video-jav.net

„Niebo będzie później”. Wywiad-rzeka z Natalią Niemen

O nieznanych publicznie faktach dot. Czesława Niemena, o własnej twórczości artystycznej i religijnym nawróceniu – opowiada córka legendarnego muzyka, Natalia Niemen w rozmowie w rozmowie z Szymonem Babuchowskim. Wywiad rzeka pt. „Niebo będzie później” właśnie ukazał się na rynku

Polub nas na Facebooku!

nataliaW szczerym wywiadzie z Babuchowskim – muzykującym poetą i dziennikarzem “Gościa Niedzielnego” – Natalia Niemen ujawnia nieznane fakty z życia ojca, mówi też o własnej drodze artystycznej i życiu religijnym.

„Tata leżał w śpiączce około dziesięciu dni – do samej śmierci. Z mężem śpiewaliśmy mu psalmy. Rozmawiałam z tatą, mówiłam mu różne rzeczy, których nie zdążyłam powiedzieć mu wcześniej” – wyznaje była solistka zespołu Trzecia Godzina Dnia.

 

W innym fragmencie zauważa, że na jej koncerty przychodzą ludzie, którzy szukają często czegoś więcej niż dobrej piosenki, świetnego śpiewania, decybeli i robienia wrażenia. „Wydaje mi się, że przychodząc na moje koncerty, szukając również sacrum. Mojego odbiorcę określiłabym tak: wrażliwy i dziwiący się światu człek dobrej woli o poetycznych zapędach, który kocha sztukę nietuzinkową. I taki, który szuka Pana Boga” – mówi artystka.

Babuchowski zwraca uwagę na fragmenty poświęcone religijnemu nawróceniu kompozytorki i piosenkarki. „Kiedy Natalia mówi o swoim nawróceniu, to nie jest to bynajmniej bajka z happy endem, w której od tej pory wszyscy ‘żyli długo i szczęśliwie’. Nie mamy bowiem do czynienia z radosnymi wyznaniami neofity, ale z przemyśleniami kogoś, kto swoje już w życiu przeszedł i przetrawił” – wyjaśnił. Odwołując się do tytuł książki, „Niebo będzie później”, podkreślił, że z jednej strony niesie on nadzieję, z drugiej – nie pozwala na pogrążenie się w letargu.

 

„Zbawienie jest za darmo, ale relacja z Bogiem kosztuje” – cytuje też słowa bohaterki wywiadu rzeki. „Na razie pozostaje więc codzienne zmaganie – ze sobą samym, z grzechem, z drugim człowiekiem, który często uwiera. Skupieni na sobie artyści doświadczają tego uwierania szczególnie mocno” – przekonuje Babuchowski.

 

Książka ukazuje się nakładem Wydawnictwa „Niecałe” z Bytomia.

 

Natalia Niemen – urodziła się 24 stycznia 1976 r. w Warszawie. Piosenkarka, altowiolistka, autorka muzyki i tekstów, artystka sztuk plastycznych (samouk). Wychowywała się w artystycznym domu, pełnym muzyki i plastyki. Jest absolwentką warszawskiej szkoły muzycznej I i II stopnia m.in. Karola Szymanowskiego w klasie altówki. Publiczną działalność muzyczną zaczynała w chórkach, w zespole u Natalii Kukulskiej. W 1997 r. wydała debiutancki album „Na opak”. Przez szereg lat była solistką chóru Trzecia Godzina Dnia oraz zespołu New Life`m z którym nagrała wiele płyt. Brała udział w koncertach i nagraniach swojego męża Mate. O. Współpracowała z Piotr Baron Quintet.  Od kilku lat zajmuje się twórczością autorską, a także propagowaniem mało znanej twórczości muzyczno-poetyckiej swojego ojca, Czesława Niemena. O sobie samej mówi:” Najpierw jestem boginią domowego ogniska, kurą i gospodynią domową, żoną i matką, a dopiero później artystką”.

 

Szymon Babuchowski – dobry rocznik 1977. Muzykujący poeta, dziennikarz, doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, miłośnik tanich podróży. Kieruje działem kultury „Gościa Niedzielnego”. Jego wiersze tłumaczone były  na język hiszpański, francuski, serbski, czeski i słoweński. Opublikował sześć książek poetyckich Sprawy życia, sprawy śmierci (2002), Czas stukających kołatek (2004),Wiersze na wiatr (2008), Rozkład jazdy (2011) oraz wybory: Drzewo pomarańczowe (2011) i Zanim przyjdziesz (2014). Ta ostatnia książka, zawierająca wiersze religijne i metafizyczne, nominowana została w 2015 r. do Orfeusza – Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego. Wraz z zespołem w którym śpiewa Dobre Ludzie nagrał płytę Łagodne przejście (2015 r.). Jest też pomysłodawcą i współautorem zbioru reportaży z Ameryki Południowej Kościół na końcu świata(2013). Prywatnie mąż Marty i tata Natalii. Mieszka w Katowicach.

 

„W drodze” o ciemnych nocach wiary

Październikowy numer „W drodze”, miesięcznika poświęconego życiu chrześcijańskiemu, wydawanego przez dominikanów, zgłębia temat nocy ciemnej wiary – doświadczenia kryzysu wiary i trudności duchowych

Polub nas na Facebooku!

Okładkowy temat „Ciemna noc mojej wiary. Życiowe kryzysy i stany mistyczne duszy” otwiera rozmowa Katarzyny Kolskiej, zastępcy redaktora naczelnego „W drodze”, z dominikaninem o. Maciejem Biskupem. Mówi on o tym, czym jest kryzys wiary i czy może być budującym doświadczeniem. W kolejnym tekście jego współbrat, o. Krzysztof Pałys zauważa, że każdy człowiek ma swoją własną „próbę krzyża”, ciemność, którą powinien przejść. – Bóg obiecuje nam jednak, że nie da większego ciężaru, niż bylibyśmy w stanie znieść (1 Kor 10, 13). Biblia mówi wyraźnie, że po każdej próbie przeżytej z Chrystusem stajemy się „kimś więcej”, trafiamy tam, gdzie już działają nie tyle nasze siły, ile wyłącznie Jego łaska – przypomina o. Pałys.

 

O. Bertold Dąbkowski, karmelita bosy, opierając się na dziele swojego współbrata, św. Jana od Krzyża „Noc ciemna”, w rozmowie z redaktorem naczelnym miesięcznika, o. Romanem Bieleckim, podkreśla, że świętemu zależało na opisaniu stanu, w którym brakuje światła i radości podczas zbliżania się do Boga. – Noc to opis rozwoju życia duchowego. Dlatego Jan zachęca, by wejść w to doświadczenie, wiedząc, jak wiele dobrego może z tego dla nas wyniknąć. Pokazuje cztery fazy takiej drogi. Nazywa je odpowiednio: nocą czynną i bierną zmysłów, a także nocą czynną i bierną ducha – opowiada o. Dąbkowski, który wyjaśnia też jak odróżnić to, co w życiu jest nocą duchową, od tego, co jest zwykłym lenistwem i znużeniem.

Jezuita Wojciech Żmudziński w swoich rozważaniach nad Księgą Hioba zauważa, że „cierpienie jest tajemnicą, a nie dopustem Bożym. Bóg nie jest po to, by zdejmować nas z krzyża, ale po to, by towarzyszyć nam w trudnych chwilach. Tak jak słońce wschodzi nad dobrymi i złymi, tak też złe rzeczy zdarzają się ludziom dobrym i złym. Tak urządzony jest świat”.

W ramach innego okładkowego tematu „Ile Kościoła w państwie. Księża i polityka”, o. Michał Mrozek OP podejmuje kwestię relacji państwa i Kościoła. Dominikanin zauważa, że „podział Kościoła i państwa jest wpisany w samą naturę Kościoła”. – Z tego powodu strach przed klerykalizacją czy sakralizacją władzy jest nieporozumieniem. Raczej grozi nam stopniowe zeświecczenie i wypłukanie z wszelkich wartości – stwierdza o. Mrozek.

 

Z kolei politolog ks. prof. Piotr Mazurkiewicz z UKSW podkreśla, że zadaniem Kościoła nie jest zapewnienie właściwego funkcjonowania państwa, a jest to jedynie efekt uboczny jego podstawowej działalności, jaką jest głoszenie Ewangelii. – A jednak głoszenie Jezusa Chrystusa wzmacnia w obywatelach przekonania, które mają istotne znaczenie polityczne i społeczne. Nie chodzi zatem o zaangażowanie polityczne instytucji Kościoła, ale o obecność Kościoła w tym, co nazywa się metapolityką – tłumaczy ks. Mazurkiewicz.

Natomiast ks. prof. Andrzej Draguła, kierownik Katedry Teologii Pastoralnej, Liturgiki i Homiletyki na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Szczecińskiego, mówi o tym, co go irytuje w polskim Kościele i co powinien zrobić wierny, któremu nie spodobało się usłyszane kazanie. – O wszystkich autorytetach się dzisiaj dyskutuje. Nie ma autorytetów niepodważalnych i niekwestionowanych. Kiedyś dla wiernych autorytetem był ksiądz, nie wspominając o biskupie. Dzisiaj się podważa nawet autorytet papieża – zauważa ks. Draguła.

W ramach cyklu „Rozmowa w drodze”, fotograf Chris Niedenthal, który dokumentował upadek komunizmu w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej, mówi Paulinie Wilk m.in. o tym, czy da się sfotografować moment duchowej przemiany, przybliża fenomen selfie i wyjaśnia dlaczego współcześnie tak często pstrykamy zdjęcia.

 

Z kolei podróżniczka, dziennikarka i poszukiwaczka skarbów Joanna Lamparska dzieli się opowieściami o swojej pasji odkrywcy podkreślając, że kościoły i stare plebanie są jednymi z lepszych miejsc do poszukiwań. W cyklu „Pytania w drodze” dominikanin o. Mateusz Przanowski pisze z kolei o tym, czym są charyzmaty i jaką rolę odgrywają w duchowym organizmie Kościoła.

W numerze zamieszono również List biskupów argentyńskich na temat adhortacji „Amoris laetitia” (O miłości w rodzinie) papieża Franciszka, w którym zatrzymują się oni nad ósmym rozdziałem zawierającym odwołanie do wytycznych biskupa w kwestii rozeznania możliwości dostępu do sakramentów przez niektóre osoby „rozwiedzione pozostające w nowych związkach”.

Miesięcznik „W drodze” założył w 1973 r. w Poznaniu o. Maciej Babraj, nawiązując w ten sposób do przedwojennej dominikańskiej tradycji wydawania pisma. Skierowany jest on w sposób szczególny do osób, które po opuszczeniu duszpasterstw akademickich nie znajdują dla siebie miejsca formacji.

 

„W drodze” jest pierwszym ogólnopolskim miesięcznikiem dostępnym w Kindle Store, największej na świecie internetowej księgarni amazon.com. Jest aktualnie jednym z czterech polskich tytułów dostępnych na tym portalu. Gazetę można również znaleźć w zasobach App Store, nexto.pl i publio.pl. Więcej informacji na stronie www.miesiecznik.wdrodze.pl.


bt / Poznań

Katolicka Agencja Informacyjna