W Watykanie powstaje dokument o biblijnej wizji człowieka

„Tekst wydobywający z Pisma Świętego wielkie bogactwo Bożej wizji człowieka”. Tak o nowym watykańskim dokumencie poświęconym antropologii biblijnej mówi ks. prof. Henryk Witczyk z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, członek Papieskiej Komisji Biblijnej. Komisja obradująca w tych dniach w Watykanie (29.04.-03.05) przygotowuje dokument na prośbę papieża Franciszka.

Polub nas na Facebooku!

W Watykanie powstaje dokument o biblijnej wizji człowieka
„Tekst wydobywający z Pisma Świętego wielkie bogactwo Bożej wizji człowieka”. Tak o nowym watykańskim dokumencie poświęconym antropologii biblijnej mówi ks. prof. Henryk Witczyk z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, członek Papieskiej Komisji Biblijnej. Komisja obradująca w tych dniach w Watykanie (29.04.-03.05) przygotowuje dokument na prośbę papieża Franciszka.

Zakończenie obrad przewidziane jest na najbliższy piątek. Jak wskazuje ks. prof. Witczyk, do tego czasu prawdopodobnie uda się zatwierdzić wersję roboczą dokumentu, który następnie zostanie przekazany do zatwierdzenia przez Kongregację Nauki Wiary.

Tekst porusza cztery tematy. Pierwszym jest człowiek w relacji do Boga, Stwórcy, kolejnym człowiek w relacji do natury, pracy. Trzeci rozwija aspekt człowieka żyjącego w rodzinie ludzkiej, małżeństwie, braterstwie oraz czym jest miłość. Ostatnia część opowiada natomiast o człowieku w dziejach, historii jego grzechu, ale także o zapowiedzi odkupienia. Polski biblista podkreśla, że taka struktura dokumentu nie jest wymysłem komisji, ale wypływa klarownie z drugiego i trzeciego rozdziału Księgi Rodzaju, na której oparta jest refleksja teologiczna.

Co ważne, dokument może mieć zastosowanie bardzo praktyczne dla kręgów biblijnych czy grup duszpasterskich jako gotowy materiał do refleksji nad człowiekiem. Mówi ks. prof. Witczyk:

“Jest to dokument bardzo oczekiwany w Kościele, powstaje na prośbę papieża Franciszka i odpowiada na wielkie oczekiwanie zarówno ze strony duszpasterzy, jak też wiernych. Zwłaszcza dzisiaj, w świecie, gdzie prawda o człowieku, zwłaszcza chrześcijańskie orędzie o człowieku, podlega bardzo wielkiemu, nawet zakwestionowaniu – powiedział Radiu Watykańskiemu ks. prof. Witczyk. – Dokument rysuje się jako tekst niezwykle interesujący i będzie mógł też służyć jako bardzo podręczny materiał na różnego rodzaju spotkania, nie tylko kręgów biblijnych, ale różnego rodzaju grup formacyjnych. Zwłaszcza, że w dokumencie obficie przywołujemy teksty Pisma Świętego, do których należy się odnieść żeby dany temat jeszcze bardziej zgłębić. Powstaje dokument naprawdę wydobywający z Pisma Świętego wielkie bogactwo biblijnej, czyli Bożej wizji człowieka, jego dziejów, jego relacji do świata, do brata, dzieci do rodziców czy mężczyzny do kobiety”.

KAI/awo

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



🔷 Jej bajka urzekła o. Adama Szustaka. Obejrzyj odcinek "Piernikowych Bajek"! ⤵️

Bóg nie jest źródłem pokus, towarzyszy nam w godzinie próby

O tym, że Bóg nie pragnie upadku człowieka i jest z nim w godzinie próby mówił papież Franciszek 1 maja podczas audiencji ogólnej w Watykanie. Papież kontynuował cykl katechez o Modlitwie Pańskiej, rozważając skierowaną do Boga prośbę: „nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie” (Mt 6, 13). Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało dzisiaj około 18 tys. wiernych.

Polub nas na Facebooku!

Bóg nie jest źródłem pokus, towarzyszy nam w godzinie próby
O tym, że Bóg nie pragnie upadku człowieka i jest z nim w godzinie próby mówił papież Franciszek 1 maja podczas audiencji ogólnej w Watykanie. Papież kontynuował cykl katechez o Modlitwie Pańskiej, rozważając skierowaną do Boga prośbę: „nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie” (Mt 6, 13). Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało dzisiaj około 18 tys. wiernych.

Słowa papieża skierowane do Polaków:

Witam serdecznie pielgrzymów polskich. Liturgiczne wspomnienie Świętego Józefa, rzemieślnika wprowadza nas w maryjny miesiąc maj. Podczas tradycyjnych nabożeństw majowych zawierzajcie Matce Bożej sprawy osobiste, rodzinne, waszych bliskich. Módlcie się za Kościół, Ojczyznę, o pokój w świecie. Niech Maryja, Królowa Polski, której uroczystość przypada pojutrze, wspiera was i prowadzi. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

 

Do Włochów:

Pozdrawiając podczas audiencji ogólnej pielgrzymów języka włoskiego Franciszek przypomniał, że dzisiaj w Kościele katolickim obchodzone jest wspomnienie liturgiczne św. Józefa rzemieślnika. Przy tej okazji upomniał się o los bezrobotnych.

Dzisiaj obchodzimy wspomnienie św. Józefa rzemieślnika. Niech postać skromnego pracownika z Nazaretu zawsze prowadzi nas do Chrystusa; wspiera poświęcenie tych, którzy czynią dobro i wstawia się za tymi, którzy utracili pracę lub nie mogą jej znaleźć. Módlmy się za osoby, które straciły pracę. To ogólnoświatowa tragedia w naszych czasach.

 

Tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski:

 

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Kontynuujemy katechezę na temat „Ojcze nasz”, docierając obecnie do przedostatniego wezwania: „nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie” (Mt 6, 13). Inna wersja mówi: „Nie poddawaj nas pokusie”. „Ojcze nasz” zaczyna się w sposób pogodny: sprawia, że pragniemy, aby pośród nas mógł się wypełnić wspaniały plan Boga. Następnie przygląda się życiu i pyta nas, czego potrzebujemy każdego dnia: „chleba powszedniego”. Potem modlitwa kieruje się ku naszym, często skażonym egoizmem relacjom międzyludzkim: prosimy o przebaczenie i zobowiązujemy się, aby wybaczać innym. Ale to właśnie w tym przedostatnim wezwaniu nasz dialog z Ojcem Niebieskim wchodzi, by tak rzec, w sedno dramatu, to znaczy na teren starcia między naszą wolnością a pułapkami złego ducha.

Jak wiadomo, oryginalne greckie wyrażenie zawarte w Ewangelii trudno przełożyć dokładnie, a wszystkie współczesne tłumaczenia są trochę kulawe. Co do jednego aspektu możemy być jednak zgodni: niezależnie od tego, jak rozumiemy tekst, należy wykluczyć, aby to Bóg był protagonistą pokus, stających na drodze człowieka. Tak jakby Bóg czaił się, by zastawić swoim dzieciom pułapki i sidła. Tego rodzaju interpretacja jest przede wszystkim sprzeczna z samym tekstem i jest daleka od obrazu Boga, jaki objawił nam Jezus.

Nie zapominajmy, że modlitwa „Ojcze nas” zaczyna się od słowa „Ojcze”. A Ojciec nie zastawia pułapek swoim dzieciom. Chrześcijanie nie mają do czynienia z Bogiem zazdrosnym, konkurującym z człowiekiem lub zabawiającym się, poddając go próbie. To są obrazy wielu bożków pogańskich. W Liście św. Jakuba Apostoła czytamy: „Kto doznaje pokusy, niech nie mówi, że Bóg go kusi. Bóg bowiem ani nie podlega pokusie ku złemu, ani też nikogo nie kusi” (1,13). Wręcz przeciwnie: Ojciec nie jest sprawcą zła, żadnemu synowi, który prosi o rybę, nie podaje węża (por. Łk 11,11) – jak uczy Jezus, a gdy zło pojawia się w życiu człowieka, walczy u jego boku, aby mógł być od niego uwolniony. To Bóg, który zawsze walczy po naszej stronie, a nie przeciwko nam. Jest Ojcem. W tym sensie odmawiany modlitwę „Ojcze nasz”.

Te dwa wydarzenia  – próba i pokusa – były w tajemniczy sposób obecne w życiu samego Jezusa. W tym doświadczeniu Syn Boży stał się całkowicie naszym bratem, w sposób graniczący niemal ze skandalem. I to właśnie te fragmenty Ewangelii ukazują nam, że najtrudniejsze wezwania „Ojcze nasz”, zamykające tekst, zostały już wysłuchane: Bóg nie zostawił nas samymi, ale w Jezusie objawia się jako „Bóg-z-nami”, aż po najbardziej skrajne następstwa. Jest z nami, kiedy obdarza nas życiem, jest z nami podczas trwania życia, jest z nami w chwilach radości, jest z nami w trudnych doświadczeniach, jest z nami w chwilach smutku, jest z nami w chwilach porażek, gdy popełniamy grzech, ale jest zawsze z nami.

Jeśli jesteśmy kuszeni, by czynić zło, zaprzeczając braterstwu z innymi ludźmi i pragnąc władzy absolutnej nad wszystkim i nad wszystkimi, to Jezus już zwalczył dla nas tę pokusę: świadczą o tym pierwsze karty Ewangelii. Natychmiast po otrzymaniu chrztu od Jana, pośród tłumu grzeszników, Jezus odszedł na pustynię i był kuszony przez szatana. W ten sposób rozpoczyna się życie publiczne Jezusa – od kuszenia przez szatana. Obecny był tam szatan. Wiele osób mówi: po co mówić o diable, przecież to coś dawnego? Nie ma diabła. Ale popatrz, czego nas uczy Ewangelia: Jezus starł się z diabłem, był kuszony przez szatana. Ale Jezus odrzucił każdą pokusę i wyszedł zwycięsko. Ewangelia Mateusza ma interesującą uwagę, która wieńczy pojedynek Jezusa z nieprzyjacielem: „Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i usługiwali Mu” (4,11).

Ale nawet w czasie najwyższej próby Bóg nie pozostawia nas samymi. Kiedy Jezus odszedł, by się modlić w Getsemani, Jego serce zostało opanowane przez niewypowiedzianą trwogę – tak mówi uczniom- doświadczał samotności i opuszczenia, sam z ciężarem wszystkich grzechów świata na swych ramionach. Sam, z  niewypowiedzianą trwogą. Próba była tak przenikliwa, że stało się coś nieoczekiwanego. Jezus nigdy nie błagał o miłość dla siebie, ale tej nocy odczuwał smutek swojej duszy aż do śmierci, a następnie prosił o bliskość swoich przyjaciół: „Zostańcie tu i czuwajcie ze Mną!” (Mt 26, 38). Jak wiemy, uczniowie, ociężali sennością spowodowaną lękiem, zasnęli. W czasie agonii Bóg prosi człowieka, aby go nie opuszczał, a człowiek przeciwnie – śpi. Natomiast kiedy człowiek przeżywa swą próbę – Bóg czuwa. W najtrudniejszych chwilach naszego życia, w chwilach najbardziej bolesnych, przygnębiających, Bóg czuwa wraz z nami, zmaga się wraz z nami, jest zawsze blisko nas. Dlaczego? Ponieważ On jest Ojcem. W ten sposób zaczęliśmy modlitwę: „Ojcze nasz”. A Ojciec nie opuszcza swoich dzieci. Ta noc cierpienia i zmagania Jezusa jest ostatnią pieczęcią Wcielenia: Bóg zstępuje, aby znaleźć nas w naszych otchłaniach i udrękach, których pełne są nasze dzieje.

Naszą pociechą w godzinie próby jest świadomość, że ta dolina, od chwili, kiedy przebył ją Jezus, nie jest już pustkowiem, ale jest pobłogosławiona obecnością Syna Bożego. On nas nigdy nie opuści!

Oddal zatem od nas, Boże, czas próby i pokusy. Ale kiedy nadejdzie dla nas ta chwila, ukaż nam nasz Ojcze, że nie jesteśmy sami, Ty jesteś Ojcem, ukaż nam, że Chrystus już wziął na siebie także ciężar tego krzyża. Ukaż nam, że Jezus wzywa nas, abyśmy nieśli go wraz z Nim, zawierzając siebie ufnie miłości Ojca. Dziękuję.

KAI/awo

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7