fot. Wikimedia Commons
„Oto komedia waszego życia. Ponura, ale tylko komedia”. O dziele Krasińskiego
"Oto komedia waszego życia i waszych dążeń. Ponura, straszna, ale tylko komedia" - powiedział o "Nie-Boskiej komedii" Zygmunt Krasiński, autor dzieła, którego rocznicę urodzin dziś obchodzimy.
„Nie-Boska komedia” to z pewnością najbardziej znane dzieło Krasińskiego, które powstało w 1833 roku, ale zostało wydane w 1835 roku. „Zaczęte w Wiedniu na wiosnę, skończone w Wenecji w jesieni 1833 r.” – takim dopiskiem opatrzył poeta rękopis „Nie-Boskiej komedii”. Krasiński, jako jeden z wielu romantyków, którzy doświadczyli klęski powstania listopadowego, nawiązał w swoim dziele do problematyki sobie współczesnej.
„Szelma Dant mnie wwiercił się do duszy”
W dziele Krasińskiego widzimy wyraźne nawiązanie do „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri, którym poeta się zainspirował. Napisał o tym w liście do swojego przyjaciela, również pisarza Konstantego Gaszyńskiego:
„Pytałeś się przeszłą razą, czy co się dzieje w moim mózgu podobnego do słowa „stań się””? Dzieje się, ale druga połowa: „i stało się”, diable leniwo się dopełnia. Szelma Dant mnie wwiercił się do duszy, chodzę z nim w ciąży od lat kilku […]. Można za naszych czasów wiele rzeczy o piekle nowych powiedzieć, bo się piekło odmienia z postępem czasu”.
„Oto komedia waszego życia i waszych dążeń”
Słusznie można się zastanawiać, czy oba dzieła to rzeczywiście komedie, jednak w przypadku „Boskiej Komedii” autor wiedzie czytelnika przez straszliwość piekła, czyśćca, ale na koniec prowadzi do raju. Zupełnie odwrotną sytuację widzimy u Krasińskiego, którego dzieło zaczyna się wizją ślubu i szczęścia, ale to wszystko zostaje zburzone i wiedzie do katastrofy. Finał jest tragiczny, ale autor twierdzi: „oto komedia waszego życia i waszych dążeń. Ponura, straszna, ale tylko komedia”.
„Nie-Boska komedia” we fragmentach
Wybraliśmy kilka ważniejszych fragmentów dzieła Krasińskiego, które warto przypomnieć (ale dobrze przeczytać „Nie-Boską komedię” w całości, wrócić do niej po skończeniu szkoły, bardzo polecamy!).
Przeczytaj również
-
Modlą się za innych, dziś same proszą o pomoc. Ich 150-letni klasztor pilnie potrzebuje remontu
-
Tymoteusz Puchacz wprost: „Wierzę w Jezusa Chrystusa i to dzięki Niemu jestem szczęśliwy”
-
Niezwykłe uzdrowienie chłopca za wstawiennictwem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. „Michał jest już zdrowy”
-
Notre-Dame, Lourdes i nie tylko! Te miejsca odwiedzi papież Leon XIV
-
Chłopiec po urodzeniu nie dawał oznak życia przez 61 minut. Dziś jest zdrowy! Cud przypisano abp. Fultonowi Sheenowi
-
„Mamo, tato, dlaczego nic nam o tym nie powiedzieliście?”. Francuzi odkrywają wiarę
-
15 obietnic Maryi dla modlących się na różańcu
-
Arcybiskup, który był gwiazdą telewizji i zdobył Emmy! Tego nie wiesz o Fultonie Sheenie
-
Wspomnienie odnalezienia ciała św. Klary. Czy jej szczątki zaginęły?
-
Ksiądz z Myślenic potrącony przez motocykl. Parafia apeluje: „bardzo potrzebuje modlitwy!”
-
Marcin Przeciszewski: Stolica Apostolska o dialogu religii w świecie konfliktów
-
Rola jezuity zmieniła Andrew Garfielda. „Łatwo było zakochać się w Jezusie Chrystusie”
-
Fabijański i Zawierucha w filmie o buncie w obronie krzyża. Jest pierwszy zwiastun „Egzaminu ’84” [ZOBACZ]
-
„Znachora” chyba zna każdy. A kim był człowiek, który tę historię napisał?
-
Nie tylko walka o medale. Polscy siatkarze znaleźli czas na modlitwę!
“Gwiazdy wokoło twojej głowy – pod twoimi nogami fale morza – na falach morza tęcza przed tobą pędzi i rozdziela mgły – co ujrzysz jest twoim – brzegi miasta i ludzie tobie przynależą – niebo jest twoim. – Chwale twojej niby nic nie zrówna”.
„Błogosławiony ten, w którym zamieszkałaś, jako Bóg zamieszkał w świecie, nie widziany, nie słyszany, w każdej części jego okazały, wielki, Pan, przed którym się uniżają stworzenia i mówią: „On jest tutaj”. (…) On będzie kochał ludzi i wystąpi mężem pośród braci swoich. – A kto cię nie dochowa, kto zdradzi za wcześnie i wyda na marną rozkosz ludziom, temu sypniesz kilka kwiatów na głowę i odwrócisz się, a on zwiędłymi się bawi i grobowy wieniec splata sobie przez całe życie. – Temu i niewieście jeden jest początek”.
„Boże, czyś Ty sam uświęcił związek dwóch ciał? Czyś Ty sam wyrzekł, że nic ich rozerwać nie zdoła, choć dusze się odepchną od siebie, pójdą każda w swoją stronę i ciała gdyby dwa trupy zostawią po sobie?”.
„Boże, czy Ty mnie za to potępisz, żem uwierzył, iż Twoja piękność przenosi o całe niebo piękność tej ziemi – za to, żem ścigał za nią i męczył się dla niej, ażem stał się igrzyskiem szatanów”.
„Chór Duchów z Lasu: Płaczmy za Chrystusem, za Chrystusem wygnanym, umęczonym – gdzie Bóg nasz, gdzie Kościół Jego? (…) Strzegliśmy ołtarzy i pomników świętych – odgłos dzwonów na skrzydłach nosiliśmy wiernym – w dźwiękach organów były głosy nasze – w połyskach szyb katedry, w cieniach jej filarów, w blaskach pucharu świętego, w błogosławieństwie Ciała Pańskiego było życie nasze. Teraz gdzie się podziejemy?”.
„Ja położyłem siłę moją w Bogu, który ojcom moim panowanie nadał”.
„Jak słup śnieżnej jasności stoi ponad przepaściami – oburącz wsparty na krzyżu, jak na szabli mściciel. – Ze splecionych piorunów korona cierniowa”.
„Od błyskawicy tego wzroku, chyba mrze, kto żyw. (…) oddziel mnie od tego spojrzenia, co mnie rozkłada w proch. (…) Galilaee, vicisti! (Galilejczyku, zwyciężyłeś!)”.
