Synod o duszpasterstwie rozwiedzionych w nowych związkach

Do kwestii budzących najwięcej dyskusji podczas obecnego Synodu należała kwestia duszpasterstwa osób rozwiedzionych, żyjących w nowych związkach cywilnych. Traktują te sprawy paragrafy od 84-86 Relacji Końcowej. Zyskały one najmniejsze uznanie ojców, choć opowiedziało się za ich przyjęciem ponad 2/3 z nich.

Przytaczamy je w całości w tłumaczeniu na język polski:

84. Osoby ochrzczone, które się rozwiodły i ponowie zawarły związek cywilny powinny być bardziej włączane we wspólnoty chrześcijańskie na różne możliwe sposoby, unikając wszelkich okazji do zgorszenia. Kluczem duszpasterskiego towarzyszeniu im jest logika integracji, aby nie tylko wiedzieli, że należą do Ciała Chrystusa, którym jest Kościół, ale mogli mieć tego radosne i owocne doświadczenie. Są ochrzczeni, są braćmi i siostrami, Duch Święty rozlewa w nich dary i charyzmaty, dla dobra wszystkich. Ich udział może być wyrażony w różnych posługach kościelnych: trzeba zatem rozpoznać, które z różnych form wykluczenia obecnie praktykowanych w obrębie liturgii, duszpasterstwa, edukacji oraz w dziedzinie instytucjonalnej można przezwyciężyć. Nie powinni oni nie tylko czuć się ekskomunikowanymi, ale mogą żyć i rozwijać się jako żywe członki Kościoła, odczuwając, że jest on matką, która ich zawsze przyjmuje, troszczy się o nich z miłością i wspiera ich w pielgrzymce życia i Ewangelii. Ta integracja jest też potrzebna ze względu na troskę i chrześcijańskie wychowanie ich dzieci, które muszą być uznane za najważniejsze. Dla wspólnoty chrześcijańskiej, troska o te osoby nie jest osłabieniem swej wiary i świadectwa o nierozerwalności małżeństwa: przeciwnie w tej trosce Kościół wyraża właśnie swoją miłość.

 

85. Święty Jan Paweł II zaproponował kompleksowe kryterium, która pozostaje podstawą do oceny tych sytuacji: „Niech wiedzą duszpasterze, że dla miłości prawdy mają obowiązek właściwego rozeznania sytuacji. Zachodzi bowiem różnica pomiędzy tymi, którzy szczerze usiłowali ocalić pierwsze małżeństwo i zostali całkiem niesprawiedliwie porzuceni, a tymi, którzy z własnej, ciężkiej winy zniszczyli ważne kanonicznie małżeństwo. Są wreszcie tacy, którzy zawarli nowy związek ze względu na wychowanie dzieci, często w sumieniu subiektywnie pewni, że poprzednie małżeństwo, zniszczone w sposób nieodwracalny, nigdy nie było ważne”(Familiaris consortio, 84). Zatem zadaniem kapłanów jest towarzyszenie osobom zainteresowanym na drodze rozeznania, zgodnie z nauczaniem Kościoła i wytycznymi biskupa. W tym procesie przydatne będzie dokonanie rachunku sumienia, przez chwile refleksji i skruchy. Osoby rozwiedzione, które zawarły ponowny związek powinny zadać sobie pytanie, w jaki sposób zachowywały się wobec swoich dzieci, gdy związek małżeński przeżywał kryzys; czy były próby pojednania; jak wygląda sytuacja opuszczonego partnera; jakie konsekwencje ma nowa relacja na pozostałą rodzinę i wspólnotę wiernych; jaki przykład daje ona ludziom młody, którzy przygotowują się do małżeństwa. Szczera refleksja może umocnić zaufanie w miłosierdzie Boże, które nikomu nie jest odmawiane.

 

Co więcej, nie można zaprzeczyć, że w pewnych okolicznościach „poczytalność i odpowiedzialność za działanie mogą zostać zmniejszone, a nawet zniesione” (KKK, 1735) ze względu na różne uwarunkowania. W konsekwencji osąd sytuacji obiektywnej nie powinien prowadzić do osądu w sprawie „poczytalności subiektywnej” (Papieska Rada ds. Tekstów Prawnych, Deklaracja 24 czerwca 2000 roku, 2a). W pewnych okolicznościach ludzie napotykają na poważne trudności, by działać inaczej. Dlatego też, podtrzymując normę ogólną, trzeba uznać, że odpowiedzialność w odniesieniu do pewnych działań lub decyzji nie jest taka sama we wszystkich przypadkach. Rozeznanie pasterskie, uwzględniając prawidłowo uformowane sumienie osób, musi czuć się odpowiedzialne za te sytuacje. Również skutki popełnionych czynów nie muszą być takie same w każdym przypadku.

 

86. Proces towarzyszenia i rozeznania kieruje tych wiernych do uświadomienia sobie swojej sytuacji przed Bogiem. Rozmowa z księdzem, na forum wewnętrznym, przyczynia się do tworzenia prawidłowej oceny, tego co utrudnia możliwość pełniejszego uczestnictwa w życiu Kościoła oraz kroków mogących jemu sprzyjać i je rozwijać. Biorąc pod uwagę, że w samym prawie nie ma stopniowalności (por. Familiaris consortio, 34), to rozeznanie nigdy nie może obyć się bez wymagań ewangelicznej prawdy i miłości proponowanej przez Kościół. Aby tak się stało, trzeba zapewnić niezbędne warunki pokory, dyskrecji, miłości do Kościoła i jego nauczania, w szczerym poszukiwaniu woli Bożej i chęci osiągnięcia na nią odpowiedzi bardziej doskonałej.


tłum. st. (KAI) / Watykan


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments

Ponad 100 tys. pielgrzymów odwiedzi obóz w Auschwitz

Miejsce Pamięci Auschwitz w dniach od 20 do 28 lipca oraz od 1 do 3 sierpnia przyszłego roku będzie całkowicie zarezerwowane dla uczestników Światowych Dni Młodzieży Kraków 2016. Młodzi pielgrzymi, którzy chcą zwiedzić w tym czasie były niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau, muszą zarejestrować się przez strony bielsko-żywieckiego Centrum ŚDM, wybierając pozostałe wolne terminy. W tych dniach Muzeum będzie niedostępne dla innych odwiedzających.

Jak poinformował ks. Piotr Hoffmann, diecezjalny koordynator Światowych Dni Młodzieży, aby zwiedzić Miejsce Pamięci w Oświęcimiu trzeba wypełnić odpowiedni formularz na stronie http:// mlodzi.duszpasterstwa.bielsko.pl/auschwitz/. „Powinniśmy podać w formularzu datę, godzinę zwiedzania oraz planowaną liczbę osób zwiedzających. W pierwszym, lipcowym terminie miejsc już nie ma. Pozostało jeszcze kilka wolnych terminów w sierpniu” – dodał duchowny. Zaznaczył, że bielsko-żywieckie Centrum ŚDM we współpracy z władzami Muzeum koordynuje też wizyty grup pielgrzymów ŚDM w Miejscu Pamięci z innych polskich diecezji.

Zwiedzanie przygotowano w ten sposób, aby jak największa liczba młodzieży mogła się zapoznać z Miejscem Pamięci. Grupy, każda licząca po około 1000 osób, rozpoczynać będą zwiedzanie co godzinę – od 9 do 19. Podczas przejścia przez teren byłego obozu ze względów czasowych i logistycznych nie będzie możliwości wejścia do środka budynków, by obejrzeć tam stałe wystawy. Ustawiona zostanie natomiast specjalna tymczasowa wystawa na zewnątrz. Na tę ekspozycję złożą się fotografie i banery przybliżające historię obozu i martyrologię jego więźniów. Zwiedzający otrzymają papierowe przewodniki w kilku językach.
Oblicza się, że w ciągu 12 dni, gdy Muzeum będzie zarezerwowane dla pielgrzymów ŚDM, były obóz zwiedzi około 130 tys. młodych ludzi z całego świata – 11 tys. osób dziennie. Grupy odwiedzające podczas Światowych Dni Młodzieży miasto nad Sołą będą mogły sprawować Mszę św. w oświęcimskich kościołach. Zorganizowane zostaną także specjalne modlitwy pod przewodnictwem braci z ekumenicznej wspólnoty Taize.

W ramach diecezjalnych obchodów ŚDM, które poprzedzą spotkanie z papieżem Franciszkiem w Krakowie, w Beskidy przyjedzie ponad 10 tys. osób. Najliczniejszymi grupami będą Francuzi (ok. 4. tys.) i Włosi (ok. 2 tys.), ale będą także Amerykanie, Kanadyjczycy, Czesi, Słowacy, Duńczycy, Holendrzy oraz młodzi z odleglejszych zakątków świata: Tajwanu, Hongkongu, Timoru Wschodniego, Kenii, Namibii, Brazylii, Boliwii, Kolumbii.

Od 20 do 25 lipca 2016 r. młodzi ludzie z całego świata wezmą udział w specjalnym programie przygotowanym przez diecezję bielsko-żywiecką.

W ramach Dnia Refleksji i Zadumy pielgrzymi wyjadą do Oświęcimia, gdzie zwiedzą były obóz niemiecki KL Auschwitz-Birkenau oraz wezmą udział we Mszy św. w jednym z oświęcimskich kościołów. W ramach „Ewangelizacji na 8 szczytach Beskidów” pójdą na wycieczkę w góry, zwiedzać będą atrakcje beskidzkiej ziemi.

Na 23 lipca zaplanowano Dzień Zaangażowania Społecznego, polegający na podejmowaniu różnych działań charytatywnych i porządkowych w szpitalach, domach dziecka czy DPS-ach. Pobyt w diecezji zakończy rozesłanie i wyjazd do Krakowa.


rk / Oświęcim


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments