video-jav.net
Z KRAJU

Bp Dajczak: uczynić Jezusa sensem życia to za mało

Bp Edward Dajczak 2 lutego przewodniczył Mszy św. w katedrze z okazji Dnia Życia Konsekrowanego. Do Koszalina przyjechali przedstawiciele zgromadzeń zakonnych z diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. - Uczynić Jezusa sensem swojego życia to za mało. Po co być biskupem, kapłanem, zakonnikiem, jeśli nie przyprowadzamy innych do Niego? - pytał biskup w homilii.

Polub nas na Facebooku!

Odnosząc się do Ewangelii opisującej scenę ofiarowania Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej, biskup zwrócił w homilii uwagę na starca Symeona i prorokinię Annę.

– Te dwie osoby, mężczyzna i kobieta, zostawiają nam ważne przesłanie dotyczące życia konsekrowanego. Jak mówi Ewangelia, Symeon przyszedł do świątyni “za natchnieniem Ducha”. Człowiek konsekrowany jest wrażliwy na podpowiedzi Ducha, na wszystko, co mówi do niego Pan – przypomniał.

Nawiązując do fragmentu mówiącego o Annie, która “Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą”, biskup zaznaczył: – Człowiek konsekrowany to ktoś, kto jest zanurzony w kontemplacji.

Pasterz diecezji przypomniał jednak, że konsekracja nie może tym samym oznaczać wyobcowania ze świata. – Jak mówi fragment Listu do Hebrajczyków, Jezus, aby stać się wiernym i miłosiernym arcykapłanem “musiał się upodobnić pod każdym względem do braci”. Musiał być zjednoczony i solidarny ze wszystkimi, do których był posłany. Kiedy patrzymy na wielką historię życia konsekrowanego, ono zawsze służyło ludowi Bożemu. Bóg powoływał poszczególnych założycieli jako odpowiedź na konkretne potrzeby Kościoła. Jeśli więc dzisiaj mamy coś wnieść do świata, to trzeba czytać swój charyzmat w kontekście konkretnego miejsca i czasu, w którym żyjemy. Inaczej, zaczniemy istnieć sami dla siebie, a wtedy zaprzeczymy temu, kim mamy być, bo w życiu konsekrowanym nie chodzi o życie dla siebie – powiedział bp Dajczak.

W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej działają 22 zgromadzenia zakonne żeńskie i 11 męskich – w sumie prawie 400 osób. Od niedawna funkcjonują też tzw. indywidualne formy życia konsekrowanego, czyli dziewice i wdowy konsekrowane. Obecnie w diecezji jest 7 dziewic konsekrowanych oraz 3 wdowy.

Podczas Mszy św. w katedrze 2 lutego jedna osoba została włączona do stanu dziewic oraz dwie do stanu wdów. – Te osoby żyją normalnie w świecie, nie mają specjalnego stroju, a zatem zewnętrznie w ich życiu niewiele się dzisiaj zmienia. Nie będzie nad ich głowami widać aureoli, czy szczególnego blasku świętości. Zmienia się jednak coś bardzo ważnego. Te osoby mają świadomość, że od tego momentu są poświęcone na wyłączną służbę Bogu – mówi ks. Grzegorz Szewczak, odpowiedzialny w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej za formację osób do tzw. indywidualnych form życia konsekrowanego.

Dziewice i wdowy konsekrowane wykonują na co dzień różne zawody, mieszkają we własnych mieszkaniach. Codziennie odmawiają Liturgię Godzin, a raz w miesiącu spotykają się razem na dniu skupienia. Formacja do tej formy życia trwa kilka lat.

Po Mszy św. dalsza część spotkania z okazji Dnia Życia Konsekrowanego odbyła się w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym. Młodzież z Kępic przygotowała dla sióstr i braci zakonnych montaż słowno-muzyczny o istocie życia konsekrowanego. Ks. dr Tadeusz Ceynowa zaprezentował świeżo wydany leksykon instytutów życia konsekrowanego działających w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. To pierwsza tego typu publikacja, która zbiera w jednym miejscu wszystkie formy życia konsekrowanego obecne w diecezji. W leksykonie są także ujęte zgromadzenia, które po II wojnie światowej działały na Pomorzu Zachodnim, ale dziś nie mają już tutaj swoich domów.


xwp / Koszalin

Z KRAJU

KEP: osoby konsekrowane świadkami miłosierdzia

Święci zakonnicy: siostra Faustyna i Maksymilian Kolbe są świadkami Bożej Miłości i Miłosierdzia, które przekazywać można światu nawet w najtrudniejszych warunkach - takie przesłanie płynie z listu biskupów polskich na Dzień Życia Konsekrowanego. Dokument odczytywany jest w kościołach dziś, 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, czyli dzień patronalny osób konsekrowanych.

Polub nas na Facebooku!

W liście na Dzień Życia Konsekrowanego biskupi polscy przypominają wiernym, że wspominane w liturgii Ofiarowanie Pańskie, podczas którego Maryja poświęca swoje dziecko Bogu jest pierwszą manifestacją Miłości Miłosiernej i zapowiedzią krzyżowej ofiary Chrystusa. Zauważają również, że osoby konsekrowane również ofiarowują się Bogu.

– Ich życie jest także ofiarowaniem siebie, ale nie dla samej ofiary, lecz po to, by poprzez czystość, ubóstwo i posłuszeństwo doświadczyć miłosierdzia i dzielić się nim z innymi – wyjaśniają biskupi, dodając, że nie ma miłosierdzia bez poświęcenia i ofiary, wyrzeczenia się własnych planów, ambicji i dóbr.

Polscy biskupi wskazują, za papieżem Franciszkiem, że życie konsekrowane ma być świadectwem komunii, zarówno wewnątrz poszczególnych wspólnot, jak i podczas współpracy z innymi środowiskami. – Niemożliwe jest budowanie wspólnoty bez miłosierdzia – przestrzegają hierarchowie.

Przywołują także nauczanie św. Jana Pawła II, który w adhortacji apostolskiej “Vita consecrata” wspomina założycieli i założycielki wspólnot, których naśladowanie Chrystusa przejawiało się w podążaniu drogą radykalizmu ewangelicznego i braterskiej służby. Przypominając papieskie wezwanie do dania ewangelicznego świadectwa, nazywanego “wyobraźnią miłosierdzia”, polscy biskupi wskazują, że dotyczyć ono powinno ubogich, odrzuconych, migrantów, cierpiących w powodu różnych form niesprawiedliwości, a także ludzi pogrążonych w grzechu, zamkniętych na Bożą łaskę nawrócenia. Wielkie znaczenie w tej służbie – zdaniem biskupów – ma także działalność misyjna.

List pasterski KEP przywołuje również apostolski dorobek posługiwania wielkich polskich świętych zakonników: Faustyny Kowalskiej i Maksymiliana Kolbego.

Biskupi przypominają, że św. Faustyna – apostołka miłosierdzia – mimo swojej pokory należy do grona najbardziej znanych i podziwianych Polaków, a jej “Dzienniczek”, jako jedyna książka, został przetłumaczony na tak wiele języków i wydany w tak wielu milionach egzemplarzy.

Jak wskazują hierarchowie, wymownym świadectwem miłosierdzia jest także męczeńska śmierć św. Maksymiliana Kolbego, której 75. rocznica obchodzona jest w tym roku. Świadectwo miłosierdzia, jakie dał zakonnik, było wielkim umocnieniem dla więźniów, którzy wraz z nim przebywali w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. – Ojciec Kolbe dał świadectwo, że nawet w świecie – zdawałoby się – bez miłosierdzia, ostatecznie zwyciężają miłość i miłosierdzie. Takie właśnie świadectwo jest istotą życia konsekrowanego – podkreślają biskupi.


mip / Warszawa