KULTURA

Warszawa niezrównana – Włodzimierz Wysocki

Chyląc głowę w pokłonie, jadę przez Warszawę, polską Warszawę. Czuje, wierzę i śnię na jawie, że w Warszawie jestem, w Warszawie ... Oto ona - odbudowana, i ta sama, i nie ta sama, przez szaleńców z ziemią zrównana, niezrównana, nieporównana!

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Włodzimierz Wysocki

Dzienniki (fragmenty)

(…) Tam, na granicy, stanę i odetchnę,
pokażę paszport i stempelki
i żołnierz na mój widok się uśmiechnie
i szlaban w pozdrowieniu wzniesie wzwyż.

Jeszcze parę pytań
ma do mnie Kraj Rad
i ruszam z kopyta
w nieznany mi świat,
jeszcze prosi celnik
o autograf – i
tyle nas widzieli!
Wyjechaliśmy!

W lusterku z zewnątrz państwo widzę nasze.
Oj, za granicą jestem pierwszy raz!
na złość niektórym jestem i zobaczę
Warszawę, Paryż i sto innych miast!(…)

I nagle mózg rozsadzać zaczął czaszkę,
wróciło to, co wraca nie od dziś:
Powstanie przypomniało mi się Warszawskie
i polski ból w rosyjską wtargnął myśl.

Wzywali pomocy,
błagali o broń,
a nasi sztabowcy
zatrzymali front.
Chcieliśmy przez Wisłę
z marszu, jak się da …
i płakali wszyscy
słysząc wciąż:
“Nielzia! ”

Było – minęło, lecz do dzisiaj w sercu
niczym odłamek tamte sprawy tkwią:
bezsilny szloch naszych krasnoarmiejców
i ten haniebnie zatrzymany front …
Czemu stały armie
sześćdziesiąt trzy dni,
patrząc jak Powstanie
nurza się we krwi?
Ponoć był to akt,
taka nasza gra,
żeby wiedział Zachód,
kto tu rację ma.

A może sztab miał wtedy inne sprawy?
Może za późno zameldował zwiad?
Dociskam gaz – zbliżam się do Warszawy.
Nadrobić chcę spóźnienie z tamtych lat.
Koniec lasu, zmiana widoków,
coraz więcej domów i bloków,
cień za cieniem z boku,
przeskakuje miękko w samochód.
Autostrada i miasto w tle: –
Pany, zdrawstwujtie! Pani, zdrawstwujtie!
I ci co życzą nam źle –
wszyscy zdrawstwujtie, wszyscy zdrawstwujtie?

Chyląc głowę w pokłonie, jadę
przez Warszawę, polską Warszawę.
Czuje, wierzę i śnię na jawie,
że w Warszawie jestem, w Warszawie …
Oto ona – odbudowana,
i ta sama, i nie ta sama,
przez szaleńców z ziemią zrównana,
niezrównana, nieporównana!

Inne kraje i obyczaje –
strzałki, ronda, światła, tramwaje –
przed staruszką pokornie staję,
chcę zapytać jak jechać dalej.
Dukam polskie zdanie – pytanie,
a staruszka: “Prosto, kochani!”.
Potem drepcząc przez skrzyżowanie
powtórzyła: “Prosto, kochani!”.

Pańskiej, hardej Rzeczpospolitej,
Polsce twardej i Polsce sprytnej,
od zachodu i od wschodu bitej,
lecz zadziornej i niespożytej –
i Warszawie, bliskiej od dawna,
tak skrzywdzonej podczas Powstania,
legendarnej, pięknej jak panna –
do swidanja wam, do swidanja!

1973 (tłum. B. Jagiełło)

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >
KULTURA

Ennio Morricone. Kompozytor z misją

6 lipca w Rzymie zmarł Ennio Morricone, światowej sławy włoski kompozytor i dyrygent. Obok muzyki filmowej komponował dzieła o charakterze sakralnym m, in. mszę "Missa Papae Francisci", którą zadedykował papieżowi Franciszkowi, kantatę pt. "Pieśń o Bogu ukrytym" opartą na tekstach poetyckich i fragmentach nauczania Jana Pawła II oraz hymn na Jubileusz Roku 2000. Niejednokrotnie wyznawał, że jest człowiekiem wierzącym i praktykującym katolikiem.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Morricone jest znany przede wszystkim z muzyki do licznych filmów, takich jak np. „Pewnego razu w Ameryce”, “Misja”, “Kino Paradiso”, “Zawodowiec”, “Django”, czy „Nienawistna ósemka”. Za swoją twórczość był wielokrotnie nagradzany, m.in. w 2007 roku otrzymał Oscara za całokształt twórczości, a w 2016 roku tę samą statuetkę za muzykę do filmu „Nienawistna ósemka”. W 2019 r. otrzymał Złoty Medal Pontyfikatu papieża Franciszka.

 

 

Ennio Morricone dwukrotnie koncertował w Polsce: w 2007 i 2012 r. We wrześniu 2012 r. został wyróżniony medalem Papieskiej Rady ds. Kultury „Per Artem ad Deum”, który odebrał podczas targów „SacroExpo” w Kielcach. Otrzymał go „za geniusz tworzenia kameralności, nacechowanej liryzmem i prostotą przez wydobywanie dźwięków, które kocha cały świat”.

Podczas gali połączonej z koncertem pt. „Między niebem a ziemią” z udziałem przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Kultury kard. Gianfranco Ravasi, maestro Morricone mówił o inspiracjach osobą i nauczaniem Jana Pawła II, o filmach dedykowanych Karolowi Wojtyle i Janowi Pawłowi II, które ilustrował muzycznie.

„Pracując nad muzyką filmową odkryłem polskiego papieża i cierpienia, jakie wraz z nim przeżył naród polski” – zauważył Morricone, który skomponował muzykę do dwuodcinkowego fabularnego filmu telewizyjnego “Karol – człowiek, który został papieżem”. Film powstał w 2005 roku według scenariusza na podstawie książki “Storia di Karol” Gian Franco Svidercoschiego, znanego watykanisty polskiego pochodzenia.

 

 

Z kolei w czerwcu 2007 r. kompozytor wystąpił w Krakowie z nadzwyczajnym koncertem oratoryjnym “Pieśń o Bogu ukrytym”, który uświetniał obchody 750-lecia lokacji miasta. Kantata pt. “Pieśń o Bogu ukrytym”, jest oparta na 19 tekstach poetyckich i fragmentach nauczania Jana Pawła II, m.in. homilii wygłoszonej w kościele św. Jana na Lateranie, przemówienia do młodzieży w Paryżu, słów skierowanych w Rzymie do europejskich intelektualistów. Sama “Pieśń o Bogu ukrytym” to tytuł utworu Karola Wojtyły z 1944 roku. Prawykonanie kantaty odbyło się 3 marca 2007 r. w Auditorium Conciliazione w pobliżu Watykanu.

Morricone skomponował także jedną mszę – “Missa Papae Francisci”, którą zadedykował papieżowi Franciszkowi. Jej prawykonanie miało miejsce w czerwcu 2015 w kościele księży jezuitów Del Gesu w centrum Rzymu.

 

 

 

Morricone skomponował także hymn na Jubileusz Roku 2000. Pierwsze wykonanie utworu odbyło się w lipcu 1999 r. Odpowiadając na pytanie, co skłoniło go do napisania tego dzieła, Morricone powiedział: “Sacrum jest wielką inspiracją dla wierzącego muzyka. Co więcej, jest to powrót do przeszłości, gdyż muzyka narodziła się jako dialog z Bogiem”.

Wśród filmów, do których tworzył muzykę, można znaleźć wiele dzieł o tematyce religijnej. Oprócz wspomnianej wcześniej filmowej biografii Karola Wojtyły i – najbardziej znanego w jego dorobku – filmu “Misja”, są także filmy biograficzne – “Dobry papież” o św. Janie XXIII, “Maria Goretti”, “Ojciec Pio: Między niebem a ziemią”, a także obrazy poświęcone postaciom biblijnym – królowej Esterze, Dawidowi, Mojżeszowi czy Abrahamowi. 

 

ah, KAI, filmweb/Stacja7

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap