кредиты онлайн в Казахстане кредит на карту онлайн кредит наличными

15 sekund po śmierci

Polub nas na Facebooku!

15 sekund po…

Przedmiotem 3 odcinka serii pt. Siła umysłu ( tv Planete ) uczyniono badania neurologów i psychiatrów nad fenomenem śmierci klinicznej. W programie pokazano lekarzy, naukowców i pacjentów. Celem rzetelności dziennikarskiej przedstawiono dwa spojrzenia na temat „życia po życiu”. Jeden z doktorów obstawał przy tym, że ta „statystyczna” 1/3 ludzi, którzy opuścili swoje ciało, miała halucynacje. Że wszystko wydarzyło się w mózgu, uruchomiły się endorfiny czyli hormony szczęścia i dlatego ci ludzie opisywali potem swoje „wrażenia”. W programie poddano takie tezy rzetelnej analizie. Okazało się, że:

Około 15 sekund po zatrzymaniu serca, mózg przestaje być aktywny. Czyli „nie działa”. Więc to, co się zdarzyło, nie miało charakteru „mózgowego”. Potwierdza się więc, że mózg to jeszcze nie umysł…

Przeżycia tych ludzi zmieniły ich życie. Wielu przestało się bać śmierci. Wielu było szczęśliwych, niektórzy przestraszeni. Autorzy programu zauważyli także, że w wielu przypadkach doszło także do samouleczeń tych ludzi. Jeden z mężczyzn odzyskał władzę w dłoni. Miał ją wykrzywioną i niesprawną przez … 60 lat!

Przedstawiono kobietę niewidomą od urodzenia. Zaczęła widzieć gdy… umarła i opuściła własne ciało. Po prostu szok. Ona nie mogła sobie tego wyobrazić, bo nigdy wcześniej nie widziała. „Stamtąd” widziała lekarzy, którzy ją ratowali, czytała w ich myślach a także… zobaczyła swoich bliskich zmarłych.

Wnioski naukowców kończą program. Z jednej strony informują, że podejmują kolejne badania, na szeroką skalę i okres 5 lat ( np. umieszczają w pomieszczeniach znaki, o których pacjent na pewno nie wie ), z drugiej przyznają, że „nasze rozumienie świadomości należy od nowa zdefiniować”. Jednym z ostatnich komentarzy jest to, że religie, które mówią o życiu „po..” mają rację.

Oczywiście, w ramach politycznej poprawności, nie mówi się o chrześcijaństwie, ani o Ewangelii, w których możemy znaleźć słowa, że dla Boga wszyscy żyją, że jest On Bogiem żywych, nie umarłych ( np. Łk 20.38 ) Ale to nic. Być może dziś, w technicznych czasach, przekaz naukowy równie dobrze przemówi do naszych dusz.


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas

Maryja Niepodległa [20]: Oblubienica Ducha Świętego

Bez przyjścia Ducha Świętego nie jesteśmy w stanie wyzwolić się z lęku.

Polub nas na Facebooku!

Świadectwo wielkich wydarzeń i postaci wpisanych w naszą historię potwierdza, że niemożliwe jest głębokie odrodzenie człowieka czy narodu bez pomocy Ducha Świętego, który uzdalnia do  przemiany i  nawrócenia. Przypomnijmy choćby wydarzenie z pierwszej pielgrzymki do  Polski Ojca Świętego Jana Pawła II, który wołał w stolicy: „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. I stało się. Kajdany komunizmu opadły. Kardynał Wyszyński wobec tej otwierającej się perspektywy nie wierzył w skuteczność rozwiązań rewolucyjnych. Mówił: „Nie przez nienawiść powstanie nowy porządek na świecie. Może on zrodzić się tylko przez miłość. (…) Odnowa świata, o której tak dużo dzisiaj się mówi i pisze, polega na tym, abyśmy uwierzyli, że Bóg jest Miłością i abyśmy z tej miłości, którą Bóg włożył w nasze istnienie i życie – czerpali dla braci”.

W chwili dokonujących się przemian, związanych z koniecznością weryfikacji przeszłości dla budowania nowego ładu, 82 20 maja pojawia się niebezpieczeństwo rozliczeń, odwołujących się do  sprawiedliwości. Jednak, jak przypominał Prymas – sprawiedliwość bez miłości bywa okrutna. „Chrystus miarę sprawiedliwości związał z  miłością, tak że sprawiedliwym można być tylko wtedy, gdy się miłuje”. A  to jest niemożliwe bez pomocy Ducha Świętego, Ducha Miłości: „Prawdziwa odbudowa i  przebudowa społeczna zacznie się również wtedy, gdy «sprawiedliwość serce dostanie» i namaszczona będzie miłością, gdy każdy kodeks życia publicznego – czy to prywatny, czy obywatelski, konstytucje, czy kodeksy pracy – będą przeniknięte duchem miłości. Nie myślcie, Najmilsi, że to utopia. Wszystkie utopie, które zrodziły się z niepokoju człowieka szukającego nowego i lepszego współżycia społecznego, są właśnie szukaniem miłości. Poczujemy się w pełni wolni i w prawdzie dopiero wtedy, gdy wszystkie moce w naszym życiu – osobistym, rodzinnym, społecznym, zawodowym, politycznym i nawet w tak skłóconym dzisiaj życiu międzynarodowym – odkryją serce”

Tak, jak bez pomocy Ducha Świętego nie jesteśmy w stanie wypowiedzieć Imienia Jezus, tak też bez Jego mocy nie odmieni się nasze życie – osobiste i narodowe.

 

Modlitwa: Oblubienico Ducha Świętego – wypraszaj nam dar Bożego Ducha ożywiającego serca miłością i przemieniającego nasze życie. Amen.

 


ZOBACZ WSZYSTKIE ROZWAŻANIA
Z CYKLU “MARYJA NIEPODLEGŁA”


wklejka-maryjne-drogi-wolnosci

Nowe sanktuarium na Mariankach [TRANSMISJA]

20 maja ogłoszone zostanie pierwsze w Polsce i pierwsze na świecie sanktuarium św. Stanisława Papczyńskiego. Zapraszamy do oglądania transmisji z tej uroczystości!

Polub nas na Facebooku!

Kraje nadbałtyckie przygotowują się na przyjazd papieża we wrześniu

W trzech krajach nadbałtyckich: Litwie, Łotwie i Estonii, które we wrześniu odwiedzi Franciszek, trwają wielorakie i intensywne przygotowania do tego wydarzenia. Organizowane są wystawy i konkursy o tematyce papieskiej, tworzy się poświęcone mu strony internetowe, zbiera się środki na ten cel oraz podejmowane są liczne inne inicjatywy w tym zakresie.

Polub nas na Facebooku!

Na Łotwie Ryski Wyższy Instytut Nauk Religijnych i stołeczne Gimnazjum Katolickie ogłosiły kościelny konkurs plastyczny dla dzieci i młodzieży pod hasłem „Serce mówi sercu”. Jest on przeznaczony dla młodych artystów między 7. a 18. rokiem życia, którzy mogą pracować zarówno indywidualnie, jak i w zespołach, w trzech grupach wiekowych. Tematyka nadsyłanych prac ma dotyczyć wrześniowej wizyty Ojca Świętego w tym kraju, w tym dzieciństwa Jorge Bergoglio. A to wymaga od młodych twórców głębszego zainteresowania postacią obecnego Papieża. Organizatorzy liczą na to, że wzmocni to też katolicką tożsamość artystów i ich więź z Kościołem. Prace można składać do 21 września.

Z kolei administratura apostolska Estonii zorganizowała w Tallinie specjalną wystawę poświęconą postaci Ojca Świętego oraz przypomniała pielgrzymkę św. Jana Pawła II do tego kraju we wrześniu 1993 r. Wystawa ma pomóc odwiedzającym ją w lepszym poznaniu tych dwóch niezwykłych osób – tłumaczą jej twórcy. Pragnie też być źródłem inspiracji dla poznania i życia wartościami, takimi jak: miłosierdzie, integralna ekologia i radość, promowanymi przez obu papieży.

Na wystawę składa się kilkanaście paneli informacyjnych, na których umieszczono zdjęcia i tekst po estońsku i angielsku. Wśród wydarzeń z życia Franciszka przypomniano migrację jego rodziny z Włoch do Argentyny, drogę jego powołania kapłańskiego oraz zainteresowanie piłką nożną i tangiem. Ostatnia plansza jest poświęcona nauczaniu Franciszka i przypomina program jego przyszłej wizyty w Estonii. Wiele cytatów z jego nauczania wskazuje na prosty i zrozumiały język, jakiego używa.

Jesienna wizyta Ojca Świętego znalazła się też w centrum zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Litwy. W przyszłym tygodniu ruszy strona internetowa, na której śledzić będzie można wszystkie działania związane z tym wydarzeniem. Wierni i media będą mogli także czerpać informację ze strony na Facebooku.

Program szczegółowy nie jest jeszcze znany. Specjalna komisja przygotowawcza na Litwie ściśle współpracuje ze Stolicą Apostolską, aby wizyta przebiegła jak najsprawniej. Na ostatnim zebraniu episkopatu zajęto się właśnie stroną praktyczno-organizacyjną. W jedną z niedziel czerwca we wszystkich kościołach zbierane będą fundusze związane z organizacją pielgrzymki. Ponadto biskupi podjęli temat formacji katechumenów, chcąc włączyć grupy obecne na szczeblu diecezjalnym w program ewangelizacyjny o zasięgu ogólnokrajowym.


(KAI/Vaticannews) / Ryga, Tallin, Wilno

14 października kanonizacja Pawła VI i abp. Romero

Ojciec Święty podczas dzisiejszych obrad konsystorza publicznego poinformował o dacie kanonizacji

Polub nas na Facebooku!

Ojciec Święty podczas dzisiejszych obrad konsystorza publicznego poinformował, że kanonizacja papieża Pawła VI, arcybiskupa San Salvadoru Oscara Romero, a także Franciszka Spinellego (1853-1913), Wincentego Romano (1751-1831); Marii Katarzyny Kasper (1820-1892), oraz Nazarii Ignacji od św. Teresy od Jezusa (1889-1943) odbędzie się 14 października w Watykanie, podczas obrad Synodu o młodzieży.

KAI

Kraków: rozpoczyna się Tydzień Modlitw za Powołanych do Małżeństwa

Już dzisiaj w Krakowie rusza inicjatywa „Tak na Serio”. Pod tym hasłem kryje się Tydzień Modlitw za Powołanych do Małżeństwa.nWydarzenie odbywa się co roku od niedzieli Zesłania Ducha Świętego do uroczystości Trójcy Świętej. W tym czasie chętni mogą wziąć udział w Mszach św., koncertach oraz konferencjach na temat narzeczeństwa, małżeństwa oraz relacji między kobietą a mężczyzną i modlitwy.

Polub nas na Facebooku!

„Chcemy podejść do tematu narzeczeństwa i małżeństwa ‘Tak na Serio’, dlatego promujemy trzy ważne idee: małżeństwo jako powołanie dane nam od Boga, a które potrzebujemy rozeznać, świadome przeżycie narzeczeństwa i potrzeba stałej formacji małżonków” – podkreślają organizatorzy.

Krakowska odsłona „Tak na Serio” rozpocznie się dzisiaj o 18:30 Eucharystią w kościele rektoralnym pw. Boskiego Zbawiciela (ul. Św. Jacka 16), po której nastąpi adoracja Najświętszego Sakramentu w intencji powołanych do małżeństwa prowadzona przez Wspólnotę Domowego Kościoła.

Dzień jutrzejszy będzie poświęcony małżonkom (kazania na Mszach św. wg porządku niedzielnego wspomnianego kościoła wygłosi ks. Macieja Dalibora SDS, twórca projektu „Tak na Serio”, a o godz. 19:30 odbędzie się koncert Semper Communio), poniedziałek małżeństwom w kryzysie, wtorek mężczyznom, a środa małżeństwom, które pragną mieć potomstwo.

Kolejne dni będą dotyczyć osób, które boją się przyjąć sakrament małżeństwa, rozwiedzionych, kobiet i narzeczonych (w niedzielę 27 maja kazania na Mszach św. wg porządku niedzielnego wygłosi ks. Adam Ziółkowski SDS, a o godz. 18:00 zostanie odprawiona Eucharystia z błogosławieństwem narzeczonych). Wydarzenia w dni powszednie będą rozpoczynać się Mszą św. o godz. 18:30.

Wśród tytułów i prelegentów poszczególnych konferencji można znaleźć “Dwoje w piecu ognistym” Teresy Markiewskiej, “Kto chce być pierwszy?” o. Łukasza Sośniaka SJ, “Małżeństwo – strach się bać” Doroty i Arkadiusza Mayer-Gawronów czy “Czy rozwiedzeni mogą pójść do nieba?” ks. Jana Abrahamowicza, duszpasterza niesakramentalnych związków małżeńskich.

„Serdecznie zapraszamy na kolejną krakowską edycję Tak na Serio w Krakowie narzeczonych, małżeństwa oraz tych, którzy szukają drugiej połówki – wszystkich powołanych do małżeństwa” – zachęcają do udziału w inicjatywie organizatorzy.

Wydarzenie ma charakter otwarty i nie obowiązują na nie zapisy. Więcej informacji o wydarzeniu można znaleźć na jego facebookowym profilu.

„Tak na Serio” to inicjatywa powstała w 2014 r. w środowisku akademickim przy katolickiej parafii prowadzonej przez zgromadzenie zakonne salwatorianów na warszawskim Mokotowie.


KAI / Kraków

Maryja Niepodległa [19]: Dążenie do ideałów

Najpierw musimy odpowiedzieć sobie na pytanie, na czym nam zależy

Polub nas na Facebooku!

Przyszłość Ojczyzny zawsze rodzi się tu i teraz. Kształt naszej wolności zależy w dużej mierze od obecnych postaw i wyborów młodego pokolenia. Prymas z ojcowską mądrością i cierpliwością pytał młodzież: jakiej chce Polski?

„A chcesz Polski rozwiązłej? Czy chcesz, aby twoja siostra była poniewierana przez chłopaków, jak się to, niestety, coraz częściej widzi? (…) Czy chcesz, aby twoich braci i siostry demoralizowano przez film i telewizję? Tylu dobrych i zdolnych specjalistów pracuje w tej produkcji! Jest to tym większe nieszczęście, że ich zdolności i talenty nie są właściwie wykorzystane. Czy chcesz Polski bezdzietnej, w której tak wielu nienarodzonych Polaków idzie… do kanałów? Czy chcesz Polski bez wiary w Boga i ludzi, a więc bez ideałów, bez porywów, wzlotów, bez zdolności do poświęcenia i ofiary? Nawet na froncie, w obliczu wroga, trzeba w coś wierzyć, aby być zdolnym do bohaterstwa. Ale wiara i poświęcenie są potrzebne nie tylko na froncie wojennym, lecz także na froncie pracy, obowiązku, zawodu, nauki, codziennego trudu i wysiłku. Wszędzie potrzebna jest wiara żywych ludzi w Boga Żywego. Drodzy moi! Ja tylko Was pytam. Nie czynię wymówek. Nie oskarżam. Ja tylko pytam: Jakiej chcecie Polski? W rachunku sumienia można i trzeba postawić sobie to pytanie”.

„Nie chciejcie łatwego życia” – prosił prymas Wyszyński. I miał odwagę wymagać od młodzieży nieulegania pokusie bylejakości i luzu moralnego. 79 19 maja „Może waszą młodzieńczość pociąga niekiedy dowolność i swoboda życia, ale szybko się przekonacie – chociaż pragnąłbym, abyście się nigdy nie przekonali – że wszelka wolność i dowolność moralna, kończy się ostatecznie katastrofą, której się wkrótce żałuje. Panowanie nad sobą i walka ze złymi skłonnościami, zakończona zwycięstwem, dają radość i rodzą doniosłe owoce osobiste i społeczne. Ale to kosztuje. A cóż nie kosztuje, Najmilsze Dzieci?! Każda rzecz wielka musi kosztować i musi być trudna. Tylko rzeczy małe i liche są łatwe! (…) Chrystus stawia Wam wymagania umiejętności walki z sobą, ze swymi popędami i złymi skłonnościami. Żąda od was pracy nad sobą. Ale tylko za cenę tej pracy zwycięża się samego siebie. (…) Nie sztuką jest zwyciężać innych, sztuką jest zwyciężać siebie samego”.

Ksiądz Prymas często przypomniał młodemu pokoleniu potrzebę odpowiedzialności za  przyszłość Ojczyzny i  Kościoła. Wierzył, że młodzież stać na ideały, na lepsze życie. Często powtarzał z nadzieją: „Idzie nowych ludzi plemię”

 

Modlitwa: Domie złoty, napełnij serca młodych odwagą wielkich wyzwań i przemień ich marzenia w rzeczywistość. Amen.

 


ZOBACZ WSZYSTKIE ROZWAŻANIA
Z CYKLU “MARYJA NIEPODLEGŁA”


wklejka-maryjne-drogi-wolnosci

Jutro Niedziela – VIII Wielkanocna B

Kim jest ten tajemniczy, wszechobecny i nieustannie działający Bóg, którego nazywamy Duchem Świętym?

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

 

Często jest tak, że Trzecia Osoba Trójcy Świętej jest dla nas Bogiem nieznanym, ukrytym i tajemniczym. Kim jest ten tajemniczy, wszechobecny i nieustannie działający Bóg, którego nazywamy Duchem Świętym?

Jak mówi dziś św. Paweł, każdy z nas otrzymał inne dary łaski, inne powołania i inne możliwości działania. Bo każdy z nas jest inny. Każdy dostał inny talent, ale po to, by najlepiej go wykorzystał w drodze do naszego wspólnego celu. Duch Święty jest tą Osobą Trójcy, która zespala nas w jedno ciało, w jedną wspólnotę. Obdarowanych różnymi zdolnościami i możliwościami łączy, ogarnia i zbiera w jedną całość. Sprawia, że idziemy (może innymi drogami), ale w tym samym kierunku.

Duch to ta Osoba, która uzdalnia nas do dawania świadectwa o Jezusie. Obecny jest wszędzie tam, gdzie głoszona jest Ewangelia. Nasze zadanie, jako chrześcijan, to nie tylko pieczołowite spełnianie dobrych uczynków, ale cierpliwe otwieranie się na moc Ducha, który daje siłę do pełnienia dobra i przemiany naszego życia.

Bóg zesłał na apostołów Ducha Świętego nie po to, by zaprezentować spektakularne zjawisko, jakieś fajerwerki, ale jako kolejny dowód na to, że On żyje!

Duch Święty to ten wierny przyjaciel, który zawsze jest blisko, mieszka z nami, w nas i nadaje sens wszystkiemu, co robimy.  

 

PUNKT WYJŚCIA


Niedziela Zesłania Ducha Świętego • Rok A • KOLEKTA: Modlimy się, by Bóg zesłał Ducha Świętego i dokonał w naszych sercach tego, co zdziałał w początkach głoszenia Ewangelii, • KOLOR: czerwony • CZYTANIA: Dzieje Apostolskie 2,1-11 Psalm 104,1.24.29-31.34 Pierwszy list do Koryntian 12, 3b-7.12-13 Ewangelia wg św. Jana 20, 19-23

 

• CHMURA SŁÓW • 

Jutro Niedziela - VIII Wielkanocna B

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Dziejów Apostolskich

(Dz 2,1-11)

Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? - mówili pełni zdumienia i podziwu. Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.

Oto Słowo Boże

[01][02]

 

PIERWSZE CZYTANIE

Duch Boga Dz 2,1-11

KSIĘGA: Dzieje Apostolskie • AUTOR: Łukasz • CZAS POWSTANIA: ok. 80 r.

KATEGORIA: opowiadanie


O KSIĘDZE Dzieje Apostolskie opisują rozwój i wzrost młodego Kościoła. Rodzi się on ze śmierci i zmartwychwstania Chrystusa oraz zesłania Ducha Świętego Pierwszych dwanaście rozdziałów poświęconych jest historii Kościoła w Jerozolimie oraz misji Piotra. Widać w nich już, jak Dobra Nowina stopniowo przekracza granice Izraela, wychodząc ku poganom Od rozdziału trzynastego uwaga Łukasza skupia się na św. Pawle, który staje się ewangelizatorem świata pogańskiego. Jego pobyt w Rzymie przed męczeńską śmiercią i głoszenie Ewangelii wszystkim narodom to ostatni obraz, z jakim Łukasz pozostawia nas w lekturze Dziejów Apostolskich.

KONTEKST • W drugim rozdziale Dziejów Apostolskich Łukasz opisuje zesłanie Ducha na apostołów zgromadzonych w Wieczerniku. Zaczynają oni posługiwać się obcymi językami, co budzi zdumienie przybyłych na święta do Jerozolimy ze wszystkich stron świata Żydów (2,1-13). Następnie Piotr wygłasza swoją pierwszą katechezę o Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym (2,14-36), po której nawraca się około trzech tysięcy ludzi (2,37-41). Drugi rozdział kończy się obrazem wspólnoty pierwszych chrześcijan, żyjących razem, skupionych wokół Eucharystii i głoszących Słowo, którym Pan przymnaża wciąż nowych wyznawców.

ZANIM USŁYSZYSZ • W dzisiejszym pierwszym czytaniu Łukasz opisuje zesłanie Ducha Świętego W scenie wprowadzającej widzimy apostołów, o których mowa w Dz 1, zebranych wszystkich w tym samym miejscu Scena druga opisuje nagłe załamanie spokojnej atmosfery modlitwy. Dom napełnia się szumem jakby wiatru. Dodatkowo nad każdym pojawiają się języki – jakby ognia – które rozdzielają się i spoczywają na apostołach. Ci natychmiast zaczynają mówić obcymi językami W scenie trzeciej akcja przenosi się na zewnątrz. Dom wypełniony dziwnym szumem i prości ludzie mówiący różnymi językami przyciągają pobożnych Żydów, którzy przybyli na święta do Jerozolimy. Autor wymienia wszystkie strony, z których pochodzą. Przybyli ze zdumieniem wsłuchują się w słowa apostołów głoszących w ich językach wielkie dzieła Boga.  

 

TRANSLATOR


Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy… (Dz 2,1) • Łukasz używa na określenie Zesłania szczególnego słowa symplerooKiedy wreszcie wypełnił się, nadszedł ten zapowiadany dzień • Tego samego czasownika używa się do opisania wód, które wypełniają łódź apostołów na Jeziorze Galilejskim, grożąc im zatonięciem (Łk 8,23). Wyraża on pełnię – czas Boży przelewa się, wlewa się do naszego ludzkiego świata • W czasowniku tym ukrywa się także idea starannie przygotowanego wydarzenia, które przychodzi o czasie • Tego dnia oczekiwała cała ludzkość. Ten dzień przygotowywał starannie Ojciec, o czym świadczą zapowiedzi wylania Ducha (Ez 36,26; Jl 3,1). Mówił o nim także Jezus, gdy obiecywał apostołom Parakleta, moc z wysoka (Dz 1,7-8). W dzień Pięćdziesiątnicy wypełniają się obietnice Ojca i Syna.

Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali (Dz 2,2) • Oryginał oddaje to w słowach, które po polsku dosłownie brzmią: i stał się w tej samej chwili dźwięk jakby niosącego się tchnienia gwałtownego. Szum (gr. echos) oznaczać może ton lub dźwięk o różnych poziomach głośności, np. dźwięk trąbki (Ps 150,3; Hbr 12,19). Niebo zaczyna grać, wysyła sygnał. Słowem tym opisuje się także wiadomość, nowinę, news (Łk 4,37). Duch to muzyka news z wysokości.

Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, na każdym z nich spoczął jeden (Dz 2,3) I dały się widzieć im rozdzielające się języki, jakby ognia. Czasownika ofthe od horao (‘widzieć’) w stronie biernej używa się do opisania teofanii, objawienia się Boga w Starym Testamencie (Rdz 12,7; 22,14; Wj 16,10). Określa się nim także Zmartwychwstałego, który ukazuje się uczniom (Łk 24,34; 1 Kor 15,5-8). Przez użycie tego czasownika Łukasz daje do zrozumienia, że Duch, który przychodzi, to nie spektakularny fajerwerk; to prawdziwy Bóg, posłany przez Ojca i Syna.

I zaczęli mówić/prorokować obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić (Dz 2,4). Słowo apoftegomai (‘mówić’), którego używa Łukasz, nie oznacza jakiejkolwiek mowy. Apostołowie nie wdają się w pogawędkę w obcych językach, starożytny chat. Słowo to opisuje mowę prorocką, odkrywającą przyszłość (Mi 5,11; Za 10,2; Ez 13,9). Apostołowie zaczynają prorokować, głosić Słowo Boże w obcych językach.

 

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


W opisie objawienia się Ducha apostołom do wspólnoty Kościoła przychodzi prawdziwy Bóg. Opisuje się go dwoma symbolami, które towarzyszą objawieniu się Boga: wiatru i ognia (patrz: Wj 19,16.19; 20,18; Ez 37,9-14) :

Wiatr gr. pnoe – inaczej tchnienie, to samo, które Bóg przekazuje w momencie stworzenia pierwszemu człowiekowi (Rdz 2,7; 7,22). Obrazem tym opisuje się to, co nazywamy duszą. Dzięki “tchnieniu Bożemu” człowiek stawał się istotą żyjącą. W chwili śmierci tchnienie to wracało do Pana, człowiek prowadził zaś w zaświatach egzystencję cienia (Koh 12,7). Duch, który zstępuje na uczniów od Zmartwychwstałego, nie opuści ich już jak pierwsze “tchnienie życia”. Duch Święty daje nowe życie, to Duch Nowego Stworzenia. To dzięki niemu żyjemy na wieki.

Ogień do tej pory symbolizował niedostępność Boga, przepaść między Nim a stworzeniem (patrz: Iz 6). Bóg zabrania Mojżeszowi zbliżać się zbytnio do gorejącego krzewu (Wj 3) • W Dziejach Apostolskich Duch w postaci ognia obiera sobie mieszkanie w ludziach i wypełnia ich tak, jak wcześniej wypełnił cały dom. Nie ma dystansu między Stwórcą a stworzeniem, doszliśmy wreszcie do upragnionej komunii.

Duch głoszących • Owoce Ducha zostają udzielone apostołom jako wspólnocie, która zbiera się na modlitwie. Nie znaczy to, że Duch każe nam wtopić się w tłum, czy też łamie naszą indywidualność. Do każdego z uczniów Duch przychodzi w bardzo szczególny sposób, rozdziela się i zstępuje w postaci ognistego płomienia. Ten sam Bóg każdemu udziela siebie inaczej, żeby stworzyć z nich wspólnotę. Jego dary służą nie tylko im samym, ale przede wszystkim ich przyszłej i jedynej misji – głoszeniu Ewangelii.

 

CZY WIESZ, ŻE…


Dzień Pięćdziesiątnicy, Dzień Zesłania Ducha Świętego – kiedy Piotr wygłasza swą mowę – to żydowskie Święto Tygodni. Przypada ono 7 tygodni po święcie Paschy. Świętowano wówczas nadanie Prawa Izraelowi na Górze Synaj. To wtedy Mojżesz otrzymał kamienne tablice z zapisanymi przykazaniami • To także tradycyjne Święto Żniw, podczas którego ofiarowywano Panu pierwsze płody ziemi • Duch Święty to pierwsze żniwa Kościoła, pierwszy obiecany nam owoc wiary w Zmartwychwstałego.

 

CYTATY


Tak przychodzi Duch Święty: Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 104,1.24.29-31.34)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię

Błogosław, duszo moja, Pana,

o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie,

ziemia jest pełna Twych stworzeń.

Gdy odbierasz im oddech, marnieją

i w proch się obracają.

Stwarzasz je napełniając swym duchem

i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki,

niech Pan się raduje z dzieł swoich.

Niech miła Mu będzie pieśń moja,

będę radował się w Panu.

[01][02]

 

PSALM

Duch Życia Ps 104,1.24.29-31.34

PSALM  104 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: czasy powygnaniowe, po 538 r. przed Chr.


O PSALMIE • Psalm 104 to hymn opiewający wspaniałość stworzenia, hymn (hebr. tehilla), czyli bezinteresowna modlitwa uwielbienia zanoszona przez wspólnotę w świątyniPsalm zawiera wiele motywów, które zbliżają go do egipskich i kananejskich hymnów na cześć bogów stwarzających i podtrzymujących w istnieniu świat (Ra, Baal)Psalmista piszący ten utwór w czasach po wygnaniu głęboko przepracowuje starożytne motywy mityczne w duchu zawartego w Księdze Rodzaju opisu stworzenia. Być może psalm recytowano w świątyni w czasie Święta Tygodni, dziękując za pierwsze plony ziemi. Pobożni Żydzi, o których pisze Łukasz w pierwszym czytaniu, mogli modlić się nim podczas pobytu w Jerozolimie.

Jaka jest wymowa psalmu? Wobec Bogów pogańskich, na których Izrael napatrzył się w Babilonii, Jahwe jest jedynym Stwórcą i Ojcem stworzenia. W jego ręku śmiercionośne żywioły nie walczą ze sobą, lecz komponują się w harmonijną całość, aby stworzyć bezpieczny i szczęśliwy dom dla wszelkiej istoty żywej. Psalmistę przepełnia podziw i uwielbienie dla kosmicznego dzieła Pana, które przenika Duch jego ojcowskiej miłości.

ZANIM USŁYSZYSZ • Usłyszymy pierwszy werset dość długiego, 35-wersowego utworu, następnie wybrane wersety ze środka i zakończenia psalmu. W pierwszej strofie psalmista chwali piękno i bogactwo dzieła stworzenia. Ziemię wypełnia rzesza stworzeń, które świadczą o hojności, wręcz rozrzutności Pana. W strofie drugiej, psalmista opisuje Boże stworzenie jako kruche, wołające o Jego pomoc. Bez Bożego Ducha ginie i obraca się w proch. Duch to moc stwórcza Boga, przez niego daje On i podtrzymuje życie. Wreszcie strofa trzecia to uwielbienie Pana, którego chwała ma trwać na wieki. Oby Bóg cieszył się ze swoich stworzeń. Na końcu psalmista prosi, aby Pan przyjął jego pieśń pochwalną. 

Motyw Ducha, podtrzymującego wszystko w istnieniu łączy dzisiejszy psalm z pierwszym czytaniem i kontekstem całej uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Duch, który zstępuje na Kościół, to ten sam, który wydobył z chaosu i stworzył nasz ludzki świat.

 

CYTATY


Psalmista o wielkiej potrzebie Ducha Świętego: Gdy odbierasz im oddech, marnieją i w proch się obracają

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.

Oto Słowo Boże

‘]

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Duch Kościoła 1 Kor 12, 3b-7.12-13

LIST DO KORYNTIAN • NADAWCA: św. Paweł • SKĄD:  Efez • DATA: ok. 54 r.  • ADRESACI: Koryntianie


O KSIĘDZE Podczas swojego pobytu w Koryncie Pawłowi udało się założyć wspólnotę chrześcijan. Młoda wspólnota, funkcjonująca w dużym mieście pogańskim, entuzjastycznie przyjęła Ewangelię, miała jednak poważne problemy z wdrożeniem jej w życie: • spory i podziały wynikające z różnic majątkowych i społecznych • konkurujący ze sobą liderzy (1 Kor 1-4; 6) • rozwiązłość seksualna i libertynizm (1 Kor 5) • sens małżeństwa i celibatu (1 Kor 7) • udział w ucztach pogańskich i ofiarach składanych bożkom, zaniedbywanie miłości braterskiej i Eucharystii (1 Kor 8-11) • poszukiwanie spektakularnych duchowych darów, a zaniedbywanie miłości (1 Kor 12-14) • odrzucenie prawdy o Zmartwychwstaniu • List św. Pawła, to odpowiedź na pismo otrzymane od Koryntian. Apostoł rozpoczyna nauką na temat Ewangelii Krzyża (1 Kor 1-4) i kończy wizją Zmartwychwstania (1 Kor 15).

KONTEKST W dwunastym rozdziale Listu do Koryntian Paweł opisując różne dary w Kościele podkreśla, że ich dawcą jest jeden Duch (12,1-1-11). Wszystkie one służyć mają budowaniu jedności wspólnoty, która jest Ciałem Chrystusa (12,12-30). W ciele tym każdy ma swoje miejsce i swoją misję do wypełnienia. Nie każdy może być prorokiem, apostołem, nauczycielem czy cudotwórcą. Na końcu Paweł wzywa do znalezienia właściwego sobie miejsca w Ciele Chrystusa i do starania się o największy dar Miłości, o którym pisze w rozdziale trzynastym.

ZANIM USŁYSZYSZ • W dzisiejszym drugim czytaniu Paweł mówi o Duchu, który uzdalnia nas do wyznania wiary w Chrystusa Pana. Ten sam Duch jest dawcą różnych darów i wyznacza różne posługi w Kościele. On łączy w jedno wspólnotę, która składa się z wielu członków tak, aby stanowiła prawdziwe Ciało Chrystusa. Paweł podkreśla, że nasz chrzest i dar Ducha służą złączeniu nas w jedno w Ciele Pana. Tu Żydzi i Grecy, niewolnicy i wolni, znajdują swoje wspólne miejsce.

 

TRANSLATOR


Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: “Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3) Nikt nie może powiedzieć “Panem jest Jezus”, chyba że w Duchu Świętym.

Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich (1 Kor 12,4-6) • W oryginale dosłownie: rozdzielenia: Rozdzielenia zaś darów są, lecz ten sam Duch, i rozdzielenia służb są, i ten sam Pan, i rozdzielenia dzieł są, ten zaś sam Bóg – ten działający wszystko we wszystkim.

Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra (1 Kor 12,7) • Dosłownie: Każdemu zaś jest dawane uwidocznienie Ducha do pożytku.

Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem (1 Kor 12,13) • Wraca znane nam już słowo dotyczące chrztu, oznaczające dosłownie zanurzenie: w jednym Duchu my wszyscy w jedno ciało zostaliśmy zanurzenii wszyscy jednego Ducha otrzymaliśmy do wypicia

 

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


Paweł to jeden z pierwszych teologów Nowego Testamentu, który kładzie podwaliny pod naukę o Duchu Świętym. Jej zręby znajdujemy w Liście do Koryntian oraz w Liście do Rzymian. Z dzisiejszego drugiego czytania przebijają dwie zasadnicze prawdy o Trzeciej Osobie Trójcy:

• Po pierwsze, bez Ducha nie można sobie wyobrazić nowego Życia w Chrystusie. On uzdalnia chrześcijanina do wyznawania wiary (1 Kor 12,3). On mieszka w nas i czyni z nas własność Boga (Rz 8,9-11), prowadzi nas i przekonuje, że jesteśmy synami Bożymi (Rz 8,14-17), modli się w nas (Rz 8,26), współdziała we wszystkim dla naszego dobra (Rz 8,28) i ostatecznie prowadzi do zbawienia (Rz 8,29-30). On także inspiruje nasze dobre uczynki (Ga 5,22-23). Chrześcijaństwo, to nie pieczołowite spełnianie dobrych uczynków, lecz cierpliwe otwieranie się na moc Ducha, który daje siłę do pełnienia dobra i przemienia nasze życie.

• Po drugie, Paweł przypomina zasadniczą prawdę: Duch Święty i jego dary nie są prywatną własnością wierzącego. Mają łączyć, a nie dzielić; budować, a nie niszczyć – jako narzędzie ludzkiego egoizmu. Ich celem jest wspólne dobro, budowanie jedności Kościoła, który Paweł nazywa Ciałem Jezusa (1 Kor 12,7.12-13).

 

CYTATY


Św. Paweł wyjaśnia tajemnicę Ducha: Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Jana

(J 20,19-23)

Wieczorem w dniu Zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.

Oto Słowo Pańskie

[01][02]

 

EWANGELIA

Duch Wolności J 20, 19-23

EWANGELISTA:  św. Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 90 r. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Jerozolima • CZAS: ok. 33 r., dzień zmartwychwstania, wieczór • BOHATEROWIE: Jezus, uczniowie • WERSJE: Łk 24,36-43 i Dz 2,1-4


O KSIĘDZE • Najmłodsza z Ewangelii została napisana przez Jana, a następnie zredagowana przez jego uczniów ok. 90 r.Księga zdecydowanie różni się od pozostałych EwangeliiJezus, opisując swoją misję, używa formuły JA JESTEM, a to nawiązuje do objawienia Boga w Księdze Wyjścia (patrz 3,14). Ewangelię św. Jana dzieli się na • Księgę Znaków (rozdziały 1-12, Ewangelista mówi nie o cudach, lecz siedmiu znakach objawiających misterium Pana) oraz • Księgę Krzyża, który dla Jana jest najważniejszym znakiem Mesjasza (rozdziały 13-20).

KONTEKST Ewangelista Jan w rozdziałach 20 i 21 opisuje Zmartwychwstałego, który ukazuje się swoim uczniomPierwszą, który ujrzy Pana, będzie Maria MagdalenaNastępnie Jezus ukazuje się jedenastu zamkniętym w WieczernikuPrzy tej okazji tylko Jan opisuje spotkanie Zmartwychwstałego z niewiernym TomaszemWreszcie ostatnim akordem spotkań ze Zmartwychwstałym jest rozdział 21, gdzie Jezus nad Jeziorem Genezaret spotyka Piotra, Natanaela oraz synów Zebedeusza wraz z innymi uczniamiZmartwychwstały Jezus zbiera ponownie swoich uczniów tam, gdzie ich powołał – do Galilei.

ZANIM USŁYSZYSZ W dzisiejszej Ewangelii Jan przenosi nas znów do pierwszego dnia Zmartwychwstania. Jezus przychodzi do swych zamkniętych w Wieczerniku uczniów i ofiaruje im pierwszy dar – Pokój. Kiedy uczniowie widzą Pana, patrzą na jego przebite ręce i bok, nie mogą uwierzyć, że On żyje. Jezus nie zatrzymuje się jednak na pierwszym pozdrowieniu i darze pokoju. Po nim czas na kolejny dar, dar Ducha. Posyłając swoich uczniów, Pan tchnął na nich, ofiarując im swojego Ducha. Jego mocą mogą odpuszczać i zatrzymywać grzechy.

 

JESZCZE O EWANGELII


W słowach Jezusa: Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane znajdują się teologiczne podstawy sakramentu pokuty i pojednania. To m.in. ten cytat stoi u podstaw rozgrzeszenia, udzielanego przez kapłana. Według słów Jezusa sakrament pokuty i pojednania dokonuje podwójnego cudu:

Pierwszym jest nowe stworzenie. Odpuszczenie grzechów to nie pusty ryt lub zwykły gest. Dzięki słowom rozgrzeszenia wypowiadanym przez kapłana Duch Chrystusa stwarza nas na nowo, stwarza nas do nowego życia. Grzechu nie da się pogodzić z życiem Zmartwychwstałego. Pan przez usunięcie grzechu czyni nas nowym stworzeniem. Podkreśla to czynność Jezusa – “tchnął” na nich – która jest aluzją do stworzenia pierwszych ludzi w ogrodzie Eden.

Drugim cudem sakramentu pokuty i pojednania jest wolność, jaką daje nam Duch Chrystusa. Opisując efekt odpuszczenia grzechów, Pan mówi: którym odpuścicie grzechy, będą im odpuszczone. Którym zatrzymacie, będą zatrzymane. Zatrzymanie grzechów wyraża się słowem krateo, oznaczającym pozostawanie w więzieniu. Każdy kto nie poddaje się działaniu Ducha Jezusa, pozostaje w klatce, więzieniu własnego grzechu.

 

LINKI


Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego (J 19,22)

Rdz 2,7: Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.

 

WERSJE


W odróżnieniu od opisu Zesłania Ducha Świętego wg Łukasza (patrz: I czytanie) Duch Święty przychodzi tu nie po czterdziestu dniach, ale już w dzień Zmartwychwstania Pana • W niczym nie kłóci się to z historyczną wizją Łukasza. Jan podkreśla prawdę, że Duch Święty przychodzi razem ze Zmartwychwstałym i wiarą w Niego Pokój wam, pierwsze słowa wypowiedziane przez Pana do uczniów, oznaczają właśnie tę graniczącą z pewnością wiarę, że On żyje.        

 

CYTATY


Jezus zapowiedział nam nowe życie: tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego!

 

1/6
Zesłanie Ducha Świętego, Jean Restout, 1732 r., Luwr, Paryż, Francja
2/6
Witraż nad ołtarzem św. Piotra w prezbiterium Bazyliki Św. Piotra w Rzymie
3/6
Zesłanie Ducha Świętego, pocz. XVII w., kościół św. Jakuba, Toruń
4/6
Zesłanie Ducha Świętego, Giotto, ok. 1305 r., Kaplica Scrovegnich, Padwa, Włochy
5/6
Zesłanie Ducha Świętego, Wit Stwosz, XV w., Skrzydło ołtarza w Kościele Mariackim w Krakowie
6/6
Zesłanie Ducha Świętego, Tycjan, 1545 r., Santa Maria della Salute, Wenecja
poprzednie
następne
ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

Doktor nauk biblijnych, wykładowca KUL oraz WSD w Kielcach. Sekretarz czasopism biblijnych The Biblical Annals oraz Verbum Vitae. Uczestnik programów radiowych i telewizyjnych popularyzujących Biblię: W Namiocie Słowa, Szukając Słowa Bożego, Telewizyjny Uniwersytet Biblijny (Radio Maryja i Telewizja Trwam). Moderator Dzieła Biblijnego Diecezji Kieleckiej.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

„Kim są młodzi i o co im chodzi?” – debata z udziałem Prymasa Polski

Młodym trzeba stworzyć warunki do szczerego zadawania pytań na temat religii i Kościoła - mówili uczestnicy debaty „Kim są dziś młodzi i o co im chodzi?” z udziałem Prymasa Polski abp Wojciecha Polaka. Pierwsze spotkanie z planowanego cyklu zorganizowała w Warszawie 18 maja Katolicka Agencja Informacyjna wraz z fundacją „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

Polub nas na Facebooku!

Debata zorganizowana w 98. rocznicę urodzin Karola Wojtyły była pierwszą z cyklu otwartych dyskusji poświęconych młodzieży. Inicjatywa związana jest z nadchodzącym Synodem biskupów nt. młodzieży oraz Światowymi Dniami Młodzieży w Panamie.

Gośćmi pierwszej debaty byli: prymas Polski abp Wojciech Polak, ks. Emil Parafiniuk – dyrektor Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM, dr Mateusz Tutak – socjolog ISKK, s. Judyta Bajuk CSFN – uczestniczka młodzieżowego spotkania przedsynodalnego w Rzymie, Michał „PAX” Bukowski, raper i gospodarz programu „Studio Raban” TVP oraz Anna Wiśniewska z diecezji siedleckiej, zaangażowana w diecezjalne duszpasterstwo młodzieży.

Rozpoczynając dyskusję abp Wojciech Polak zaznaczył, że nadchodzący Synod nie jest wyłącznie synodem Synodem nt. młodych katolików, bowiem jego formuła jest otwarta – stanowi zaproszenie skierowane do każdego młodego człowieka.
Prymas Polski przypomniał też, że myśl o zwołaniu synodu poświęconego młodzieży powracała w Kościele od bardzo długiego czasu a dzięki Franciszkowi po prostu się urzeczywistniła.

„Kościół pragnie pokazać, że w Kościele jest szansa na to, by przeżywać młodość rozeznając i rozpoznając to, co jest drogą powołania człowieka. Kościół może służyć pełniejszemu odkrywaniu swojego powołania przez młodych” – podkreślił abp Polak.

Dr Andrzej Tutak, charakteryzując młode pokolenie ocenił, że dzisiejsi młodzi mają bardzo niskie poczucie swojej wartości a wynika to z relacji z otoczeniem: z rodzicami, kolegami, przyjaciółmi. Te relacje są bowiem bardzo płytkie, młodzi boja się wejść w relacje głębsze z obawy przed zranieniami.

To, co charakteryzuje życie młodych to także wszechogarniająca technologia: telefon, komputer, gry – świat, którym zastępują sobie świat realny. Te wirtualny jest bowiem bezpieczniejszy, atrakcyjniejszy i przyjemniejszy w odbiorze, pomaga też radzić sobie ze stresem – mówił socjolog. W jego ocenie młodych charakteryzuje też “zabawowe” podejściem do otoczenia: zarówno w szkole, w domu czy pracy ale też w relacjach, także intymnych – szukają przede wszystkim zabawy.

O tym, że współczesna młodzież ma małe poczucie swojej wartości jest przekonany także Michał „PAX” Bukowski. „To rzeczywiście mega problem” – przyznał raper dodając, że zjawisko to rzuca mu się w oczy podczas objazdów szkół w całej Polsce. Zdaniem muzyka poczucie niskiej samooceny może wynikać z tego, że młodzi nie słyszą od rodziców zapewnień: „kocham cię” czy „jestem z ciebie dumna”. „Jak oni mają o sobie dobrze mówić i myśleć, jeśli rodzice im tego nie mówią?” – pytał Bukowski

Podczas debaty zastanawiano się, w jaki sposób Kościół winien docierać dziś do młodych, by jak najowocniej im towarzyszyć. „Boję się pokusy, żeby biec za młodymi i ich zatrzymywać” – przyznała siostra Judyta Bajuk CSFN. Jej zdaniem nie takie jest posłannictwo Kościoła i nie powinien on przyjmować logiki świata. „Kościół ma tak niesamowitą mądrość. Wszystko, co możemy zrobić, to znaleźć młodych ludzi i pomóc im odkryć smak chrześcijaństwa. Jeśli go spróbują – to zostaną” – przekonywała zakonnica.

Wskazała też, że u młodych ludzi widać wyraźnie poszukiwanie przynależności: albo do grupy albo do kogoś. „Czy rodzina już nam tego poczucia przynależności nie daje, dlatego szukamy go, często z bolesnymi skutkami?” – zastanawiała się s. Bajuk. Jej zdaniem, choć młodzi nie potrafią dziś tworzyć relacji, to jednocześnie bardzo takich relacji pragną: głębokich, czułych, bliskich.

S. Bajuk przestrzegała też przed wiązaniem zbyt dużych nadziei z duchowym oddziaływaniem Internetu. „Szczerze mówiąc nigdy nie usłyszałam, by ktoś powiedział: wysłuchałem rekolekcji w Internecie i się nawróciłem” – mówiła zakonnica. Internet powinien być jedynie miejscem spotkania, pokazania się, powiedzenia: jesteśmy” i „wyciągania” ludzi w kierunku realnej wspólnoty i spotkania z żywym człowiekiem – oceniła.

Podobną opinię wyraził ks. Emil Parafiniuk. „Internet jest dobry wtedy, gdy coś się dzieje w realu a potem pomaga w utrzymaniu relacji, ale nie odwrotnie. Tymczasem jest pokusa do mnożenia aplikacji, stron i różnych innych narzędzi technologicznych” – stwierdził dyrektor Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM. Wyznał też, że sformułowanie „duszpasterstwo młodzieży”: błędnie rozumie się powszechnie jako działalność prowadzona dla grup, podczas gdy jest nim także indywidualne towarzyszenie, spowiedź czy rozmowa.

Ks. Parafiniuk zachęcił, by debaty na temat młodzieży organizować nie tylko na poziomie ogólnopolskim – tak, jak tę dzisiejszą – ale także na poziomie parafialnym i w całej Polsce.

Debatę prowadzili: Dorota Abdelmoula z Katolickiej Agencji Informacyjnej i Paweł Żulewski z Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.

Cykl trzech debat, organizowanych przez KAI i FDNT w ramach projektu „Młodzi od A do Ż”, będzie okazją do dialogu młodzieży ze specjalistami pracującymi z młodymi, dlatego do udziału w spotkaniach zaproszeni są młodzi ludzie, animatorzy i duszpasterzy z całej Polski.

Debatom towarzyszy inicjatywa #ZapytajBiskupa, w ramach której młodzi ludzie z całej Polski mogą nadsyłać pytania, które chcieliby zadać polskim biskupom. Spośród nadesłanych propozycji zostanie wybranych 100, na które odpowiedzą polscy hierarchowie. Formularz do zadawania pytań znajduje się pod linkiem: http://bit.ly/ZapytajBiskupa

KAI/ad

W niedzielę rusza Rejs Niepodległości

Start: port w Gdyni; żeglarze: tysiąc młodych osób z całego kraju, cel? - opłynąć kulę ziemską, zatrzymując się w 22 portach. Już 20 maja rozpoczyna się Rejs Niepodległości.

Polub nas na Facebooku!

W wyprawie weźmie udział blisko 1000 młodych osób z całego kraju. Statek zawinie do 22 portów osiemnastu państw świata, m.in. do Kopenhagi, Bordeaux, Dakaru, Kapsztadu, Dżakarty, Singapuru, Szanghaju, Osaki, Los Angeles czy Londynu.

– Przesłaniem Rejsu Niepodległości jest zaakcentowanie w globalnej przestrzeni publicznej tak wyjątkowej rocznicy, jaką jest stulecie odzyskania niepodległości. Drugim punktem kluczowym będzie udział żaglowca w Światowych Dniach Młodzieży w Panamie w dniach 22-27 stycznia 2019 roku. Oba przesłania łączą w harmonijny sposób historię z przyszłością – stulecie polskiej niepodległości ze świętem młodości manifestowanym w Panamie przez młodzież z całego świata – piszą organizatorzy.

We wszystkich portach odwiedzanych przez “Dar Młodzieży” podczas tej podróży w naturalny sposób obecna będzie Polska symbolizowana przez piękny żaglowiec i biało – czerwoną banderę.

Organizatorami rejsu są Ministerstwo Gorpodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, Akademia Morska w Gdyni oraz Pallotyńska Fundacja Misyjna Salvatti.pl

ad/Stacja7

Zacznijmy od Ducha

Rozmowa z Marią Miduch, doktorem judaistyki i hermeneutyki biblijnej, autorką cyklu książek „Biografia Ducha Świętego”, „Biografia Boga Ojca” oraz „Biografia Syna”

Maria Miduch
Maria
Miduch
zobacz artykuly tego autora >
Anna Druś
Anna
Druś
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Skąd wziął się tak „karkołomny” pomysł, żeby napisać biografię Trójcy Świętej?

Moja odpowiedź być może nieco rozczaruje, ale pomysł wyszedł od wydawnictwa WAM, które zaproponowało mi napisanie biografii Ducha Świętego. Temat ten żył we mnie, nosiłam go, ale jakoś nie wpadłam sama na pomysł spisania czegoś takiego. Wydawnictwo pomogło mi go sprecyzować zgłaszając takie zapotrzebowanie.

Czemu zaczęliście od Trzeciej Osoby Trójcy, nie – po Bożemu – od Boga Ojca?

Ponieważ właśnie Duch jest najbardziej tajemniczą Osobą w Trójcy Świętej, najtrudniej o Nim mówić. Moje zadanie polegało więc na tym, by Jego postać przybliżyć, zwracając szczególną uwagę na to co nieznane. Biografie Boga Ojca i Syna powstały w następnej kolejności.

Co jest kluczem tej Biografii? Z jakiego punktu widzenia przybliża ona Osobę Ducha św.?

Chciałam spisać choć punktowo wszystko, co jest najważniejsze z cech Ducha, choć moja „Biografia” nie wyczerpuje tej tematyki. Skupiałam się również na języku, chciałam z nim dotrzeć do każdego. W trakcie swoich studiów teologicznych czytałam masę książek o Duchu i Trójcy Świętej, ale wszystkie były pisane językiem naukowym, miałam wręcz wrażenie, że starają się proste rzeczy tym językiem skomplikować, zamykając swoje grono odbiorców do bardzo wąskiej grupy. Ja starałam się to odwrócić: nie uciekając od głębokich zagadnień teologicznych napisać o Trójcy Świętej językiem zrozumiałym dla każdego.

Dużo tu również odniesień do naszego codziennego życia…

Tak, to oprócz języka drugi mój pomysł na podejście do trudnego tematu Osób Boskich. Starałam się język teologii przełożyć na język życia codziennego. Ponieważ zaś jestem bardzo związana z Izraelem, nauką tam uprawianą, miejscami i osobami, najwięcej historii nawiązuje do zdarzeń, które tam zaobserwowałam lub które mi tam opowiedziano.

Na przykład?

Na przykład historia z Biografii Boga Ojca. Przytaczam tu rodzinną scenkę, której byłam świadkiem, a za pomocą której staram się czytelnikom pomóc w wyobrażeniu tego, jaki jest Bóg Ojciec. Ulica w ortodoksyjnej dzielnicy. Zakupy z samochodu wyładowuje rodzina: jest tam między innymi tata i 2 chłopców. tych dwoje dzieci bardzo chce mieć udział w pomocy dorosłym. Chwytają za worek z cebulą. Ale dochodzi do “katastrofy”– czy źle chwycili, czy byli za słabi – worek się rozrywa, a cebule rozsypują się po ulicy. Co robi ojciec? Wbrew temu, jak postąpiłoby wielu z nas, nie krzyczy na synów, że są nieudacznikami i tylko spowalniają pracę. On razem z nimi i innymi członkami rodziny zaczyna zbierać rozsypana cebulę z całej ulicy.Ta cudowna scenka pokazuje, jaki jest Bóg Ojciec wobec nas.

Jaki?

Często staramy się po swojemu za coś zabrać. Ale gdy nam się to nie udaje, nie zostawia nas samych z bałaganem karząc za nieudolność czy zbytnią samodzielność. Wkracza do akcji sprzątania po naszych błędach.

Z którą z Biografii jest Pani najbardziej związana osobiście? Przy której najlepiej się pracowało?

Na pewno z tą pierwszą, Biografią Ducha Św. Choć, jak wspominałam, nie planowałam jej pisania, już w trakcie pracy zorientowałam się, jak ona głęboko we mnie siedziała. Zanim jakiekolwiek zdanie zostało napisane – ta książka już we mnie była. Odbieram to też jako dowód na to, że moje studia teologiczne nie poszły na marne.

A która z cech Ducha Świętego jest Pani najbliższa?

Choć cały Duch Święty jest dla mnie zachwycający, to najbliższe jest mi Jego imię: Paraklet. W starożytności „paraklet” to była funkcja w sądzie związana z obroną oskarżonego, która polegała na tym, że Paraklet nic nie mówił, a tylko stał obok i swoim autorytetem oraz swoją sprawiedliwością ręczył za oskarżonego, przykrywając jego winę. To powodowało, że oskarżony, posiadający Parakleta nie był uznawany za winnego i skazywany. Duch Święty jest nam posłany przez Boga jako ktoś taki! Staje obok mnie, zakrywa sobą moją winę i sprawia, że unikam kary.

Rozmawiała Anna Druś

biografia-ducha-sw-d1

Maria Miduch

Maria Miduch

Zobacz inne artykuły tego autora >
Anna Druś

Anna Druś

dziennikarka i redaktor sekcji news, w Stacji7 od marca 2018. Wcześniej pracowała w "Pulsie Biznesu", "Newsweeku" i Katolickiej Agencji Informacyjnej. Z wykształcenia teolog i dziennikarz

Zobacz inne artykuły tego autora >
Maria Miduch
Maria
Miduch
zobacz artykuly tego autora >
Anna Druś
Anna
Druś
zobacz artykuly tego autora >

Wszyscy biskupi Chile złożyli rezygnację z urzędu

Każdy z chilijskich biskupów złożył dziś na ręce Ojca Świętego pisemną rezygnację z pełnionego urzędu, zaś Franciszek zadecyduje o dalszym losie każdego z nich – poinformowano podczas konferencji prasowej z udziałem sekretarza generalnego chilijskiego episkopatu, bpa Fernando Ramosa.

Polub nas na Facebooku!

Biskupi złożyli dymisje w czwartek, zaś papież podejmie decyzję, których rezygnację przyjmie, w nadchodzących tygodniach.

Swoje wystąpienie podczas konferencji prasowej rozpoczęli od podziękowania Franciszkowi za słuchanie ich oraz braterskie napominanie. – Chcemy szczególnie prosić o przebaczenie za ból ofiar, papieża, ludzi Boga i całego kraju spowodowany naszymi poważnymi błędami i zaniedbaniami – mówili podczas konferencji. Podziękowali również ofiarom, za to że mówiły głośno o swoim cierpieniu oraz mediom, za to, że sprawę nagłośniły.

Przemawiający w imieniu biskupów Chile sekretarz genralny Episkopatu Fernando Ramos Pérez powiedział, że decyzja ta przyszła po 3 dniach spotkań z Ojcem Świętym i wielu godzinach poświęconych na medytację i modlitwę. – Wiedząc, że te dni uczciwego dialogu były podstawą głębokiego procesu zmian kierowanego przez Franciszka i w komunii z nim chcemy przywrócić sprawiedliwość wobec wyrządzonych szkód i dać nowy impuls do prorockiej misji Kościoła w Chile którego centrum będzie zawsze musi być Jezus Chrystus. Życzymy sobie, aby twarz Pana na powrót jaśniała w Kościele, do czego chcemy dążyć z pokorą i nadzieją. Prosimy wszystkich, aby pomogli nam iść tą drogą – powiedział bp Pérez.

Komentatorzy zauważają, że podobna sytuacja należy do rzadkości w Kościele i przypomina precedens z 1801 r. w Kościele francuskim.

Oto treść oświadczenia chilijskich biskupów:

Przede wszystkim dziękujemy Papieżowi Franciszkowi za jego ojcowskie wysłuchanie i braterskie napomnienie. Ale szczególnie, chcemy przeprosić za cierpienie wyrządzone ofiarom, papieżowi, Ludowi Bożemu i naszej ojczyźnie z powodu naszych poważnych błędów i zaniedbań.

Dziękujemy także abp. Sciclunie i ks. Jordiemu Bertomeu (którzy z polecenia papieża przeprowadzili dochodzenie w sprawie zarzutów o molestowanie seksualne nieletnich w Chile – KAI), za ich zaangażowanie duszpasterskie i osobiste, a także za wysiłek włożony w minionych tygodniach w dążeniu do uleczenia ran społeczeństwa i Kościoła w naszym kraju.

Dzięki ofiarom, za ich wytrwałość i odwagę, pomimo ogromnych trudności osobistych, duchowych, społecznych i rodzinnych, z jakimi musieli się zmierzyć, często pośród niezrozumienia i ataków samej wspólnoty kościelnej. Ponownie błagamy je o przebaczenie i pomoc, aby nadal kroczyć drogą uzdrawiania i zabliźniania ran. Po drugie, chcemy ogłosić, że wszyscy biskupi obecni w Rzymie, złożyli na piśmie złożyli swoje stanowiska w ręce Ojca Świętego, aby swobodnie zadecydował o każdym z nas.

Wyruszamy w drogę, wiedząc, że te dni uczciwego dialogu są kamieniem milowym w procesie głębokich przemian, prowadzonym przez papieża Franciszka. W komunii z Nim chcemy przywrócić sprawiedliwość i przyczynić się do naprawy wyrządzonych szkód, aby pobudzić prorocką misję Kościoła w Chile, którego centrum zawsze powinno znajdować się w Chrystusie.

Chcemy, aby oblicze Pana ponownie zabłysło w naszym Kościele i zobowiązujemy się do tego. Z pokorą i nadzieją prosimy wszystkich, aby pomogli nam podążać tą drogą.Zgodnie z zaleceniem Ojca Świętego, prosimy Boga, aby w tych trudnych i pełnych nadziei godzinach nasz Kościół był chroniony przez Pana i Matkę Bożą z Góry Karmel.

ad, KAI, Vatican Insider

O. Adam Szustak: Jak wielbisz, tak żyjesz

– Jeżeli potrafisz wielbić i starasz się, by uwielbienie było obecne w Twojej codzienności, to Twoje życie staje się pełne. Zacznijcie w życiu wielbić. Wiem, że często mamy trudne sytaucje życiowe, jesteśmy w tarapatach, wydaje nam się, że Pan Bóg jest daleko i ostatnie, co chcemy robić, to wielbić. Ale właśnie zacznijmy wielbić, żyjmy uwielbieniem – mówi o. Adam Szustak w jednym z odcinków Niecodziennego Vloga.

Polub nas na Facebooku!