Miłość, która nie spada z nieba

Czasem, zanim wejdziemy w związek, wyobrażamy sobie, że miłość spadnie na nas jak grom z jasnego nieba. Że będzie spektakularna, filmowa, pełna uniesień. A jeśli nie ma motyli w brzuchu – to może to jednak nie to? Bo przecież miało porwać, zapierać dech, wywrócić świat do góry nogami…

Tymczasem ks. Piotr Pawlukiewicz przypomina, że miłość nie zawsze musi przychodzić z fajerwerkami. „Możliwe, że ich nie będzie” – mówi, i to wcale nie jest znak, że coś jest nie tak. Bo miłość to proces, który dojrzewa powoli, dzień po dniu.

Dzień Męża i Żony może być świetną okazją, żeby spojrzeć na swoją relację z innej perspektywy. Może nie spadły na Was niebiańskie iskry, ale może każdego dnia wydarza się między Wami coś znacznie większego? Może Twoja miłość jest jak winorośl – podlewana cierpliwością, zaufaniem, bliskością. Może właśnie dziś warto to sobie uświadomić i – zamiast czekać na romantyczne uniesienie – celebrować wspólne czytanie książki przed snem, wspólne pranie i gotowanie, wspólną kawę o szóstej rano?

Małżeństwo to Boży plan (nie przypadek!)

W modlitwie z pierwszego tygodnia naszego „Modlitewnika dla dwojga” pada bardzo ważne zdanie: „Skoro nas stworzyłeś, pozwoliłeś nam się spotkać, zwrócić na siebie uwagę, pokochać się, uświęciłeś ten związek, więc mamy pewność, że to jest ta właściwa osoba.” W świecie, który coraz częściej mówi, że „miłość to tylko chemia”, „związek to umowa”, a „ludzie się zmieniają” – takie słowa brzmią jak kontrargument. Ale właśnie na tym polega siła wiary. Małżeństwo nie jest dziełem przypadku, tylko odpowiedzią na Boże powołanie. Nawet jeśli poznaliście się przez przypadek, „kliknęło” Wam w mało romantycznych okolicznościach i daleko Wam do idealnej pary niczym te znane z reklam – to nie szkodzi. Bo nie o doskonałość tu chodzi, ale o wierność.

A jeśli w Twojej głowie czasem pojawia się pytanie: „Czy to na pewno ta osoba?”, nie traktuj go jak porażki – raczej jak znak, że wciąż Ci zależy. Bo prawda jest taka, że nie istnieją idealne dopasowania, gotowe układanki niczym z bajek Disney’a. Są tylko niedoskonali ludzie, którzy – mimo różnic, zmęczenia, nieporozumień – codziennie podejmują decyzję, by budować razem. Na dobre i na złe, w blaskach i w cieniach, w prozie codziennego życia. Bo to, że jesteście razem, nie jest dziełem przypadku.

Kiedy miłość się zmienia to nie znaczy, że gaśnie

Jedna z największych pułapek myślenia o miłości to przekonanie, że kiedy uczucia się zmieniają, to znaczy, że coś się kończy. Tymczasem prawda jest zupełnie inna: wszystko, co żyje, zmienia się. Miłość także.

„Tak, zmienicie się. Nie macie pojęcia, jacy będziecie, kiedy będziecie mieli 40 lat. Nie macie pojęcia. Marzenia, ideały… to się zmienia. Psychika się zmienia, nerwy się zmieniają.” – mówił ksiądz Piotr i miał 100% racji. Nie da się zaplanować całego życia. Przychodzi wypalenie, zmęczenie, zawody. Ale to nie znaczy, że uczucie umarło. Po prostu przeszło kolejną fazę. Może nie ma już tyle ekscytacji, ale jest głęboka więź. Może mniej jest romantycznych gestów, a więcej wspólnego milczenia, które wcale nie musi oznaczać niczego złego!

W Modlitewniku dla dwojga znajdziemy zdanie: „Pomóż nam patrzeć na siebie Twoimi oczami.” I jest to bardzo dobra wskazówka na dzisiejsze czasy. Może warto spojrzeć na współmałżonka nie jak na kogoś, kto „już nie jest taki, jak kiedyś”, ale jak na kogoś, kto wciąż jest obok? Mimo zmian, mimo wyzwań, mimo wszystko?

Czułość, która wygrywa z obojętnością

Często myślimy, że zagrożeniem dla związku są zdrady, dramaty, głośne kłótnie. Ale ks. Piotr przypomina coś znacznie bardziej niepokojącego: „Przeciwieństwem miłości nie jest nienawiść – przeciwieństwem miłości jest obojętność.”

Ile razy w ciągu dnia mijamy się nie patrząc sobie w oczy? Ile razy zakładamy, że „druga osoba wie”, że „po tylu latach nie trzeba już mówić”? Dzień Męża i Żony to dobry moment, by przerwać to milczenie. By powiedzieć coś prostego: „Dobrze, że jesteś.” Albo: „Wiem, że jesteś zmęczona/y. Dziękuję.” Bo miłość nie zawsze potrzebuje wielkich gestów. Potrzebuje obecności, czułości, która czasem wyraża się w zrobionej kanapce, czasem w sms-ie w środku dnia, czasem w jednym spojrzeniu, które mówi, że ktoś wciąż jest dla nas ważny.

Udane małżeństwo to cud?

Ten cytat niezmiennie wraca i za każdym razem brzmi niemal, jak odkrycie Ameryki: „Udane małżeństwo jest to cud i dowód na istnienie Pana Boga. To jest po ludzku totalnie niemożliwe.” Bo serio – jak to możliwe, że dwoje ludzi, zupełnie różnych, z innymi historiami, temperamentami, czasem nawet z odmienną wizją życia – potrafi ze sobą być? Przez lata, w zdrowiu i chorobie, w radości i znużeniu. To się nie dzieje „samo z siebie”. To się dzieje dzięki Łasce.

Nie musisz mieć małżeństwa idealnego, by świętować. Może właśnie to, że jesteście razem mimo wszystko, jest największym znakiem nadziei? Dzień Męża i Żony to święto, które mówi: jesteśmy razem! Nie dlatego, że wszystko zawsze grało, ale dlatego, że każdego dnia wybieraliśmy siebie na nowo. To naprawdę cud – taki codzienny, niepozorny, ale prawdziwy.

Nasze pomysły na wspólne świętowanie!

Nie musisz rezerwować stolika w restauracji z gwiazdką Michelin ani przeszukiwać internetu w poszukiwaniu „prezentu idealnego”. Nie musisz organizować spektakularnego wyjazdu czy zamawiać balonów z helem w kształcie serca. Miłość nie potrzebuje wielkiej sceny – wystarczy jej obecność. Czasem to, co najprostsze, staje się najpiękniejsze. Bo prawdziwe świętowanie nie polega na perfekcyjnej oprawie, ale na byciu razem – uważnie, z sercem, z czułością.

Dzień Męża i Żony to dobra okazja, żeby zwolnić, spojrzeć sobie w oczy i przypomnieć: hej, jesteśmy tu razem! I to jest wielka rzecz! Oto kilka prostych, ale pełnych znaczenia pomysłów na to, jak uczynić ten dzień wyjątkowym:

• Przeczytajcie razem jeden dzień z „Modlitewnika dla dwojga” – niech to będzie chwila zatrzymania i wspólnej refleksji. Modlitwa może być cichym „dziękuję”, może być westchnieniem albo uśmiechem. Nie musi być długa – wystarczy, że jest prawdziwa. I wspólna!
• Znajdźcie stare zdjęcia z Waszego ślubu – może te nieidealne, rozmazane, na których ktoś wszedł w kadr. I powiedzcie sobie: „Pamiętasz, jak się wtedy czuliśmy?”. Przypomnijcie sobie, co Was rozśmieszyło, co wzruszyło, co przysięgaliście i dlaczego to zrobiliście.
• Przytulcie się – bez powodu, nie do zdjęcia, nie na pokaz. Po prostu tak, jakby świat się na chwilę zatrzymał i wszystko, co ważne, mieściło się w tym jednym geście.
• Powiedz mu lub jej: „Wciąż Cię wybieram.” – to zdanie niesie więcej, niż tysiąc prezentów. Mówi: „Jestem przy Tobie i ani trochę nie przestało mi zależeć!”

Na koniec – może po prostu usiądźcie razem na chwilę i powiedzcie Bogu „dziękuję”? Bez wielkich przemówień, bez idealnych słów, prosto z serca:

„Pomóż nam Jezu widzieć doskonałość tam, gdzie my widzimy tylko przyzwoitość i zwyczajność. Przypominaj nam, że pobłogosławiłeś nas, byśmy stanowili jedno w dobrej i złej doli. Dziękujemy Ci za nasze małżeństwo, jest dokładnie takie, jakie ma być. Jest uświęcone przez Ciebie. […] Chcemy Ci dziś Panie Boże podziękować, że znalazła się na świecie taka osoba, która znając mnie tak dobrze jak nikt inny, kocha mnie. Dziękuję Ci Panie Boże za żonę. Dziękuję Ci, Panie, Boże za męża.”

Amen. I… wszystkiego najpiękniejszego – Mężu i Żono!

Na koniec – jeśli szukasz czegoś, co pomoże Wam być bliżej siebie i bliżej Boga, sięgnij po wyjątkową książkę „Modlitewnik dla dwojga. Dzień po dniu z ks. Piotrem Pawlukiewiczem”. To 52 tygodnie wspólnej drogi: codzienne słowo, modlitwa i refleksja o miłości, przebaczeniu i Bożej łasce. Modlitewnik, który koi serce, porządkuje myśli i pomaga rozmawiać – z Bogiem i ze sobą nawzajem. Piękny nie tylko w treści, ale i formie – sprawdzi się także jako wyjątkowy prezent ślubny lub rocznicowy.

Kup „MODLITEWNIK DLA DWOJGA” tutaj >>>