40-lecie Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich

Monastyczne Wspólnoty Jerozolimskie obchodzą 40-lecie swego istnienia. Ta założona w Paryżu przez ks. Pierre-Marie Delfieux nowa forma życia monastycznego powstała na fali odnowy po Soborze Watykańskim II. Instytuty zakonne męski i żeński chcą stanowić oazę ciszy i modlitwy w centrach dużych miast. Przyciągają pięknem liturgii śpiewanej na kilka głosów, która łączy elementy zachodniej i wschodniej tradycji liturgicznej Kościoła. Wśród 220 braci i sióstr z 30 narodowości jest też spora grupa Polek i Polaków, z których część od 2010 r. mieszka w Warszawie.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Rocznicowej Mszy św. w kościele św. Gerwazego w Paryżu przewodniczył w uroczystość Wszystkich Świętych tamtejszy arcybiskup kard. André Vingt-Trois. Z kolei w Warszawie braci i siostry uczcili 40-lecie Wspólnot modlitwą przy symbolach Światowych Dni Młodzieży – krzyżu i ikonie Matki Bożej „Salus Populi Romani” (Ocalenie Ludu Rzymskiego), które przez niespełna dobę gościli w swym kościele Matki Bożej Jerozolimskiej.

Monastyczne Wspólnoty Jerozolimskie męskie powstały 1 listopada 1975 r. za zgodą ówczesnego arcybiskupa Paryża, kard. François Marty. Założył je ks. Pierre-Marie Delfieux, były duszpasterz akademicki na Sorbonie, po powrocie z dwuletniego pobytu na Saharze, gdzie żył jako eremita. Rok później, 8 grudnia 1976 r. założył on żeńską gałąź Wspólnot. W 1996 r. za zgodą Stolicy Apostolskiej kard. Jean-Marie Lustiger oficjalnie erygował je jako dwa instytuty zakonne: męski i żeński. Mniszki i mnisi wspólnie sprawują liturgię i kierują się identycznymi konstytucjami, ale mieszkają oddzielnie, mają też niezależne zarządy. Oprócz wspólnot monastycznych, istnieją też wspólnoty apostolskie i świeckie, żyjące ich duchowością.

Wspólnoty obecne są we Francji (w Paryżu i Strasburgu), Włoszech (we Florencji i Rzymie), w Belgii (w Brukseli), Kanadzie (w Montrealu) i Niemczech (w Kolonii). We Francji opiekują się również dwoma miejscami pielgrzymkowymi – Vézelay i le Mont-Saint-Michel, mają też dom rekolekcyjny Magdala w La Ferté-Imbault koło Blois, podobnie jak w Gamogna w Toskanii we Włoszech. W diecezji drohiczyńskiej w Polsce powstaje obecnie pustelnia wspólnot. Ponadto wspólnoty apostolskie pracują w parafiach w Tarbes-Ossun we Francji i Pistoi we Włoszech.

Regułą Wspólnot jest „Livre de vie” (Księga życia) napisana przez o. Delfieux. Jej polska wersja ukazała się w 1991 r. pod znamiennym tytułem „Źródło na pustyni miast”. Wskazuje ona na szczególną cechę powołania Wspólnot: być mnichami w sercu wielkiego miasta, doświadczającymi codziennych kłopotów zwykłych ludzi, odczuwającymi zmęczenie tłokiem i hałasem, oddychającymi zanieczyszczonym powietrzem. Charyzmatem Wspólnot jest objawianie obecności Boga w świecie poprzez kontemplację, życie wspólnotowe i wychodzenie na spotkanie ludziom, którzy Go poszukują. Chodzi o to, by na pustyni samotności, lęku, obojętności i poszukiwań, jaką często staje się wielkie miasto, stworzyć oazę ciszy, modlitwy i spotkania z Bogiem.

Żyjąc rytmem miasta, członkowie Wspólnot sprawują w jego centrum codzienną liturgię, która swym pięknem przyciąga przybyszów. Rano śpiewają Jutrznię z tymi, którzy idą do pracy. Gdy pracujący mają przerwę obiadową, odprawiają modlitwę południową Liturgii Godzin. Wieczorem, wraz z tymi, którzy wracają do domów, uczestniczą w Nieszporach i Mszy św. Liturgia, śpiewana wielogłosowo, oparta jest na rycie rzymskim. Łączy jednak w sobie elementy chrześcijańskich tradycji Wschodu i Zachodu.

Zdarzają się też nabożeństwa niecodzienne. W Wielki Czwartek wszystkim uczestnikom liturgii Wieczerzy Pańskiej umywa się dłonie. W Wielki Piątek, po zakończeniu liturgii Męki Pańskiej, figura Chrystusa – zdjęta z krucyfiksu – jest szczelnie owijana w białe płótno i składana na ołtarzu. Przed nią stawia się ikonę Chrystusa, wzorowaną na wizerunku z Całunu Turyńskiego oraz czaszę z wonnymi olejkami. Nazajutrz po tym przejmującym w swej wymowie i prostocie „pogrzebie” Zbawiciela odprawiane jest w południe Oficjum zstąpienia Chrystusa do piekieł, będące wyrazem czuwania przy Jego grobie w oczekiwaniu na zmartwychwstanie.

Razem z wyznawcami judaizmu i islamu Wspólnoty Jerozolimskie czczą co roku w październiku „świętego Abrahama, ojca ludów”. Wyznawcy trzech religii monoteistycznych modlą się wtedy wspólnie słowami Psalmów.


pb / Paryż, Warszawa


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Show comments
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >
NEWSY ŚDM

Młodzież z Jeevodaya na ŚDM

Dzięki dr Helenie Pyz, świeckiej misjonarce w Indiach, młodzież z Ośrodka Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya pojedzie na ŚDM.

Wśród wyróżnionych w tym roku przez Fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia” znalazła się dr Helena Pyz misjonarka świecka, lekarz i skarbnik w Ośrodku Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya w indyjskim stanie Chhattisgarh. Laureatka nagrody TOTUS w kategorii „Promocja człowieka, praca charytatywna i edukacyjno – wychowawcza” zdecydowała o przekazaniu nagrody finansowej na rzecz ośrodka. Część pieniędzy wesprze przyjazd młodych z Jeevodaya na Światowe Dni Młodzieży do Krakowa.

 

Jeevodaya – miejsce posługi wskazane przez Boga

Dr Helena Pyz studia medyczne ukończyła w Warszawie. W 1987 roku dowiedziała się o ciężkiej chorobie ks. Adama Wiśniowskiego, założyciela i jedynego lekarza w ośrodku Jeevodaya, w wiosce Gatapar na wschodzie Indii. Uznała to za wezwanie skierowane wprost do niej. Po dwuletnich staraniach, w lutym 1989 roku po raz pierwszy mogła pojechać do Indii. Siłę w zmaganiach z trudnościami dr Helena Pyz czerpie z wiary, że Jeevodaya to miejsce posługi wskazane jej przez Boga. Jako lekarz, troszczy się zarówno o rozbite kolana podopiecznych, jak i prowadzi długotrwałe kuracje chorych na trąd. Będąc skarbnikiem ośrodka zabiega, aby żadne dziecko nie było głodne. Ponadto utrzymuje kontakt z ofiarodawcami z całego świata, którzy wspierają działalność Jeevodaya. Dzieląc życie z mieszkańcami placówki, dr Helena Pyz ewangelizuje czynem. Posługując z miłością stwarza azyl dla odtrąconych przez uprzedzenia, jednocześnie sama cierpiąc fizycznie. Powikłania po przebytej w dzieciństwie chorobie Heinego – Medina sprawiają, iż porusza się na wózku inwalidzkim. Szczególną troską otacza dzieci. Słowo „mami” (mamo), którego używają najmłodsi mieszkańcy Ośrodka, stało się jej drugim imieniem.

 

Społeczność Ośrodka Rehabilitacji Trędowatych składa się z ponad 100 podopiecznych. Są to głównie osoby wyleczone z trądu i wykształcone w Ośrodku Jeevodaya. Przebywają tu także chorzy wymagający intensywnej opieki medycznej, sieroty, półsieroty, dzieci porzucone, niepełnosprawne. W trakcie trwania roku szkolnego, liczba mieszkańców placówki zwiększa się czterokrotnie. Do szkoły i internatu przyjeżdżają wówczas dzieci z kolonii dla trędowatych – narażone na zarażenie lub już chore na trąd.

 

Nagrody TOTUS dr Helena Pyz nie mogła odebrać osobiście, przebywała wówczas w Indiach. W liście odczytanym podczas uroczystości wyraziła poczucie wdzięczności, dumy, lecz także zażenowania. Silne podkreśliła: “Cała moja lekarska posługa była i jest ukierunkowana na człowieka. A przecież to jest zwykłe lekarskie powołanie. Mam więc głęboką świadomość, że tak prestiżową nagrodę dostaję niezasłużenie. To, że pracuję akurat w Indiach, w miejscu – jak wierzę – wskazanym mi przez Pana Boga, jest dla mnie przywilejem. Mam wielką radość, mimo oczywistych trudności i rozmaitych przeszkód, że mogę pomagać ludziom, i to ludziom, którzy naprawdę tego potrzebują”.


Przeczytaj więcej o dr Helenie Pyz w reportażu “Mama z Jeevodaya”


Mimo trudności, przyjadą na ŚDM

Nagroda pieniężna, zgodnie z postanowieniem laureatki, została przekazana na rzecz placówki Jeevodaya, w tym na sfinansowanie przyjazdu na ŚDM grupy 10 młodych podopiecznych.

W ośrodku w Jeevodaya przygotowania do ŚDM rozpoczęły się już we wrześniu 2014 roku. Ich podstawę stanowi praca duszpasterska. Anna Sułkowska, kierownik Sekretariatu Misyjnego Jeevodaya, podkreśla, iż comiesięczne spotkania są pierwszą i jedyną inicjatywą duszpasterstwa młodzieży w stanie Chhattisgarh. W tym regionie Indii chrześcijanie stanowią mniej niż 1 proc. ludności. Parafie są małe i rozproszone, a przyjęcie chrztu wymaga zgody sądu.

 

Koordynatorem duchowych przygotowań do ŚDM jest dr Helena Pyz wspierana przez kilku liderów wyłonionych spośród wychowanków palcówki. W spotkaniach biorą udział uczniowie, absolwenci szkoły na terenie ośrodka oraz mieszkańcy i pracownicy Jeevodaya. Łącznie od 30 do 40 osób. Młodzi pogłębiają swoją relację z Chrystusem rozważając fragmenty Pisma Świętego i dzieląc się przemyśleniami wypływającymi ze spotkania ze Słowem Bożym. W ramach zgłębiania nauki Kościoła, zostało omówione znaczenie sakramentów w życiu chrześcijanina. – W planie jest jeszcze seminarium dla młodych na szczeblu diecezji, pielgrzymka do Sanktuarium Maryjnego w Vailankani (Tamil Nadu) oraz dni skupienia w okresie Adwentu i Wielkiego Postu – uzupełnia dr Helena Pyz.

– Grupa, która przyjedzie do Polski, nie jest jeszcze uformowana. Jest problem ze skompletowaniem dokumentów niezbędnych do uzyskania paszportu. Wiele osób nie posiada tu żadnego potwierdzenia tożsamości – wyjaśnia dr Pyz

 

“Dni Młodych Bez Granic”

Nagroda finansowa przekazana przez dr Pyz zasiliła fundusz projektu Sekretariatu Misyjnego Jeevodaya, Fundacji Heleny Pyz – Świt Życia oraz Duszpasterstwa Młodzieży Diecezji Warszawsko – Praskiej. Zostanie przeznaczona na finansowanie akcji „Dni Młodych Bez Granic”. Jej celem jest zaproszenie młodzieży, sfinansowanie podróży oraz zapewnienie im opieki podczas pobytu w Polsce podczas ŚDM. Projekt kierowany jest nie tylko do mieszkańców i absolwentów Ośrodka Jeevodaya. Inicjatywa stanowi szansę także dla grupy niewidomej młodzieży z Indii i Republiki Południowej Afryki znajdujących się pod opieką sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża oraz ubogich młodych z parafii w Meksyku, w której służą polscy pallotyni.


tekst: www.krakow2016.com


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments