“Rodzina jest darem Pana dla Kościoła i świata!”

Dla Kościoła rodzina nie jest przede wszystkim powodem do obaw, ale raczej radosnym potwierdzeniem Bożego błogosławieństwa dla dzieła stworzenia oraz darem Pana dla całego świata. Franciszek przypomniał o tym 27 września w przemówieniu do ponad 300 kardynałów i biskupów z różnych krajów w trakcie VIII Światowego Spotkania Rodzin w Filadelfii

Wchodzącego do kaplicy Ojca Świętego powitali gorąco zgromadzeni tam hierarchowie i grupa świeckich uczestników Spotkania Rodzin. W imieniu wszystkich obecnych powitał go i pozdrowił metropolita filadelfijski abp Charles Chaput.

 

Przypomniał m.in., że planowanie tego wielkiego wydarzenia rozpoczęło się już ponad dwa lata temu wspólnie z przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Rodziny abp. Vincenzo Paglią i jego współpracownikami. Zwrócił uwagę, że wtedy było wiele niewiadomych, a Kościół tamtejszy przeżywał wiele poważnych problemów finansowych i prawnych, m.in. na tle ogólnokrajowej dyskusji o związkach osób tej samej płci, nt. samej istoty małżeństwa i znaczenia rodziny. “Ale zaufaliśmy Panu i uwierzyliśmy, że uda się to przeprowadzić” – powiedział arcybiskup i dodał, że tak też się stało i obecnie może on powitać papieża w swej archidiecezji i na tym spotkaniu.

 

Następnie zabrał głos Ojciec Święty. Na wstępie oznajmił, odchodząc od przygotowanego wcześniej tekstu, że dzisiaj rano spotkał się w tymże seminarium z kilkoma ofiarami nadużyć seksualnych ze strony duchowieństwa, którym wyraził współczucie i podziękował za ich świadectwo. Przeprosił je za to, co się stało i zapewnił, że Kościół będzie stanowczo zwalczał tego rodzaju przypadki.

 

Przechodząc do właściwej treści swego przemówienia, papież zwrócił uwagę, że nawet w obliczu trudnych prób jest „wiele rodzin, które pozostają wierne swoim obietnicom i dochowują wierności”, a uznanie tego daru pozostaje dla Kościoła niezmiennie „głównym wyzwaniem duszpasterskim naszych zmieniających się czasów”. Zamiast lękać się i narzekać, należy być wdzięcznym i żywić uznanie dla tych rodzin – podkreślił mówca.

 

Zauważył, że rodzina jest podstawowym obszarem przymierza między Kościołem a stworzeniem Bożym, a i sam Kościół nie powstałby, gdyby nie było rodziny. Ani nie byłby tym, do czego został powołany, czyli „znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego”.

 

Podkreślanie sakramentalnego wymiaru rodziny nie może oczywiście prowadzić do lekceważenia głębokich zmian, jakie dokonały się i dokonują we współczesnym społeczeństwie – mówił dalej Franciszek. Wyjaśnił, że zmiany te oddziałują zarówno na wierzących, jak i niewierzących, a chrześcijanie nie są bynajmniej na nie uodpornieni, ale to w tym konkretnym świecie z jego problemami i możliwościami trzeba żyć, wierzyć i głosić Dobrą Nowinę.

 

Charakter zachodzących obecnie zmian w instytucji małżeństwa i rodziny Ojciec Święty porównał do stosunków między dawnymi małymi sklepikami a współczesnymi supermarketami. W tych pierwszych towary nie były może najwyższej jakości i był mniejszy ich wybór, ale i ich właściciele, i okoliczni mieszkańcy znali się nawzajem i mieli do siebie zaufanie. Tymczasem powstające dzisiaj duże ośrodki handlowe mają wielki wybór towarów, eleganckich, wysokiej jakości, ale brakuje wzajemnego zaufania, a sprawą najważniejszą „zdaje się pogoń za najnowszymi tendencjami czy działaniami” – stwierdził papież. Dodał, że dotyczy to także współczesnej kultury, a nawet religii, którą można konsumować tak samo, jak towary, ale też można też konsumować przyjaźnie i respektując więzi międzyludzkie.

 

Dominuje jednak konsumpcja za wszelką cenę, nie sprzyjająca nawiązywaniu więzi międzyludzkich, które „są zaledwie «środkami» do zaspokojenia «moich potrzeb»”, a bliźni „ze swą znajomą twarzą, historią i osobowością” nie jest już dla nas kimś najważniejszym. Owocem takiej postawy jest też kultura, która odrzuca wszystko, co nie jest już „przydatne” lub „zadowalające” dla gustów konsumenta – ubolewał papież.

 

Jego zdaniem trudno winić młodych ludzi, że wychowali się w takim społeczeństwie i że żyją w takim świecie. To biskupi i kapłani, idący śladami Dobrego Pasterza, winni szukać, towarzyszyć, podnosić i opatrywać rany naszych czasów oraz mają postrzegać rzeczywistość realistycznie, jak ktoś, kto ma działać i prowadzić do nawrócenia duszpasterskiego – podkreślił Ojciec Święty. Zaznaczył, że Kościół, idąc wiernie za swym Mistrzem, ma wychodzić do ludzi z orędziem Ewangelii w każdym miejscu i czasie, natychmiast, bez niechęci i lęku. „Radość Ewangelii jest dla całego ludu, nie można z udziału w niej wykluczać nikogo” – dodał, cytując swą adhortację „Evangelii gaudium”.

 

Papież przestrzegł przed popadaniem w pesymizm, oceniając postawy dzisiejszej młodzieży, która – pod wpływem „kultury zniechęcenia” odsuwa myśl o założeniu rodziny, czekając „na idealne warunki”, a takich nie było i nie ma. W tym kontekście odwołał się do swych wspomnień z Buenos Aires, gdy był tam arcybiskupem i wspomniał o wielu kobietach ponad 30-letniach, które odsuwają na później małżeństwo, bo chcą zebrać na to pieniądze, ale później okazuje się, że mając je, żyje się wygodnie i też nie myśli się o ślubie.

 

„My, biskupi, jako pasterze, jesteśmy wezwani do zebrania sił i odbudowania entuzjazmu, aby rodziny stawały się coraz bardziej zgodne z błogosławieństwem Boga, zgodne ze swym powołaniem” – zachęcał Ojciec Święty. Wezwał do angażowania swych sił „nie tyle w powtarzanie problemów otaczającego nas świata i zasług chrześcijaństwa, ile szczerze zachęcając ludzi młodych, aby byli odważni i zdecydowali się na małżeństwo i rodzinę”. Zaznaczył, że chrześcijaństwo, które „czyni” niewiele w praktyce, nieustannie „wyjaśniając” swoje nauczanie, jest niebezpiecznie niesymetryczne, a nawet tkwi w błędnym kole. Pasterz musi pokazać, że „Ewangelia rodziny” jest naprawdę „dobrą nowiną” w świecie, gdzie troska o siebie zdaje się być najwyższą władzą – zaapelował biskup Rzymu.

 

Przypomniał też, że pasterz czuwa nad marzeniami, życiem i rozwojem swojej owczarni, a owa „czujność” wynika nie z rozmów, ale z pasterzowania. Tylko ten, kto jest zdolny do stania „pośród” owczarni, może być czujnym, nie kimś, kto boi się pytań, kontaktu, towarzyszenia – tłumaczył Franciszek. Dodał, że pasterz czuwa przede wszystkim przez modlitwę, wspieranie wiary ludu i wpajanie zaufania do obecności Pana wśród nas, a także trwa czujnie, pomagając ludziom wnieść swe spojrzenie w chwilach zniechęcenia, frustracji i niepowodzeń.

 

Doświadczenie ducha radosnej zażyłości z Bogiem i szerzenie jej potężnej ewangelicznej owocności musi być głównym elementem stylu życia biskupów, życia modlitwą i głoszenia Ewangelii. Pokornie ucząc się cnót rodzinnych Ludu Bożego biskupi będą się stawać bardziej ojcami i matkami, a nie ludźmi, którzy nauczyli się żyć po prostu bez rodziny. Ideałem biskupa nie jest życie bez miłości, gdyż dobry pasterz rezygnuje z miłości rodzinnej właśnie po to, aby skupić wszystkie swoje siły i łaskę swego szczególnego powołania na ewangelicznym błogosławieństwie miłości mężczyzny i kobiety, którzy podejmują Boży plan stworzenia – przypomniał papież.

 

„Nasza posługa musi pogłębiać przymierze między Kościołem a rodziną. W przeciwnym razie staje się jałowa, a rodzina ludzka będzie z naszej winy coraz bardziej oddalać się od radosnej dobrej nowiny Bożej” – oświadczył Ojciec Święty. Wychodząc ponownie poza przygotowany wcześniej tekst przypomniał, że dwoma najważniejszym zadaniami każdego biskupa są modlitwa i przepowiadanie, a dopiero potem można zajmować się wszystkim innym, łącznie ze sprawami administracyjnymi.

 

Na zakończenie mówca życzył, aby „Bóg obdarzył nas darem odnowionej bliskości między rodziną a Kościołem” i dodał, że „rodzina jest naszym sprzymierzeńcem, naszym oknem na świat oraz dowodem nieodwołalnego błogosławieństwa Boga”.

 

Po wygłoszeniu przemówienia Franciszek oświadczył, że na prośbę biskupów z Kuby chce przekazać ich rodakom, mieszkającym w USA, szczególny ich dar: pięknie wykonaną replikę Patronki wyspy – Matki Bożej Miłosierdzia z El Cobre. Odebrał ją przewodniczący episkopatu Stanów Zjednoczonych abp Joseph E. Kurtz.

 

Następnie Ojciec Święty opuścił podium, na którym przebywał i podszedł do siedzących w pierwszych rzędach kardynałów i biskupów, witając się z nimi i zamieniając kilka słów. Potem opuścił gmach seminarium i wyszedł na zewnątrz, gdzie powitała go rozśpiewana grupa kleryków i wykładowcy tej placówki. Jeszcze wspólne zdjęcie z Franciszkiem i ostatnie rozmowy z obecnymi biskupami i kapłanami i papież udał się na lądowisko śmigłowców, skąd odleciał do największego w mieście więzienia, gdzie zaplanowano jego spotkanie z przedstawicielami osadzonych tam mężczyzn i ze służbą więzienną.


st, kg (KAI) / Filadelfia


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments

Franciszek spotka się z prezydentem Andrzejem Dudą

9 listopada 2015 roku papież Franciszek przyjmie na audiencji w Watykanie prezydenta RP Andrzeja Dudę. Jak powiedział ambasador Polski przy Stolicy Apostolskiej, Piotr Nowina-Konopka wcześniejszy termin spotkania Ojca Świętego z prezydentem nie był możliwy, przede wszystkim ze względu na napięty kalendarz zajęć papieża

Redakcja
Redakcja
zobacz artykuly tego autora >

Ponadto termin wizyty został ustalony na dwa tygodnie po wyborach parlamentarnych w Polsce. Jak przypomniał ambasador Nowina-Konopka, Stolica Apostolska nie organizuje audiencji dla polityków w okresie kampanii wyborczych. Dlatego też spotkanie nie mogło odbyć się wcześniej.

 

Wpływ na wybór daty audiencji prezydenta Polski u papieża miał też napięty kalendarz zajęć papieża, który 28 września wraca do Rzymu z najdłuższej swojej podróży zagranicznej na Kubie i w USA. Natomiast w dniach od 4 do 25 października 2015 r. Franciszek będzie przewodniczył XIV Zwyczajnemu Zgromadzeniu Ogólnemu Synodu Biskupów na temat małżeństwa i rodziny.

 

W programie wizyty obok spotkania z Ojcem Świętym będzie rozmowa z sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolinem. Ponadto prezydent Duda nawiedzi grób św. Jana Pawła II oraz grób świętego Piotra.

 

Ostatnie spotkanie prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Bronisława Komorowskiego, z głową Kościoła katolickiego odbyło się w marcu 2013 roku. Wizyty w Watykanie składali dotąd wszyscy prezydenci Polski.


sal, mip (KAI Rzym) / Watykan


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Redakcja

Redakcja

Zobacz inne artykuły tego autora >
Show comments
Redakcja
Redakcja
zobacz artykuly tego autora >