Ostatni list śp. biskupa Bronisława Dembowskiego

„Całą Diecezję, Biskupów – zwłaszcza mojego następcę – Kapłanów i Wszystkich Wiernych, a także warszawską wspólnotę świętomarcińską niech błogosławi Bóg Wszechmogący Ojciec i Syn i Duch Święty” – napisał w „ostatnim liście” śp. bp Bronisław Dembowski. Przygotował go w 2010 r. na wypadek swojej śmierci.

Polub nas na Facebooku!

Zgodnie z wola zmarłego 16 listopada emerytowanego biskupa włocławskiego, list odczytano dziś w katedrze włocławskiej podczas pierwszej mszy żałobnej oraz zostanie odczytany jutro podczas uroczystości pogrzebowych.

Publikujemy treść listu:

Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał (J 3,16)

Umiłowani w Chrystusie Panu!
Najczcigodniejszy i Drogi mój następco na stolicy biskupów włocławskich!
Czcigodni Biskupi i Kapłani diecezjalni oraz zakonni naszej diecezji!
Siostry zakonne i Osoby życia konsekrowanego
I Wy Wszyscy, Siostry i Bracia!

Biskupem Diecezjalnym Diecezji Włocławskiej zostałem mianowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II dnia 25 marca 1992 roku, święcenia biskupie przyjąłem w Bazylice Katedralnej Włocławskiej w Poniedziałek Wielkanocny dnia 20 kwietnia 1992 roku i w tym samym dniu objąłem kanonicznie diecezję. Ponieważ dnia 2 października 2002 roku ukończyłem 75 lat życia, dlatego złożyłem na ręce Ojca Świętego przepisaną przez Prawo Kanoniczne rezygnację z urzędu biskupa diecezjalnego. Dnia 25 marca 2003 roku została ogłoszona decyzja Jana Pawła II, iż przyjmuje On moją rezygnację, a na stanowisko Biskupa Diecezjalnego Diecezji Włocławskiej powołuje Księdza doktora Wiesława Alojzego Meringa, Rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Tak więc urząd Biskupa Diecezjalnego sprawowałem przez 11 lat, a dnia 26 kwietnia 2003 roku przekazałem go mojemu następcy, którego niech Bóg błogosławi i wzmacnia w trudnych obowiązkach Pasterza Diecezji.

Umiłowani w Chrystusie Panu!
W moim kapłaństwie przeszło 35 lat byłem rektorem kościoła św. Marcina przy ul. Piwnej w Warszawie i kapelanem Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Tam posługiwałem także Niewidomym, członkom Klubu Inteligencji Katolickiej i grupie modlitewnej Odnowy w Duchu Świętym. Byłem też związany z „Dziełem Lasek”. W latach 1962-1982 uczyłem historii filozofii w Akademii Teologii Katolickiej, a w latach 1970-1992 w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Od osób, którym posługiwałem, zaznałem wiele dobra i życzliwości. Za wszystko serdecznie dziękuję. Wielu bowiem spotkałem ludzi, których noszę we wdzięcznej pamięci.
W ciągu mojego życia kapłańskiego pragnąłem, aby słowa Pana Jezusa z Ewangelii według św. Jana (3, 16): „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”, przenikały do mojego serca i umysłu, oraz do serc i umysłów wszystkich, do których zostałem posłany. Proszę gorąco Braci Biskupów, Kapłanów i Diecezjan, a także Wszystkich, których kiedykolwiek i gdziekolwiek spotkałem, aby te słowa Ewangelii zawsze mieli w pamięci. Dziś szczególnie Bogu dziękuję za Posynodalną Adhortację Apostolską Ecclesia in Europa Jana Pawła II mówiącą o Jezusie Chrystusie, który żyje w Kościele, jako źródło nadziei. Dziękuję zwłaszcza za słowa: „Jezus Chrystus jest nadzieją każdej osoby ludzkiej, bo daje życie wieczne. Jest On «Słowem życia» (1J 1,1), które przyszło na świat, aby ludzie «mieli życie i mieli je w obfitości» (J10, 10). W ten sposób ukazuje On nam, że prawdziwy sens życia ludzkiego nie zamyka się w horyzoncie doczesności, ale otwiera się na wieczność” (EiK 21). Te słowa stały się dla mnie źródłem nadziei, gdy rozpoczął się ostatni etap mojego życia.
Z pokorą przepraszam wszystkich, którym wyrządziłem jakąkolwiek przykrość. Przepraszam też, jeśli nie spełniłem pokładanej we mnie nadziei. Jednocześnie z całego serca dziękuję za wielką życzliwość, jakiej doznawałem podczas mojej posługi kapłańskiej i biskupiej. Gorąco proszę, abyście polecali moją duszę Miłosiernemu Bogu za przyczyną Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła. Jezu, ufam Tobie!
Całą Diecezję, Biskupów – zwłaszcza mojego następcę – Kapłanów i Wszystkich Wiernych, a także warszawską wspólnotę świętomarcińską niech błogosławi Bóg Wszechmogący Ojciec i Syn i Duch Święty

+Biskup Bronisław Jan Maria Dembowski
PS. List ten proszę odczytać na moim pogrzebie


KAI/ad

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Adwent opowiedziany rapem. Niecodzienny pomysł braci kapucynów

Jeden z kleryków kapucyńskiego seminarium duchownego wpadł na niecodzienny pomysł przeprowadzenia wspólnie z braćmi internetowych rekolekcji adwentowych. Oprócz "zwykłych" komentarzy do czytań z dnia wieczorem zamieszczą... hip-hopowy kawałek, którym brat Krzysztof skomentuje Ewangelię.

Anna Druś
Anna
Druś
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Nazwali cały cykl “Projektem kapucyńskim” i ambitnie chcą nim przeprowadzać widzów przez każdy dzień Adwentu 2019. Codziennie rano będą ukazywać się “klasyczne” komentarze biblijne do czytań, wraz z czytaniami, zaś wieczorem – prawdziwa muzyczno-biblijna perełka autorstwa br. Krzysztofa Fabicha czyli codziennie nowy kawałek hip-hopu na temat głównej myśli Ewangelii z dnia. 

– Wybrałem hip-hop przede wszystkim dlatego, że jest to muzyka ludzi, do których chcę dotrzeć, czyli często oddalonych od Kościoła młodych. Ale również dlatego, że hip-hopem da się więcej opowiedzieć niż np. kawałkiem rockowym, gdzie miejsca na słowa jest znacznie mniej – mówi br. Krzysztof Fabich, kleryk 5. roku kapucyńskiego Seminarium Duchownego w Lublinie. 

Nie jest to jego hip-hopowy ani muzyczny debiut, ponieważ od jakiegoś czasu komponuje, wykonuje i nagrywa piosenki w tym stylu wrzucając je na YouTube jako BratCap (nawiązanie do łacińskiego “cap.” czyli skrótu oznaczającego kapucynów). – Tworzenie hip-hopu pomaga mi w życiu duchowym – mówi.

 

 

Projekt Kapucyński był dla niego sporym wyzwaniem, bo musiał skomponować, napisać, nagrać oraz sfilmować 24 nowe kawałki. 

W przygotowywanych do porannej emisji video-komentarzach do adwentowych czytań z dnia wzięli udziął ojcowie i bracia kapucyni z całej Prowincji Warszawskiej zgromadzenia. W ostatnim odcinku czytania komentuje sam prowincjał br. Łukasz Woźniak OFMCap.

 

 

Anna Druś

Anna Druś

dziennikarka i redaktor, w latach 2018-20 odpowiedzialna za sekcję news w Stacji7. Wcześniej pracowała w “Pulsie Biznesu”, “Newsweeku” i Katolickiej Agencji Informacyjnej. Z wykształcenia teolog i dziennikarz

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Anna Druś
Anna
Druś
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap