#CzytamyEncyklike – Stacja7 “na żywo” komentuje najnowszą encyklikę Franciszka

Pierwsze takie wydarzenie w polskim internecie. Opinie ekspertów, analizy duchownych i świeckich. Dowiedzcie się pierwsi, jakie przesłanie dla świata i wizję przyszłości naszej planety proponuje papież Franciszek.


15:35

Kończymy naszą relację! Bardzo serdecznie dziękujemy naszym komentatorom oraz wszystkim, którzy nas śledzili, tweetowali i "podawali dalej"! To był bardzo dobry czas spotkania ze słowami Papieża :)


Najważniejsze, najczęstsze słowa które padają w encyklice:

#CzytamyEncyklike - Stacja7


15:30

Ksiądz Przemysław Śliwiński

Kwiatki Papieża Franciszka (akapit 236): “Sakramenty są uprzywilejowanym sposobem, w jaki natura jest przyjęta przez Boga i przemieniona w pośrednictwo życia nadprzyrodzonego”



15:29

Dawid Gospodarek:

Akapit 235: Natura jest wpisana w liturgię. Warto o tym pamiętać – np. zgodnie z tradycją, szaty liturgiczne niech będą wykonywane z naturalnych materiałów (np. len), a nie z powszechnego dziś plastiku, świece niech są woskowe i nie zastępują ich rury z olejem czy stearyna…



15:25

Komentarze do akapitu 236:

Eucharystia jednoczy niebo i ziemię, obejmuje i przenika całe stworzenie. Świat, który wyszedł spod ręki Boga, powraca do Niego w radosnej i pełnej adoracji.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Od ekologii do Eucharystii. Świat i człowiek w ciągłej wędrówce ku Bogu. Kto spodziewał się takiego zakończenia „encykliki o ekologii”?

Dawid Gospodarek:

Duchowość eucharystyczna owocuje zdrowym zmysłem ekologicznym.

Teilhard de Chardin byłby dumny! ;)



15:24

Dawid Gospodarek:

Akapit 199: Ekologia również powinna stanowić przestrzeń do dialogu międzyreligijnego.


15:23

Ksiądz Przemysław Śliwiński:

Akapit 163: Papież dosadnie: “spirala autodestrukcji” “konieczna zmiana kursu” Mocny początek piątego rozdziału.


15:20

Dawid Gospodarek:

Akapit 155: Papież promuje katolicką wizję gender, polegającą na docenieniu własnego ciała w jego kobiecości lub męskości.



15:17

Ksiądz Przemysław Śliwiński:

IV rozdział: Ekologia: środowiskowa, gospodarcza, społeczna, ekonomiczna, kulturowa, życia codziennego… Ekologii nie jest wiele, jest jedna, integralna, "ludzka": “niezbędna relacja życia człowieka z prawem moralnym”. Francsziek nieustannie redefiniuje i pogłębia znaczenie ekologii. To nie jest lewicowa encyklika


#CzytamyEncyklike - Stacja7


15:13

Komentarz do akapitu 229:

Musimy ponownie odczuć, że potrzebujemy siebie nawzajem, że jesteśmy odpowiedzialni za innych i za świat, że warto być dobrym i uczciwym. Zbyt długo pozostawaliśmy w stanie degradacji moralnej, drwiąc z etyki, dobroci, wierności, uczciwości. Nadeszła chwila, by uznać, że ta radosna powierzchowność na niewiele się nam zdała.

Ksiądz Przemysław Jan Ćwiek:

To wciąż Encyklika tylko o ekologii? Raczej głęboka i trafna analiza problemów ludzkości z zarysowaną perspektywą ich przezwyciężenia.



15:10

Komentarz do akapitu 225:

Natura jest pełna słów miłości, ale jak je usłyszeć pośród ciągłego hałasu, niepokoju i roztargnienia czy też kultu powierzchowności?

Ksiądz Przemysław Jan Ćwiek:

Eriugena pisał, że świat przyrody i Biblia to są dwie księgi dane człowiekowi do czytania przez Stwórcę. Tylko jak zachęcić ludzi do czytania?


15:08

Komentarz do akapitu 127:

Praca powinna być miejscem tego wielowymiarowego rozwoju osobistego, kiedy w grę wchodzi wiele wymiarów życia: kreatywność, prognozowanie przyszłości, rozwój umiejętności, realizacja wartości, komunikacja z innymi, postawa uwielbienia Boga.

Dawid Gospodarek:

Rachunek sumienia dla pracodawcy, ale też dla każdego – czy troszcząc się o rozwój osobisty pamiętamy o uwielbieniu Boga?



15:05

Komentarz do akapitu 217:

Brakuje im zatem nawrócenia ekologicznego, które wiąże się z rozwijaniem wszystkich konsekwencji ich spotkania z Jezusem w relacjach z otaczającym ich światem. Życie powołaniem, by być obrońcami dzieła Bożego, jest istotną częścią życia uczciwego, nie zaś czymś opcjonalnym, ani też drugorzędnym elementem doświadczenia chrześcijańskiego.

Ksiądz Przemysław Jan Ćwiek:

Ekologię reklamowano jako nową myśl XX. I znowu okazało się, że Kościół głosił ją od wieków. A Encyklika tylko to przypomina.


15:01

Komentarz do akapitu 203:

Paradygmat ten sprawia, że wszyscy uważają się za wolnych, dopóki zachowują rzekomą wolność konsumowania

Ksiądz Przemysław Jan Ćwiek:

Pozorna wolność konsumenta. „A wszyscy oni bombardowani śmieciami. Wszyscy oni zasypywani informacjami” (Kult, Konsument, 1986)


#CzytamyEncyklike - Stacja7


14:57

Komentarz do akapitu 189:

Ocalenie banków za wszelką cenę, kosztem społeczeństwa, bez determinacji, by dokonać rewizji i przekształcenia całego systemu, potwierdza absolutne panowanie takich systemów finansowych, które nie mają przyszłości i zdolne są jedynie generować nowe kryzysy po długim, kosztownym i pozornym leczeniu.

Ksiądz Przemysław Jan Ćwiek:

Od ekologii do systemu bankowości. Sporo w tej encyklice odwołań do zasad społecznych. Czyżby zapowiedź kolejnej encykliki?


14:56

Dawid Gospodarek

Akapit 123: Papież nazywa kulturę relatywizmu patologią, i w jej logice widzi przyczyny współczesnej niemoralności gospodarczej, ekologicznej czy na różnych poziomach uderzającej w życie i godność człowieka. Nie wystarczą polityczne odgórne zarządzenia, potrzeba promocji i zakorzeniania właściwej kultury!

Gdy odrzuca się prawdę obiektywną, nie dziwi bagatelizowanie przepisów prawnych…



14:53

Ks. Przemysław Śliwiński

Rozdział IV, czyli "co zrobić, by nie było tak, jak jest". Papież apeluje o interdyscyplinarność i… moralność



14:51

Komentarz do akapitu 159:

Jeśli ziemia jest nam dana, to nie możemy myśleć, jedynie wychodząc z utylitarnego kryterium efektywności i produktywności dla zysku indywidualnego.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

W Fides et Ratio Jan Paweł II pokazuje plusy i minusy współczesnych kierunków filozoficznych. Tylko w utylitaryzmie widział same minusy.


14:50

Komentarz do akapitu 155:

Ekologia ludzka” oznacza również coś bardzo głębokiego: niezbędną relację życia człowieka z prawem moralnym, wpisanym w jego naturę, relację konieczną, by można było stworzyć bardziej godne środowisko.”

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Papież o prawie moralnym wpisanym w naturę. A w mediach sugerowano, że Encyklika będzie zielona, lewacka i antypolska. Wróżyli z fusów?



14:46

Ks. Przemysław Śliwiński:

Akapit 136: W punkt: “Niepokoi fakt, że gdy niektóre ruchy ekologiczne bronią integralności środowiska i słusznie dommagają się ograniczenia badań naukowych, to niekiedy nie stosują tych samych zasad do życia ludzkiego”


14:45

Komentarz do akapitu 117:

Jeśli nie uznaje się w samej rzeczywistości znaczenia człowieka ubogiego, ludzkiego embrionu, osoby niepełnosprawnej – by podać tylko kilka przykładów – trudno będzie usłyszeć wołanie samej przyrody. Wszystko jest ze sobą połączone.

Dawid Gospodarek:

Kolejny raz przewija się ten wątek. Ekologowie zapominający o człowieku podcinają sens i wartość swojej działalności.



14:43

Komentarz do akapitu 126:

Ora et labora… Ten sposób przeżywania pracy czyni nas zdolniejszymi do troski i szacunku wobec środowiska oraz nasyca zdrowym umiarem nasze relacje ze światem.

Ksiądz Piotr Studnicki:

Papież przypomina benedyktyńską zasadę „Ora et labora“ jako “ekologiczny” model/styl pracy. To jest jak powrót do zdrowej, sprawdzonej żywności i zaproponowanie jej ludziom przyzwyczajonym do łykania fast-food-ów.


14:41

Ksiądz Piotr Studnicki:

Akapit 124: „tak mądrze przedstawionej przez świętego Jana Pawła II “.

Akapit 131:  „wyważone stanowisko świętego Jana Pawła II“

Uderza nie tylko ilość odniesień do JPII, ale też sposób w jaki o Nim pisze!


#CzytamyEncyklike - Stacja7


14:35

Komentarz do akapitu 123:

Kultura relatywizmu jest tą samą patologią, która pobudza daną osobę do wykorzystywania innej i potraktowania jej jedynie jako przedmiotu…

Ks. Przemysław Śliwiński:

Logika odrzucenia “użyj i wyrzuć – do odrzucenia.

Jan Maria Szewek OFMConv:

Franciszek przeciwstawia się logice „użyj i wyrzuć”. Św. Franciszek z Asyżu nigdy nie patrzył na otaczający go świat „użytkowo”. On na co dzień praktykował „bardziej być niż bardziej mieć”. Stworzenia za to mu się w sposób im właściwy odwdzięczały.

Ks. Janusz Chyła:

Gdy deprawuje się kultura i nie uznaje się już żadnej prawdy obiektywnej lub powszechnie obowiązujących zasad, przepisy prawne będą rozumiane jedynie jako narzucone arbitralnie i jako przeszkody, których trzeba uniknąć”. Wracamy do źródłem, czyli konieczności nawrócenia.


14:33

Ks. Przemysław Śliwiński:

Jeśli ktoś uważa Franciszka za papieża "lewicy", to niech dokładnie przeczyta III rozdział, np punkt 120: "Ponieważ wszystko jest ze sobą powiązane, nie da się pogodzić obrony przyrody z usprawiedliwianiem aborcji". Nie ma sensu przykładać etykiet. Papieże nie są lewicowi albo prawicowi, tradycyjni albo liberalni, są po prostu głosem Kościoła. Franciszek przedstawia nauczanie, w którym nie odnajdzie się w pełni żadne polityczne stronnictwo, chyba że je zinstrumentalizuje



14:30

Komentarz do akapitu 116:

Nieodpowiednia prezentacja antropologii chrześcijańskiej doprowadziła do promocji błędnego przekonania na temat relacji człowieka ze światem.

Dawid Gospodarek:

Teologowie, ale też dziennikarze powinni o tym pamiętać.

Rzeczywiście, w okresie posoborowym akcenty tak mocno postawione na humanizm, nie zawsze rozumiany zgodnie z katolicką tradycją i wizją człowieka, przyczyniły się np. do desakralizacji rzeczywistości, ale także – co najbardziej paradoksalne i zatrważające, do desakralizacji liturgii. Pisał o tym już Ratzinger, stąd w pontyfikacie Benedykta XVI i jego podejściu do liturgii to usilne stawianie w centrum Boga.


14:29

Jan Maria Szewek OFMConv:

Godne odnotowania, co świadczy o wielkości papieża Franciszka – nr 61: „W wielu kwestiach szczegółowych Kościół nie ma podstaw, by proponować definitywne rozwiązania, i rozumie, że powinien słuchać i promować uczciwą debatę wśród naukowców, szanując różnorodność opinii”.


14:28

Dawid Gospodarek:

Akapit 110: Nauka skupiająca się na jednym aspekcie badań i działalności, tracąc z oczu całościowy obraz rzeczywistości, w tym moralne konsekwencje, jest nie tylko aspołeczna i nieetyczna, ale po prostu nieracjonalna.



14:25

Komentarz do akapitu 117:

Jeśli nie uznaje się w samej rzeczywistości znaczenia człowieka ubogiego, ludzkiego embrionu, osoby niepełnosprawnej – by podać tylko kilka przykładów – trudno będzie usłyszeć wołanie samej przyrody.

Ks. Piotr Studnicki:

Papież przypomina niepopularną dziś prawdę: poszanowanie ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci to fundament zdrowej ekologii.

Z akapitu 118: „Nie ma ekologii bez właściwej antropologii”.


14:24

Komentarz do akapitu 114:

To, co się dzieje, stawia nas w obliczu naglącej konieczności przystąpienia do śmiałej rewolucji kulturowej. Nauka i technologia nie są neutralne, ale mogą za sobą pociągać od początku do końca procesu różne intencje i możliwości oraz mogą być określone na różne sposoby.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Według G. Marcela świat składa się z problemów i tajemnic. Te pierwsze rozwiązujemy, te drugie kontemplujemy. Ważne, by nie mylić porządków.



14:19

Komentarz do akapitu 108:

Dziś paradygmat technokratyczny stał się tak dominujący, że bardzo trudno nie wykorzystać jego potencjału, a jeszcze trudniej nie zostać zdominowanym przez jego logikę.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Scjentyzm w nowej szacie. Przekonanie, że nauka rozwiąże dotychczasowe problemy ludzkości. Jak pokazuje historia – nieuzasadniony optymizm.


14:17

Jan Maria Szewek OFMConv:

Franciszek pisze o grzechach przeciwko stworzeniu. Wynikają one z pychy i egoizmu. Ojciec Święty zachęca nas do zmiany stylu życia. W tym wszystkim może pomóc nam rachunek sumienia ułożony przez członków naszego Ruchu.



14:15

Ks. Piotr Studnicki:

Akapit 103: Papież pyta retorycznie: „Czy można zaprzeczyć pięknu samolotu lub niektórych drapaczy chmur?“

Myślę, że można… Sam widziałem brzydkie samoloty ;)

Dawid Gospodarek:

Akapit 103: @Piotr Studnicki A ile brzydkich kościołów… ;)

Ks. Piotr Studnicki:

@Dawid: na szczeście Papież o kościoły nie pyta ;)


14:13

Komentarz do akapitu 102:

Ludzkość wkroczyła w nową erę, w której siła technologii stawia nas na rozdrożu

Aneta Liberacka:

Jan Paweł II mówił, że ta władza obraca się szybko i nieprzewidywalnie przeciwko człowiekowi



14:11

Jan Maria Szewek OFMConv:

Papież staje w obronie najbiedniejszych, bo o ile bogaci się „wyżywią”, to o tyle biedni nie poradzą sobie sami. Podaje wiele przykładów. Zacytuję najbardziej mnie poruszający z nr 48: „Zanieczyszczenie wody dotyka szczególnie najbiedniejszych, których nie stać na kupno butelkowanej wody mineralnej”. To kolejny rys duchowości franciszkańskiej u Ojca Świętego – troska o najsłabszych i odrzuconych.

Jan Maria Szewek OFMConv:

Papież jako zastępca Chrystusa na ziemi, jako głowa Kościoła swoją Encyklikę kieruje nie tylko do katolików i wierzących, ale do wszystkich ludzi dobrej woli, bo „wszyscy możemy współpracować jako narzędzia Boga w trosce o stworzenie, każdy ze swoją kulturą i doświadczeniem, swoimi inicjatywami i możliwościami” (nr 14). Bo „dziś zarówno wierzący, jak i niewierzący są zgodni, że ziemia jest zasadniczo wspólnym dziedzictwem (nr 93).


14:09

Komentarz do akapitu 98:

Nie jawi się jak jakiś asceta, odseparowany od świata, czy wróg rzeczy przyjemnych w życiu.

Dawid Gospodarek:

Papież wskazuje na różnicę między chrześcijaństwem a religiami Wschodu.



13:55

Dawid Gospodarek:

Do akapitu 89: To Bóg jest władcą świata, my z Jego łaski i zaufania możemy tu gospodarować, ale z tej naszej pracy będziemy osądzeni.

Komentarz do akapitu 90:

Niekiedy dostrzegamy obsesję na tle odmawiania osobie ludzkiej wszelkiej wyższości i prowadzona jest walka o inne gatunki, ale nie podejmujemy takiej samej walki, by bronić równej godności istot ludzkich.

Dawid Gospodarek:

W ramach naszego ekologicznego zaangażowania, powinniśmy nie tylko wskazywać na niekonsekwencję zapominających o człowieku, ale osobiście włączyć się w walkę o uznanie godności biednych, wykluczonych, nienarodzonych.

Komentarz do akapitu 92:

Wszelkie okrucieństwo wobec jakiegokolwiek stworzenia «jest sprzeczne z godnością człowieka»

Dawid Gospodarek:

Nie tylko perfidne okrucieństwo wobec stworzenia, ale też obojętność na nie uwłacza naszej godności!

Komentarz do akapitu 94:

Tradycja chrześcijańska nigdy nie uznała prawa do własności prywatnej za absolutne i nienaruszalne i podkreślała społeczną funkcję wszelkiej formy własności prywatnej.

Dawid Gospodarek:

Tak, odwieczne chrześcijańskie nauczanie, a ciągle trzeba o nim przypominać. Szczególnie, gdy odwołujący się do katolickich korzeni politycy promują ideologię własności.


13:50

Komentarz do akapitu 91:

Wszystko jest ze sobą powiązane. Dlatego konieczne jest połączenie troski o środowisko ze szczerą miłością do człowieka i z ciągłym zaangażowaniem wobec problemów społeczeństwa.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Kto ważniejszy – przyroda, czy człowiek? To złe pytanie, ponieważ zakłada dominację. Czyli wymusza rywalizację/wojnę. Na tym stracą wszyscy.



13:48

Komentarz do akapitu 85:

Bóg napisał wspaniłą księgę, której literami są liczne stworzenia obecne we wszechświecie

Ks. Przemysław Śliwiński:

Franciszek na “cztery ręce” z Janem Pawłem II. Czytając, zdaję sobie coraz bardziej sprawę, jak integralna i zakorzeniona w Biblii i w nauczaniu poprzedników jest encyklika #LaudatoSi


13:46

Komentarz do akapitu 82:

Zdolność do refleksji, rozumowania, kreatywności, interpretacji, twórczości artystycznej i inne oryginalne możliwości ukazują pewną wyjątkowość, która wykracza poza dziedzinę fizyczną i biologiczną. Nowość jakościową, jaką oznacza powstanie bytu osobowego w ramach materialnego wszechświata, zakłada bezpośrednie działanie Boga.

Ks. Przemysław Śliwiński:

Po pierwsze, papież dobitnie tłumaczy wyjątkowość człowieka, "jakościową nowość" wśród stworzeń.

Po drugie: Tajemnicy świata zwierząt nie da się zrozumieć odrzucając człowieka. Tajemnicy człowieka nie da się zrozumieć odrzucając Boga



13:43

Komentarz do akapitu 75:

Najlepszym sposobem postawienia człowieka na właściwym mu miejscu i skończenia z jego roszczeniami do bycia absolutnym władcą ziemi jest ponowne przypomnienie postaci Ojca Stworzyciela i jedynego Pana świata, bo inaczej człowiek będzie chciał nieustannie na nowo narzucać rzeczywistości swoje prawa i własne interesy.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek

Świat przyrody i świat ludzi – harmonia możliwa dzięki wspólnemu odwołaniu do Stwórcy tych światów. Przyroda Go nie odrzuca. A człowiek?


13:41

ks. Piotr Studnicki:

Akapit 64: "chociaż ta encyklika otwiera się na dialog ze wszystkimi, aby wspólnie poszukiwać dróg wyzwolenia, chcę od początku ukazać, w jaki sposób przekonania wiary dają chrześcijanom, a po części także innym ludziom wierzącym, wspaniałe motywacje, by zatroszczyć się o przyrodę i najsłabszych braci i siostry"

ks. Piotr Studnicki:

Kolejny przykład na to, że wiara chrześcijańska nie separuje od świata i jego problemów, ale daje głębsze, nadprzyrodzone motywy, aby je podjąć i się z nimi zmierzyć.



13:35

Ks. Przemysław Śliwiński:

Pierwszy rozdział: “jak jest”. Drugi – “jaki jest Boży zamysł”. Trzeci – “dlaczego jest tak, jak jest”. Trzeci jak na razie najtrudniejszy, najmniej komentowany. Głęboki zamysł nad przyczynami kryzysu


13:33

Tomasz Krzyżak:

Wstęp, pkt. 2 "Ta siostra [ziemia] protestuje z powodu zła, jakie jej wyrządzamy nieodpowiedzialnym wykorzystywaniem i rabunkową eksploatacją dóbr, które Bóg w niej umieścił." To fakt, bo mieliśmy czynić sobie ziemię poddaną, ale odpowiedzialnie



13:26

Komentarz do akapitu 26:

„Dlatego pilne i konieczne stało się prowadzenie takiej polityki, aby w nadchodzących latach emisja dwutlenku węgla i innych gazów zanieczyszczających została drastycznie zmniejszona, zastępując na przykład paliwa kopalne i rozwijając odnawialne źródła energii.”

Dawid Gospodarek:

Nie jestem pewny, czy poprawne jest zrównywanie dwutlenku węgla z „innymi gazami zanieczyszczającymi”. Zdaje się, że naukowcy też nie mają pewnej, jednoznacznej odpowiedzi na pytania o szkodliwość wykorzystywania węgla.

Komentarz do akapitu 32

Różne gatunki zawierają geny, które mogą być kluczem do zaspokojenia w przyszłości pewnych ludzkich potrzeb lub uregulowania pewnych problemów ekologicznych.

Dawid Gospodarek:

Brzmi jak science fiction, ale kiedyś tak przecież patrzano na przeszczepy. Fascynujące i godne podziwu, dalekosiężne myślenie.

Komentarz do akapitu 48:

Na przykład wyczerpywanie się zasobów rybnych szkodzi szczególnie osobom żyjącym z rybołówstwa tradycyjnego, które nie mają innego źródła utrzymania”

Dawid Gospodarek:

Nie można też zapominać o górnikach, żyjących z wydobywania węgla…

Akapit 53: Papież wskazuje, że nie mamy jeszcze kultury ekologicznej, więc zdaje się proponować narzucające ją ogólnoświatowe przywództwo (rząd ekologiczny?).

Akapit 61: Ekologiczna wizja papieża nie stanowi definitywnego rozwiązania. Kościół powinien stwarzać przestrzeń do dialogu dla naukowców, chronić przed ideologizacją.



13:19

 Jan Maria Szewek OFMConv:

W internecie pojawiło się teraz zdjęcie papieża wypuszczającego ze swoich dłoni gołębia. Św. Franciszek lubił wszystkie zwierzęta, ale szczególnie te, które kierowały jego myśl na Boga, np. gołębie czy baranki. Bo w Piśmie św. Duch Święty zstąpił na Chrystusa „w postaci cielesnej, niby gołębica”, a Chrystus nazywany jest przez św. Jana Chrzciciela „Barankiem Bożym”.


13:17

Jan Maria Szewek: Papież przypomina nauczanie na temat ochrony przyrody swoich poprzedników i Katechizmu Kościoła Katolickiego. Kościół mówi o tych rzeczach przynajmniej od czasów pontyfikatu Piusa XII (1939-1958)


13:16

Ks. Studnicki Piotr:

Akapit 75: Zdrowa ekologia jest oparta na teologii. To dzięki Bogu odkrywamy jakie jest prawdziwe miejsce człowieka w świecie i odzyskujemy zdolność do właściwego traktowania natury.



13:13

Marcin Makowski:

Papież jest "zielony", ale nie jest "antypolski". Myślenie o klimacie jest zagadnieniem globalnym, a nie regionalnym

ks. Przemysław Śliwiński:

mam zdanie przeciwne :) “zieleń” zdredukowała ekologię do konkretnej ideologii. W tym sensie papież, choć ekologiczny, “zielony” nie jest

Aneta Liberacka:

A dla mnie w tej encyklice, to nawet nie o ekologię i zieloność chodzi a o zwykłą sprawiedliwość; wobec najbiedniejszych, najbardziej wykorzystywanych i wobec tych, którzy się dopiero urodzą i co tu zastaną

Marcin Makowski:

Jeżeli bycie “zielonym” rozumiemy jako ruch polityczny – zgadzam się, papież nie ucieka w politykę. Natomiast jeśli potraktujemy go szerzej, jako uniwersalną troskę o planetę – to nowa jakość w Kościele. Do tej pory żaden papież nie poświęcił tyle uwagi ekologii samej w sobie. To nie czyni go “antypolskim”, nawet jeśli jego postulaty godzą w nasze interesy jako gospodarki opartej na węglu



13:08

Jan Maria Szewek OFMConv

Papież przypomina, ze św. Franciszek był prekursorem rezerwatów. „Żądał, aby w klasztorze zawsze zostawiano część ogrodu nie uprawianą, aby rosły w niej dzikie zioła, tak aby ci, którzy je podziwiają, mogli wznieść myśl do Boga, twórcy tak wielkiego piękna”.


13:07

Ks. Przemysław Śliwiński:

Ciekawe wnioski płyną z połączenia punktów 69, i 82:

"Błędne byłoby myślenie, że inne istoty żywe powinny być traktowane jako zwykłe przedmioty, podlegające arbitralnej dominacji człowieka"… "Każde stworzenie posiada swoją własną dobroć i doskonałość… różne stworzenia w ich własnym bycie odzwierciedlają… jakiś promień nieskończonej mądrości i dobroci Boga"  

O zwierzętach: "być" przed "być użytecznym". Piękne.



13:04

Jan Maria Szewek OFMCONV:

Papież w nr 67 jasno wyjaśnia dwa opisy stworzenia świata z Księgi Rodzaju. Człowiek stworzony przez Boga na Jego obraz i podobieństwo powołany jest do budowania, a nie niszczenia. Ma uprawiać i doglądać ogrodu, w którym umieścił go Bóg. Ma być ogrodnikiem, który troszczy się o powierzony mu świat. Jako członkowie Ruchu Ekologicznego św. Franciszka (REFA) mówimy o tym od 1981 r. Dwa lata wcześniej Jan Paweł II św. Franciszka z Asyżu ogłosił patronem ekologów. Uczynił to w naszą zakonną uroczystość Wszystkich Świętych Franciszkańskich (29 listopada).

Ks. Piotr Studnicki:

Akapit 65: z ekologią jest jak z małżeństwem – aby je zrozumieć, trzeba wrócić do początku, do opisu stworzenia, do Księgi Rodzaju.


From me today on the Crux site, if Pope Francis' environmental encyclical is an earthquake, it's one with plenty of early theological and pastoral tremors.

Posted by John L. Allen Jr. on Thursday, June 18, 2015


12:56

Komentarz do akapitu 66:

Harmonia między Stwórcą, ludzkością a całym stworzeniem została zniszczona, ponieważ człowiek usiłował zająć miejsce Boga, odmawiając uznania siebie za ograniczone stworzenie.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Ekologizm to przesada w jedną stronę. Chrześcijańska koncepcja stworzenia świata to równowaga pomiędzy przyrodą, człowiekiem i Bogiem.

Ks. Piotr Studnicki:

Grzech, pierwotne pękniecie między człowiekiem a Bogiem, o którym czytamy w księdze Rodzaju, ma ogromne konsekwencje dla środowiska. Nie zrozumiemy, dlaczego tak łatwo niszczymy środowisko, jeśli nie uwzględnimy prawdy o grzechu pierworodnym.


12:55

Ks. Piotr Studnicki:

Akapit 65: Z jednej strony przypomnienie, że każda istota ludzka jest obdarzona nieskończoną godnością. „Jakże wspaniałą jest pewność, że życie każdej osoby nie gubi się w beznadziejnym chaosie, w świecie rządzonym przez czysty przypadek lub przez powtarzające się bez sensu cykle!“

Akapit 68-69: Z drugiej strony, jednoznaczne odrzucenie „despotycznego antropocentryzmu” jako wypaczenia.

Cnota jest pośrodku.


12:52

Komentarz do akapitu 63:

Jeśli naprawdę chcemy budować ekologię pozwalającą nam naprawić to wszystko, co zniszczyliśmy, to nie można pomijać żadnej dziedziny nauki i mądrości, także religijnej, z jej specyficznym językiem

Ks. Przemysław Śliwiński:

Hmm… Innymi słowy, wszystkie ręce na pokład. Musimy odbudować nasz Dom. Franciszek podnosi kwestię ekologii na wyższy poziom, traktuje ją integralnie, zaprasza do dialogu. To nie sprowadzenie religii do ekologii, to znaczne poszerzenie definicji ekologii, w świetle wiary i prawdy o stworzeniu.


12:51

Dawid Gospodarek:

Do akapitu 50: Papież zdaje się wskazywać, że lęk przed przeludnieniem, wyrażany jeszcze w dokumentach drugiego soboru watykańskiego, jest irracjonalny i szkodliwy.


#CzytamyEncyklike - Stacja7


12:46

Komentarz do akapitu 52:

Trzeba umocnić świadomość, że jesteśmy jedną rodziną ludzką. Nie ma granic ani barier politycznych lub społecznych, które pozwalają nam na izolowanie się, i właśnie dlatego nie ma miejsca na globalizację obojętności.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Globalizacja obojętności. Papież woła do naszych sumień. Dziś pretekstem do tego jest ekologia. Ostatecznie chodzi o uratowanie człowieka.


12:45

Jan Maria Szewek OFMConv

Szacunek św. Franciszka do świata stworzonego wynikał z jego głębokiej wiary. Skoro nas wszystkich – ludzi, rośliny, zwierzęta, planety – powołał do istnienia ten sam Ojciec, to jesteśmy dla siebie siostrami i braćmi. Po prostu rodzeństwem. Stąd w Encyklice Ojciec Święty pisze, że ludzie wierzący mają dodatkową motywację, aby chronić przyrodę.



12:41

Aneta Liberacka:

Do akapitu 51: "Dług ekologiczny" W kontekscie etyki w stosunkach międzynarodowych, braku równowagi handlowej. Mowa o wyzysku i tak o wiele biedniejszych krajów. Niesprawiedliwe rozliczenia


12:40

Ks. Przemysław Śliwiński:

Mocny punkt 50: "Obwinianie wzrostu demograficznego, a nie skrajnego i selektywnego konsumpcjonizmu, jest sposobem na uniknięcie stawienia czoła problemom"


12:38

Komentarz do akapitu 49:

Jednakże nie możemy dziś nie uznać, że prawdziwe podejście ekologiczne zawsze staje się podejściem społecznym, które musi włączyć sprawiedliwość w dyskusje o środowisku, aby usłyszeć zarówno wołanie ziemi, jak i krzyk biednych.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Troska o środowisko naturalne jest tak naprawdę troską o człowieka. Skutki zniszczenia w pierwszej kolejności uderzają w najuboższych.



12:36

Marcin Makowski:

Papież przywołując pojęcie “ekologicznego nawrócenia” i “ekologicznego grzechu” ukazuje prawdę, o której zdaliśmy się zapomnieć po wygnaniu z Raju: mamy sobie czynić Ziemię poddaną – a nie brać ją w niewolę.


12:32

Komentarz do akapitu 34:

Wydaje się, że łudzimy się, iż możemy zastąpić piękno – niezastępowalne i niemożliwe do odzyskania – innym pięknem – stworzonym przez nas.

Dawid Gospodarek:

Bardzo niepokojący obraz, przywołujący skojarzenia o diabolicznym małpowaniu Boga i Jego porządku. Nie idźmy tą drogą!


12:30

Komentarz do akapitu 48:

Najpoważniejsze skutki wszystkich przestępstw przeciwko środowisku znoszą ludzie najubożsi

Aneta Liberacka:

Konsekwencja Franciszka od początku pontyfikatu: troska o ubogich


#CzytamyEncyklike - Stacja7


12:27

Komentarz do akapitu 47:

Dynamika mediów i świata cyfrowego, gdy staje się wszechobecna, nie sprzyja rozwojowi zdolności do mądrego życia, głębokiego myślenia, wielkodusznego miłowania.

Aneta Liberacka:

O konieczności samodzielnego myślenia. Kolejne potwierdzenie na nieantypolskość :) encykliki

Ks. Piotr Studnicki:

Gorzkie słowa o mediach, które zamiast sprzyjać rozwojowi ludzkiego życia i kultury zaśmiecają umysł i serce człowieka.


12:26

Komentarz do akapitu 36:

Troska o ekosystemy wymaga spojrzenia wykraczającego poza to, co doraźne, ponieważ jeśli dąży się jedynie do szybkiego i łatwego zysku finansowego, nikogo tak naprawdę nie obchodzi ich zachowanie

Ks. Przemysław Ćwiek:

Ekologia w Kościele to nie deifikacja przyrody lecz perspektywiczne i roztropne spoglądanie w przyszłość. Bez lęku, ale z wyobraźnią.


12:23

Komentarz do akapitu 28:

Z niedostatkiem wody mamy do czynienia szczególnie w Afryce, gdzie duża część ludności nie ma dostępu do bezpiecznej wody pitnej lub cierpi z powodu suszy, utrudniającej produkcję pożywienia.

Ks. Przemysław Ćwiek:

Dla mieszkańca Europy to temat wciąż abstrakcyjny. Jak przekonać Europejczyka, że Europa to jeszcze nie cały świat?



12:20

Dawid Gospodarek:

Do akapitu 22: Kultura odrzucenia dotyka ludzi wykluczonych i przedmiotów. Papież znów wskazuje, że konkretna negatywna „mentalność nieekologiczna” ma konsekwencje tak w naszym stosunku do bliźnich jak i rzeczy, środowiska.


12:18

Komentarz do akapitu 21:

W wielu częściach świata osoby w podeszłym wieku z nostalgią wspominają krajobrazy z przeszłości, które obecnie są zasypane śmieciami.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Prosty test na prawdziwość encykliki? Spacer do najbliższego lasu. Przerażające ile jest tam śmieci. A przecież ktoś je musiał przynieść.


12:17

Dawid Gospodarek:

Do akapitu 20: Papież wspomina o zgubnych dla np. zdrowia skutkach zanieczyszczonego powietrza. Już za rok w Krakowie będzie miał okazję go doświadczyć ;>


#CzytamyEncyklike - Stacja7


12:14

Komentarz do akapitu 19:

Po okresie irracjonalnej wiary w postęp i ludzkie możliwości część społeczeństwa wkracza w etap głębszej świadomości

Ks. Janusz Chyła

Postęp bez etyki to degradacja ludzkiego wnętrza, a w konsekwencji także środowiska naturalnego.



12:13

Komentarz do akapitu 19

Nie chodzi o gromadzenie informacji lub zaspokojenie naszej ciekawości, ale o bolesną świadomość, o to, by odważyć się przemienić w osobiste cierpienie to, co się dzieje na świecie, a tym samym o rozeznanie, jaki wkład może wnieść każdy z nas.

Dawid Gospodarek:

Papież wspomina wcześniej, że składamy się z pierwiastków Ziemi. Tu konsekwentnie proponuje, żeby skandal niszczenia środowiska przemienić w osobiste cierpienie. Niech pozwoli to zrozumieć problem oraz zmobilizuje do mądrego i perspektywicznego porządkowania tej rzeczywistości.



12:10

Ks. Przemysław Śliwiński:

Skończyłem czytać rozdział I. Nie dostrzegłem antypolskości, a #LaudatoSi nie ma tak zielonego koloru, jakiego się obawiano (bądź jakiego by oczekiwano). To głęboka troska nad stanem naszego Domu, którym jest Ziemia, stworzenia i nas samych



12:06

Komentarz do akapitu 7:

Wkład papieży (Jan XXIII, Paweł VI, Jan Paweł II, Benedykt XVI) podsumowuje refleksje niezliczonych naukowców, filozofów, teologów i organizacji społecznych, które wzbogaciły myśl Kościoła odnośnie do tych kwestii

Ks. Janusz Chyła:

Franciszek uznaje hermeneutykę ciągłości. Jego nauczanie jest kontynuacją i aktualizacją nauczania Poprzedników. Stanowi także wyraz komplementarności różnych dyscyplin naukowych.



12:04

Komentarz do akapitu 11

Jeśli zbliżamy się do przyrody i środowiska bez tego otwarcia na zadziwienie i podziw, jeśli nie mówimy już językiem braterstwa i piękna w naszej relacji ze światem, to nasze postawy będą postawami władcy, konsumenta lub jedynie wyzyskującego zasoby naturalne, niezdolnego do postawienia ograniczeń swoim doraźnym interesom.

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Przyroda jest dla człowieka okazją spojrzenia w lustro. Chęć dominacji, używania, podporządkowania wszystkiego dla siebie. Czysty egoizm.



12:02

Komentarz do akapitu 10

"Przyjąłem jego imię jako przewodnika i inspirację w chwili mojego wyboru na Biskupa Rzymu. Myślę, że Franciszek jest w najwyższym stopniu wzorem troski o to, co słabe"

Aneta Liberacka:

Franciszek ma tu na myśli troskę nie tylko o środowisko ale też o sprawiedliwość wobec biednych, zaangażowanie społeczne i pokój wewnętrzny.



12:00

Jan Maria Szewek OFMConv:

Najwyższy czas wytłumaczyć, że św. Franciszek z Asyżu wszystkie stworzenia – ożywione i nieożywione – nazywał siostrami i braćmi. A braćmi mniejszymi nazywał siebie i nas – swoich współbraci. Stąd rdzeń oficjalnych nazw trzech zakonów franciszkańskich brzmi: Zakon Braci Mniejszych. Wynikało to z pokory św. Franciszka.



11:58

Komentarz do akapitu 6:

"Ale wszystkie one są w istocie spowodowane tym samym złem, czyli ideą, że nie istnieją niepodważalne prawdy, które kierują naszym życiem, a więc wolność ludzka nie ma granic."

ks. Przemysław Jan Ćwiek

Troska o świat przyrody nie jako cel sam w sobie, ale okazja do przypomnienia prawdy o człowieku. Granicą jego wolności jest Stwórca.


#CzytamyEncyklike - Stacja7


11:52

Komentarz do akapitu 5:

"Zdolność człowieka do przekształcenia rzeczywistości powinna być rozwijana na podstawie pierwotnego przeznaczenia rzeczy, wyznaczonego jej przez Boga"

Ks. Przemysław Śliwiński:

To jednak różni ekologów od Ekologa Franciszka. "Ekologia ludzka" bardzo podkreśla aspekt moralny, w tym ochronę życia ludzkiego taką, o której nie wspominają np Zieloni

Dawid Gospodarek:

Człowiek rozwija się o tyle, o ile realizuje w sobie pierwotny zamysł Boga. Podobnie z ludzkim przekształcaniem świata, rozwojem technologicznym, etc.



11:44

Komentarz do akapitu 5

"Zniszczenie środowiska ludzkiego jest sprawą bardzo poważną nie tylko dlatego, że Bóg powierzył człowiekowi świat, ale także dlatego, że samo ludzkie życie jest darem, który trzeba chronić przed różnymi formami degradacji."

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Troska o stworzenie dotyczy również ludzi. Czy ekolodzy zastanowią się nad ochroną życia? Eutanazja, aborcja?

Dawid Gospodarek

Papież przywołuje ekologiczne nauczanie swoich poprzedników. W Krakowie tuż po ostatnim soborze na synodzie zwołanym przez Karola Wojtyłę poważnie zajmowano się ekologią.

Ks. Przemysław Śliwiński

"Nawrócenie ekologiczne" – słowo klucz #LaudatoSi. Zwrot, którego po raz pierwszy użył Jan Paweł II. A więc logika kontynuacji

#CzytamyEncyklike - Stacja7


11:39

Komentarz do akapitu 2

"Ta siostra protestuje z powodu zła, jakie jej wyrządzamy nieodpowiedzialnym wykorzystywaniem i rabunkową eksploatacją dóbr, które Bóg w niej umieścił. Dorastaliśmy myśląc, że jesteśmy jej właścicielami i rządcami uprawnionymi do jej ograbienia."

Dawid Gospodarek:

Papież subtelnie zdaje się przypominać o tym, jak powinna realizować się władza i wolność. Człowiek miał przecież czynić sobie ziemię poddaną (Rdz 1,28): o własność trzeba się troszczyć myśląc też o niej, a nie tylko o sobie i swoich potrzebach. Bóg dał nam wolność, ale wolność do dobra.


11:34

Komentarz do akapitu 2

"Nasze własne ciało zbudowane jest z pierwiastków naszej planety, jej powietrze pozwala nam oddychać, a jej woda ożywia nas i odnawia."

Ks. Przemysław Jan Ćwiek:

Wejście w temat ekologii, do tej pory zarezerwowany dla ideologii lewicowej. Odważne.

Dawid Gospodarek:

Powinniśmy szanować naszą planetę, bo z niej jesteśmy, ale ekologowie nie powinni zapominać o człowieku, skłądającym się z ziemskich pierwiastków.


#CzytamyEncyklike - Stacja7

#CzytamyEncyklike - Stacja7


11:20

Jan Maria Szewek OFMConv

Najwyższy czas wytłumaczyć, że św. Franciszek z Asyżu wszystkie stworzenia – ożywione i nieożywione – nazywał siostrami i braćmi. A braćmi mniejszymi nazywał siebie i nas – swoich współbraci. Stąd rdzeń oficjalnych nazw trzech zakonów franciszkańskich brzmi: Zakon Braci Mniejszych. Wynikało to z pokory św. Franciszka.



11:03

Dawid Gospodarek

Jan Paweł II przywołuje „Pieśń stworzeń” w bulli „Inter sanctos”, ogłaszającej św. Franciszka z Asyżu „patronem niebieskim ekologów”.


10:59

Jan Maria Szewek OFMConv

Ojciec Święty Franciszek tytułem encykliki nawiązuje do jednego z najbardziej lubianych tekstów literatury chrześcijańskiej – do modlitwy uwielbienia św. Franciszka z Asyżu.


10:56

Jan Maria Szewek OFMConv:

„Pieśnią słoneczną” albo jak inni wolą „Pochwałą stworzeń” św. Franciszek modlił się na rok przed swoją śmiercią w kościele pw. Św. Damiana, gdzie nasz założyciel został wezwany przez Chrystusa do odbudowy Kościoła. Modlitwę tę wyśpiewał pewnego zimnego wiosennego poranka po burzliwej nocy w roku 1225.


10:54

Dawid Gospodarek:

Jan Paweł II przywołuje „Pieśń stworzeń” w bulli „Inter sanctos”, ogłaszającej św. Franciszka z Asyżu „patronem niebieskim ekologów”


10:52

Dzień dobry, rozpoczynamy naszą relację i komentarze!



Chyba żadna encyklika w najnowszej historii Kościoła, nie wywołała tak gorącej dyskusji jeszcze przed publikacją. "Pochwalony bądź" papieża Franciszka przez jednych na wstępie okrzyknięta została "antypolską", przez innych "rewolucyjną i proekologiczną". Bez względu jednak na przypinane jej łatki, Stacja7 chciałaby się skupić na pogłębionej i rzetelnej analizie autentycznego przesłania papieża. Bez oceniania wyjętych z kontekstu cytatów.

Wolimy informować, jakie przesłanie wypływa z całego, zawierającego 190 stron dokumentu, mając na uwadze fakt, jak wiele pracy włożył papież Franciszek w jego napisanie. Tematyka redukcji dwutlenku węgla, zmniejszonego wykorzystywania paliw kopalnych czy wyzwań globalizacji, to tylko wierzchołek globalnych problemów dotykających dzisiejszy świat. Właśnie na ten temat, od którego nie możemy już dłużej uciekać, w "Pochwalony bądź" pisze następca św. Piotra.

Dlatego właśnie, aby w pełni zrozumieć słowa Franciszka, postanowiliśmy zaprosić do współpracy wyśmienitych watykanistów, publicystów oraz teologów – zarówno świeckich jak i duchownych. Wspólnie na portalu Stacja7 oraz Twitterze, będą oni czytać pełny tekst "Pochwalony bądź" – tworząc pierwszą w polskim internecie relację na żywo z lektury encykliki.

Wydarzeniu będzie również towarzyszyć oficjalny hasztag #CzytamyEncyklike, pod którym na Twitterze na bieżąco gromadzić będziemy aktualne komentarze ludzi związanych z Kościołem oraz tych, którzy z zaciekawieniem przyglądają się jego zaangażowaniu w kwestie klimatyczne i ekologię.

Oficjalnie nasza relację na żywo na portalu Stacja7.pl, Twitterze oraz Facebooku, rozpoczynamy w czwartek o godzinie 11:00, kiedy fragmenty dokumentu zostaną odczytane w watykańskim Biurze Prasowym oraz w siedzibie Episkopatu Polski. Wtedy również pojawi się oficjalna treść encykliki, która według zapewnień Kurii Rzymskiej ma być pełnym przesłaniem Franciszka, w odróżnieniu od tekstu nielegalnie opublikowanego przez włoski tygodnik "L'espresso".

Skupiając się zatem na niezapożyczonym z medialnej narracji przesłaniu Franciszka, wraz z naszymi ekspertami na bieżąco będziemy się starać zrozumieć wizję papieża, który apeluje o szacunek do planety, która "została nam powierzona, ale nie dana na własność".

W wydarzeniu uczestniczą m.in.:

o. Jan Maria Szewek – franciszkanin Tomasz Krzyżak – publicysta “Rzeczpospolitej’ ks. Janusz Chyła – prezbiter diecezji pelplińskiej, dr nauk teologicznych Aneta Liberacka – Redaktor Naczelna Stacja7 ks. Przemysław Śliwiński – rzecznik Archidiecezji Warszawskiej Marcin Makowski – publicysta, historyk – Onet ks. Przemysław Ćwiek – filozof, kierownik studiów w WMSD w Warszawie Dawid Gospodarek – Miesięcznik "List" ks. Piotr Studnicki –  student komunikacji społeczno – instytucjonalnej w Rzymie Anna Wojtas – dziennikarka KAI ks. Jacek Gniadek – misjonarz, ekspert od kwestii ekonomicznych


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Z KRAJU

„Śmierć. I co dalej?” Odbyły się kolejne „Dialogi u św. Anny”

W czwartek wieczorem w Krakowie odbyła się kolejna edycja "Dialogów u św. Anny". "To, co się dzieje po śmierci zależy od tego, jak żyjesz. Jeśli trwasz w przyjaźni z Chrystusem, będziesz z Nim także w wieczności" - mówił do przybyłych na spotkanie zatytułowane „Życie nasze zmienia się, ale się nie kończy. Śmierć i co dalej?” abp Marek Jędraszewski.

Podczas wydarzenia metropolita odpowiadał na pytania diecezjan, między innymi o przebieg Boskiego sądu nad zmarłym. “Trudno sobie wyobrazić Boży sąd na kształt tego ziemskiego. Staniemy przed Bogiem z tym, co możemy Mu przynieść – albo ręce puste, albo pełne dobrych czynów” – stwierdził.
Zachęcił do tego, aby popatrzeć na swoje dotychczasowe życie przez pryzmat realizacji uczynków miłosierdzia. “Z tego będziemy głównie sądzeni” – podkreślił, dopowiadając, że bardzo ważne jest ciągłe trwanie z Chrystusem w postaci łaski uświęcającej.

 

“Wszystko zależy od tego, jak żyjesz. Jeśli żyjesz z Chrystusem będziesz z Nim na zawsze. Jeżeli się od Niego odwracasz, już tu na ziemi wydajesz na siebie wyrok potępienia. I dlatego tak bardzo ważną rzeczą jest by żyć w przyjaźni z Chrystusem każdego dnia” – nauczał.
Poruszono także mocno nagłaśniany ostatnio temat śmierci mężczyzny, który popełnił samobójstwo, podpalając się pod Pałacem Kultury. Zastanawiano się dlaczego niektórzy kapłani publicznie wyrażali poglądy, które były niezgodne ze zdaniem Kościoła.

 

Abp Jędraszewski podkreślił, że samobójstwo jest grzechem i odrzuceniem daru życia otrzymanego od Boga. “Zwłaszcza jeśli jest to czyn w pełni świadomy, a okoliczności wydają się absolutnie nie usprawiedliwiać tego kroku” – uwypuklił. “A więc głoszenie pochwały samobójstwa jest sprzeczne z nauką Kościoła i jeśli czynią to osoby duchowne, to tym bardziej jest to bolesne” – powiedział.

 

Wierni pytali także czy odrzucenie zbawienia przez niektórych jest Bożą porażką. “Ludzie często świadomie odwracają się od zbawienia ofiarowanego przez Jezusa. Nie wypowiadam się teraz co do ich wieczności – to Bóg będzie ich sądził. Ale prawdą jest, że wielu lekceważy życie wieczne. Czy to porażka Pana Boga? Nie, to jest porażka tych ludzi – na całą wieczność w postaci piekła” – odpowiedział.

 

Dyskutowano również czy istnieje moralna lub etyczna granica, kiedy człowiek może odmówić korzystania z leczenia. Metropolita zaznaczył, że moralny obowiązek poddania się leczeniu wynika z piątego przykazania. “Nikt z nas nie był pytany czy chce żyć. Myśmy się w tym życiu znaleźli, ono jest Bożym darem. Nie wolno lekceważyć zdrowia, bo przez to, że ja żyję, życiem wysławiam Boga, swego Stwórcę” – mówił także.
Przypomniał w tym miejscu odchodzenie św. Jana Pawła II, który chciał umrzeć u siebie. “Nikt nie ma najmniejszych podstaw, by powiedzieć, że Ojciec Święty chciał śmierci w znaczeniu, że nie chciał być już leczony. Ale wiedział, że leczenie nie będzie skuteczne, że nadszedł czas odchodzenia i chciał to zrobić w godności. To zupełnie inna sytuacja niż, gdy ktoś mówi, że ma już dość tego życia” – opisał.

 

Zgromadzeni w kolegiacie akademickiej zastanawiali się czy jeśli ktoś poprosi Boga o wybaczenie w chwili śmierci, to doświadczy zbawienia. Hierarcha podkreślił, że Kościół nigdy nie wypowiedział się mówiąc, że ta czy tamta osoba została potępiona, nawet o największych zbrodniarzach. “Nie wiemy co się dzieje w ostatnich chwilach życia człowieka. Czy żałuje, czy pokłada nadzieję w miłosierdziu Bożym. Ale to się ciągle rozgrywa tutaj. Bo po drugiej stronie, wiedząc, że jest piekło, jest już trochę za późno” – głosił.

 

Ostatnie pytanie dotyczyło sposobów przeżywania przez metropolitę krakowskiego okresu Adwentu. “Adwent to radosne oczekiwanie. Duży więc nacisk kładę na radość przygotowania się, by mieć serce czyste i odnowione oraz pokazać ludziom, że Bóg rzeczywiście jest z nami. Będzie to także czas wyjątkowych wzruszeń wynikających ze spotkań z chorymi, które w niezwykły sposób przygotowują do tych cudownych świąt pełnych ciepła Bożego i ludzkiego” – powiedział abp Jędraszewski.

 

Oprócz pytań metropolita krakowski wygłosił także katechezę na temat śmierci, w której wskazał, że bardzo trudno jest wniknąć w to, czym ona jest naprawdę. “Potrafimy jakość opisać śmierć, patrząc na umieranie innego człowieka. Sami wprost umierania jednak nie doświadczamy. Możemy najwyżej towarzyszyć komuś, kto odchodzi z tego świata. Jest to zawsze jakiś fakt dostrzegany i przeżywany z zewnątrz. Nigdy od wewnątrz” – ocenił.

 

Zwrócił uwagę, że odchodzenie jest wielkim problem człowieka, zwłaszcza, gdy z biegiem lat opuszczają go siły życiowe. “Coraz bardziej jawią się wtedy fundamentalne pytania o sens ludzkiego życia, a przede wszystkim pytania o to, co dalej, co po śmierci. To są pytania, przed którymi żaden człowiek nie jest w stanie uciec. One go z większą lub mniejszą mocą przenikają i domagają się wyraźnych odpowiedzi” – mówił.
Odwołując się do nauczania chrześcijańskiego hierarcha zaznaczył, że śmierć jest następstwem grzechu pierwszych rodziców. Dopowiedział jednak, że dzięki Jezusowi Chrystusowi, stała się ona rzeczywistością, przez którą przechodzi się z nadzieją na spotkanie z Nim twarzą w twarz.

 

Krakowskie „Dialogi u św. Anny” wywodzą się z „Dialogów w Katedrze”, które abp Marek Jędraszewski zainicjował w Łodzi w związku z Rokiem Wiary. Kolejne spotkanie diecezjan ze swoim pasterzem odbędzie się 14 grudnia pod hasłem “Rodzina Bogiem silna. Troska o rodzinę w dzisiejszych czasach”.


(KAI) luk / Kraków

Program podróży papieża Franciszka do Mjanmy i Bangladeszu

Dwie wielkie celebracje eucharystyczne, spotkania z biskupami, duchowieństwem i młodzieżą, a także przedstawicielami władz, złożą się na wizytę apostolską Ojca Świętego w Mjanmie i Bangladeszu, która odbędzie się w dniach od 26 listopada do 2 grudnia. Będzie to 21. zagraniczna podróż apostolska Franciszka.

Publikujemy godzinowy program papieskiej podróży.

 

Rzym

Niedziela, 26 listopada 2017

21.40 – odlot samolotu włoskich linii lotniczych Alitalia z papieżem Franciszkiem na pokładzie z rzymskiego lotniska Fiumicino.

Mjanma

Poniedziałek, 27 listopada 2017

Rangun

13.30 (8.00 czasu polskiego) – przylot na międzynarodowe lotnisko w Rangunie. Krótkie powitanie.

Wtorek, 28 listopada 2017

14.00 (8.30) – wylot samolotem Myanmar Airways International do stolicy kraju, Naypyidaw.

Naypyidaw

15.10 (9.40) – przylot na lotnisko w Naypyidaw i oficjalne powitanie.

15.50 (10.20) – uroczyste powitanie w pałacu prezydenckim.

16.00 (10.30) – wizyta kurtuazyjna u prezydenta Htin Kyaw.

16.30 (11.00) – spotkanie ze stojącą na czele rządu Mjanmy oraz kierującej dyplomacją panią Aung San Suu Kyi.

17.15 (11.45) – spotkanie papieża Franciszka z przedstawicielami władz, społeczeństwa obywatelskiego i korpusu dyplomatycznego w Międzynarodowym Centrum Kongresowym.

18.20 (12.50) – odlot do Rangunu.

Rangun

19.25 (13.55) – przylot na lotnisko i przejazd do pałacu arcybiskupiego.

(Odbędzie się też spotkanie z przedstawicielami różnych religii obecnych w Mnjamnie)

 

Środa, 29 listopada 2017

 

8.30 (3.00) – Msza św. na błoniach Kyaikkasan Ground.

16.15 (9.45) – spotkanie z Najwyższą Radą Mnichów Buddyjskich „Sangha”.

17.15 (10.45) – spotkanie z biskupami Mjanmy.

(Odbędzie się też spotkanie z głównodowodzącym armią Mjanmy, gen. Min Aung Hlaingiem).

 

Czwartek, 30 listopada 2017

 

10.15 (4.45) – Msza św. z młodzieżą w katedrze Najświętszej Maryi Panny w Rangunie.

12.45 (7.15) – oficjalna ceremonia pożegnania na lotnisku w Rangunie.

13.05 (8.05) – odlot do stolicy Bangladeszu, Dhaki.

Bangladesz
Dhaka
15.00 (10.00) – przylot ma międzynarodowe lotnisko i ceremonia powitania

16.00 (11.00) – wizyta w National Martyrs’ Memorial – mauzoleum poświęconego pamięci osób, które zginęły w wojnie o niepodległość Bangladeszu w 1971 roku (wyzwolenie spod panowania Pakistanu).

16.45 (11.45) – Franciszek odda hołd Ojcu Narodu, szejkowi Mujiburowi Rahmanowi i wpisze się do Księgi Honorowej.

17.30 (12.30) – wizyta kurtuazyjna u prezydenta kraju.

18.00 (13.00) – spotkanie z przedstawicielami władz, społeczeństwa obywatelskiego i korpusu dyplomatycznego w pałacu prezydenckim.

 

Piątek, 1 grudnia 2017

 

10.00 (5.00) – Msza św. w parku Suhrawardy Udyan, podczas której Franciszek udzieli święceń kapłańskich.

15.20 (10.20) – wizyta premiera kraju w nuncjaturze apostolskiej.

16.00 (11.00) – wizyta w katedrze.

16.15 (11.15) – spotkanie z biskupami Bangladeszu w domu księży-emerytów.

17.00 (12.00) – spotkanie międzyreligijne i ekumeniczne w ogrodzie pałacu arcybiskupiego.

 

Sobota, 2 grudnia 2017

 

10.00 (5.00) – wizyta prywatna do domu Matki Teresy w Tajgaon.

10.45 (5.45) – spotkanie z duchowieństwem, zakonnikami i zakonnicami, klerykami i nowicjuszami w Domu Różańca Świętego.

11.45 (6.45) – wizyta na cmentarzu parafialnym i w kościele pod wezwaniem Różańca Świętego.

15.20 (10.20) – spotkanie z młodzieżą.

16.45 (11.25) – pożegnanie oficjalne na lotnisku międzynarodowym w Dhace.

17.05 (12.05) – odlot samolotu B 777 linii lotniczych Biman do Rzymu.

Rzym

23.00 – przylot na rzymskie lotnisko Ciampino.


st (KAI) / Watykan

Franciszek pomodlił się o pokój w Sudanie Południowym

Franciszek przewodniczył 23 listopada w bazylice św. Piotra nabożeństwu w intencji pokoju na świecie, a zwłaszcza w Sudanie Południowym i Demokratycznej Republice Konga. W wygłoszonym podczas niego krótkim kazaniu podkreślił wielką moc modlitwy, gdyż działa ona "mocą Boga, dla którego nie ma nic niemożliwego". W czasie czuwania modlono się po angielsku, francusku i włosku m.in. za rządzących i o ustanie bratobójczych walk, ze ich niewinne ofiary, za kobiety i dzieci, które najbardziej cierpią w wyniku wojen oraz za tych, którzy działają na rzecz pokoju i pojednania.

Uroczystość rozpoczęła się procesjonalnym wejściem Ojca Świętego i pozostałych duchownych przy śpiewu pieśni o zmartwychwstałym Chrystusie w języku suahili. Następnie odmawiano wezwania Modlitwy Wiernych w intencjach, związanych z tym nabożeństwem, czytano fragmenty stosowne Ewangelii, mówiące o ofiarowaniu Pana Jezusa w świątyni, o umyciu nóg apostołom przez Pana Jezusa i o miłości nieprzyjaciół. Towarzyszyły temu śpiewy i trzykrotne odmawianie modlitwy Ave Maria.

 

Potem głos zabrał Ojciec Święty, który w krótkich rozważaniach mówił o potrzebie pokoju i pojednania między zwaśnionymi narodami i państwami. Przypomniał, że zamierzał odwiedzić Sudan Południowy, ale okazało się to niemożliwe. Zaznaczył jednak, że “modlitwa jest ważniejsza, gdyż jest silniejsza”, działa bowiem mocą Boga, “dla którego nie ma nic niemożliwego”.

 

Kaznodzieja zwrócił uwagę, że Jezus na krzyżu wziął na siebie całe zło tego świata, łącznie “grzechami, które rodzą i podsycają wojny”, a więc pychą, chciwością, żądzą władzy i kłamstwem. Wszystko to pokonał On swym zmartwychwstaniem, po czym, gdy znalazł się wśród swych uczniów, pozdrowił ich słowami: “Pokój wam!”. I to samo mówi nam dzisiaj, w ten wieczór: “Pokój wam!” – dodał papież. Zaznaczył, że “daremna byłaby nasza modlitwa i złudna nasza nadzieja” bez Pana, ale On “żyje i działa przez nas, w nas i z nami, jest naszym pokojem”.

 

Franciszek prosił Boga, aby wspierał ofiary wojen i przemocy: kobiety, dzieci, którym “obce im wojny kradną dzieciństwo a nieraz pozbawiają życia”, aby pomagał wszystkim maluczkim i biednym na świecie, aby nadal wierzyli i mieli nadzieję, że Królestwo Boże jest blisko oraz że “w Duchu Świętym są sprawiedliwość, pokój i radość”. “Niech Pan wspiera tych wszystkich, którzy codziennie trudzą się, aby zło zwyciężać dobrem, gestami i słowami braterstwa, szacunku, spotkania i solidarności” – życzył mówca.

 

Życzył również rządzącym i innym odpowiedzialnym, aby mieli “ducha szlachetnego, prawego, silnego i odważnego w poszukiwaniu pokoju przez dialog i rokowania” i abyśmy wszyscy stawali się budowniczymi pokoju w swych środowiskach – w rodzinie, szkole, pracy, we wspólnocie, abyśmy “umywali sobie nawzajem nogi” na obraz naszego Mistrza i Pana.

 

Po kazaniu nastąpiła krótka chwila milczenia, po czym wszyscy odmówili Modlitwę św. Franciszka o Pokój i wymienili między sobą znak pokoju. Do Ojca Świętego podeszła duża grupa uczestników nabożeństwa z różnych państw afrykańskich, reprezentujących różne religie i tradycje.


kg (KAI) / Watykan

Siła modlitwy na dużym ekranie

Jeden z głośniejszych filmów kina chrześcijańskiego “Teraz i w godzinę śmierci” będzie można obejrzeć w ramach warszawskiego festiwalu Kino z duszą. Przed projekcją odbędzie się panel dyskusyjny z twórcą tego filmu, który poprowadzą redaktorzy Stacji7.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Serdecznie zapraszamy do udziału w spotkaniu “Siła modlitwy na dużym ekraniez udziałem Mariusza Pilisa, reżysera i twórcy filmu “Teraz i w godzinę śmierci”, który opowie o kulisach powstawania filmu, o społeczności, która towarzyszyła i kibicowała ekipie filmowej oraz o tym, jak kinowy obraz o modlitwie zmienia życie twórców i widzów, jaka jest siła modlitwy różańcowej.


Film “Teraz i w godzinę śmierci”


Spotkanie poprowadzą: Justyna SobockaPaweł Żulewski, redaktorzy Stacja7, pracownicy biura prasowego Archidiecezji Warszawskiej

Data: 24 listopada 2017 (piątek) godzina 20:00

Miejsce: stołeczna Kinoteka Mulitiplex (Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1), Warszawa

 


Więcej o festiwalu Kino z duszą


 

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Zacznijmy Adwent z ubogimi!

Zaledwie kilka dni temu obchodzony był I Światowy Dzień Ubogich. Wszystkich, dla których jeden specjalny dzień w roku to za mało, warszawska Wspólnota Sant’Egidio zaprasza na początku grudnia na „Rekolekcje z Ubogimi”.

SŁOWO, CHLEB i UBODZY – te trzy wskazówki dał papież Franciszek 1 października podczas swojej wizyty w Bolonii. Stanowić one będą myśl przewodnią Rekolekcji z Ubogimi, które w dniach 1-3 grudnia odbywać się będą w kościele Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus przy ul. Tamka 4a w Warszawie.

– Na drodze Kościoła często pojawia się pytanie: dokąd iść, jak iść naprzód? Chciałbym wam zostawić (…) trzy punkty odniesienia, trzy „P”. Pierwszym jest SŁOWO [po włosku „parola”], które jest kompasem, aby pielgrzymować w pokorze, aby nie zagubić Bożej drogi i nie popaść w światowość. Drugie to CHLEB [po włosku „pane”], chleb eucharystyczny, ponieważ wszystko zaczyna się od Eucharystii. (…) Stąd wyruszamy i tutaj się spotykamy za każdym razem, to jest niezbywalny początek naszego bycia Kościołem. (…) Wreszcie, trzecie „P”: UBODZY [po włosku „poveri”]. Po dziś dzień nadal wielu osobom brakuje tego, co niezbędne. Ale jest również wielu, którym brakuje miłości, osób samotnych i takich, którym brakuje Boga. W każdej z nich znajdziemy Jezusa, ponieważ Jezus w świecie poszedł drogą ubóstwa – powiedział wtedy Ojciec Święty.

Warszawska Wspólnota Sant’Egidio zachęca do rozpoczęcia tegorocznego Adwentu zgodnie ze wskazówkami papieża Franciszka. „W ciągu trzech grudniowych dni zachęcamy do pochylenia się razem z nami nad Słowem Bożym, do spotkania twarzą w twarz z ubogimi – osobami bezdomnymi na peryferiach naszego miasta czy osobami starszymi w samym jego centrum oraz do wspólnego przeżycia Eucharystii w kościele św. Teresy od Dzieciątka Jezus” – zapraszają organizatorzy.

Podczas rekolekcji można będzie również odwiedzić Szafę Przyjaciół, w której co tydzień ubodzy zaopatrują się w ubrania i pomóc w przygotowaniach tego miejsca do zimy.

Rekolekcje będą też pierwszym etapem przygotowań do tegorocznych Świąt z Ubogimi. W ostatniej Wigilii z Ubogimi wzięło udział około 400 gości, a w organizację włączyło się ponad 700 osób.

Rekolekcje są otwarte dla wszystkich zainteresowanych. Więcej informacji oraz program rekolekcji na: https://www.facebook.com/events/282254482296796/


Wspólnota Sant’Egidio w Warszawie, lk / Warszawa

KAI

 

4 diecezje w Panamie przyjmą Polaków w czasie ŚDM

Diecezje Chitré, Colon Kuna-Yala i Penonomé oraz prałatura Bocas del Toro szykują się na przyjęcie polskich pielgrzymów podczas Dni w Diecezjach przed ŚDM Panama 2019. Tereny te odwiedza obecnie ks. Emil Parafiniuk, dyrektor Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM.

Zgodnie z tradycją sięgającą Światowych Dni Młodzieży w Paryżu w 1997 r., także w Panamie centralne obchody spotkania młodych zostaną poprzedzone Dniami w Diecezjach, które pielgrzymi z całego świata spędzą na terenie całego kraju. Cztery, spośród siedmiu panamskich diecezji, szykujących się na przyjęcie pielgrzymów, zostały wybrane jako miejsce pobytu Polaków. Do diecezji Chitré, Colon Kuna-Yala i Penonomé oraz położonej na archipelagu na Morzu Karaibskim prałatury Bocas del Toro pojadą polscy pielgrzymi, którzy zgłoszą się do Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM i we współpracy z nim będą przygotowywać swój wyjazd. W sumie, dla uczestników polskich grup przygotowano ok. 2,5 tys. miejsc na Dni w Diecezjach. W przypadku większego zainteresowania Polaków, liczba miejsc może zostać zwiększona.

Bieżące informacje dotyczące polskich przygotowań do ŚDM w Panamie można znaleźć na stronie kierunekpanama.pl Koordynatorzy przygotowań zachęcają też Polaków do lektury książki “Misja Panama” autorstwa jedynego polskiego misjonarza w Panamie ks. Józefa Gwoździa SVD. Wydarzenia Centralne 34. ŚDM Panama 2019 odbędą się w dniach 22-27 stycznia 2019 r. pod hasłem “Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1,38). Poprzedzą je Dni w Diecezjach, które odbędą się od 17 do 21 stycznia 2019 na terenie Panamy, Kostaryki i Nikaragui.

Rada KEP ds. Duszpasterstwa Młodzieży i Krajowe Biur Organizacyjne ŚDM przygotowały na najbliższy rok czas specjalny program formacyjny, który pomoże w dobrym przygotowaniu do Synodu Biskupów i ŚDM w Panamie. Zatytułowany jest „Oto ja!”, w nawiązaniu hasła ŚDM w 2019 roku: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1,38) i obejmuje lata 2017-2019. Rozpocznie się wraz z tegoroczną I Niedzielą Adwentu.


abd (KAI) / Panama City

(KAI)

 

Startuje nowy portal młodzieżowy synod2018.pl

"Portal synod2018.pl ma być amboną młodych. Tych pewnych swojej wiary, jak i tych poszukujących. Tu każdy może zostać autorem" - zapowiada ekipa Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM przy KEP. Portal, który zostanie uruchomiony 8 grudnia ma zachęcić młodych Polaków do włączenia się w dyskusję przed przyszłorocznym Synodem Biskupów o młodzieży.

Portal młodzieżowy uruchomiony z myślą o przyszłorocznym Synodzie Biskupów o młodzieży zostanie uruchomiony pod tym samym adresem, pod którym dostępna była polska wersja ankiety przed presynodalnym synod2018.pl. Jego otwarcie zbiegnie się w czasie z rozpoczęciem nowego programu formacyjnego dla polskiej młodzieży: “Oto ja”, który także rozpocznie się 8 grudnia.

– Wiemy, że jeżeli to dzieło ma mieć w ogóle sens, musi być pomocą na drodze ku świętości. Żeby rzeczywiście prowadziło ku miłości i prawdzie, musi być zbudowane na solidnym fundamencie, czyli na Chrystusie” – mówi Karolina Błażejczyk z Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM, zachęcając, by młodzi z całej Polski włączali się w jego współtworzenie.


Zobacz fanpage synod2018.pl!


XV Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów nt. “Młodzież, wiara i rozeznawanie powołania” odbędzie się w Rzymie w dniach 3-28 października z udziałem biskupów z całego świata. Ankietę presynodalną, która nie jest już dostępna w polskiej wersji językowej, można do końca roku wypełnić w językach: niemieckim, angielskim, hiszpańskim, włoskim, francuskim i portugalskim na stronie: https://survey-synod2018.glauco.it/limesurvey/index.php/147718.


abd / Warszawa (KAI)

 

Rekordowa liczba podpisów za “Zatrzymaj aborcję”

Wynik zbiórki podpisów pod projektem „Zatrzymaj aborcję” będzie rekordowy – poinformowała dziś w Sejmie Kaja Godek z Fundacji „Życie i rodzina”. Do tej pory zebrano ponad 600 tys. podpisów. Oficjalny wynik zbiórki będzie znany 28 listopada, a dwa dni później popisy zostaną złożone w parlamencie.

Inicjatorka obywatelskiej inicjatywy „Zatrzymaj aborcję” podkreśliła, że w zbieranie podpisów pod projektem zmierzającym do wykreślenia przesłanki eugenicznej zaangażowało się wiele środowisk stojących po stronie życia. Były to środowiska związane zarówno z Kościołem katolickim, jak i Kościołem prawosławnym, ale też wiele osób świeckich, a nawet niewierzących.

„Bardzo szeroki front doprowadził do tego, że wynik tej zbiórki będzie rekordowy spośród wszystkich zbiórek antyaborcyjnych, które miały do tej pory miejsce” – poinformowała Kaja Godek.

Do tej pory najwięcej podpisów ze wszystkich zbiórek osiągnął projekt z 2011 r. Było to ponad 600 tys. podpisów. – W tej chwili wiemy już, że jest więcej, a jeszcze spływają – powiedziała Kaja Godek. Nie wiadomo natomiast, czy będzie to np. milion podpisów

Listy z podpisami będą docierać na adres Fundacji „Życie i Rodzina” do 28 listopada. Kaja Godek podziękowała m.in. posłom, który zaangażowali się w zbiórkę, organizując taką akcję w swoich biurach poselskich.

„Projekt jest krótki, taki sam jak ten, który był składany w 2013 roku. Chodzi o usunięcie jednej przesłanki, która odpowiada za 96 proc. legalnych aborcji dziś w Polsce” – przypomniała Kaja Godek.

Pytana o poparcie ze strony Episkopatu Polski, inicjatorka akcji „Zatrzymaj aborcję” przypomniała, że od rozpoczęcia zbierania podpisów biskupi już czterokrotnie wypowiedzieli się na ten temat, za każdym razem udzielając tej akcji poparcia, wymieniając ją także z nazwy. – Tu nie ma wątpliwości. Nie sądzę, żeby biskupi nagle wycofali się z obrony życia. Nie przewiduję takiej sytuacji – powiedziała Kaja Godek.

Jej zdaniem, w kwestii zwiększenia ochrony życia dzieci poczętych panuje już „ogólnonarodowa zgoda”. – W zasadzie dziś, poza skrajną lewicą, która zawsze będzie podnosiła argumenty antynatalistyczne i będzie próbowała wzniecać niepokoje na tym tle, każdy normalny człowiek dziś w Polsce wie, że nie zabija się dzieci za niepełnosprawność i za chorobę – powiedziała.

Wsparcie projektu deklarują przede wszystkim same osoby niepełnosprawne oraz rodziny z dziećmi niepełnosprawnymi. – Ci ludzie i ich rodziny są dzisiaj zmuszane do tłumaczenia się z tego, że żyją, albo że żyją ich dzieci. To jest sytuacja, która musi się zmienić – podkreśliła Kaja Godek.

Złożenie w Sejmie podpisów popierających obywatelskich projekt „Zatrzymaj aborcję” nastąpi 30 listopada. Od tego momentu parlament na trzy miesiące na wyznaczenie terminu pierwszego czytania projektu ustawy, zatem powinno to nastąpić do końca lutego przyszłego roku.


lk / Warszawa

KAI

 

Z WATYKANU

Na plac św. Piotra dotarła polska choinka

Na plac św. Piotra dotarła choinka z Ełku. Jest to masywny świerk o wysokości 28 metrów, maksymalnym obwodzie około 10 metrów pochodzący z diecezji ełckiej. Obecnie jest on ustawiany dźwigiem. W czwartek 7 grudnia odbędzie się uroczystość zapalenia świateł. Wcześniej tego dnia ofiarodawców - diecezję ełcką a także przedstawicieli Episkopatu Polski przyjmie na audiencji papież Franciszek.

Tegoroczna choinka bożonarodzeniowa to jubileuszowy dar dla papieża Franciszka, wyrażający wdzięczność za 25 lat istnienia nowych struktur Kościoła w Polsce, podkreślający także inne ważne jubileusze: 300-lecie koronacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, 140. rocznicę objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie oraz 100-lecie objawień fatimskich.

Autorami tej inicjatywy są arcybiskupi i biskupi metropolii warmińskiej i białostockiej oraz Białostocka Dyrekcja Lasów Państwowych. Choinka bożonarodzeniowa, która w tym roku ozdobi plac przed Bazyliką św. Piotra w Rzymie pochodzi z terenu diecezji ełckiej, z Mazur, z przepięknych lasów Puszczy Rominckiej należącej do Białostockiej Dyrekcji Lasów Państwowych.

Po raz drugi na Placu św. Piotra stanie choinka z Polski. W 1997 r. był to świerk z okolic Zakopanego, jako dar dziękczynny górali za VI pielgrzymkę Jana Pawła II do Polski oraz jego wizytę na Podhalu i w Zakopanem.


st (KAI) / Watykan

 

Rozpoczyna się festiwal “Kino z duszą”

Najlepsze filmy „z duszą”, spotkanie z ojcem Leonem Knabitem, operatorem filmowym Andrzejem Musiałem i reżyserem Mariuszem Pilisem – to i wiele więcej na piątym już Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą”, który już dziś rozpoczyna się w stołecznej "Kinotece". Na wszystkie pokazy filmowe, panele dyskusyjne i galę finałową nie trzeba kupować biletów – obowiązuje wstęp wolny.

Festiwal, który odbywa się w warszawskim kinie Kinoteka (PKiN), rozpocznie się w czwartek po południu 23 listopada, a zakończy w sobotę wieczorem 25 listopada. Podczas trzech dni festiwalu wyemitowanych zostanie dziewiętnaście filmów, które wezmą udział w pokazach konkursowych. Widzowie zobaczą dokumenty o tematyce społecznej, historycznej, obyczajowej i religijnej. Wszystkie wyróżnia nie tylko przejmująca treść, ale także profesjonalny warsztat artystyczny.

W sobotę po dokumencie „Ojciec Leon – bloger dusz” w reż. Krzysztofa Żurowskiego, odbędzie się spotkanie z najsłynniejszym tynieckim benedyktynem – o. Leonem Knabitem. W czwartek prof. Andrzej Musiał, operator filmowy, wykładowca Szkoły Filmowej w Łodzi, członek jury festiwalu, opowie o tym „Jak oglądać dokument”.

Z kolei w piątek organizatorzy przygotowali panel „Siła modlitwy na dużym ekranie” z udziałem Mariusza Pilisa – reżysera filmu „Teraz i w godzinę śmierci”. Spotkanie poprowadzą: Justyna Sobocka i Paweł Żulewski, redaktorzy portalu Stacja7 i pracownicy biura Archidiecezji Warszawskiej.

– Do 5. edycji Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą” twórcy zgłosili 50 dokumentów, reportaży telewizyjnych i filmów dokumentalno-fabularyzowanych. Podczas festiwalu emitowanych będzie 19 tytułów, które wezmą udział w pokazach konkursowych – mówi dyrektor festiwalu Grażyna Raszkowska.

Spośród tych filmów najlepsze wyłoni festiwalowe jury w składzie: Maciej Drygas, Andrzej Musiał, Bartek Pulcyn, Ewa K. Czaczkowska i Grażyna Raszkowska.

Laureaci festiwalu zostaną ogłoszeni w czasie gali 25 listopada. FFD „Kino z duszą” przyzna w tym roku trzy nagrody pieniężne: Nagrodę Główną Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą” , ufundowaną przez Pallotyńską Fundację Misyjną Salvatti. Nagrodę Specjalną Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą” , ufundowaną przez niemiecokojęzyczną parafię katolicką w Warszawie. Nagrodę specjalną za film ukazujący wartości ważne dla Jana Pawła II ufundowaną przez Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie.

— Ideą festiwalu jest pokazanie szerokiej widowni najlepszych filmów dokumentalnych, o różnej tematyce – od społecznej, poprzez historyczną, rodzinną – ale wszystkie je łączy duchowość. Refleksja nad prawdziwym życiem, czym ono jest, co się na nie składa, jakie wartości, wybory – mówi Ewa K. Czaczkowska, prezes Fundacji Areopag XXI.

Organizatorem Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą” jest Fundacja Areopag XXI, współorganizatorem Narodowe Centrum Kultury, natomiast partnerami – m.in. Orlen, Pallotyńska Fundacja Misyjna Salvatti oraz Centrum Myśli Jana Pawła II.

W ubiegłym roku Nagrodę Główną za film „Dotknięcie anioła” otrzymał Marek Pawłowski. Nagrody specjalne i wyróżnienia przyznane były także autorom: filmów: „Więzi”, „Pielgrzym” i „Aleppo. Notatki z ciemności”. Podczas wcześniejszych edycji nagrody odbierali m.in. Dorota Petrus i Bogdan Lęcznar, Krzysztof Żurowski, Marcin Janos Krawczyk, Michał Szcześniak, Tomasz Bardosch i Maciej Pawlicki.

Szczegółowy program dostępny na www.kinozdusza.pl


mip / Warszawa (KAI)

 

O śpiewie w kościele słów kilka

Pod koniec października Komisja Episkopatu Polski wydała nową instrukcję o muzyce kościelnej. Nie milknie echo wskazań, które zawarli w niej biskupi. Co tak naprawdę zmieniła instrukcja i co istotnego w sobie zawiera?

Łukasz
Celuch
zobacz artykuly tego autora >

Na początku powiedzmy sobie jasno, że instrukcje umieszczone w tym dokumencie nie są niczym rewolucyjnym, w ogromnej części powtarza on bowiem informacje z Instrukcji opublikowanej przez KEP w 1979 roku. Podobnie jak wtedy, także i dziś pojawiły się w Kościele trendy muzyczne, które wskazały na potrzebę przypomnienia i odświeżenia przepisów dotyczących muzyki.

Przyjrzyjmy się kilku najważniejszym tematom poruszonych w instrukcji.

Rodzaje muzyki

Na początek warto rozróżnić 4 rodzaje muzyki.

  • Muzyka religijna – tematyką i inspiracjami dotyczy ogólnie Pana Boga, Jego objawienia, wspólnoty wierzących (mowa tu także o muzyce świeckiej)
  • Muzyka kościelna – pochodzi z chrześcijańskiego kręgu kulturowego i jest związana z życiem wspólnot wyznaniowych (np. gospel).
  • Muzyka sakralna – to kompozycje przeznaczone do użytku kościelnego (piosenki i pieśni katolickie).
  • Muzyka liturgiczna – to kompozycje stworzone zgodnie z przepisami, które współtworzą święte obrzędy; wokalne, instrumentalne i wokalno-instrumentalne

Jak łatwo zauważyć – podczas Mszy Świętej powinno się wykonywać jedynie muzykę liturgiczną Liturgia domaga się muzyki, która nie jest jej “oprawą”, ale bardzo ważnym elementem. Nie tylko przygotowuje miejsce dla świętych obrzędów, ale jest ich integralną częścią. Celem muzyki liturgicznej jest chwała Boża i uświęcenie wiernych oraz budowanie wspólnoty wierzących, choć oczywiście udział w Liturgii nie ogranicza się tylko do wspólnego śpiewania, bo formą uczestnictwa w niej jest również słuchanie jak i zachowanie “świętego milczenia”.

Śpiew liturgiczny zawiera w sobie prawdy objawione w postaci tekstu. Od czasów apostolskich był traktowany jako dar Ducha. Nadaje godności czynnościom liturgicznym. Ma pierwszeństwo nad akompaniamentem, który ma jedynie pomagać w jego podtrzymaniu – gra instrumentalna ma za zadanie służyć śpiewowi. Najważniejszym śpiewem Kościoła jest w dalszym ciągu chorał gregoriański, który jest własnym śpiewem liturgii rzymskiej.

 

Co zatem można śpiewać na Mszy?

Podczas Mszy Świętej wykonuje się jedynie muzykę liturgiczną – składa się na nią tekst i melodia. Teksty czerpane być powinny przede wszystkim z Pisma Świętego i źródeł liturgicznych (np. z antyfon). Razem z muzyką towarzyszą tajemnicy Mszy Świętej, pomagają lepiej zrozumieć poszczególne jej części oraz okres liturgiczny.

Kościół jest otwarty na różne rodzaje sztuki, muszą jednak one spełniać kilka wymogów. Po ich spełnieniu odpowiedni organ dopuszcza je do służby Bożej. Po pierwsze muzyka liturgiczna ma być zawsze nakierowana na świętość kultu. Po drugie powinna odpowiadać świętości miejsca, godności obrzędów liturgicznych i pobożności wiernych. Muzyka liturgiczna nie może być muzyką świecką.

Pieśni liturgiczne można znaleźć w zatwierdzonych przez władze kościelne śpiewnikach, np. „Śpiewnik kościelny” ks. Jana Siedleckiego (wydanie XLI), który został przyjęty jako ogólnopolski śpiewnik liturgiczny. Śpiewnikiem liturgicznym jest również „Exsultate Deo” – znajdują się w nim jednak również piosenki oznaczone jako „Na zakończenie/po liturgii”.

 

Instrumenty

Zaczynając od podstaw:najważniejszym instrumentem w Kościele łacińskim od wieków są organy piszczałkowe. Nie mogą być one zastępowane keyboardami bądź innymi „klawiszami” – ich zastosowanie może mieć jedynie charakter tymczasowy, zanim w kościele pojawią się właściwe organy.

Podczas Mszy Świętej można stosować jednak również inne instrumenty, ale należy wziąć pod uwagę, że nie każdy instrument jest godny tego przeznaczenia. Kilka instrumentów KEP podaje wprost jako nieodpowiednie dla muzyki liturgicznej: „Nie wolno używać w liturgii instrumentów przeznaczonych do wykonywania muzyki świeckiej (np. gitara elektryczna, perkusja, fortepian, syntezator).” W tym miejscu instrukcja zwraca również uwagę na częstą pokusę ulegania trendom niewłaściwym miejscom świętym, które często tłumaczy się tzw. “racjami duszpasterskimi”.

Co ważne, a o czym często się zapomina – muzyka wykonywana podczas liturgii może być wykonywana jedynie „na żywo”, niedopuszczalne jest jej odtwarzanie, stosowanie „elektronicznych organistów” itd. Poza celebracją może być stosowana z umiarem, aby nie „zagłuszyć” sacrum.

 

Dzieci na I Komunii nie będą śpiewać nudnych pieśni liturgicznych

Biskupi poruszyli w Instrukcji także temat śpiewów na Mszy z Pierwszą Komunią Świętaą. Podczas niej powinno się uwzględniać umiejętności dzieci, które są na uroczystości, ale nie może to usprawiedliwiać wprowadzania do liturgii piosenek religijnych.

 

Ale na ślubie powinny być piosenki o miłości

Podczas celebracji liturgii sakramentu małżeństwa nie można wprowadzać czegoś niezgodnego z kultem pod płaszczem podnoszenia okazałości wydarzenia. Wierni nie mogą być wyłączeni z czynnego uczestnictwa w śpiewie, a dobór repertuaru musi odpowiadać charakterowi świętych czynności. Dziś nietrudno znaleźć zespół oferujący “oprawę muzyczną ślubów”. Przypomnijmy więc za biskupami: śpiew w Liturgii to jego integralna część, nie “oprawa”.

 

Koncerty w kościele

Kościół od chwili jego konsekracji lub poświęcenia jest miejscem świętym – także wówczas, gdy nie odbywają się w nim obrzędy liturgiczne. Koncerty, które odbywają się w kościołach nie mogą służyć jedynie rozrywce. Przy organizacji takich koncertów trzeba więc zwrócić uwagę na poprawność teologiczną śpiewów i na to, aby nie promować muzyki świeckiej – nie jest to odpowiednie ku temu miejsce.

Podczas koncertu artyści nie mogą występować w prezbiterium, a Najświętszy Sakrament powinien być umieszczony w odrębnej kaplicy bądź stosownym miejscu. Komentarze towarzyszące koncertowi nie mogą być wykonywane z ambony.

Warto przy takich okazjach przypominać piosenki i pieśni, które w ciągu lat utraciły miejsce w liturgii, a niosą ze sobą wartość artystyczna i duszpasterską.

Decyzję o tym, czy w danym kościele może odbyć się planowany koncert podejmuje biskup diecezjalny, nie dotyczy to jednak koncertów wykonywanych przez chóry, schole parafialne i organistów.

Nie wolno jednak zapominać o celu muzyki religijnej, która ma kierować serca słuchaczy do Boga. W czasie koncertów to nie muzycy i wykonawcy mają być najważniejsi.

 

Łukasz Celuch

Zobacz inne artykuły tego autora >
Łukasz
Celuch
zobacz artykuly tego autora >

Nie tylko Cecylia czyli muzyczni patroni, o których nie wiedziałeś!

Bezdyskusyjnie najpopularniejszą patronką muzyków kościelnych jest św. Cecylia. Śpiewający mogą jednak korzystać z orędownictwa kilku innych świętych. Poznajcie ich!

Otylia Brendel
Otylia
Brendel
zobacz artykuly tego autora >

św. German z Paryża – patron muzyków i… więźniów, urodził się w 496 r. koło Autun we Francji. Po studiach podjął życie pustelnika. Po święceniach kapłańskich na życzenie biskupa przeprowadził reformę tamtejszego klasztoru św. Symforiana. Jako biskup Paryża  podjął działalność charytatywną i reformatorską. Założył opactwo Świętego Krzyża i św. Wincentego z Saragossy. Zmarł 28 maja 576 r. w Paryżu. Pochowano go w ufundowanym przez niego opactwie, które zostało nazwane Saint-Germain-des-Prés. Taką nazwę przyjęła też dzielnica Paryża, która z czasem wyrosła wokół klasztoru. Wspominamy go 28 maja.

 

św. Grzegorz I – syn świętych rodziców, św. Gordiana i św. Sylwii, urodził się w 540 r. w Rzymie w rodzinie patrycjuszy. Piastował różne urzędy cywilne, został nawet namiestnikiem Rzymu, ale porzucił to stanowisko by wstąpić do zakonu benedyktynów. Zamienił nawet swój własny dom na klasztor dla kilkunastu braci. Wkrótce założył jeszcze kilka opactw. Po śmierci papieża bardzo szybko wybrano Grzegorza na stolicę apostolską. Choć wymawiał się od tego powołania, został wielkim papieżem. To dzięki niemu mamy w Kościele msze gregoriańskie, jemu także przypisuje się powstanie chorału gregoriańskiego – choć w pełni ukształtował się on dopiero w VIII w., to właśnie papież Grzegorz uporządkował i usystematyzował śpiewy w Kościele. Wspominamy go 3 września, jest patronem m.in. uczniów, studentów, nauczycieli, chórów szkolnych, piosenkarzy i muzyków.

 

św. Leon I Wielki – urodził się około 400 r. w Toskanii. Już jako zwykły akolita wysyłany był przez papieża do ważnych misji. Jego pontyfikat przypadł na czasy licznych sporów teologicznych i zamieszania pośród hierarchii kościelnej. Jako pierwszy papież zyskał przydomek “Wielki”. Papież Leon wprowadził zasadę liturgicznej, kanonicznej i pastoralnej jedności Kościoła. Za jego czasów powstały pierwsze redakcje zbiorów oficjalnych modlitw liturgicznych w języku łacińskim. Wspominamy go 10 listopada, jest patronem muzyków i śpiewaków.

 

św. Odo z Cluny – urodził się ok. roku 878 w Akwitanii (Francja) i wychowywał się na dworze książęcym. Każdą służbę – i świecką i duchowną – Odo pojmował jako powołanie Boże, podczas gdy powszechnie traktowano je jako okazję do zdobywania godności, urzędów i dochodów z nimi związanych. Dlatego Odo wstąpił do benedyktynów w Baume. Miał wówczas 30 lat. Wybrał sobie to opactwo celowo, gdyż kwitła w nim karność i obserwancja zakonna. Udało mu się przeprowadzić kilka reform w zgromadzeniu. Odo zostawił po sobie sporą spuściznę literacką oraz kilka hymnów i antyfon. Jest patronem muzyków, wspominamy go

 

św. Leon IX – to organistów i muzyków kościelnych. Wspominamy go 19 kwietnia. Urodził się 21 czerwca 1002 w Egisheim w Alzacji. Jako papież często przebywał poza Watykanem. Uważał bowiem, że papież powinien głosić światu Dobrą Nowinę osobiście, dlatego też bardzo często brał udział w uroczystościach wyświęcania nowych kościołów, a także od czasu do czasu, kierowany nostalgią, udawał się z powrotem w swoje rodzinne, niemieckie strony.

 

św. Pius X – to papież, którego wszyscy muzycy kościelni powinni znać bardzo dobrze. Giuseppe (Józef) Sarto urodził się 2 czerwca 1835 r. w Riese koło Wenecji. Jako papież wprowadził ważne zmiany, m.in. dopuścił dzieci do przyjmowania komunii, zreformował modlitwę brewiarzową. Za pomocą zaś listu motu proprio z 1903 r. Pius X wprowadził reformę muzyki kościelnej. W historii kościelnego prawodawstwa muzycznego jest to dokument bardzo znaczący i śmiało można go nazwać Wielką Kartą Muzyki Kościelnej. Warto też zauważyć, że był to pierwszy dokument, jaki wydał Pius X w czasie swojego pontyfikatu. Wspominamy go 21 sierpnia.

 

św. Cecylia – o tej świętej słyszeli chyba wszyscy wierni. Mimo iż nie ma historycznych dowodów jakoby Cecylia grała na organach, wysoce prawdopodobne jest, że grała na jakimś instrumencie. Zasadniczym dokumentem, którym dysponujemy, jest pochodzący z V w. opis jej męczeńskiej śmierci. Według niego Cecylia była dobrze urodzoną Rzymianką. Przyszła na świat na początku III w. Była ponoć olśniewająco piękna. Według starej tradycji z miłości do Chrystusa złożyła ślub czystości, chociaż rodzice obiecali już jej rękę również dobrze urodzonemu poganinowi Walerianowi. Cecylii udało się go nawrócić i Walerian przyjął chrzest. W czasie prześladowań Waleriana skazano na śmierć, żołnierze zaś błagali Cecylię, by mając wzgląd na swoją młodość wyrzekła się wiary. Jedno z podań mówi, że odpowiedziała im “Nie lękajcie się spełnić nakazu, bowiem moją młodość doczesną zamienicie na wieczną młodość u mego oblubieńca, Chrystusa”. Wspominamy ją 22 listopada.

 

Co ciekawe wśród patronów muzyków i pieśniarzy wymienia się również… Jana Chrzciciela. Ze względu na jego popularność wiele osób obierało go sobie za patrona. Ojego wstawiennictwo mogą prosić niego kowale i misjonarze, tkacze, krawcy, kuśnierze, garbarze, farbiarze, siodlarze, właściciele winnic, oberżyści, bednarze, kominiarze, stolarze, architekci, murarze, kamieniarze, właściciele kin, pasterze, rolnicy, tancerze, abstynenci; jest też opiekunem winnic, zwierząt domowych, owiec i baranów. Jan Chrzciciel wzywany jest w przypadku padaczki, bólu głowy, chrypy, zawrotów głowy, chorób dzieci, w trwodze, w przypadku gradobicia.

 

Otylia Brendel

Otylia Brendel

Z wykształcenia psycholog, z zamiłowania śpiewaczka, z Bożego (jak ufa) zamierzenia redaktor portalu Stacja7.pl. Wielbicielka muzyki liturgicznej, kawy i "Przyjaciół" oraz żywy dowód na to, że da się lubić Warszawę i Kraków jednocześnie.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Otylia Brendel
Otylia
Brendel
zobacz artykuly tego autora >