video-jav.net

Święty Robert Bellarmin

Skromny i prostolinijny Bellarmin nie przyjął nie bał się wytknąć błędów papieżowi

Rafał
Growiec
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Przy wyborze na kardynała postanowił on „nie gromadzić majątku, nie wspierać krewnych, ale ubogich, być zawsze zakonnikiem”. Wykazał się wielką wiedzą połączoną z prostotą i bezkompromisowością. Jego pokorne tragarzowanie dało Kościołowi nie tylko wzór do naśladowania, ale także solidny wykład prawowiernej doktryny. Jego wykłady tak dobrze broniły doktryny katolickiej, że protestanci zaczęli tworzyć katedry „antybellarminowskie”.

Święty Robert Bellarmin

Urodził się w możnej rodzinie w Montepulciano jako Roberto Francesco Romulo. Od początku związany był z jezuitami – uczęszczał do ich szkoły i wstąpił do tego zakonu wbrew woli ojca. Studiował filozofię w Kolegium Rzymskim, Mondowii, Padwie i Florencji. Z polecenia generała jezuitów kontynuował studia w Lowanium, gdzie też potem wykładał. Tu stworzył swoje dzieła: „Wykaz heretyków”, „O pisarzach kościelnych” i „O sakramentach”.. Po sześciu latach wykładów został ściągnięty do Rzymu. By mógł ukończyć „Kontrowersje” zwolniono go z obowiązków wykładowcy. Krótko był przełożonym prowincji prowansalskiej – papież Klemens VIII wezwał go z powrotem i nałożył tyle obowiązków, że Bellarmina zaczęto nazywać „tragarzem Kurii rzymskiej”. Ten pracoholizm zaowocował wydaniem „Katechizmu” i „Małego Katechizmu” – pierwszych kompendiów wiary katolickiej – a także kapeluszem kardynalskim w 1599 r.

Skromny i prostolinijny Bellarmin nie przyjął np. sporej pensji od króla Hiszpanii i nie bał się wytknąć błędów papieżowi. To z kolei spowodowało, że został arcybiskupem Kapui. Kardynał nie przejmował się tym „zesłaniem na prowincję” i wypełniał swoje obowiązki z zapałem. W 1605. r. Bellarmin był bliski wyboru na konklawe, a gdy obrano Pawła V, ten szybko sprowadził „tragarza” z powrotem do pracy. W Rzymie kardynał egzaminował biskupów, uczestniczył w pracach rożnych kongregacji, brał także udział w rewizji tekstu greckiego Nowego Testamentu i Wulgaty.

Święty Robert Bellarmin

Jako inkwizytor i wybitny teolog Bellarmin występował w procesie przeciwko Galileuszowi. Uczony jednak nie umiał znaleźć sensownych argumentów na poparcie swoich tez. Znajomość z Bellarminem nie pomogła. Kardynał nadzorował też proces Giordano Bruno (skazanego także za różne, czysto teologiczne herezje).

Pod koniec życia wydał komentarze do Psalmów, „O wzdychaniu gołębicy” i, co znaczące, „O sztuce dobrego umierania”.

(Kolejność wg wspomnień liturgicznych września i października)


1. Święty Grzegorz I Wielki – 3 IX



2. Święty Jan Chryzostom – 13 IX



3. Święty Robert Bellarmin – 17 IX



4. Święty Hieronim – 30 IX



5. Święty Franciszek z Asyżu – 4 X



6. Święta Teresa z Avila – 15 X



7. Święty Ignacy Antiocheński – 17 X


Rafał Growiec

Zobacz inne artykuły tego autora >
Rafał
Growiec
zobacz artykuly tego autora >

7 najpiękniejszych wyznań św. Augustyna

"Stworzyłeś nas bowiem jako skierowanych ku Tobie. I niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie" – to jedno z popularniejszych zdań św. Augustyna, którym rozpoczyna „Wyznania”. Przeczytajcie, jak ten Święty rozmawiał z Bogiem

Polub nas na Facebooku!


1. Boże mój, zupełnie by mnie nie było, gdyby Ciebie we mnie nie było.


2. W młodości odstąpiłem od Ciebie, Boże mój, i zabłąkałem się, jakże daleko od Twojej ręki, która mogłaby mnie podtrzymać. I stałem się dla siebie ziemią jałową.


3. Ale wyciągnąłeś rękę z wysoka i wydobyłeś duszę mą z tej ciemnej przepaści. Bo przed Tobą płakała nad moją dolą wierna Ci matka moja, bardziej niż płaczą matki nad mogiłami dzieci… I wysłuchałeś ją, Panie, wysłuchałeś, nie pogardziłeś łzami, co rzęsiście spływały z jej oczu na ziemię w każdym miejscu, gdzie się modliła.


4. Bo z Ciebie, Boże, są wszystkie dobra; z Boga mojego – moje ocalenie.


5. Nie jest odległa od nas wszechmoc Twoja, nawet wtedy, gdy my daleko od Ciebie odchodzimy.


6. Przyjmij te wyznania, ofiarę jaką składają moje usta Tobie, który je stworzyłeś i skłoniłeś do tego, by sławiły imię Twoje. Ulecz wszystkie kości moje, aby wołały: Panie, któż podobny Tobie? Ten, kto spowiada się Tobie, nie powiadamia Ciebie o tym, co w nim się dzieje. Oczy Twe bowiem przenikają serce zamknięte.


7. Człowiek może się opancerzyć twardością, ale niczym to jest dla Twojej ręki, która, jeśli chcesz, może każdy pancerz skruszyć – albo dla okazania miłosierdzia, albo dla wymierzenia kary. Nikt nie zdoła się osłonić przed żarem Twym.


Przeczytaj biografię św. Augustyna