Dorastają znienacka

Jan Paweł II o dzieciach Boga

Polub nas na Facebooku!

Jan Paweł II – “Dzieci”. Recytuje Jerzy Zelnik

“Dzieci”

Dorastają znienacka przez miłość, i potem tak nagle dorośli
Trzymając się za ręce wędrują w wielkim tłumie –
(serca schwytane jak ptaki, profile wzrastają w półmrok).
Wiem, że w ich sercach bije tętno całej ludzkości.

Trzymając się za ręce usiedli cicho nad brzegiem.
Pień drzewa i ziemia w księżycu: niedoszeptany tli trójkąt.
Mgły nie dźwignęły się jeszcze. Serca dzieci wyrastają nad rzekę.
Czy zawsze tak będzie – pytam – gdy wstaną stąd i pójdą?

Albo też jeszcze inaczej: kielich światła nachylony wśród roślin
Odsłania w każdej z nich jakieś przedtem nie znane dno,
Tego, co w was się zaczęło, czy potraficie nie popsuć,
Czy będziecie zawsze oddzielać dobro od zła?

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Luxtorpeda – 44 dni

"Udostępniamy Wam dzisiaj nasz najbardziej osobisty utwór jaki napisaliśmy. O naszych nienarodzonych dzieciach, o pytaniach bez odpowiedzi" - napisał zespół Luxtorpeda na swoim fanpagu

Polub nas na Facebooku!

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Copy link
Powered by Social Snap