video-jav.net

Papież spotkał się z Ukraińskim Kościołem greckokatolickim

W Watykanie zakończyło się 6 lipca dwudniowe spotkanie papieża Franciszka z członkami Stałego Synodu i metropolitami Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK), największego spośród 23 katolickich Kościołów wschodnich. Wzięli w nim także udział szefowie niektórych urzędów Kurii Rzymskiej. W opublikowanym przez watykańskie biuro prasowe komunikacie zaznaczono, że podczas spotkania szczególną uwagę zwrócono na pracę duszpasterską, ewangelizację, ekumenizm, szczególne powołanie Kościoła greckokatolickiego w kontekście dzisiejszych wyzwań, sytuacji społeczno-politycznej, w szczególności wojny i kryzysu humanitarnego na Ukrainie, a także jego posługi w różnych krajach świata.

Polub nas na Facebooku!

Papież spotkał się z Ukraińskim Kościołem greckokatolickim
W Watykanie zakończyło się 6 lipca dwudniowe spotkanie papieża Franciszka z członkami Stałego Synodu i metropolitami Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK), największego spośród 23 katolickich Kościołów wschodnich. Wzięli w nim także udział szefowie niektórych urzędów Kurii Rzymskiej. W opublikowanym przez watykańskie biuro prasowe komunikacie zaznaczono, że podczas spotkania szczególną uwagę zwrócono na pracę duszpasterską, ewangelizację, ekumenizm, szczególne powołanie Kościoła greckokatolickiego w kontekście dzisiejszych wyzwań, sytuacji społeczno-politycznej, w szczególności wojny i kryzysu humanitarnego na Ukrainie, a także jego posługi w różnych krajach świata.

W komunikacie przypomniano, że spotkanie odbyło się z inicjatywy Ojca Świętego, który “chciał wyrazić swoją bliskość wobec tego wschodniego Kościoła katolickiego sui iuris”.

“Papież Franciszek wraz ze swoimi współpracownikami docenił historię tego Kościoła, jego tradycję duchową, liturgiczną, teologiczną i kanoniczną, wierność komunii z Następcą św. Piotra, potwierdzoną i przypieczętowaną krwią męczenników” – czytamy w komunikacie .

Zaznaczono, że spotkanie polegało na słuchaniu i towarzyszyła mu modlitwa, w duchu poszukiwania niezbędnych warunków dla rozwoju i rozkwitu tego Kościoła w dzisiejszym świecie.

Podczas spotkania szczególną uwagę zwrócono na pracę duszpasterską, ewangelizację, ekumenizm, szczególne powołanie Kościoła greckokatolickiego w kontekście dzisiejszych wyzwań, sytuacji społeczno-politycznej, w szczególności wojny i kryzysu humanitarnego na Ukrainie, a także jego posługi w różnych krajach świata.

Wyrażono nadzieję, że “metodologia dzielenia się może być kontynuowana w celu promowania harmonijnego rozwoju Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, a także innych Kościołów katolickich Wschodu w ich tożsamości i misji.

W przemówieniu inaugurującym spotkanie papież zaznaczył, że ma ono miejsce w “sytuacji trudnej i delikatnej”, kiedy od ponad pięciu lat Ukraina jest rozrywana działaniami wojennymi, a ci, którzy za to odpowiadają nie chcą się ujawnić. “W konflikcie tym najwyższą cenę płacą najsłabsi i najmniejsi, a pogłębia się on poprzez fałszywą propagandę i różnego rodzaju manipulacje” – powiedział Franciszek.

Papież zapewnił biskupów o swej modlitwie w intencji Ukrainy oraz tych, którzy zostali dotknięci trwającym tam konfliktem. Wyraził także wdzięczność za ich wierność Bogu i Następcy św. Piotra, która w ciągu wieków często wiele kosztowała. Wezwał również polityków do znalezienia dróg pokoju.

Papież podkreślił, że głównym zadaniem Kościoła jest dawanie nadziei, która nie opiera się na tym, co przemija. Ta nadzieja nigdy nie zawodzi, nigdy się nie chwieje oraz przezwycięża trudności siłą Ducha. „Dlatego, drodzy bracia, uważam, że w trudnych czasach jeszcze bardziej niż w czasie pokoju, dla wierzących najważniejsze jest bycie zjednoczonym z Jezusem, naszą nadzieją – powiedział Franciszek.

– Chodzi o odnowienie tej jedności, która zbudowana została w chrzcie i zakorzeniona w wierze, w historii naszych wspólnot, wielkich świadków: myślę o szeregach bohaterów codzienności, o tych wielu świętych z sąsiedztwa, którzy, w waszym narodzie z prostotą na zło odpowiadali dobrem. Oni są przykładami, w które trzeba się wpatrywać. To ci, którzy w cichości Błogosławieństw mieli chrześcijańską odwagę i nie stawiali oporu złu, lecz kochali nieprzyjaciół i modlili się za oprawców. Oni, na polu historii pełnym przemocy, zasadzili krzyż Chrystusa. I wydali owoce. To są ci, wasi bracia i siostry, którzy cierpieli prześladowania oraz męczeństwo i którzy, zjednoczeni tylko z Jezusem, odrzucili logikę świata, według której na przemoc odpowiada się przemocą, oraz napisali swoim życiem najpiękniejsze strony wiary. To oni są płodnymi ziarnami chrześcijańskiej nadziei” – mówił Ojciec Święty.

Franciszek zaznaczył, że aby stawać się Kościołem głoszącym ewangeliczną nadzieję, trzeba być ludźmi modlitwy i budować na duchu. Dlatego zachęceni przez Jezusa do czuwania i modlitwy, trzeba uczynić dar z samych siebie, bo ani przemoc, ani ucieczka niczego nie rozwiązują.

Oprócz modlitwy ważna jest także bliskość z drugim człowiekiem. Dlatego papież wezwał członków Stałego Synodu Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, by byli blisko swoich wiernych, świadcząc o Bogu, który stał się człowiekiem. Zachęcił ich także do wspólnego działania w duchu synodalności. Stąd potrzebny jest żywy i otwarty dialog pomiędzy pasterzami oraz pasterzy z wiernymi. Wskazał także na potrzebę otwarcia i poszerzania horyzontów, będąc jednocześnie wiernym własnej tradycji wewnątrz powszechnego Kościoła.

Uczestnikami spotkania byli z jednej strony abp Światosław Szewczuk, zwierzchnik UKGK wraz z Synodem Stałym i metropolitami, a z drugiej obok papieża sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolin; prefekt Kongregacji Kościołów Wschodnich kard. Leonardo Sandri; przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan kard. Kurt Koch i prefekt Kongregacji Nauki Wiary kard. Luis Ladaria.

Ukraiński Kościół Greckokatolicki, największy spośród 23 katolickich Kościołów wschodnich jest Kościołem katolickim obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, powstałym w wyniku podpisania Unii Brzeskiej w 1596 r. przez prawosławnych biskupów Rzeczypospolitej na czele z metropolita kijowskim Michałem Rahozą. Liczy dziś ponad 6 mln wiernych na Ukrainie, zwłaszcza w zachodniej części kraju. Ok. 3 mln żyje w diasporze w obu Amerykach (zwłaszcza w Kanadzie i Argentynie). Po likwidacji 1946 r. przez władze sowieckie, olbrzymich prześladowaniach i życiu w podziemiu, odrodził się w 1989 r. Obecnie dynamicznie się rozwija. Na początku XX w. w ramach Kościoła działały jedynie trzy diecezje w zachodniej Ukrainie (przemyska, lwowska i stanisławowska), teraz jest ich na Ukrainie aż czternaście. Ponadto na całym świecie działa ponad trzydzieści biskupich katedr, eparchii i egzarchatow. UKGK podzielony jest na osiem metropolii, cztery na Ukrainie, po jednej w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Brazylii.

KAI

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



 

 

Coraz bliżej beatyfikacji współtwórcy Dzieła Niewidomych w Laskach

Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła dziś za zgodą papieża Franciszka Dekret o heroiczności cnót ks. Władysława Korniłowicza, współtwórcy i kierownika duchowego Dzieła Niewidomych w Laskach. Do jego beatyfikacji potrzebne jest już tylko uznanie cudu za jego wstawiennictwem.

Polub nas na Facebooku!

Coraz bliżej beatyfikacji współtwórcy Dzieła Niewidomych w Laskach
Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła dziś za zgodą papieża Franciszka Dekret o heroiczności cnót ks. Władysława Korniłowicza, współtwórcy i kierownika duchowego Dzieła Niewidomych w Laskach. Do jego beatyfikacji potrzebne jest już tylko uznanie cudu za jego wstawiennictwem.

Ksiądz Władysław Korniłowicz urodził się 5 sierpnia 1884 roku w Warszawie. Wychowany w środowisku radykalnej inteligencji, porzucił studia przyrodnicze w Zurichu, podjęte na życzenie ojca, wybitnego psychiatry, i wstąpił w 1905 roku do Seminarium Duchownego w Warszawie. W latach 1906-1914 studiował filozofię i teologię we Fryburgu Szwajcarskim. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 kwietnia 1912 roku w Krakowie z rąk bp. Adama Sapiehy.

W latach 1914-1916 był kapelanem Zakładu Generałowej Jadwigi Zamoyskiej w Zakopanem, gdzie szczególnie apostołował wśród młodzieży. W latach 1916-1918 pracował już w swojej archidiecezji jako wikariusz, prefekt szkół warszawskich, archiwista i notariusz w Kurii Metropolitalnej. W latach 1918-20 pełnił funkcję kapelana wojskowego, odprawiał Mszę św. w okopach wojny polsko-bolszewickiej, spowiadał żołnierzy.

Na przełomie lat 1920/1921 jako sekretarz arcybiskupa Sapiehy odbył dwumiesięczną podróż do Austrii, Włoch, Francji i Belgii. Poznał wówczas osobiście wybitnych przedstawicieli tomizmu – kard. Desire Merciera oraz Jacques’a Maritaina. Po powrocie do Warszawy zapoczątkował w oparciu o zespół zwany “Kółkiem” szerszą pracę apostolską wśród młodej inteligencji.

Początki “Kółka” sięgają 1918 roku, kiedy to wokół ks. Korniłowicza zaczęło skupiać się grono młodzieży uniwersyteckiej zainteresowanej pogłębieniem wiedzy religijnej i życia wewnętrznego. Grono to nie stanowiło organizacji, lecz było grupą przyjaciół złączonych wspólnymi zainteresowaniami. Byli to m.in. Zofia Landy (późniejsza franciszkanka – s. Teresa), Zofia Sokołowska (późniejsza franciszkanka – s. Katarzyna), Franciszek Tencer, Rafał Blüth, Zygmunt Serafinowicz, Jerzy Liebert. Ks. Korniłowicz był inspiratorem i duchowym opiekunem “Kółka”. W centrum zainteresowań członków “Kółka”, poza pogłębieniem formacji intelektualnej, znajdowały się konkretne problemy życiowe, społeczne, filozoficzne i zawodowe.

W 1918 roku ks. Władysław poznał Matkę Elżbietę Czacką. Po śmierci pierwszego kierownika duchowego Zgromadzenia – ks. Krawieckiego – podjął dalej jego misję z czasem coraz bardziej angażując się w Dzieło Matki Czackiej i zostając członkiem Zarządu Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi. Wzbogacił duchowość Zgromadzenia o apostolstwo względem ludzi będących daleko od Boga.

W 1930 roku przeniósł się na stałe do Lasek, gdzie w ścisłej współpracy z Matką Czacką kształtował duchowość Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Jednocześnie prowadził intensywną pracę spowiednika i rekolekcjonisty obejmując nią szerokie kręgi młodej inteligencji katolickiej, a także kapłanów i siostry zakonne. Szczególną gorliwość wykazywał wobec ludzi niewierzących lub religijnie obojętnych. Za pośrednictwem jego kapłańskiej posługi dokonał się cały szereg konwersji ludzi niewierzących i wyznawców innych religii.

W pierwszych latach pobytu w Laskach z jego inicjatywy powstał Dom Rekolekcyjny, w którym przez cały rok odbywały się rekolekcje indywidualne lub grupowe dla ludzi pragnących pojednać się z Bogiem lub pogłębić swe życie wewnętrzne. Ojciec – jak go powszechnie nazywano w Laskach był inspiratorem ruchu liturgicznego w Polsce, przekazywał otoczeniu swoją miłość do Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa.

W środowisku związanym z Dziełem Lasek rosła potrzeba apostolstwa słowa pisanego. Odpowiedzieć jej miały powstałe w 1931 roku Księgarnia i Wydawnictwo “Verbum” oraz czasopismo o tej nazwie. Pozostawało ono pod bezpośrednim kierownictwem ks. Korniłowicza i wychodziło w latach 1934-1939.

Okupacja nie przerwała żarliwej aktywności duszpasterskiej Ojca Korniłowicza. Zmuszony do ukrywania się przed Niemcami i wyjazdu do Żułowa odwiedzał stamtąd wiele zaprzyjaźnionych dworów, które stały się miejscem zebrań, wykładów i rekolekcji. Z rekolekcjami docierał nawet do Warszawy, Krakowa i Lublina. Przez cały czas okupacji prowadził dla Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża i paru innych osób studium tomistyczne.

W 1942 roku na głowie Ojca wystąpił guz od uderzenia o niskie odrzwia, rozpoznany później jako nowotwór. Operacji dokonano w Warszawie w kwietniu 1944 roku. Po przejściu frontu, 24 lutego 1945 roku ks. Korniłowicz wrócił do pracy duszpasterskiej w Laskach wznawiając jednocześnie działalność rekolekcyjną. W grudniu 1945 roku ponowił się atak choroby. W kwietniu 1946 roku nastąpiła druga operacja. Zmarł 26 września 1946 roku w Laskach w opinii świętości.

W dniu 27 września 1978 roku na podstawie Dekretu Kongregacji do Spraw Świętych Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński dokonał otwarcia procesu informacyjnego o życiu i cnotach Sługi Bożego. Dnia 11 listopada 1981 roku doczesne szczątki Sługi Bożego zostały przeniesione do kościoła św. Marcina w Warszawie. W czerwcu 1995 roku proces na szczeblu diecezji został zakończony i akta przesłano do Kongregacji w Rzymie.

KAI/ad

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



 

 

Share via