Nasze projekty

Oni nie kalkulują

To, co dzieje się w RCA jeszcze raz pokazuje dobitnie, czym różni się misjonarz od pracownika, a Kościół od organizacji charytatywnej. Pracownik w sytuacji analogicznej do tej w jakiej znaleźli się polscy misjonarze, powinien się ewakuować. Misjonarz buduje ze swoimi podopiecznymi zupełnie inny rodzaj relacji, on jest tam nie dla nich a z nimi.

Reklama

Czy polscy kapucyni mają moralne prawo skorzystać z propozycji polskiego rządu, wyciągnąć europejskie paszporty i uciekać z RCA? Jasne, że mają i nikt przytomny nie może wymagać od nich męczeństwa. Nie zdecydują się jednak pewnie na to, tak jak brat nie zdecyduje się zostawić siostry, gdy im obojgu grozi realne niebezpieczeństwo, z którego on mógłby się jednak uratować.

 

Rozmawiałem kiedyś z misjonarzem, który znalazł się w podobnej sytuacji w innym kraju Afryki. Przekonywał mnie, że wtedy się nie kalkuluje. Zastanawiać się nad własnymi szansami, nad tym że przecież gdyby uciekł, to jako ksiądz mógłby jeszcze pomóc później tylu ludziom, może tylko ktoś kto siedzi przed telewizorem i dla kogo ludzie tam na miejscu są tylko obrazem na ekranie.

Reklama
Reklama

 

"Jak by to wyglądało, że się komuś głosi Boga, który kocha do końca, a później samemu przed końcem się ucieka?" – pytał retorycznie ów kapłan.

 

Reklama
Reklama

Nie wiem, czy ja na taką konsekwencję bym się zdobył, czy zdałbym ten test, tym głębiej chylę czoła przed naszymi w RCA.

 

Oni nie kalkulują

Reklama

 

W chwilach, gdy uzbrojeni bandyci strzelają do wszystkiego co się rusza, zabijają, palą, gwałcą trudno myśleć o miłości nieprzyjaciół. Nie wiem w czym mogłaby się ona przejawiać, w tym że gdy ktoś celuje do ciebie z kałacha, powiedzieć mu: "człowieku, co robisz?!". Nigdy nie znalazłem się w takiej sytuacji, wiem jednak co znaczy konfrontacja z niebezpieczeństwem, gdy wiesz, że nie jesteś w Europie, w której zawsze możesz zadzwonić po policję, pogotowie, czy straż. Gdy nocą wielki pożar buszu podchodzi pod twój dom, a ty wiesz że możesz sobie dzwonić do woli a i tak nikt nie przyjedzie go ugasić. Gdy jedziesz nocą po niebezpiecznej drodze i modlisz się, żeby zza światła które nagle dostrzegasz nie poleciały w twoją stronę kule, bo wiesz, że nie uratuje cię żadna policja.

 

To nie świadomość, że może cię spotkać przemoc jest najgorsza, najgorsze jest poczucie, że jesteś w tym sam, że kompletnie nikt nie ruszy ci na ratunek.

 

I to jest dziś największy dramat polskich misjonarzy. Osobiście nie wierzę, że polski rząd nic w tej sprawie nie robi. Gdyby – nie daj Boże – naszym misjonarzom stała się krzywda, koszt polityczny dla władz, które nie były w stanie zadbać o swoich obywateli (i to takich obywateli, którzy przysparzają Polsce chwały; i to w sytuacji gdy my też wysłaliśmy do RCA pięćdziesięciu naszych żołnierzy) byłby niszcząco ogromny. Z pewnością trwają jakieś zakulisowe starania, negocjacje z Francuzami, utrudniane przez fakt, że we wszystkim zależymy tam od nich (na miejscu nie ma polskich placówek dyplomatycznych, nie wiem, czy dotarł tam jakiś polski dyplomata – nie sądzę). Pytanie, ile w praktyce mogą też Francuzi i rząd nowej pani prezydent – RCA nawet przez ONZ oficjalnie uznawana jest przecież po tym co działo się tam w ostatnich latach za "państwo upadłe", tzn. takie którego struktury po prostu nie działają.

 

Sytuację dodatkowo utrudnia fakt, że Polska misja położona jest na kompletnej rubieży, na ostatnich kilometrach trasy ucieczki bandytów z Seleki do Czadu. Nadzieja w wojsku? Wojska UE, które w RCA lądują mają mandat ONZ, a on zawsze jest bardzo precyzyjnie opisany (i żołnierzom często dużo więcej nie wolno, niż wolno). Zresztą – czy w historii historii świata znany jest konflikt, w którym interwencja międzynarodowa nadeszła o czasie i uchroniła wszystkie jego strony przed tragedią?

Oni nie kalkulują

Świat międzynarodowej polityki rządzi się czasem nieludzkimi prawami, nie jest mu obca zasada "ofiary muszą być". W tym wypadku politycy z pewnością myślą nie o tym, czy ofiar Seleki będzie sto czy dwieście, ale jak działać, by  nie szły w dziesiątki tysięcy oraz by stabilizując RCA nie zdestabilizować np. jeszcze bardziej sytuacji w Czadzie i w całym regionie (RCA i Czad graniczą przecież z Darfurem). Głęboko wierzę jednak, że ludzie w MSZ mają nie tylko głowy, ale i serca i robią wszystko by misjonarzom pomóc.

 

Bo oni nie kalkulują. Dla nich człowiek nie jest pozycją w notesie polityka, jest skarbem, oni w konfrontacji z ludźmi opętanymi złem, robią jedyną rzecz jaką powinien zrobić chrześcijanin – robią dobro.

 

Co my możemy zrobić? To co robimy: trąbić o tym gdzie się da. Modlić się. I mieć nadzieję, że ich droga przez piekło szybko się skończy. Że dzięki moblizacji dobrych ludzi zło nie będzie miało ostatniego słowa, nie tylko w wieczności, już tutaj.

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę