video-jav.net

Miłosierna 14. Supermoc #3. Napoić Boga

My, ludzie, zostaliśmy wyposażeni w niezwykłą zdolność, w autentyczną supermoc: możemy zaspokajać pragnienia samego Boga! Jak to?! To Bóg ma jakieś pragnienia? Przecież mówi się, że Bóg jest najdoskonalszą Istotą, której niczego nie brakuje, całkowicie szczęśliwą w sobie. Skoro tak, to jakże mógłby mieć jeszcze jakieś pragnienia? To by przecież znaczyło, że właśnie czegoś Mu brakuje, że nie jest wcale tak szczęśliwy ani tak doskonały, jak się o Nim mówi.

Miłosierna Czternastka
Miłosierna
Czternastka
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

W Jezusie, w Jego osobie i życiu, i śmierci, czy – jak mawiają teologowie – „w wydarzeniu Jezusa”, wszystko objawia Boga. Całe Jego człowieczeństwo jest ukierunkowane na objawianie najgłębszej z tajemnic: tajemnicy wewnętrznego życia Boga, Jego Istoty, Jego Serca. I tenże Jezus w Ewangelii ujawnia swe pragnienie. Do kobiety z Samarii, która nadeszła do studni Jakuba, aby zaczerpnąć wody, Jezus rzekł: „Daj Mi pić!” (J 4, 7) Ta odpowiedziała: „Jakżeż Ty będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?” (J 4, 9) Można by tę odpowiedź tak sparafrazować: Jakżeż Ty będąc Bogiem, prosisz mnie, stworzenie, bym Ci dał się napić? No właśnie… jak to możliwe? Także konając na krzyżu, „świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: Pragnę” (J 19, 28).W ten sposób Jezus w swojej ludzkiej naturze objawia pragnienie, które jest w Bogu.

Tak, to prawda, że Bóg sam sobie wystarcza, że niczego nie potrzebuje do tego, by być doskonale szczęśliwym. Ale prawdą jest również, że z chwilą, gdy powziął decyzję o stworzeniu, w momencie, w którym stworzył istoty, które obdarzył wolnością, równocześnie zrobił w swym boskim Sercu miejsce na szczególne pragnienie, które odtąd będzie Go paliło, domagając się ugaszenia wyłącznie ze strony stworzonych przez siebie wolnych istot: nas, ludzi.

Czego spragniony jest Bóg? Jest spragniony mojego „chcę”. Jezus mówi Samarytance: „O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto Ci mówi: «Daj Mi się napić» – prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej” (J 4, 10).Bóg wzbudził w sobie palące pragnienie obdarowania nas, ludzi, samym sobą, swoim życiem, swoim bóstwem, swoim szczęściem. Pragnienie, byśmy ten dar zechcieli przyjąć.Jest to pragnienie, którego Bóg nie może zaspokoić sam, które jedynie my możemy zaspokoić. Samarytanka je ugasiła. Powiedziała: „Daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać” (J 4, 15). Ale tak samo intensywne pragnienie pali serce Boga w odniesieniu do każdego z nas! I tylko każdy z nas osobiście może je ugasić.

 

Trening #3

Napoić Boga. Powiedzieć Mu na modlitwie ze szczerością: Chcę! Chcę przyjąć to wszystko, co dla mnie przygotowałeś! Chcę przyjąć Twój dar!


Aleksander Sztramski, doktorant na Wydziale Teologicznym UMK

 

franciszek_Milosierdzie_500pcxPolecamy książkę “Miłosierdzie to imię Boga” – wywiad z papieżem Franciszkiem!

Papież Franciszek w prostych i bezpośrednich słowach zwraca się do każdego człowieka, budując z nim osobisty, braterski dialog. Na każdej stronie książki wyczuwalne jest jego pragnienie dotarcia do osób, które szukają sensu życia, uleczenia ran. Do niespokojnych i cierpiących, do tych, którzy proszą o przyjęcie, do biednych i wykluczonych, do więźniów i prostytutek, lecz również do zdezorientowanych i dalekich od wiary.

W rozmowie z watykanistą Andreą Torniellim Franciszek wyjaśnia – poprzez wspomnienia młodości i poruszające historie ze swojego doświadczenia duszpasterskiego – powody ogłoszenia Nadzwyczajnego Roku Świętego Miłosierdzia, którego tak pragnął.

 

Miłosierna Czternastka

Miłosierna Czternastka

Zobacz inne artykuły tego autora >
Miłosierna Czternastka
Miłosierna
Czternastka
zobacz artykuly tego autora >

Miłosierna 14. Supermoc #2. Zderzenie pragnień

Bieg roku liturgicznego wyznaczany jest przez wielkie liczby. 40 dni trwa Wielki Post, 50 dni Okres Wielkanocny. Dzisiaj mija dokładnie 40 dni od Narodzenia Pańskiego.

Miłosierna Czternastka
Miłosierna
Czternastka
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Ewangelia przedstawia nam opis nawiedzenia przez Świętą Rodzinę świątyni jerozolimskiej. Powodem pielgrzymki św. Józefa z Maryją i Jezusem jest pragnienie uczynienia zadość nakazom prawa mojżeszowego. Zastosowanie znajdują dwa przepisy prawa. Pierwszy, o którym mówi 12. rozdział Księgi Kapłańskiej, ustanawia obowiązek złożenia przez kobietę ofiary 40. dnia po urodzeniu chłopca (stąd dawna nazwa dzisiejszego dnia: Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny, zwane też świętem Matki Bożej Gromnicznej, w 1969 r. przemianowane na Ofiarowanie Pańskie). Drugi zwyczaj, wspomniany przez św. Łukasza a znajdujący podstawę prawną w 13. rozdziale Księgi Wyjścia, tyczy się wykupu pierworodnych.

Pragnieniu Maryi i Józefa niejako naprzeciw wychodzi postawa dwóch innych postaci, które spotykamy w Łukaszowym opisie ofiarowania – starca Symeona i prorokini Anny. Warto zauważyć, że Ewangelista nie wiąże ich bezpośrednio z ofiarowaniem Pana Jezusa, czy oczyszczeniem Maryi, choć liczne przedstawienia ikonograficzne, ujmujące w jedną całość scenę ofiarowania, proroctwa Symeona i błogosławieństwa Anny, zdają się sugerować taką interpretację. Obecność Symeona i Anny w świątyni jest, chciałoby się powiedzieć, przypadkowa. Czy jednak na pewno? Co kazało sprawiedliwemu Symeonowi wyczekiwać pociechy Izraela, a sędziwej Annie nie rozstawać się ze świątyniąsłużyć Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą? Pragnienie – i to jakie! Niezłomna, będąca owocem Ducha Świętego, nadzieja spotkania Emmanuela – Mesjasza mającego wyzwolić Izraela i całą ludzkość spod władzy ciemności.

Proponuję, abyś spojrzał na tę ewangeliczną scenę jako na zderzenie dwóch pragnień, tzn. relację dwóch niezależnych od siebie potrzeb, które same z siebie nie mogą być zrealizowane. Przedstawiona sytuacja jest paradoksalna – jak jedna „niepełność” może zaspokoić z wzajemnością inną „niepełność”. Zgodnie z ludzkim rozsądkiem to niemożliwe. Jednak to nie człowiek, lecz Bóg, zdolny jest rozwikłać naszą trudność. Bóg sprawia, że Ofiarowanie, będące ze swej natury obrzędem kultycznym, zyskuje w świadomości Maryi, w której możemy upatrywać figurę przyszłego Kościoła, wymiar mesjański, czemu świadectwo daje proroctwo wygłoszone przez Symeona: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. Pragnienie zaś odczuwane przez Symeona i Annę zostaje zaspokojone samą obecnością Syna Bożego. Wyraz temu daje hymn pochwalny wypowiedziany przez starca: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.

 

Trening #2.1

Bądź otwarty na działanie Ducha Świętego. To za Jego natchnieniem Symeon przyszedł do świątyni. Gdy dostrzegasz jakieś pragnienie drugiego człowieka, nigdy nie usprawiedliwiaj się tym, że sam znajdujesz się w potrzebie. Gdy odważysz się na gest miłości bliźniego, sam Bóg pomoże zaradzić waszym problemom.

Trening #2.2

Aby właściwie nastroić się na przeżywanie dzisiejszego święta, warto sięgnąć po kantatę Jana Sebastiana Bacha, napisaną na święto Oczyszczenia Maryi w 1727 r. (BWV 82). Libretto kantaty oparte jest na przytoczonym powyżej kantyku Symeona (w wersji wykorzystanej przez Bacha rozpoczyna się od słów: Ich habe genug).


Paweł Zagórski

 

franciszek_Milosierdzie_500pcxPolecamy książkę “Miłosierdzie to imię Boga” – wywiad z papieżem Franciszkiem!

Papież Franciszek w prostych i bezpośrednich słowach zwraca się do każdego człowieka, budując z nim osobisty, braterski dialog. Na każdej stronie książki wyczuwalne jest jego pragnienie dotarcia do osób, które szukają sensu życia, uleczenia ran. Do niespokojnych i cierpiących, do tych, którzy proszą o przyjęcie, do biednych i wykluczonych, do więźniów i prostytutek, lecz również do zdezorientowanych i dalekich od wiary.

W rozmowie z watykanistą Andreą Torniellim Franciszek wyjaśnia – poprzez wspomnienia młodości i poruszające historie ze swojego doświadczenia duszpasterskiego – powody ogłoszenia Nadzwyczajnego Roku Świętego Miłosierdzia, którego tak pragnął.

 

Miłosierna Czternastka

Miłosierna Czternastka

Zobacz inne artykuły tego autora >
Miłosierna Czternastka
Miłosierna
Czternastka
zobacz artykuly tego autora >