Z KRAJU

Prezydent w Auschwitz: Mówimy o liczbach, a przecież to konkretni ludzie

Ogrom dokonanej tu zbrodni przeraża. Ale nie wolno nam odwracać od niej oczu. Nie wolno nam nigdy o niej zapomnieć - powiedział prezydent Andrzej Duda podczas obchodów 75. rocznicy wyzwolenia Auschwitz.

Polub nas na Facebooku!

Prezydent w Auschwitz: Mówimy o liczbach, a przecież to konkretni ludzie
Ogrom dokonanej tu zbrodni przeraża. Ale nie wolno nam odwracać od niej oczu. Nie wolno nam nigdy o niej zapomnieć - powiedział prezydent Andrzej Duda podczas obchodów 75. rocznicy wyzwolenia Auschwitz.

Publikujemy całość jego przemówienia:

Czcigodni Ocaleni, Świadkowie Zagłady!

Ekscelencje, Dostojni Goście, Panie i Panowie!

„Na rampę zajechał właśnie pociąg. Z towarowych wagonów poczęli wysiadać ludzie i szli w kierunku lasku. […] Kiedy wstawałem z rana do mycia podłogi, ludzie szli […]. Kobiety, mężczyźni i dzieci. […] Wychodziłem nocą przed blok – w ciemności świeciły lampy nad drutami. Droga leżała w mroku, lecz słyszałem wyraźnie oddalony gwar wielu tysięcy głosów – ludzie szli i szli. Z lasu podnosił się ogień i rozświetlał niebo, a wraz z ogniem podnosił się ludzki krzyk. […] Przez dnie i noce ludzie szli […]. Na rampę nieprzerwanie podjeżdżały wagony i – ludzie szli dalej.”

Tak ukazał Auschwitz latem 1944 roku polski więzień tego obozu, pisarz Tadeusz Borowski. Tłumy ludzi idących, prowadzonych, zapędzanych – na masową śmierć. My w Polsce dobrze znamy prawdę o tym, co się tu działo, bo opowiadali nam o tym nasi rodacy, którym Niemcy wytatuowali obozowe numery.

Mija 75 lat od zakończenia tego potwornego, przerażającego, zbrodniczego koszmaru, który w tym miejscu rozgrywał się przez blisko pięć lat. Mijają już trzy pokolenia od tamtego dnia, 27 stycznia 1945 roku, kiedy kilka tysięcy więźniów – wycieńczonych okrucieństwem oprawców, niewolniczą pracą, głodem i chorobami – doczekało wyzwolenia przez żołnierzy Armii Czerwonej.

Są tu dzisiaj wśród nas ostatni żyjący ocaleni, którzy przeżyli piekło Auschwitz. Ostatni z tych, którzy na własne oczy widzieli Zagładę. Wśród nich ci, którzy doświadczyli losu narodu żydowskiego, o którym mówi Psalm 44: „zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź”.
Zgromadziliśmy się tutaj – członkowie 61 delegacji z całego świata – aby wspólnie uczcić Międzynarodowy Dzień Pamięci Ofiar Holokaustu. Stajemy przed bramą obozu, w którym śmierć poniosło najwięcej ofiar i który stał się symbolem Zagłady. Składamy hołd wszystkim sześciu milionom Żydów, zamordowanych w tym oraz innych obozach, gettach, miejscach kaźni. Na ulicach miast, miasteczek.

Stajemy tutaj przed Wami, Czcigodni Ocaleni, aby w obliczu Świadków Zagłady podjąć raz jeszcze zobowiązanie – z myślą o tych, którzy zginęli, o Was, którzy ocaleliście, i o przyszłych pokoleniach.

Nienawiść, szowinizm, nacjonalizm, rasizm, antysemityzm przybrały tu postać masowego, zorganizowanego, metodycznego mordu.

Ludobójstwo, popełnione tutaj przez funkcjonariuszy hitlerowskiej III Rzeszy, pochłonęło ponad milion trzysta tysięcy istnień ludzkich. Byli wśród nich Polacy, Romowie, jeńcy sowieccy – ale przede wszystkim Żydzi, których zgładzono tu przeszło milion sto tysięcy.

Mówimy o liczbach, a przecież to konkretni ludzie, ich losy i cierpienia. Mówimy o liczbach, choć zapewne nigdy nie poznamy ich dokładnie. Mówimy o liczbach, bo jesteśmy w fabryce śmierci. Bo liczby uzmysławiają nam przemysłowy charakter popełnionej tutaj zbrodni.

Holokaust, którego Auschwitz jest głównym miejscem i symbolem, był zbrodnią wyjątkową w całych dziejach ludzkości. Nienawiść, szowinizm, nacjonalizm, rasizm, antysemityzm przybrały tu postać masowego, zorganizowanego, metodycznego mordu. Nigdy indziej ani nigdzie indziej nie przeprowadzono eksterminacji ludzi w podobny sposób.

Ogrom dokonanej tu zbrodni przeraża. Ale nie wolno nam odwracać od niej oczu. Nie wolno nam nigdy o niej zapomnieć.

Żydzi z Polski, Węgier, Francji, Holandii, Grecji i innych okupowanych krajów w całej Europie byli tu przywożeni bydlęcymi wagonami, poddawani selekcji i pozbawiani całego mienia. I w ogromnej większości natychmiast zabijani w komorach gazowych. I spalani w krematoryjnych piecach. Wszystko to trwało zaledwie godziny, kwadranse, minuty. Fabryka śmierci przez lata pracowała z pełną mocą. Dymiły kominy, przetaczały się transporty. Ludzie szli i szli, tysiącami. Na śmierć.

Wszystko to trudno objąć umysłem. Ogrom dokonanej tu zbrodni przeraża. Ale nie wolno nam odwracać od niej oczu. Nie wolno nam nigdy o niej zapomnieć.

Kiedy zbliżał się front, który miał położyć kres zbrodni, sprawcy usiłowali zatrzeć jej ślady. Niszczyli budynki i dokumentację ludobójstwa. Zgładziwszy miliony, chcieli unicestwić także pamięć o nich. To się jednak nie udało. Uratowani zostali Świadkowie, z których ostatnimi jesteście Wy, Czcigodni Ocaleni. I zachowane zostało to miejsce – materialny dowód i symbol Holokaustu.

Stajemy więc dziś tu, na terenie byłego niemieckiego obozu Auschwitz. Stajemy wszyscy razem i pochylamy głowy przed cierpieniami ofiar tej najstraszniejszej w dziejach zbrodni. I w obliczu Ocalonych, w obecności ostatnich Świadków – podejmujemy zobowiązanie na przyszłość.

W imieniu Rzeczypospolitej,

która pierwsza stała się celem agresji nazistowskich Niemiec,
której terytorium znalazło się pod okupacją, a naród został poddany terrorowi,
która stworzyła największy w Europie konspiracyjny ruch oporu przeciwko III Rzeszy,
której żołnierze walczyli z Niemcami na wszystkich frontach II wojny światowej, od jej pierwszego do ostatniego dnia,
której sześć milionów obywateli zginęło z rąk hitlerowców, w tym trzy miliony Żydów,
i która podejmuje wszelkie starania o zachowanie tego miejsca: terenu obozu Auschwitz – oraz wszystkich innych miejsc Zagłady: byłych niemieckich obozów, znajdujących się na naszych ziemiach,
mam przywilej i zaszczyt ponowić zobowiązanie,

które my, Polacy, przyjęliśmy na siebie już wtedy, kiedy dokonywał się Holokaust,
kiedy nasi poprzednicy z narażaniem własnego życia nieśli ratunek mordowanym Żydom,
jako pierwsi nieśli światu prawdę o Zagładzie i domagali się reakcji od światowych mężów stanu,
i w którym to zobowiązaniu my, współcześni Polacy – również ze względu na pamięć o naszych bohaterskich rodakach, takich jak Witold Pilecki i Jan Karski – konsekwentnie trwamy:
zawsze pielęgnować pamięć i strzec prawdy o tym, co się tutaj wydarzyło.

Pragnę zaprosić zgromadzonych tu dziś Dostojnych Gości, przedstawicieli innych państw i narodów, a także instytucji międzynarodowych i wszystkich ludzi dobrej woli na całym świecie – do udziału w tym dziele. Niech będzie to nasze wspólne zobowiązanie, podjęte w obliczu ostatnich Ocalonych i Świadków: nieść dalej w przyszłość przesłanie i przestrogę dla całej ludzkości, które płyną z tego miejsca.

Fałszowanie historii II wojny światowej, zaprzeczanie zbrodniom ludobójstwa i negowanie Holokaustu oraz instrumentalne wykorzystywanie Auschwitz dla jakichkolwiek celów – to bezczeszczenie pamięci ofiar, których prochy są tutaj rozsypane. Prawda o Holokauście nie może umrzeć. Pamięć o Auschwitz musi trwać, żeby Zagłada nigdy więcej się nie powtórzyła.

Raz jeszcze dziękuję Wam, Czcigodni Ocaleni, za Wasze świadectwo i Waszą tu dzisiaj obecność.

Wieczna pamięć wszystkim ofiarom Auschwitz! Wieczna pamięć ofiarom Holokaustu!

 

Kancelaria Prezydenta RP/ad

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



W Gnieźnie rusza cykl debat o Prymasie Wyszyńskim

W Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie rusza cykl debat poświęconych osobie i nauczaniu kard. Stefana Wyszyńskiego. Spotkania odbywać się będą w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca począwszy od 3 lutego, a ich tematyka dotyczyć będzie takich zagadnień jak rodzina i obrona życia nienarodzonych w świetle nauczania Prymasa Tysiąclecia.

Polub nas na Facebooku!

W Gnieźnie rusza cykl debat o Prymasie Wyszyńskim
W Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie rusza cykl debat poświęconych osobie i nauczaniu kard. Stefana Wyszyńskiego. Spotkania odbywać się będą w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca począwszy od 3 lutego, a ich tematyka dotyczyć będzie takich zagadnień jak rodzina i obrona życia nienarodzonych w świetle nauczania Prymasa Tysiąclecia.

– Pomysł zrodził się już w ubiegłym roku, tuż po ogłoszeniu daty beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego” – mówi Ewelina Goździewicz z Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana, które jest współorganizatorem cyklu.

– Zależało nam z jednej strony na przypomnieniu wybranych wątków nauczania Prymasa Tysiąclecia, z drugiej na zachęceniu do sięgnięcia do bogatego dziedzictwa, które po sobie pozostawił, a które wydaje się wciąż nie w pełni odkryte. Dotyczy to szczególnie młodego pokolenia, dla którego kard. Wyszyński to postać historyczna i często mało znana – dodaje przewodnicząca gnieźnieńskiego oddziału Civitas Christiana.

Debaty odbywać się będą w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca. Pierwsza z nich, zaplanowana na 3 lutego, a więc dzień po 71. rocznicy ingresu kard. Wyszyńskiego do katedry gnieźnieńskiej, spróbuje odpowiedzieć na pytanie, czy współcześnie mamy do czynienia w kryzysem czy z przemianą społeczną rodziny?

– Zaczynamy od rodziny, bo ona jest tkanką naszego życia, jest naszą codziennością i przyszłością. W nauczaniu kard. Wyszyńskiego zajmowała ważne miejsce i w tym świetle chcemy o niej dziś mówić – podkreśla ks. dr Przemysław Kwiatkowski, rektor gnieźnieńskiego PWSD.

Jak dodaje, tego zasłuchania w prymasowskie nauczanie bardzo dziś potrzeba, bo mimo zmieniających się czasów i trapiących nas problemów, nie traci ono nic ze swej aktualności.

„Często mówimy, że nasze czasy są trudne, dramatyczne, pełne kryzysów i pozbawione nadziei. Rzeczywistość, w której żył Prymas Wyszyński była oczywiście inna, ale z całą pewnością nie mniej wymagająca. Może nawet trudniejsza. I w tej rzeczywistości ten człowiek, kapłan, mąż stanu, potrafił nieść nadzieję i wlewać w ludzi nowego ducha. Wpływał realnie nie tylko na życie jednostek, ale całego narodu. To chyba wystarczająca motywacja, by do jego słów powracać – dodaje ks. Kwiatkowski.

W kolejnych spotkaniach w marcu, kwietniu i maju podjęte zostaną tematy: „Gniezno w nauczaniu Prymasa Stefana Wyszyńskiego” (ks. prof. dr hab. Bogdan Czyżewski), „Model kapłana duszpasterza w pismach Prymasa Tysiąclecia i jego aktualność” (ks. dr hab. Andrzej Bohdanowicz) oraz „Kardynał Stefan Wyszyński – bezkompromisowy głosiciel Ewangelii życia i obrońca dzieci nienarodzonych” (ks. dr hab. Maciej Olczyk). Wstęp na wszystkie spotkania jest otwarty.

Cykl debat patronatem objął Prymas Polski abp Wojciech Polak. Przedsięwzięciu towarzyszy krótki film, w którym o kard. Wyszyńskim mówią zarówno świadkowie jego życia, jak choćby bp senior Bogdan Wojtuś, jak i ludzie młodzi, którzy Prymasa Tysiąclecia znają tylko z przekazów i książek.

W pierwszej debacie 3 lutego udział wezmą: prof. dr hab. Andrzej Urbaniak z Politechniki Poznańskiej, dr hab. Paweł Skibiński z Uniwersytetu Warszawskiego oraz dr Michał Białkowski z UMK w Toruniu. Spotkanie będzie transmitowane on-line na www.archidiecezja.pl

 

 

KAI/ad

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Copy link
Powered by Social Snap