ZE ŚWIATA

Gdzie na świecie aborcja jest legalna, a gdzie zupełnie zakazana?

Na całym świecie według Amnesty International co roku średnio jedna ciąża na cztery kończy się aborcją. W ciągu ostatnich 60 lat ponad 30 państw zmieniło prawo, aby umożliwić większy dostęp do aborcji”.

Alicja Samolewicz-Jeglicka
Alicja
Samolewicz-Jeglicka
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Wykonywanie aborcji w każdym kraju jest regulowane prawnie. Również w Unii Europejskiej prawo dostępu do aborcji uchwalane jest na poziomie krajów członkowskich. Nie ma jednego obowiązującego prawa unijnego w tej kwestii.

 

Europa

Na europejskim kontynencie znajdziemy zarówno państwa, które zakazują, bądź w znacznym stopniu ograniczają dostęp do aborcji; jak również te z bardzo liberalnym podejściem. W większości krajów obowiązują ramy czasowe dotyczące możliwości przeprowadzenia aborcji. Przeważnie jest to 12. tydzień ciąży (trzeci miesiąc). Tak jest między innymi na Ukrainie czy Węgrzech. We Francji koszty przerywania ciąży są refundowane przez państwo. Według badań w 2019 roku przeprowadzono we Francji ponad 232 tysiące aborcji. To najwyższa liczba od 30 lat. W Niemczech przed wykonaniem aborcji kobieta powinna odbyć rozmowę z lekarzem, który powinien próbować zachęcić kobietę do kontynuowania ciąży, oraz poinformować ją o konsekwencjach takiej decyzji. Obywatelki Szwajcarii mają czas na decyzję o ewentualnym dokonaniu aborcji do 18. tygodnia ciąży. W poszczególnych przypadkach jest to możliwe do 22. tygodnia ciąży (piąty miesiąc).

Kraje całkowicie lub w znacznym stopniu ograniczające dostęp do aborcji to: San Marino, Andora, Watykan oraz Malta. Ten ostatni kraj jest jedynym państwem Unii Europejskiej w którym aborcja jest całkowicie nielegalna. Jest zakazana także w przypadku gwałtu, wad płodu, kazirodztwa czy zagrożenia życia kobiety. Kara pozbawienia wolności – za wykonanie aborcji  – wynosi od 18 miesięcy do 3 lat. Dotyczy to zarówno dla osoby, która wykona aborcję, jak i kobiety w ciąży.

W San Marino również obowiązuje rygorystyczne prawo. Aborcja jest tam zakazana. Jedyny przypadek jej dopuszczenia to bezpośrednie zagrożenie życia matki. Natomiast w Andorze można dokonać aborcji jedynie w przypadku, gdy ciąża zagraża życiu i zdrowiu kobiety, pochodzi z czynu zabronionego lub istnieje prawdopodobieństwo ciężkiej i nieodwracalnej wady dziecka.

Jedno z bardziej liberalnych praw dotyczących aborcji na świecie ma Islandia. Tam od 2019 roku aborcja stała się legalna do 22. tygodnia ciąży. Decyzję o niej podejmuje tylko i wyłącznie osoba w ciąży. Może ją podjąć również osoba nieletnia. Nie jest wymagana zgoda prawna jej opiekunów. W Islandii nie ma prawie nowo narodzonych dzieci z zespołem Downa. Jak informują tamtejsi lekarze – liczba kobiet usuwających ciążę z powodu wykrycia wad płodu wskazujących na zespół Downa bliska jest 100 procent. Według badań – rocznie na Islandii rodzi się około dwoje dzieci z Downem.

 

Świat

W USA aborcja jest legalna we wszystkich stanach. Trzeba jednak podkreślić, że każdy stan posiada własne prawo stanowe. Najczęściej zmiany w regulacji prawa dotyczą: tygodnia ciąży do którego można przeprowadzić aborcję; stanu zdrowia matki oraz płodu.

Bez podawania  przyczyny można dokonać aborcji do 13. tygodnia ciąży w Republice Południowej Afryki. Później (do 20. tygodnia) można przerwać ciążę, jeśli m.in. zagrożone jest zdrowie psychiczne i fizyczne kobiety; dziecko ma poważne wady rozwojowe; a także kiedy ciąża jest wynikiem kazirodztwa lub gwałtu. Dodatkowym powodem może być sytuacja ekonomiczna lub społeczna kobiety. Natomiast po 20. tygodniu ciąży można dokonać aborcji tylko jeśli życie kobiety lub płodu jest zagrożone, albo jeśli zostaną wykryte poważne wady wrodzone. Ostrzejsze regulacje w prawie obowiązują w Kenii. Aborcję można wykonać jedynie w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety.

Jedne z bardziej restrykcyjnych praw dotyczących aborcji obowiązują w Ameryce Południowej oraz Karaibach. Jednak do państw dopuszczających legalną aborcję – obok Kuby i Urugwaju –  dołącza niedawno Argentyna. Aborcja jest tam oficjalnie możliwa jedynie w przypadku zagrożenia życia kobiety lub gwałtu. Jednak projekt zmian w prawie prezydenta Alberto Fernándeza – poparty przez parlament argentyński – mówi o przerwaniu ciąży przez kobiety do 14. tygodnia. Po 14. tygodniu aborcja nadal będzie możliwa. Jednak w zależności m.in. od stanu zdrowia matki lub stanu płodu.

PRZECZYTAJ: Człowieczeństwo zobowiązuje do obrony najsłabszych

Dominikana, Salwador, Haiti i Nikaragua mają całkowite zakazy aborcji, bez żadnych wyjątków. Aborcja jest natomiast legalna w Urugwaju, w Gujanie oraz na Kubie i w Meksyku. Co ciekawe – na początku 2020 roku parlament Hondurasu przyjął projekt ustawy, który wprowadza do konstytucji zakaz aborcji. W Hondurasie przerwanie ciąży jest niedopuszczalne w żadnym przypadku, włącznie z gwałtem i zagrożeniem życia kobiety. Za złamanie tego prawa grozi do 10 lat więzienia. Aborcję w Salwadorze uznaje się za zbrodnię z premedytacją. Kobietom przerywającym ciążę grozi do 50 lat więzienia. Natomiast na Dominikanie kobietom dokonującym aborcji grożą dwa lata więzienia, a na Haiti – dożywocie.

Do 2006 roku całkowity zakaz aborcji obowiązywał w Kolumbii. Obecnie jest ona możliwa w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety, nieprawidłowości płodu, a także gwałtu lub kazirodztwa.

Japonia była jednym z pierwszych państw, które zalegalizowały aborcję. Było to w 1948 roku. Obecnie jest ona dozwolona do 22. tygodnia ciąży m.in.: ze względu na wady wrodzone, albo kiedy ciąża jest wynikiem gwałtu czy kazirodztwa. Do końca trwania ciąży można dokonać aborcji ze względu na zagrożenie życia i zdrowia fizycznego matki. Do 22. tygodnia ciąży można ją usunąć również ze względów społeczno – ekonomicznych. 

W Arabii Saudyjskiej aborcja jest dozwolona w przypadkach m.in. zagrożenia życia kobiety, zdrowia fizycznego albo psychicznego; gdy płód jest uszkodzony; a także jeśli ciąża jest wynikiem gwałtu. Również w Kuwejcie, Katarze, Jordanii, Bahrajnie i Zjednoczonych Emiratach Arabskich aborcja jest możliwa w przypadku gwałtu, kazirodztwa, upośledzenia płodu lub zagrożenia zdrowia psychicznego lub fizycznego kobiety. W Turcji czy Tunezji aborcja jest legalna i bezpłatna w pierwszym trymestrze ciąży. W Iranie obowiązuje ponad 50 powodów dla których można przerwać ciążę. Jednak prawo nie pozwala na usunięcie ciąży z gwałtu.

Aborcja w Australii jest legalna na terenie całego kraju. Jednak trzeba pamiętać, że w każdym stanie może obowiązywać inne prawo stanowe. Na przykład: w Australian Capital Territory zabiegi aborcji muszą być przeprowadzane w klinice zatwierdzonej przez władze. Nie ma tam ograniczeń, co do tygodnia ciąży. W stanie Queensland aborcja może zostać przeprowadzona do 22 tygodnia ciąży. Po tym czasie konieczna jest zgoda dwóch lekarzy. Muszą oni potwierdzić słuszność zabiegu ze względu na okoliczności.

SPRAWDŹ: Profesura z miłości

Alicja Samolewicz-Jeglicka

Alicja Samolewicz-Jeglicka

Dziennikarz ZWWZ – z Zawodu, Wyboru, Wykształcenia i Zamiłowania. Udowadnia, że jest możliwe wstawać o świcie z uśmiechem co dnia i łączyć pracę z pasją. Przez ponad 10 lat w Radiu Plus w Gdańsku. Obecnie w Radiu Gdańsk. Wieloletni korespondent Katolickiej Agencji Informacyjnej. Prowadzi warsztaty dla młodzieży i studentów z zakresu dziennikarstwa radiowego. Publikuje w prasie i internecie.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama
Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



Reklama
Reklama

Alicja Samolewicz-Jeglicka
Alicja
Samolewicz-Jeglicka
zobacz artykuly tego autora >

Kościół Anglii i Walii: 6 zasad ochrony dzieci i młodzieży przed nadużyciami

Kościół w Anglii i Walii wyciąga wnioski ze skandalu nadużyć. Krajowa Katolicka Komisja Ochrony opublikowała raport za rok 2019, w którym sformułowano sześć zasad ochrony dzieci i młodzieży.

Polub nas na Facebooku!

Obejmują one również proces leczenia ran, który nie może marginalizować Pana Boga. Wnioski te zostały sformułowane na podstawie świadectw ofiar i osób, które zostały dotknięte problemem molestowania seksualnego w Kościele katolickim Anglii i Walii.

Sześć zasad sformułowanych przez brytyjską Komisję to: komunikacja, słuchanie z głębi serca, potwierdzenie problemu, niewyrzucanie Boga poza nawias rozwiązania, szkolenie, wreszcie koncentracja uwagi na ofierze.

Raport w dużej mierze opracowany został na podstawie refleksji zebranych przez Panel Doradczy Ocalałych. Tworzą go osoby, które mimo swoich traumatycznych doświadczeń zdecydowały się pomóc Kościołowi na Wyspach stawić czoło problemowi nadużyć.

Tematem przewodnim raportu jest szeroko rozumiane pojęcie „wpływu”. Katolicka Komisja Ochrony analizuje wpływ nadużyć zarówno na życie ofiar, wspólnoty, w której do nich doszło, jak i całego organizmu Kościoła. Raport jest również efektem spotkania ofiar z kardynałem Vincentem Nicholsem, przed jego udziałem w czterodniowym szczycie w Watykanie, w lutym 2019 roku. Na spotkaniu liderów Kościoła z Papieżem Franciszkiem rozważano kwestię większej ochrony nieletnich przed wykorzystywaniem.

 

„Konieczne stanięcie w prawdzie”

Raport analizuje perspektywę postępowania wobec ofiar ze strony ludzi Kościoła, którzy mierzą się z tym problemem. Konieczna jest więc postawa „stanięcia w prawdzie”: autentyczne uznanie problemu, relacja nacechowana pokorą i skruchą oraz zerową tolerancją wobec nadużyć, a także pokusy ich ukrywania.

W raporcie opisano sposób komunikacji, a więc konieczność przyjęcia postawy „słuchającego z głębi serca”, którym kieruje szczerość, pokora i otwartość serca. Nie oznaczają one zaniechania krytycznego spojrzenia. Konieczne jest dążenie do spotkania z ofiarami wykorzystywania. Jak czytamy w raporcie: „usiądź z nimi twarzą w twarz, wysłuchaj ich historii i spróbuj zrozumieć, jak się czują”.

Autorzy raportu zauważyli, że w kwestii przezwyciężenia problemu sam Bóg bywa marginalizowany jako źródło rozwiązań. Odnotowują wręcz, że „rzadko się wspomina o Bogu” stąd jedna z sześciu zasad brzmi: „nie umieszczaj Boga poza nawiasem rozwiązań”.

Kolejną zasadą ochrony dzieci i nieletnich jest profesjonalne szkolenie tych, którzy pracują z najmłodszymi przedstawicielami wspólnoty Kościoła. Również ci, którzy chcą pomóc ofiarom nadużyć, muszą być wiarygodni z ich punktu widzenia, a więc posiadać umiejętność postępowania w kryzysie tego typu. Złotą zasadą jest koncentracja uwagi na ofierze: „nie zakładaj ani nie mów ocalałym, czego potrzebują – zapytaj ich. Słuchaj, szanuj, odpowiadaj i wspieraj”. Reguły te rozpowszechniane są w Kościele Anglii i Walii od początku 2019 roku.

SPRAWDŹ: Abp Polak o procesie ks. Dymera: Przewlekłość kościelnych procedur nie ma żadnego usprawiedliwienia

 

ag/Vatican News/Stacja7

Reklama
Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



Reklama
Reklama

Copy link
Powered by Social Snap