Zmarł Adam Pietrzak, współzałożyciel Przymierza Rodzin

10 stycznia 2021 w święto Chrztu Pańskiego zmarł Adam Pietrzak, współzałożyciel Przymierza Rodzin. Odznaczony Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice (2007), Złotym Krzyżem Zasługi (2013), laureat nagrody Fundacji Polcul (1995). Śmierć Adama Pietrzaka to – po odejściu Izabeli Dzieduszyckiej – kolejna wielka strata dla Stowarzyszenia.

Polub nas na Facebooku!

Adam Pietrzak ukończył Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie. Od początku istnienia Przymierza Rodzin odpowiadał za formację dorosłych. Prowadził spotkania dla nowo powstających grup w Terenowych Ośrodkach Przymierza Rodzin oraz wygłaszał prelekcje formacyjne  w Warszawie, Kutnie, Rawie Mazowieckiej, Garwolinie i Ursusie. Prowadził również spotkania dla rodziców dzieci ze świetlic środowiskowych. Był współodpowiedzialny za doroczną pielgrzymkę Przymierza Rodzin do Sanktuarium Matki Bożej Świętorodzinnej w Miedniewicach, a później do innych sanktuariów. Zainicjował i poprowadził kilkanaście tygodniowych obozów formacyjnych dla dorosłych. Obozy łączyły letni wypoczynek z rekolekcjami.

Dzięki swojej wiedzy teologicznej współpracował ze wszystkimi szkołami Przymierza Rodzin przy opracowywaniu i wprowadzaniu programów formacyjnych dla nauczycieli i rodziców. Brał udział w rozmowach kwalifikacyjnych, a później podczas spotkań z rodzicami opowiadał o zasadach pracy wychowawczej w placówkach Stowarzyszenia. Był szczególnie związany ze szkołą Przymierza Rodzin w Garwolinie. Zaraz po jej powołaniu w 1996 roku został jej opiekunem z ramienia Zarządu.

Był członkiem senatu Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin, obecnie Collegium Verum.

Był członkiem Komitetu Budowy Szkoły Przymierza Rodzin na Ursynowie. Z ramienia Zarządu nadzorował kolejne inwestycje Stowarzyszenia – adaptacje budynku szkoły na Bielanach, a ostatnio – szkoły na Mokotowie.

 

Prowadził nauki dla narzeczonych

Praca formacyjna Adama Pietrzaka nie ograniczała się do środowiska Przymierza Rodzin – w warszawskich parafiach prowadził nauki dla narzeczonych, a także dla młodzieży przygotowującej się do sakramentu bierzmowania. Przez kilka lat na falach Radia Józef miał swoje audycje o wychowaniu chrześcijańskim.

Brał udział w tworzeniu Wspólnoty Pro Publico Bono; był członkiem Kolegium Wigierskiego i współzałożycielem Ecce Homo – Towarzystwa im. ks. Franciszka Kardynała Macharskiego oraz członkiem założycielem Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. W odpowiedzi na inicjatywę Fundacji Christiani angażował się w dzieło „Cracovia – Vilna; Pons Misericordiae Dei”.

Miał nie tylko wiedzę teologiczną, lecz także żywą wiarę, którą żył na co dzień. Jego życie, stosunek do ludzi były jasnym świadectwem wiary w Boga. Szczególny dar mówienia prosto i przekonująco o trudnych prawdach wiary oraz znajomość ludzkiej psychiki zjednywały mu zaufanie ludzi. Wiele osób powierzało mu swoje trudności, a nawet dramaty życiowe.

Msza święta żałobna zostanie odprawiona w poniedziałek 18 stycznia o godz. 10:30 w kościele św. Andrzeja Boboli przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, po niej nastąpi złożenie do grobu rodzinnego na Cmentarzu Południowym w Antoninowie o godz. 12:30.

Niestety z powodu pandemii w kościele obowiązuje limit 90 osób. Msza św. będzie transmitowana na kanale YouTube parafii. Zamiast ofiarowania kwiatów można dokonać wpłaty na Fundusz Stypendialny im. Izabeli Dzieduszyckiej (konto Przymierza Rodzin numer: 93 1090 1030 0000 0001 4657 0669 z dopiskiem na Fundusz Stypendialny im. Izy Dzieduszyckiej).

SPRAWDŹ: Zdrowie i rodzina to najważniejsze wartości dla Polaków

 

ag/KAI/Stacja7

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

Reklama

Jak polski Kościół działa ws. wykorzystywania seksualnego nieletnich?

Instytucje polskiego Kościoła podsumowały swoje działania dotyczące budowy systemu ochrony przeciwdziałania wykorzystywaniu seksualnemu nieletnich. W czasie konferencji przedstawiciele różnych instytucji omówili działania podmiotów kościelnych.

Polub nas na Facebooku!

Konferencję rozpoczął o. Adam Żak SJ, koordynator KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży, szef Centrum Ochrony Dziecka. To nie jest marginalny problem, ale to jest bardzo poważny problem społeczny. Sposób w jaki zorganizowany jest Kościół powoduje, że dzisiaj nikt nie ma obrazu całości i do dzisiaj ten obraz nie jest pełny. Teraz jest to problem społeczny i nasze działania będą owocne, jeżeli społeczeństwo zrozumie, że to jest problem – mówił.

Centrum Ochrony Dziecka prowadzi działalność szkoleniową w zakresie psychologicznym, pedagogicznym i duchowym. COD we współpracy z Akademią Ignatianium w Krakowie prowadzi studia podyplomowe z zakresu profilaktyki przemocy seksualnej wobec dzieci i młodzieży. Studia te trwają trzy semestry, a ukończyły je dotąd 73 osoby: księża, siostry zakonne i świeccy.

 

Fundacja św. Józefa wydała 700 tysięcy złotych na pomoc

Głos w trakcie konferencji zabrała też Marta Titaniec z Fundacji św. Józefa. Ta organizacja wspiera terapię osób pokrzywdzonych, ale zajmuje się też kontaktem z poszczególnymi diecezjami. W 2020 roku fundacja wydała na ten cel 700 tysięcy złotych.

Fundacja utworzyła też punkt wsparcia dla osób pokrzywdzonych w Poznaniu, a także dwie grupy terapeutyczne w Krakowie i w Warszawie.

Środki na działalność pochodzą głównie z wpłat polskich diecezji. Zgodnie z uchwałą KEP, składki naliczane według tych samych kryteriów mają być wpłacane przez diecezje na rzecz fundacji w systemie rocznym.Każdy z biskupów wpłaca 2 tys. zł rocznie, a prezbiter – 150 zł. Fundacja dysponuje budżetem w wysokości ok. 3 mln zł rocznie. Planem fundacji na 2021 rok jest rozbudowanie systemu grantowego dla skrzywdzonych, który ma rozszerzyć ich wsparcie – powiedziała Marta Titaniec.

 

Delegat i duszpasterz w każdej diecezji

W każdej polskiej diecezji został wyznaczony delegat do spraw ochrony dzieci i młodzieży. Ma on za zadanie przyjąć zgłoszenie o wykorzystywaniu seksualnym i poprowadzić dochodzenie: zbadać fakty, zgromadzić dowody i przekazać sprawę do Kongregacji Nauki Wiary. Swoją pracę opisał ksiądz Piotr Odziemczyk, delegat z archidiecezji warszawskiej.

Bardzo ważne jest, żeby delegatem była również kobieta, osoba świecka. W innym przypadku dochodzi do sytuacji, kiedy wykorzystana seksualnie kobieta musi opowiedzieć o tym księdzu, więc uznaliśmy, że ważne jest, żeby jednym z delegatów była kobieta – wyjaśnił.

Przypomniał też, że od osoby wykorzystywanej nie wolno przyjmować przysięgi i nie wolno tworzyć wrażenia, że się jej nie ufa. Praca delegata polega przede wszystkim na empatii, na właściwym podejściu do osoby wykorzystanej – stwierdził.

Zaznaczył też, że w ostatnich miesiącach można było zaobserwować zwiększenie się ilości zgłoszeń dotyczących wykorzystywania seksualnego przez duchownych po premierach filmów dokumentalnych braci Sekielskich „Tylko nie mów nikomu” i „Zabawa w chowanego”.

W każdej diecezji poza delegatem powołany został też duszpasterz osób zranionych, który oferuje opiekę i modlitwę. Bardzo trudno dziecku, które zostało skrzywdzone, znaleźć odpowiedź na pytanie, czy Bóg jest i czy jest dobry, skoro w Kościele, który o Panu Bogu odpowiada, to mu się przydarzyło. (…) Spotykam w tych osobach wielki ból, ale jednocześnie noszą w sobie wielką siłę do tego, by zawalczyć i zatroszczyć się o siebie. Ta siła jest wielką nadzieją kościoła – mówi ks. Łukasz Knieć, duszpasterz osób zranionych z diecezji opolskiej.

W trakcie konferencji głos zabrał także Zbigniew Nosowski, przedstawiciel inicjatywy „Zranieni w Kościele”, która uruchomiła telefon zaufania dla osób wykorzystanych seksualnie przez duchownych. Osoby skrzywdzone mogą z jego pośrednictwem poprosić o pomoc, zgłosić krzywdę i uzyskać niezbędne wsparcie. Dzwonił 18-latek, który dopiero co był skrzywdzony, ale dzwoniła też 80 letnia kobieta, która opowiadała o krzywdzie sprzed 60 lat – wspomniał Nosowski opisując działalność telefonu.

Inicjatywa jest finansowana ze zbiórek społecznych.

 

Skala problemu w Kościele

Jak przypomniał przedstawiciel Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego ks. Wojciech Sadłoń, w 2019 roku został przygotowany raport dotyczący wykorzystywania seksualnego w w polskim Kościele. Według niego, od 1990 roku do 2018 odebrano 382 zgłoszenia przypadków wykorzystywania seksualnego małoletnich (do 18. roku życia) przez duchownych dotyczących czynów z lat 1950-2018. W diecezjach 284 oraz 98 w zakonach męskich, w tym 198 dotyczących osób poniżej 15. roku życia, a 184 powyżej 15. roku życia.

Większość ofiar zarzucanych czynów wykorzystywania stanowili chłopcy (56%). Zdecydowanie mniej (38%) ofiar stanowiły dziewczynki. Jedynie 1% ofiar obejmował obydwie płcie. W przypadku 5% przypadków nie podano informacji na temat płci ofiar.

Wśród ofiar wykorzystywania popełnionego we wcześniejszych latach znacznie rzadziej były dziewczynki. Dopiero w późniejszych dekadach wśród ofiar dziewczynki zaczęły stanowić istotną część.

Dodał też, że ISKK będzie kontynuował takie badania i nowy raport obejmie zgłoszenia od połowy 2018 roku do końca 2020. Jak przewidują przedstawiciele Kościoła, w tych miesiącach doszło do fali nowych zgłoszeń i ujawnień przestępstw seksualnych. Może to być spowodowane nagłośnieniem tego rodzaju tematów w mediach. Dzięki badaniom będziemy mogli spojrzeć na ten proces w skali ogólnopolskiej. Obecnie aktualizowany jest formularz, który następnie zostanie rozesłany do wszystkich kurii i zgromadzeń zakonnych. Mam nadzieję, że na wiosnę przyszłego roku poznamy wyniki tych badań – wyjaśnia ks. Piotr Studnicki, kierownik Biura Delegata KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży, którym z ramienia Episkopatu jest abp Wojciech Polak, Prymas Polski.

 

Skala problemu w Polsce

Przestępstwa pedofilii oraz molestowania małoletnich są w Polsce – nie tylko w Kościele – poważnym problemem społecznym. Według „Raportu o zagrożeniach bezpieczeństwa i rozwoju dzieci w Polsce. Dzieci się liczą 2017”, opublikowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę, 12,4 proc. dzieci i młodzieży między 11. a 17. rokiem życia doświadczyło przynajmniej jednej z form wykorzystania seksualnego.

Co roku sądy państwowe skazują za przestępstwa wykorzystywania seksualnego małoletnich (art. 200, do 15. roku życia) średnio 1 tys. 356 osób, a wszczynanych spraw jest 2 tys. 213 (średnia za ostatnie 10 lat).

W okresie między 1990 a 2019 r. skazano prawomocnymi wyrokami państwowych sądów – 28 tys. 820 osób, w tym – wedle danych Raportu ISKK z 2019 – 85 duchownych. Natomiast karę więzienia odbywa 1073 osób skazanych prawomocnym wyrokiem sądu, w tym trzech duchownych wyznania rzymskokatolickiego. Nie ma ani jednego zakonnika.

 

ag/Stacja7

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

Reklama

Copy link
Powered by Social Snap