NEWSY ŚDM

Goście, goście we Wrocławiu!

Ostatni tydzień października był niezwykle wymagający dla wolontariuszy pracujących we wrocławskim Diecezjalnym Sztabie Przygotowań Światowych Dni Młodzieży. Nasze miasto odwiedziły trzy delegacje z zagranicy pragnące ustalić szczegóły dotyczące lipcowego przyjazdu ich grup do Wrocławia oraz zobaczyć jak idą nam przygotowania do organizacji tak wielkiego wydarzenia religijnego.

Poniedziałek i wtorek należały do Francuzów. Były to dwie grupy, odpowiednio po pięć i cztery osoby, należące do komitetów organizujących wyjazd ze swojego kraju do Polski. „W lipcu Wrocław ma odwiedzić około 500 pielgrzymów z Francji, dużo młodzieży niepełnoletniej. Trzeba zatem wszystko dograć – transport, noclegi. Mają zostać przyjęci między innymi przez szkoły, w związku z czym musieliśmy podjąć współpracę z miastem. Grupa z Paryża przyjeżdża do nas już po raz trzeci, mamy z nimi bardzo dobry kontakt. Pragną pomóc w uświetnieniu wrocławskich obchodów ŚDM.” – mówi Aleksandra Cach, wolontariuszka pracująca w naszym Sztabie odpowiedzialna za grupy zagraniczne.

Wrocław został przez naszych Gości oceniony pozytywnie i już nie mogą się doczekać lipcowej wizyty. „Poza sprawami organizacyjnymi zwiedzaliśmy miasto, wspólnie uczestniczyliśmy w specjalnej mszy świętej, odwiedziliśmy także Trzebnicę.” – kontynuuje opowieść Ola.

zdj.1

fot. Katarzyna Kraśnicka

Znacznie większą jednak „sensację” wzbudził czwartkowy przyjazd trzyosobowej delegacji z Kolumbii. Były to dwie dziewczyny oraz Ksiądz, wszyscy pracujący na katolickim uniwersytecie. Są przedstawicielami równie licznej grupy planującej odwiedzić Wrocław w lecie (około 500 osób). Po raz pierwszy odwiedzili Polskę, co więcej – dla wielu członków ich grupy lipcowy wyjazd będzie pierwszą podróżą poza Amerykę Południową! Nasi Goście to zespół bardzo aktywnie uczestniczący w Światowych Dniach Młodzieży na całym świecie. Bardzo ważny jest dla nich Jan Paweł II, jako ten, który rozpoczął tę piękną tradycję. Dlatego też możliwość przyjazdu do jego ojczyzny jest dla nich niezwykłym doświadczeniem.

Manuela Ciszek, koordynatorka Sekcji Promocji w sztabie, z uśmiechem wspomina to spotkanie. „Na początku było trochę zamieszania, bo Kolumbijczycy chcieli zacząć mówić po angielsku i byli bardzo zdziwieni, że część z nas dobrze porozumiewa się po hiszpańsku. Standardowo, najbardziej nurtującym naszych Gości pytaniem była kwestia pogody. W Bogocie przez cały rok jest w okolicach 15 stopni. Z naszej strony obiecaliśmy, że w lipcu u nas będzie cieplej.” Ola dodaje jeszcze, że przyjechali bardzo ciepło ubrani i przygotowani na październikowe „mrozy”.

Manuela powiedziała też, że Kolumbijczycy bardzo chcą się podzielić swoją kulturą. “Myślę, że gdyby mieli więcej czasu to od razu nauczyliby nas swoich tradycyjnych tańców.” Podobnie jak dla Francuzów, dla nich również ważne były sprawy organizacyjne, transportowo-noclegowe. Interesowali się programem Dni w Diecezjach oraz tym, co mają przygotować na przyjazd do Wrocławia. „W zasadzie pytali o wszystko. Ciekawiło ich np. ile wspólnot działa na naszym terenie, w jaki sposób się modlą, jak wygląda nasze chrześcijańskie życie.” – podsumowuje Ola Cach.

Sonia Piórek, główna koordynatorka wroclawskiego wolontariatu, dodaje z radością, że „Kolumbijczycy chcą zaprezentować swój program artystyczny w parafii albo na koncercie Mercy Fest. Ciągle mówili “baila”, “baila”, więc chyba dużo baila będzie jak tu przyjadą .” – potwierdzając tym samym opinię Manueli o zapale do tańczenia naszych Gości. Kolumbijczycy uczestniczyli również w próbie wrocławskiego chóru przygotowującego się na Światowe Dni Młodzieży.

Zdj 2 SP

Goście z Kolumbii oraz chórzyści, fot. Sonia Piórek

Dla wszystkich trzech delegacji Dni w Diecezjach są ważnym wydarzeniem. Dzięki nim będą mogli poznać naszą kulturę, rodziny, innych ludzi przyjeżdżających. Zobaczyć naszą codzienność. Podczas wydarzeń centralnych w Krakowie będzie na to zbyt dużo ludzi i zbyt mało czasu. Myślę, że to bardzo motywuje nas, wolontariuszy, do dobrego przygotowania Diecezji na ugoszczenie tak wielu pielgrzymów. Sami obcokrajowcy są pozytywnie zaskoczeni różnorodnością grup, które przyjadą do Wrocławia. Szacuje się, że będzie to około 15 tysięcy cudzoziemców.

zdj.3

fot. Katarzyna Kraśnicka

Zarówno francuska, jak i kolumbijska reprezentacja zaciekawione są historią Polski i Wrocławia, a także świętymi i błogosławionymi z Dolnego Śląska. Mamy nadzieję, że w lipcu wszystko pójdzie dobrze i wszyscy razem pojedziemy szczęśliwi do Krakowa.


Magdalena Łukowiak, archidiecezja wrocławska


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments

40-lecie Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich

Monastyczne Wspólnoty Jerozolimskie obchodzą 40-lecie swego istnienia. Ta założona w Paryżu przez ks. Pierre-Marie Delfieux nowa forma życia monastycznego powstała na fali odnowy po Soborze Watykańskim II. Instytuty zakonne męski i żeński chcą stanowić oazę ciszy i modlitwy w centrach dużych miast. Przyciągają pięknem liturgii śpiewanej na kilka głosów, która łączy elementy zachodniej i wschodniej tradycji liturgicznej Kościoła. Wśród 220 braci i sióstr z 30 narodowości jest też spora grupa Polek i Polaków, z których część od 2010 r. mieszka w Warszawie.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Rocznicowej Mszy św. w kościele św. Gerwazego w Paryżu przewodniczył w uroczystość Wszystkich Świętych tamtejszy arcybiskup kard. André Vingt-Trois. Z kolei w Warszawie braci i siostry uczcili 40-lecie Wspólnot modlitwą przy symbolach Światowych Dni Młodzieży – krzyżu i ikonie Matki Bożej „Salus Populi Romani” (Ocalenie Ludu Rzymskiego), które przez niespełna dobę gościli w swym kościele Matki Bożej Jerozolimskiej.

Monastyczne Wspólnoty Jerozolimskie męskie powstały 1 listopada 1975 r. za zgodą ówczesnego arcybiskupa Paryża, kard. François Marty. Założył je ks. Pierre-Marie Delfieux, były duszpasterz akademicki na Sorbonie, po powrocie z dwuletniego pobytu na Saharze, gdzie żył jako eremita. Rok później, 8 grudnia 1976 r. założył on żeńską gałąź Wspólnot. W 1996 r. za zgodą Stolicy Apostolskiej kard. Jean-Marie Lustiger oficjalnie erygował je jako dwa instytuty zakonne: męski i żeński. Mniszki i mnisi wspólnie sprawują liturgię i kierują się identycznymi konstytucjami, ale mieszkają oddzielnie, mają też niezależne zarządy. Oprócz wspólnot monastycznych, istnieją też wspólnoty apostolskie i świeckie, żyjące ich duchowością.

Wspólnoty obecne są we Francji (w Paryżu i Strasburgu), Włoszech (we Florencji i Rzymie), w Belgii (w Brukseli), Kanadzie (w Montrealu) i Niemczech (w Kolonii). We Francji opiekują się również dwoma miejscami pielgrzymkowymi – Vézelay i le Mont-Saint-Michel, mają też dom rekolekcyjny Magdala w La Ferté-Imbault koło Blois, podobnie jak w Gamogna w Toskanii we Włoszech. W diecezji drohiczyńskiej w Polsce powstaje obecnie pustelnia wspólnot. Ponadto wspólnoty apostolskie pracują w parafiach w Tarbes-Ossun we Francji i Pistoi we Włoszech.

Regułą Wspólnot jest „Livre de vie” (Księga życia) napisana przez o. Delfieux. Jej polska wersja ukazała się w 1991 r. pod znamiennym tytułem „Źródło na pustyni miast”. Wskazuje ona na szczególną cechę powołania Wspólnot: być mnichami w sercu wielkiego miasta, doświadczającymi codziennych kłopotów zwykłych ludzi, odczuwającymi zmęczenie tłokiem i hałasem, oddychającymi zanieczyszczonym powietrzem. Charyzmatem Wspólnot jest objawianie obecności Boga w świecie poprzez kontemplację, życie wspólnotowe i wychodzenie na spotkanie ludziom, którzy Go poszukują. Chodzi o to, by na pustyni samotności, lęku, obojętności i poszukiwań, jaką często staje się wielkie miasto, stworzyć oazę ciszy, modlitwy i spotkania z Bogiem.

Żyjąc rytmem miasta, członkowie Wspólnot sprawują w jego centrum codzienną liturgię, która swym pięknem przyciąga przybyszów. Rano śpiewają Jutrznię z tymi, którzy idą do pracy. Gdy pracujący mają przerwę obiadową, odprawiają modlitwę południową Liturgii Godzin. Wieczorem, wraz z tymi, którzy wracają do domów, uczestniczą w Nieszporach i Mszy św. Liturgia, śpiewana wielogłosowo, oparta jest na rycie rzymskim. Łączy jednak w sobie elementy chrześcijańskich tradycji Wschodu i Zachodu.

Zdarzają się też nabożeństwa niecodzienne. W Wielki Czwartek wszystkim uczestnikom liturgii Wieczerzy Pańskiej umywa się dłonie. W Wielki Piątek, po zakończeniu liturgii Męki Pańskiej, figura Chrystusa – zdjęta z krucyfiksu – jest szczelnie owijana w białe płótno i składana na ołtarzu. Przed nią stawia się ikonę Chrystusa, wzorowaną na wizerunku z Całunu Turyńskiego oraz czaszę z wonnymi olejkami. Nazajutrz po tym przejmującym w swej wymowie i prostocie „pogrzebie” Zbawiciela odprawiane jest w południe Oficjum zstąpienia Chrystusa do piekieł, będące wyrazem czuwania przy Jego grobie w oczekiwaniu na zmartwychwstanie.

Razem z wyznawcami judaizmu i islamu Wspólnoty Jerozolimskie czczą co roku w październiku „świętego Abrahama, ojca ludów”. Wyznawcy trzech religii monoteistycznych modlą się wtedy wspólnie słowami Psalmów.


pb / Paryż, Warszawa


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Show comments
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >