video-jav.net

Po raz pierwszy w dziejach Następca Piotra odwiedza Macedonię

Podczas spotkania powitalnego z przedstawicielami władz i korpusem dyplomatycznym w Skopje papież Franciszek podkreślił, że po raz pierwszy w dziejach Następca Piotra odwiedza ten kraj czyli Macedonię. W przemówieniu zachęcił do rozwoju pokojowego współistnienia różnych grup religijnych i etnicznych żyjących w tym kraju.

Polub nas na Facebooku!

Po raz pierwszy w dziejach Następca Piotra odwiedza Macedonię
Podczas spotkania powitalnego z przedstawicielami władz i korpusem dyplomatycznym w Skopje papież Franciszek podkreślił, że po raz pierwszy w dziejach Następca Piotra odwiedza ten kraj czyli Macedonię. W przemówieniu zachęcił do rozwoju pokojowego współistnienia różnych grup religijnych i etnicznych żyjących w tym kraju.

Witając Ojca Świętego prezydent Macedonii Północnej, Ǵorge Iwanow zauważył, że jego wizyta zbiega się z 25. rocznicą nawiązania stosunków dyplomatycznych między Republiką Macedonii a Stolicą Apostolską. Wyraził wdzięczność papieżowi za wsparcie dla starań jego ojczyzny o integrację europejską. Podkreślił, że osoba Ojca Świętego jest jednym z symbolów jedności, przypominając jest coś, co ma wartość, ale nie ma ceny.

„Świętość życia ludzkiego, integralność osoby ludzkiej, godność różnorodności. Motywujesz nas do rozważenia nie tylko naszych bezpośrednich potrzeb, ale także potrzeb innych osób, aby uczynić miejsce dla innych w naszym życiu i w naszych społecznościach” – powiedział prezydent Macedonii Północnej.

Ǵorge Iwanow podkreślił, że Franciszek stał się inspiracją dla milionów ludzi na całym świecie. Przypomniał wysiłki Ojca Świętego na rzecz pokoju i jedności, równości i sprawiedliwości społecznej, wolności myśli, sumienia i religii, zrównoważonego rozwoju i rządów prawa.

Zaznaczył jednocześnie, że papieska pielgrzymka odbywa się w czasie, gdy macedońskie społeczeństwo jest głęboko podzielone, a jednym z powodów są złamane obietnice, niespełnione oczekiwania i słabnące zaufania do społeczności międzynarodowej. „Dziesięciolecia blokad na naszej europejskiej drodze doprowadziły do kryzysów politycznych i moralnych, które zmniejszyły naszą duchową odporność i podważyły prawdziwe i trwałe wartości. Krzyż i półksiężyc, kościół i meczet są nadużywane jako granice i twierdze, by oznaczać i bronić jakiegoś wyimaginowanego terytorium. Wydaje się, że zapominamy, że wszyscy jesteśmy ludźmi, niezależnie od naszej wiary. Tylko ludzie duchowo przemienieni mogą zmienić ducha społeczeństwa. Niemniej wymaga to jednak osoby o znacznym autorytecie moralnym, która przemówi do duszy narodu. Jestem głęboko przekonany, że obywatele macedońscy, chrześcijanie, muzułmanie, Żydzi lub ateiści uznają Waszą Świątobliwość za taką osobę” – powiedział prezydent Macedonii Północnej, wyraźnie wskazując, że oczekuje iż wizyta Ojca Świętego przyczyni się do duchowej odnowy jego ojczyzny.

Na wstępie wystąpienia Franciszek zwrócił uwagę na bogactwo historyczne i kulturowe Macedonii Północnej i wskazał, że odzwierciedla ono wieloetniczne i wieloreligijne oblicza tego narodu. Podkreślił pokojowe współżycie różnych grup, które może stanowić wzór pokojowego i braterskiego współistnienia. Jednocześnie poprał starania Macedonii Północnej do integracji z krajami europejskimi i wskazał na konieczność troski o poszanowanie godności każdej osoby ludzkiej i gwarancji wolności podstawowych.

Z kolei Ojciec Święty wyraził uznanie dla wysiłków tego kraju na rzecz przyjmowania i udzielania pomocy migrantom i uchodźcom z Bliskiego Wschodu, a w latach 2015 i 2016 przekroczyli Macedonii Północnej i skierowali się głównie na północ i zachód Europy. „Natychmiastowa solidarność oferowana tym, którzy byli wtedy w najbardziej dotkliwej potrzebie z powodu utraty wielu bliskich, a także domu, pracy i ojczyzny, przynosi wam chlubę i mówi o duszy tego narodu, który zaznając również niedostatków, rozpoznaje w solidarności i dzieleniu się dobrami drogi wszelkiego autentycznego rozwoju. Życzę, aby doceniono łańcuch solidarności, który wyróżnił tę sytuację nadzwyczajną na rzecz wszelkiego dzieła wolontariatu służącego wielu formom trudności i potrzeb” – powiedział papież.

Franciszek zaznaczył, że jednym z motywów jego wizyt w Skopje jest także pragnienie oddania hołdu urodzonej w tym mieście św. Matce Teresie z Kalkuty. Zachęcił przedstawicieli władz Macedonii Północnej żeby „pracowali z zaangażowaniem, oddaniem i nadzieją, aby synowie i córki tej ziemi mogli, na jej wzór odkryć, osiągnąć i dojrzewać w powołaniu, które wymarzył dla nich Bóg”.

Ojciec Święty podkreślił także znaczenie relacji między Stolicą Apostolską a Macedonią Północną, które wyrazem są między innymi coroczne wizyty delegacji oficjalnej tego kraju w Watykanie z okazji święta świętych Cyryla i Metodego. „Zachęcam was, abyście ufnie szli naprzód rozpoczętą drogą, by uczynić wasz kraj światłem przewodnim pokoju, akceptacji i owocnej integracji między kulturami, religiami i narodami. Wychodząc od każdej z ich tożsamości i dynamiki ich życia kulturalnego i obywatelskiego, będą mogły budować wspólny los, otwierając się na bogactwa, które niesie każdy człowiek” – stwierdził papież na zakończenie swego przemówienia. „Niech Bóg chroni i błogosławi Macedonię Północną, zachowuje w zgodzie oraz udzieli jej dobrobytu i radości!” – powiedział Franciszek.

Papieska wizyta przypada w 25. rocznicę nawiązania stosunków dyplomatycznych Macedonii Północnej ze Stolicą Apostolską, które zostały zawarte 22 grudnia 1994 r.

Po spotkaniu Franciszek pojechał do Domu Pamięci Matki Teresy, gdzie spotka się z przywódcami religijnymi oraz ubogimi.

KAI/ad

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


🔷 POSŁUCHAJ PODCASTU TEOLOGIA TOLKIENA:



 

 

ZE ŚWIATA

Nie żyje Jean Vanier – założyciel Wiara i Światło

Dziś w nocy zmarł w Paryżu Jean Vanier, twórca wspólnot l’ Arche i Wiara i Światło, znany filozof, pisarz, przyjaciel osób niepełnosprawnych, jeden z najbardziej znanych współczesnych świadków Chrystusa.

Polub nas na Facebooku!

Nie żyje Jean Vanier - założyciel Wiara i Światło
Dziś w nocy zmarł w Paryżu Jean Vanier, twórca wspólnot l’ Arche i Wiara i Światło, znany filozof, pisarz, przyjaciel osób niepełnosprawnych, jeden z najbardziej znanych współczesnych świadków Chrystusa.

We wrześniu ub.r. Vanier skończył 90 lat. Od kilku miesięcy – po usunięciu nowotworu tarczycy – przebywał w szpitalu w Paryżu. Zmarł 7 maja o godz. 2. 10 w otoczeniu najbliższych przyjaciół ze wspólnot l’ Arche.

Urodzony w Genewie 10 września 1928 r. Vanier był filozofem, pisarzem, znanym autorytetem moralno-religijnym oraz założycielem dwóch międzynarodowych ruchów o charakterze wspólnotowym: „L’Arche” oraz „Wiara i Światło”. W centrum tych ruchów są osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

154 wspólnot „L’Arche” istniejących w 38 państwach oraz 1450 wspólnot „Wiary i Światła” w 85 krajach to autentyczne centra przemiany dokonującej się w ludziach. Żyjąc we wspólnocie z osobami upośledzonymi umysłowo od 52 lat, Vanier znany był jako głęboko zaangażowany obrońca osób ubogich i słabych w naszym społeczeństwie.

Vanier był synem gubernatora generalnego Kanady, we wczesnej młodości był oficerem marynarki wojennej. Po kilku latach służby na jednym z brytyjskich lotniskowców, zrezygnował z kariery wojskowej, po czym studiował teologię i filozofię, co zostało uwieńczone doktoratem na temat Arystotelesa.

W 1964 r. Vanier kierowany wewnętrznym powołaniem wycofał się z życia naukowego i kupił niewielki dom w Trosly-Breuil pod Paryżem, postanawiając odtąd dzielić swe życie z osobami niepełnosprawnymi. Tak powstała pierwsza wspólnota „L’Arche”. Duchowym ojcem wspólnoty przez kilkadziesiąt lat był znany dominikanin o. Thomas Philippe.

Życie wspólnotowe w „L’Arche” opiera się na zasadzie partnerstwa, rozumianego jako wymiana darów pomiędzy osobami zdrowymi a niepełnosprawnymi. Wspólnie prowadzi się dom, spożywa posiłki, pracuje i modli. Nie ma tam też typowego dla instytucji charytatywnych podziału na odrębne światy: opiekunów i podopiecznych. Wzajemnym relacjom towarzyszy zasada przyjaźni.

Jean Vanier określał słabość jako dar oraz szansę, a nawet siłę, która zbliża ludzi do siebie oraz wyzwala w nas dobro.

Vanier nieustannie podkreślał, że osoby z upośledzeniem mają do odegrania wielką rolę we współczesnym świecie i w Kościele. Jego zdaniem osoby te będąc ograniczone w rozwoju intelektualnym, rozwijają się szczególnie w sferze duchowej i emocjonalnej, krótko mówiąc: w sferze miłości. Cechuje je nieograniczone zaufanie, wierność w przyjaźni i bezinteresowność, jak również bardzo głębokie wyczucie sfery sacrum.

Tymi właśnie wartościami – zdaniem Vaniera – upośledzeni mogą służyć otaczającemu światu, goniącemu za powierzchownym sukcesem. Misją wspólnot jest uświadamianie otoczeniu, także wspólnocie Kościoła, istotnego znaczenia ludzi ubogich i upośledzonych.

Vanier, odbierając w 1997 r. nagrodę z rąk Jana Pawła II, powiedział: „Nawet w Kościele, pomimo słów Jezusa i św. Pawła, a także pomimo twych własnych nauk, Ojcze Święty, osoby z upośledzeniem nie są poważane ani dostrzegane jako ważna część Ciała Chrystusowego. Zbyt często uważa się je za niewarte uwagi, traktowane jedynie jako obiekty miłosiernej dobroczynności. Wiele osób zajmujących się nimi nie dostrzega, jakim błogosławieństwem i zaszczytem jest dzielenie z upośledzonymi swego życia”.

W kilka lat po powstaniu „L’Arche”, Jean Vanier wraz z Marie-Hélène Mathieu powołał kolejny ruch wspólnot „Wiara i Światło”, skupiający w swoich wspólnotach osoby zdrowe oraz niepełnosprawnych i ich rodziny, nie mieszkające jednak pod wspólnym dachem, ale w jednej parafii, dzielnicy czy mieście. Tworzą one środowisko, koncentrujące się wokół najsłabszych. Ruch ten powstał w Lourdes, podczas międzynarodowej pielgrzymki osób niepełnosprawnych, zorganizowanej przez Vaniera na Wielkanoc 1971 r.

Ruchy „L’Arche” oraz „Wiara i Światło”, choć powstały na gruncie Kościoła katolickiego, dziś zrzeszają, np. w Rosji, Indiach czy na Bliskim Wschodzie, ludzi różnych wyznań i religii. Pokazują w ten sposób, że osoby z upośledzeniem umysłowym mogą odegrać istotną rolę w budowaniu jedności międzywyznaniowej i jedności między religiami.

„Wiara i Światło” skupia obecnie 1450 wspólnot w 85 krajach: w Polsce jest ich ok. 150. „L’Arche” 154 wspólnot w 38 krajach świata, na niemal wszystkich kontynentach.

W Polsce działają cztery wspólnoty „L’Arche”: w Śledziejowicach k. Krakowa, w Poznaniu, we Wrocławiu i w Warszawie.

W 2015 r. Jean Vanier odebrał prestiżową Nagrodę Temletona. Podczas uroczystości podkreślił, że ta wspaniała nagroda jest wyrazem uznania piękna i wartości osób niepełnosprawnych umysłowo, z którymi od pięćdziesięciu lat żyje we wspólnocie. Ukazały one wielu osobom swoje dary duchowe i ludzkie oraz zainspirowały rozwój ruchu „L’Arche” oraz „Wiara i Światło”. Wyraził przekonanie, że to one są laureatami tej nagrody, aby znacznie więcej osób naznaczonych upośledzeniem umysłowym mogło wzrastać w wolności wewnętrznej, odkryć swoją wartość jako ludzie oraz Boże dzieci. „One ze swej strony mogą pomóc wielu tak zwanym «normalnym» ludziom, uwięzionym przez nasze kultury zorientowane na zdobycie władzy, zwycięstwo oraz sukces indywidualny, w odkryciu, co to znaczy być człowiekiem” – stwierdził.

W polskim tłumaczeniu ukazały się książki Jeana Vaniera: „Wspólnota. Wybór pism” (1985), „Mężczyzną i niewiastą stworzył ich” (1987), „Wspólnota miejscem radości i przebaczenia” (1991), „Depresja” (1992), „Zranione ciało” (1993), „Jezus, dar miłości” (1994), „Serce Arki. Duchowość na każdy dzień” (1996), „Każda osoba jest historią świętą” (1999), „Odkryć nasze człowieczeństwo” (2001), „Kochać aż do końca. Skandal umywania nóg” (2002), „Odnaleźć pokój” (2004), „Jak pokonać depresję?” (2007), „Tajemnica Jezusa. Czytanie Ewangelii wg św. Jana” (2008), „Wielkie pytania życia” (2016).

KAI/ad

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


🔷 POSŁUCHAJ PODCASTU POPFICTION:


 

 

Share via