Natalia Niemen zaśpiewa u ks. Popiełuszki

Natalia Niemen - znana artystka muzyki chrześcijańskiej wystąpi 29 marca z koncertem pieśni pasyjnych w sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki na warszawskim Żoliborzu. W tej parafii stawiała swoje pierwsze muzyczne kroki.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Natalia Niemen zaśpiewa u ks. Popiełuszki
Natalia Niemen - znana artystka muzyki chrześcijańskiej wystąpi 29 marca z koncertem pieśni pasyjnych w sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki na warszawskim Żoliborzu. W tej parafii stawiała swoje pierwsze muzyczne kroki.

Koncert będzie wpisany w miejscową tradycję organizacji comiesięcznej modlitwy uwielbienia pod nazwą “Wieczór z Jezusem” właśnie w piątki a w piątki Wielkiego Postu zwykle o tej porze odbywa się Adoracja krzyża, połączona z medytacją nad Słowem Bożym i śpiewem pieśni wielkopostnych. 

Artystka również wystąpi z repertuarem pasyjnym, a w jednym utworze towarzyszyć jej będzie schola sanktuarium bł. ks. Jerzego. Mało kto wie, że pierwsze muzyczne kroki Natalia Niemen stawiała właśnie w tej scholi tylko wiele lat wcześniej. – Koncert ten zatem obok wartości duchowej, będzie miał dla artystki wartość sentymentalną – podróży do krainy dzieciństwa – zauważają organizatorzy wydarzenia.

Wspólnie z artystką wystąpi także Michał Zator – utalentowany muzyk, jeden z najlepszych polskich harfistów.

Koncert odbędzie się w głównym kościele a wstęp jest całkowicie bezpłatny. Jest to możliwe dzięki finansowemu wsparciu anonimowego darczyńcy. Zgodnie z jego życzeniem w trakcie wydarzenia odbędzie się zbiórka pieniędzy na jałmużnę wielkopostną, która zostanie przeznaczona na potrzeby osób ubogich.

Początek Piątek, 29 marca, godz. 20, Parafia św. Stanisława Kostki i Sanktuarium ks. Popiełuszki, Warszawa ul. Kardynała Stanisława Hozjusza 2.

 

 

ad/Stacja7


 

 

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Barka, która została na brzegu

Pewnie gdy ks. Szmidt opracowywał polskie słowa pieśni “Barka”, nie miał pojęcia, że stanie się ona Pieśnią - Symbolem Pielgrzymek Jana Pawła II do Polski a potem niejako symbolem także naszej pamięci o największym Rodaku

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Barka, która została na brzegu
Pewnie gdy ks. Szmidt opracowywał polskie słowa pieśni “Barka”, nie miał pojęcia, że stanie się ona Pieśnią - Symbolem Pielgrzymek Jana Pawła II do Polski a potem niejako symbolem także naszej pamięci o największym Rodaku

W roku 1979 młodzież pod oknem Papieskim na Franciszkańskiej, wtedy jeszcze nie tak słynnym, przeprowadziła z papieżem rozmowę:

– Śpiewaj z nami, śpiewaj z nami!

– Nie umiem

– Śpiewaj z nami…

– Ale co?

– Barkę

– Barkę? To śpiewajcie…

 

 

– Bardzo ładnie

– Ale tylko jedną zwrotkę umiecie.. drugiej nie umiecie.. 

 

No i zaśpiewali drugą i trzecią zwrotkę i tak już śpiewali ją zawsze i śpiewają nadal. Pieśń stała się symbolem naszych wspólnych spotkań z Janem Pawłem II. Stała się także symbolem naszych uczuć i wspaniałym wspomnieniem. Kiedy teraz śpiewamy ją wspólnie z okazji różnych rocznic związanych z Janem Pawłem II, każdemu głos drży i nie pozwala śpiewać na całe gardło, tyle w nas ta pieśń zostawia emocji. Każdy w tym momencie ma ochotę porzucić swoją barkę i iść za Jezusem. Każdy sobie myśli, że przecież ma ręce gotowe i czyste serce.

 

Tak nam się też chyba wszystkim kojarzy papież Jan Paweł II, ten następca Wielkiego Rybaka, na którego Jezus spojrzał, wypowiedział jego imię a on zaraz razem z Nim zaczął nowy łów.

 

Skąd się wzięła ta pieśń? Jaka jest jej historia?

“Barka” jest pieśnią hiszpańską w oryginale jej tytuł brzmi: “Pescador de hombres” czyli “Rybak ludzi”. Powstała, gdy hiszpański kompozytor Cesáreo Gabaráin pojechał na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Siedząc nad brzegiem jeziora Genezaret przypomniał sobie fragment z Ewangelii według św. Łukasza, opisujący powołanie Piotra Apostoła: “Odtąd ludzi będziesz łowił”. Gabaráin usiadł i napisał słynny refren: “Panie, spojrzałeś mi w oczy, Uśmiechnąłeś się, powiedziałeś moje imię. Porzuciłem w piasku moją łódź, z Tobą będę szukać innego morza”.

 

Świeżo po powstaniu pieśni przywiózł ją do Polski salezjanin pracujący na misjach. Poprosił swojego współbrata, ks. Stanisława, o napisanie polskich słów do wpadającej w ucho melodii. Ks. Stanisław się zgodził, choć nie znał hiszpańskiego. W zrozumieniu pierwowzoru pomagała mu znajomość łaciny i podobieństwo hiszpańskiego do tego języka Kościoła:

 

“Pisałem w nocy, bo w ciągu dnia miałem dużo lekcji w naszym seminarium w Lądzie n. Wartą… Pamiętam, że denerwowałem się nad tym tekstem, bo zwrotek było sporo, a ja hiszpańskiego nie znałem. Chwytałem jakieś pojedyncze słowa, których znaczenie ‘wyprowadzałem’ z łaciny. Byłem zły, bo czułem, że napisałem nie to, co powinienem napisać”.

– wspominał ks. Stanisław w 2005 r.

 

Jednak, gdy czyta się hiszpański oryginał i polskie słowa, bardziej chyba znane już na świecie, widać, jak znakomicie oddał sens i emocje zawarte w tekście Cesáreo Gabaráina.

 

Przyszedłeś na brzeg,

Nie szukałeś ludzi mądrych i bogatych.

Po prostu chciałeś, bym poszedł za tobą

Ref. Panie, spojrzałeś mi w oczy, Uśmiechnąłeś się, powiedziałeś moje imię.

Porzuciłem w piasku moją łódź, z Tobą będę szukać innego morza

Wiesz dobrze, co mam,

W mojej łodzi nie ma złota ani mieczy,

Tylko sieci i moja praca.

Panie, spojrzałeś mi w oczy…

Potrzebujesz moich rąk,

Mojego zmęczenia, które potrzebuuje innych,

Mojej miłości, która chce nadal kochać.

Panie, spojrzałeś mi w oczy…

Ty, Rybak innych jezior,

Wieczna tęsknota za duszami czekającymi.

Dobry przyjaciel – tak mnie nazywasz.

 

“Barka” ze słowami ks. Szmidta rozniosła się bardzo szybko. Do Jana Pawła II dotarła niemal od razu, choć nie wiemy dokładnie, w jakich okolicznościach. Może usłyszał ją u oazowiczów, którzy śpiewali ją na dniach wspólnoty, na które jeździł jako biskup krakowski? Wiemy od niego samego, że bardzo ją polubił. I że brzmiała mu w głowie, gdy usłyszał w październiku 1978 r. “wyrok” konklawe:

 

“Właśnie ta oazowa pieśń, prowadziła mnie z Ojczyzny przed 23 laty. Miałem ją w uszach, kiedy słyszałem wyrok konklawe, i z nią, z tą oazową pieśnią nie rozstawałem się przez te wszystkie laty. Była jakimś ukrytym tchnieniem Ojczyzny, była też przewodniczką na różnych drogach Kościoła i ona przyprowadzała mnie wielokrotnie tu – na krakowskie Błonia, pod Kopiec Kościuszki. Dziękuję ci, pieśni oazowa”

– mówił Jan Paweł II w 2002 r. 

 

Ksiądz Stanisław Szmidt – autor tych znanych na całym świecie słów “Barki” ale także innych znanych pieśni zmarł 22 lutego 2019 r.

Pokój Jego Duszy.

Słowa zapisane przez niego zostaną z nami zawsze.

 

 

 

 

 

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >