„Nie możecie z tym swoim Bogiem siedzieć w kościele, tylko musicie łazić po ulicach i ruch blokować?”
Szukasz pogody ducha? Nie groźny Ci deszcz łask? Oto miejsca, do których praktycznie, bez ograniczeń, można wbijać się przez cały rok. Ładuj baterie! Ciesz się Słońcem!
Gdy mówimy o stygmatykach niejednokrotnie na myśli mamy osoby pokroju św. Ojca Pio, św. Franciszka, bł. Katarzyny Emmerich. To ludzie o nieprzeciętnym życiorysie, błogosławieni i święci znani w każdym zakątku globu. Jednak świat stygmatyków jest o wiele bogatszy.
Wiele ważnych scen w Piśmie Świętym związanych jest z odpoczynkiem. Na jego tle rozgrywała się (niejedna) historia Narodu Wybranego.
Odpoczynek pojawia się w różnym kontekście na kartach Bliblii. Na jego tle dzieją się ważne sprawy.
Choć w centrum spotkania stała pokojowa przyszłość Ziemi Świętej była to wyraźna przerwa od polityki. Przerwa niezwykle wymowna. Gdy bowiem zawiodły wszelkie ludzkie siły, a negocjacje spełzły na niczym prezydenci Izraela i Palestyny błagali Boga o pokój. Widok niecodzienny.
„Drodzy Przyjaciele, Drogie Rodziny, nie bójcie się świętości! Jakże ważne jest dziś, by chrześcijańskie rodziny były święte” – to słowa homilii kardynała Pietro Parolina wygłoszonej podczas obchodów Dnia Dziękczynienia w Warszawie. Tysiące wiernych z całej Polski zgromadziły się dzisiaj ( 1 czerwca) przy powstającej Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie.
Każdy z nas ma za co dziękować Panu Bogu. Każdy z nas został obdarowany. Każdy ma talenty, którymi może się podzielić z innymi. Dlatego, jeśli się komuś wydaje, że nie ma za co dziękować Bogu, jest w wielkim błędzie.
Dzień Dziękczynienia to symbol, zapalnik, który każe ludziom postawić sobie pytania o sens dziękowania Bogu za to, co się dzieje w naszym życiu. To jest swego rodzaju edukacja społeczna.
Kościół miał, ma i będzie miał wielki wpływ na dzieje ludzkości. Nieważne jakie stanowisko wobec niego zajmujemy: nie da się zaprzeczyć czy przykryć kurzem niepamięci dorobku, którym Kościół podzielił się ze światem.
W XIX w. Ars było małą miejscowością, liczącą zaledwie 230 mieszkańców. Do znajdującego się na obrzeżach małego kościółka przychodziło kilka osób, dlatego nie było tam nawet parafii. Młody kapłan Jan został tam mianowany proboszczem po trzech latach spędzonych w oddalonym ok. 30 km Ecully. Zapewne nie spodziewał się, że w tym miejscu spędzi 41 lat swojego życia Młodość
– rozmowa z o. Tomaszem Grabowskim OP i ks. Krzysztofem Porosło.
