheza ma mieć charakter kerygmatyczny i winna być elementem ewangelizacji”, z podkreśleniem, że każdy chrześcijanin jest misjonarzem, a Kościół powinien szukać nowych sposobów przekazu wiary w obliczu wyzwań, które stawia świat cyfrowy i globalizacja kultury.

Dyrektorium o Katechizacji liczy 12 rozdziałów zebranych w 3 części. Pierwsza część “Katecheza w ewangelizacyjnej misji Kościoła” mówi o przekazywaniu Bożego objawienia. Zwraca uwagę na ewangelizacyjną misję Kościoła oraz na rolę katechezy w tej misji. Wiele miejsca poświęcono tu także powołaniu i formacji katechetów, którzy mają być prawdziwymi świadkami wiary. Dyrektorium zwraca uwagę, że powołanie katechetyczne dotyczy różnych osób różnych stanów – począwszy od biskupów, kapłanów i diakonów, poprzez osoby konsekrowane i katechetów świeckich, wśród których szczególna rola przypada chrześcijańskim rodzicom i dziadkom.

Część druga poświęcona jest procesowi katechizacji. Punktem wyjścia jest przedstawienie Bożej pedagogii wiary. Omówiona jest również m.in. metodologia w katechezie a następnie różne formy katechezy skierowane do różnych grup odbiorców – katecheza rodzinna, katecheza z dziećmi, katecheza w świecie młodych, katecheza z dorosłymi, osobami starszymi, osobami z niepełnosprawnością, imigrantami, emigrantami, czy osobami zmarginalizowanymi.

 

 

Część trzecia, “Katechizacja w Kościołach partykularnych” zwraca uwagę na katechezę w różnych kontekstach społeczno-kulturowych. Uznaje m.in. specyfikę Kościołów wschodnich i omawia wyzwania, które stoją przed parafiami, ruchami i stowarzyszeniami w Kościele, czy szkołami katolickimi, które w coraz większym stopniu powinny się stawać „wspólnotami wiary”. Zwraca również uwagę na specyficzne potrzeby związane z katechezą w wielkich miastach, w środowisku wiejskim, w kontekście ekumenicznym i wieloreligijnym itp . Podejmuje także temat wyzwań, jakie stawia przed człowiekiem kultura cyfrowa.

– Nowe dyrektorium dostosowuje się do tego, co o katechizacji mówi Papież Franciszek w adhortacji Evangelii gaudium. Papież chce katechezy kerygmatycznej. Dlatego też całe nasze dyrektorium kieruje się tą intuicją. Oznacza to, że ewangelizacja i katecheza muszą stanowić jedną całość. Katecheza jest bowiem jednym z etapów ewangelizacji. Nie jest dla niej alternatywą. Katecheza to wielki proces, który dokonuje się w różnych dziedzinach, od liturgii po świadectwo posługi charytatywnej, od modlitwy osobistej po wymiar moralny. Chcemy jednak, aby w tym wielkim procesie katechizacji jego najsilniejszym elementem było pierwsze głoszenie Jezusa Chrystusa – mówił abp Rino Fisichella, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji w rozmowie z Radiem Watykańskim w związku z czerwcową prezentacją dokumentu w Watykanie.

 

 

Polskie tłumaczenie dokumentu ukazało się w Wydawnictwie JEDNOŚĆ. Autorką przekładu z języka włoskiego jest Aleksandra Soroka-Kulma. Tekst merytorycznie skonsultował ks. dr hab. Andrzej Kiciński, profesor KUL.

 

os, KAI/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Z KRAJU

Siostry benedyktynki proszą o pomoc w budowie „Zacisza św. Benedykta”

Do Opactwa Benedyktynek w Żarnowcu na Pomorzu coraz liczniej przyjeżdżają goście poszukujący wyciszenia, odpoczynku, refleksji, modlitwy czy regeneracji sił psychicznych. W tym celu powstaje "Zacisze św. Benedykta" - miejsce, które będzie służyć pielgrzymom w odzyskaniu równowagi psychiczno-duchowej. Siostry proszą o wsparcie finansowe budowy.

Polub nas na Facebooku!

Siostry benedyktynki prowadzą w Żarnowcu “Dom Gości”, do którego przyjeżdżają osoby pragnące odbyć indywidualne rekolekcje w milczeniu, weekendowe rekolekcje benedyktyńskie lub rekolekcje w ciszy zatytułowane: „Słuchaj znaczy najpierw zamilknij”. W związku z dużym zainteresowaniem rekolekcjami i pobytem gości w opactwie, dom nie wystarcza, by pomieścić wszystkich, którzy chcieliby skorzystać z oferty rekolekcyjnej. Siostry postanowiły wyremontować budynek gospodarczy, tzw. “szary domek”, by móc odpowiedzieć na potrzeby gości – Dziś warunki znów się zmieniły; gospodarstwo zostało zredukowane, a pojawiła się potrzeba solidniejszego zaplecza dla Gości, coraz liczniej szukających tu ciszy, przestrzeni samotnej modlitwy, kontaktu z Panem Bogiem – wyjaśniają siostry na swojej stronie internetowej.

Przebudowa i remont budynku ma być jedynie pierwszym etapem powstania “Zacisza św. Benedykta”, ale pozwoli na pozyskanie sześciu pokoi noclegowych, w tym dwu dla osób niepełnosprawnych, trzech rozmównic, kawiarenki, spowiednicy oraz kaplicy domowej. 

Całkowity koszt przebudowy „szarego domku” wynosi 750 tys. złotych, z czego udało się zebrać nieco ponad 17 tys. zł. Siostry proszą o wsparcie finansowe poprzez wpłaty darowizny na konto bankowe oraz darowiznę online. Dane do przelewu oraz możliwość płatności online znajdują się TUTAJ. Raz w miesiącu w intencji ofiarodawców i ich rodzin w kaplicy sióstr odprawiana jest Msza święta. 

 

 

Początki Opactwa Benedyktynek w Żarnowcu sięgają XII wieku. Od jej początków była to wspólnota cysterek – mieszana, słowiańsko-germańska, a w XV w. wyłącznie germańska. Znane są imiona i nazwiska ostatnich cysterek, które żyły w niemal wygasłym żarnowieckim klasztorze do kasaty 1589 r., przeprowadzonej ze względu na brak rokowań na reformę i rozwój.

Wspólnota benedyktynek po raz pierwszy przybyła tu z Chełmna k. Torunia, przysłana na prośbę biskupa Hieronima Rozdrażewskiego przez Matkę Magdalenę Mortęską, która wcześniej osobiście dwukrotnie odwiedziła ten Dom. Ostatnia benedyktynka po kasacie pruskiej, s. Zofia Winnicka – mniszka toruńska zmarła 1 września 1866 r. Ostatnie 10 lat swego życia trwała na modlitwie sama jedna. Ludność ze wsi przynosiła jej jedzenie. Po śmierci s. Zofii nastał czas 80–letniej nieobecności mniszek benedyktynek w Żarnowcu na Pomorzu. Na terenie klasztoru funkcjonowała jedynie parafia.

Już w okresie 20-lecia międzywojennego wspólnota benedyktynek wileńskich planowała odnowienie klasztoru w Żarnowcu. Niestety wybuch II wojny światowej pokrzyżował te plany. Po zakończeniu wojny, w tak bardzo zmienionych warunkach politycznych, do Polski przybyła grupa 12 sióstr z przeoryszą s. Edytą Samuk OSB na czele. Siostry przyjechały z niewielkim dobytkiem i jedną kozą w bardzo szczególnym dniu 10 sierpnia 1946 roku, gdy diecezja chełmińska, która tak życzliwie przyjęła siostry, obchodzi swe patronalne święto św. Wawrzyńca. Siostry zastały opustoszały klasztor i powojenną biedę. Z wielką ufnością i gorliwością, wsparte ofiarną pomocą i życzliwością mieszkańców Żarnowca, rozpoczęły życie w tutejszym klasztorze według charyzmatu Świętego Benedykta i klasztor ożył na nowo.

Do czasu budowy nowej kaplicy siostry modliły się latem w chórze, a zimą w malutkim oratorium na poddaszu. Od 1991 roku trwały prace przy budowie nowej kaplicy zakonnej, która została uroczyście poświęcona 8 IV 1996 roku przez Księdza Arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego. Kaplica jest miejscem modlitwy mniszek, ale także daje możliwość wszystkim nawiedzającym nasz dom uczestnictwa w modlitwie liturgicznej oraz Adoracji.

 

zś/Stacja7, benedyktynki-zarnowiec.pl

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Copy link
Powered by Social Snap