Papież: podczas Mszy Św. trzeba przeżywać tajemnicę obecności Boga

Do ponownego odkrycia poczucia sacrum, tajemnicy realnej obecności Boga we Mszy św. zachęcił papież Franciszek podczas porannej Eucharystii sprawowanej w Domu Świętej Marty.

Ojciec Święty nawiązał do dzisiejszego pierwszego czytania (1 Krl 8,1-7.9-13), mówiącego o teofanii Boga w czasach króla Salomona. Pan zstąpił do świątyni w postaci obłoku i została ona wypełniona chwałą Boga. Papież zaznaczył, że Pan przemawia do swego ludu na wiele sposobów: przez proroków, kapłanów, Pismo Święte. Ale w teofanii mówi inaczej, jest to obecność bezpośrednia. Dodał, że dzieje się to w celebracji liturgicznej, która nie jest aktem społecznym, nie jest zgromadzeniem wiernych na wspólnej modlitwie. W liturgii Bóg jest obecny bliżej, we Mszy św. obecność Pana jest realna – podkreślił Franciszek.

"Kiedy sprawujemy Mszę św. nie czynimy przedstawienia Ostatniej Wieczerzy – nie, nie jest to przedstawienie Ostatniej Wieczerzy, to nie jest przedstawienie. Jest to wręcz przeżywanie po raz kolejny Męki i zbawczej śmierci Pana. Jest to teofania: Pan uobecnia się na ołtarzu, aby być ofiarowanym Ojcu dla zbawienia świata. Słyszymy lub mówimy. «Ależ teraz nie mogę, muszę iść na Mszę, muszę posłuchać Mszy św.». Mszy św. się nie słucha, ale w niej uczestniczy, bierze się udział w tej teofanii, w tej tajemnicy obecności Pana między nami" – podkreślił Franciszek. 

Papież zauważył, że szopka, droga krzyżowa są przedstawieniami, natomiast Msza św. jest realnym upamiętnieniem, to znaczy teofanią: Bóg zbliża się i jest z nami, a my uczestniczymy w misterium odkupienia. Jednocześnie Ojciec Święty zwrócił uwagę, że często podczas Mszy św. spoglądamy na zegarek, liczymy minuty. Nie takiej postawy wymaga liturgia. Jest ona czasem Boga i przestrzenią Boga, a my musimy w ten czas, czy przestrzeń wejść, a nie patrzeć na zegarek. Liturgia jest czasem Boga, przestrzenią Boga, jest obłokiem Boga, który nas wszystkich osłania – podkreślił. 

Papież przypomniał, że jako dziecko, podczas przygotowań do pierwszej Komunii Świętej uczono go pieśni, która wskazywała, że ołtarz jest strzeżony przez aniołów, by dać poczucie chwały Bożej, przestrzeni Bożej, czasu Boga. Tak więc sprawowanie liturgii jest gotowością wejścia w tajemnicę Boga, w Jego przestrzeń i czas oraz powierzenia siebie tej tajemnicy.

"Warto, abyśmy prosili dziś Pana, żeby dał nam wszystkim to poczucie sacrum, to poczucie, sprawiające, iż rozumiemy, że czym innym jest modlitwa w domu, modlitwa w kościele, odmawianie różańca, tylu pięknych modlitw, odprawienie drogi krzyżowej, czytanie Biblii… a czym innym jest celebracja eucharystyczna. W celebracji wkraczamy w tajemnicę Boga, na tę drogę, której nie możemy kontrolować: tylko On jest Jedynym, Jemu oddajemy chwałę, Jego jest moc, On jest wszystkim. Prośmy o tę łaskę, aby Pan nauczył nas wchodzenia w tajemnicę Boga" – zakończył swoją homilię Franciszek.


st (KAI/RV) / Watykan


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas

Papież: bycie chrześcijaninem to nie przywilej

Prawdziwy uczeń Chrystusa podąża drogą pokory, nie przywłaszczając sobie proroctwa - stwierdził Ojciec Święty podczas porannej Eucharystii sprawowanej w Domu Świętej Marty. W swojej homilii papież odniósł się do dzisiejszej Ewangelii (Mk 6,14-29), mówiącej o męczeńskiej śmierci św. Jana Chrzciciela.

Ojciec Święty podkreśli, że życie Jana Chrzciciela było krótkie, a zakończyło się podczas uczty na dworze królewskim. Herod bowiem postanowił spełnić kaprys swej kochanki Herodiady i jej córki.

"Kiedy jest dwór, to można zrobić wszystko: można dopuścić się korupcji, zła, zbrodni. Dwory temu sprzyjają. Co czynił Jan? Przede wszystkim zapowiadał Pana. Głosił, że Zbawiciel, Pan jest blisko, że blisko jest królestwo Boże. A czynił to z mocą. Chrzcił. Wzywał wszystkich do nawrócenia. Był człowiekiem silnym. I zapowiadał Jezusa Chrystusa"- zauważył papież.

Ojciec Święty podkreślił, że Jan Chrzciciel głosił Pana, ale nie zawłaszczył autorytetu moralnego, chociaż mógł to uczynić półsłówkiem, niedopowiedzeniem. Tymczasem Jan wyraźnie stwierdził, że nie jest Mesjaszem, że za nim idzie "mocniejszy ode mnie". Był on człowiekiem prawdy. Ponadto Jan Chrzciciel naśladował Chrystusa. Nawet Herod, który go zabił sądził, że Jezus był Janem, gdyż Jan naśladował Jezusa w uniżeniu, upokorzył samego siebie, aż do śmierci. Papież wskazał, że również śmierć Jana była haniebną, podobnie jak ukrzyżowanego jako przestępca Jezusa:

"Upokarzające śmierci. Ale również Jan miał swój Ogród Oliwny, udrękę w więzieniu, gdy sądził, że popełnił błąd i posłał swoich uczniów, by zapytali Jezusa: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?». Ciemność duszy, ta ciemność, która oczyszcza, jak w przypadku Jezusa w Ogrodzie Oliwnym. Jezus zaś odpowiedział Janowi, tak jak Ojciec odpowiedział Jezusowi – pocieszając. Owa ciemność człowieka Bożego, Bożej kobiety! Myślę o ciemności duszy błogosławionej Teresy z Kalkuty. Kobieta, którą wychwalał cały świat, laureatka nagrody Nobla! Ale wiedziała, że w pewnym długim momencie jej życia była jedynie wewnętrzna ciemność" – powiedział Franciszek.

Papież zaznaczył, że Jan Chrzciciel jest ikoną ucznia Chrystusa, ale źródłem tej postawy było spotkanie. Ewangelia opowiada o spotkaniu Maryi i Elżbiety, kiedy Jan poruszył się z radości w łonie Elżbiety. Byli kuzynami. Ojciec Święty zauważył, że być może później kilka razy się spotkali. Ale to spotkanie tak bardzo napełniło radością serce Jana, że przemieniło go w ucznia. Był on człowiekiem głoszącym Jezusa Chrystusa, nie stawiającym siebie w miejsce Jezusa i podążającym drogą Jezusa Chrystusa.

"Warto, byśmy się dzisiaj zastanowili nad tym, jak być uczeniem: czy głosimy Jezusa Chrystusa? Czy wykorzystujemy to, że jesteśmy chrześcijanami, jakby to był przywilej? Jan nie zawłaszczył proroctwa. Po trzecie, czy idziemy drogą Jezusa Chrystusa? Drogą upokorzenia, pokory, uniżenia, aby służyć? A jeśli okaże się, że nie jesteśmy w tym mocni, czy potrafimy postawić sobie pytanie: «Kiedy spotkałem się z Jezusem Chrystusem, kiedy było to spotkanie, które napełnia mnie radością?». I czy potrafimy wrócić do spotkania, powrócić do Galilei spotkania. Każdy z nas ma taką Galileę! Trzeba tam wrócić! Spotkać się z Panem i iść dalej tą drogą, tak piękną, na której On ma wzrastać, a my się umniejszać" – zakończył swoją homilię papież Franciszek.


st (KAI/RV) / Watykan


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas