Szymon i Juda Tadeusz. Święci bracia

28 października obchodzimy święto dwóch Apostołów, którzy byli krewnymi Jezusa. Szymon i Juda, jak wszyscy Apostołowie z wyjątkiem Jana, ponieśli wedle tradycji męczeńską śmierć za wiarę. Juda Tadeusz jest patronem w sprawach beznadziejnych

Polub nas na Facebooku!

Św. Szymon Apostoł był najprawdopodobniej bratem Jakuba i Judy Tadeusza oraz bratankiem lub siostrzeńcem samego Jezusa. Informacje na temat Szymona są w Ewangelii bardzo skąpe. Nadawano mu przydomek Kananejczyk (Mt 10,4; Mk 3,18). Stąd niektórzy Ojcowie Kościoła utożsamiają go z panem młodym z wesela w Kanie Galilejskiej, gdzie Jezus uczynił początek znaków – przemienił wodę w wino. Wedle tradycji po śmierci Jakuba Starszego i Jakuba Młodszego został kolejnym biskupem Jerozolimy. Dożył sędziwego wieku ponad 100 lat. W obronie wiary został zamęczony na śmierć. Wedle legendarnego opisu umarł przecięty piłą na pół.

Św. Juda Apostoł, nazywany także Tadeuszem, czyli “odważnym” jest autorem jednego z Listów w Nowym Testamencie. Wymieniany w Ewangelii bardzo rzadko znany jest z pytania: »Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu?«. Wedle przekazu Pisma św. był jednym z braci Pańskich, czyli bratankiem lub siostrzeńcem Jezusa. Wedle tradycji poniósł męczeńską śmierć w Persji. Jest czczony w Kościele jako patron od spraw beznadziejnych. Przydomek “Odważny” pomaga odróżnić Judę Tadeusza od Judasza Iskarioty.

 

W liturgii Kościoła wspomnienia Apostołów są obchodzone jako święta lub uroczystości. Zwykle obchodzi się święto każdego z nich pojedynczo. Jednak na przykład św. Piotra i św. Pawła wspomina się razem ze względu na ich męczeńską śmierć w tym samym mieście – Rzymie. Z racji męczeństwa Apostołów kapłani używają czerwonego koloru szat liturgicznych.


Modlitwa do św. Judy Tadeusza

 

Święty Judo Tadeuszu, potężny mój Obrońco i opiekunie, w trosce i opuszczeniu oddaję się Twej cudownej opiece.
Wdzięczny Ci jestem za wszystkie łaski, jakie dla mnie już wyjednałeś, a proszę Cię nadal wspieraj mnie w pracy, pocieszaj w smutku, strzeż przed pokusą. Bądź moją mocą w trudnościach, osłoną w niebezpieczeństwach. Spraw, abym z Bogiem się budził i z Bogiem szedł na spoczynek. Dzień po dniu prowadź mnie coraz bliżej Serca Jezusowego, abym spoczął w Nim po trudach i walkach życia, a zamiast miłości własnej, pychy i zniechęcenia, niech w mym sercu zapanuje miłość, ofiarność i pokora. Amen.


mlk / Warszawa

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Św. Łukasz: uczeń Pawła, lekarz, Ewangelista

Choć "Pana w ciele nie widział" spisał Jego życie "według porządku" - tak o nim czytamy w rzymskim wykazie nowotestamentalnych pism, zwanym Kanonem Muratoriego. Dziś w liturgii wspominamy św. Łukasza - ucznia św. Pawła, lekarza, autora jednej z Ewangelii.

Beata
Legutko
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Kim był św. Łukasz?

Kim dokładnie był Łukasz nie wiadomo. Imię to pojawia się w Nowym Testamencie trzykrotnie, w listach przypisywanych św. Pawłowi (Flm 24; Kol 4, 14; 2 Tm 4, 11), jednak nie wynika z nich, jakoby ów człowiek był autorem przypisywanych mu dzieł. Z tych fragmentów można wydedukować tylko, że był lekarzem, towarzyszem lub współpracownikiem św. Pawła.

 

Więcej informacji dostarczają późniejsze pisma, m.in. wspomniany Kanon Muratoriego, Adversus Haeresrs św. Ireneusza, Tertuliana, Orygenesa, Euzebiusza i Hieronima. Dowiadujemy się z nich, że autor jednej z Ewangelii i Dziejów Apostolskich miał na imię Łukasz i był Syryjczykiem z Antiochii. Około 50 r. przyjął chrzest podczas drugiej podróży misyjnej św. Pawła, został jego uczniem, był z nim w Rzymie, Macedonii i Grecji. Według przekazów zmarł w Boecji, mając 84 lata. Miejsce jego pochówku nie jest znane, za najbardziej prawdopodobne uważa się Efez lub Teby.

Szacuje się, że obie księgi przypisywane św. Łukaszowi powstały w latach 80-85. Przy ustaleniu daty powstania pism ważny jest fragment Ewangelii, który sugeruje, że jej autor wiedział o zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej. Rozdział 21. zawiera istotne informacje dotyczące zdobycia Jerozolimy, dlatego przypuszcza się, że Ewangelia ta została spisana po 70 r.

Kim był św. Łukasz?

Pierwsze wzmianki o Ewangelii i Dziejach Apostolskich pochodzą dopiero z II w., kiedy Łukasz zostaje nazwany „towarzyszem Pawła” (Ireneusz z Lyonu) i autorem trzeciej Ewangelii (Kanon Muratoriego). Potwierdza to późniejsza tradycja chrześcijańska. Według niej Łukasz, z zawodu lekarz, nie był naocznym świadkiem wydarzeń opisywanych w Ewangelii, natomiast uczestniczył w niektórych faktach opisanych w Dziejach Apostolskich.

Beata Legutko

MODLITWA

 

Boże, Ty wybrałeś Świętego Łukasza, aby przez swe pisma głosił chwałę Twego Syna i uczył nas miłości i współczucia. Daj i nam łaskę głoszenia Dobrej Nowiny całym naszym życiem.
Amen

 

Tekst ukazał się w Miesięczniku: „BIBLIA Krok po Kroku” nr 2/2009

 

Beata Legutko

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Beata
Legutko
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap