fot. stacja7.pl/AI
Detale Triduum: Kołatka
Przez większą część roku pozostają niewidoczne, schowane w zakrystyjnych szafach, ale w Triduum Paschalnym ich suchy, przejmujący dźwięk staje się jednym z najbardziej poruszających znaków liturgii
W zakrystiach kościołów, ukryte w szafach i skrzyniach, czekają kołatki. Proste, wręcz prymitywne drewniane instrumenty wydające szorstki, suchy, przejmujący dźwięk. Wyjmuje się je tylko raz w roku, na zaledwie kilkadziesiąt godzin Triduum Paschalnego. Pojawiają się w Wielki Czwartek, bo podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej mają odegrać swoją rolę.
Milkną dzwony, słychać stukot kołatek
Liturgia Triduum Paschalnego działa na wszystkie zmysły, również na słuch. Gdy rozpoczyna się Msza Wieczerzy Pańskiej, która otwiera Triduum, jeszcze donośnie brzmią organy, a podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu” biją dzwony. Ten śpiew, niemal nieobecny przez cały Wielki Post, tutaj wybrzmiewa wyjątkowo uroczyście. Towarzyszą mu dzwony kościelne, ministranckie dzwonki, czasem także gong. Lecz gdy hymn się kończy, dźwięczność nagle ustępuje surowości. Od tej chwili aż do Wigilii Paschalnej dzwony milkną, a ich miejsce zajmuje suchy stukot kołatek.
W czasie podniesienia podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej, jedyny raz w roku, zamiast dzwonków rozlega się właśnie kołatka. W wielu miejscach także w Wielki Piątek i Wielką Sobotę, choćby w południe, nie słychać dzwonów, lecz kołatki. To one tworzą rytm Triduum.
Kołatka to instrument milczenia
Kołatka nie jest instrumentem ciszy, lecz milczenia. Jej nagła obecność w Triduum Paschalnym towarzyszy najbardziej przejmującym momentom męki Chrystusa, które liturgia nie tylko wspomina, ale uobecnia: ustanowienie Eucharystii, Jego pojmanie, sąd, skazanie, ukrzyżowanie i śmierć.
Ten sam dźwięk przecina jeszcze inny rodzaj milczenia: milczenie Wielkiej Soboty. Mileczenie wobec tajemnicy śmierci Chrystusa, tajemnicy Jego grobu, tajemnicy drzewa krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata. Milczenie Boga, który na cierpienie, zło i niesprawiedliwość nie od razu odpowiada mocą, lecz pozwala, by Syn wszedł aż w ciemność śmierci. Bym również ja nie bał się wejść z Nim w tę ciemność.
Przeczytaj również
-
Modlą się za innych, dziś same proszą o pomoc. Ich 150-letni klasztor pilnie potrzebuje remontu
-
Tymoteusz Puchacz wprost: „Wierzę w Jezusa Chrystusa i to dzięki Niemu jestem szczęśliwy”
-
Niezwykłe uzdrowienie chłopca za wstawiennictwem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. „Michał jest już zdrowy”
-
Notre-Dame, Lourdes i nie tylko! Te miejsca odwiedzi papież Leon XIV
-
Chłopiec po urodzeniu nie dawał oznak życia przez 61 minut. Dziś jest zdrowy! Cud przypisano abp. Fultonowi Sheenowi
-
„Mamo, tato, dlaczego nic nam o tym nie powiedzieliście?”. Francuzi odkrywają wiarę
-
15 obietnic Maryi dla modlących się na różańcu
-
Arcybiskup, który był gwiazdą telewizji i zdobył Emmy! Tego nie wiesz o Fultonie Sheenie
-
Wspomnienie odnalezienia ciała św. Klary. Czy jej szczątki zaginęły?
-
Ksiądz z Myślenic potrącony przez motocykl. Parafia apeluje: „bardzo potrzebuje modlitwy!”
-
Marcin Przeciszewski: Stolica Apostolska o dialogu religii w świecie konfliktów
-
Rola jezuity zmieniła Andrew Garfielda. „Łatwo było zakochać się w Jezusie Chrystusie”
-
Fabijański i Zawierucha w filmie o buncie w obronie krzyża. Jest pierwszy zwiastun „Egzaminu ’84” [ZOBACZ]
-
„Znachora” chyba zna każdy. A kim był człowiek, który tę historię napisał?
-
Nie tylko walka o medale. Polscy siatkarze znaleźli czas na modlitwę!
Kołatki bywają jeszcze używane, by zwołać wiernych na Wigilię Paschalną w wieczór Wielkiej Soboty. Potem znikają na cały rok. Gdy podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu” znów rozbrzmiewają organy, dzwony, dzwonki i gongi, kołatka ustępuje miejsca dźwiękowi zmartwychwstania.
