Ks. Blachnicki czcigodnym Sługą Bożym!

Od dzisiaj założycielowi Ruchu Światło - Życie przysługuje tytuł „czcigodny Sługa Boży”. Możemy się do niego tak zwracać dzięki publikacji dekretu o heroiczności cnót tego kapłana.

Redakcja
Redakcja
zobacz artykuly tego autora >

30 września Ojciec Święty podpisał dekret Kongregacji ds. Kanonizacyjnych stwierdzający heroiczność cnót czcigodnego Sługi Bożego. Dzisiaj w samo południe prefekt Kongregacji kard. Angelo Amato podał go do publicznej wiadomości.

 

W samo południe miała miejsce uroczysta publikacja dekretu o heroiczności cnót Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Możemy mu od tej pory przypisać tytuł „czcigodny Sługa Boży”. – Kościół pielgrzymujący na ziemi decyzją papieża Franciszka, po gruntownym zbadaniu życia czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, orzeka dzisiaj o heroiczności i świętości jego życia. Teraz czekamy i modlimy się o cud za wstawiennictwem czcigodnego Sługi Bożego, aby mogła dokonać się jego beatyfikacja – mówi ks. bp Adam Wodarczyk, który był postulatorem w procesie beatyfikacyjnym czcigodnego Sługi Bożego.

 

30 września Ojciec Święty podpisał dekret Kongregacji ds. Kanonizacyjnych stwierdzający heroiczność cnót czcigodnego Sługi Bożego. Dzisiaj w samo południe prefekt Kongregacji kard. Angelo Amato podał go do publicznej wiadomości.


kssk / Katowice


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Redakcja

Redakcja

Zobacz inne artykuły tego autora >
Show comments
Redakcja
Redakcja
zobacz artykuly tego autora >

Oazowe ABC

W kościele można czasem natknąć się na tzw. Mszę oazową, którą charakteryzują śpiewane przy gitarze wpadające w ucho rytmiczne pieśni. Tak potocznie postrzegane są oazy i ich uczestnicy. Czy oaza to tylko wakacyjny wyjazd?

Anna Dąbrowska
Anna
Dąbrowska
zobacz artykuly tego autora >

Początki

Pierwszą wakacyjną oazę zorganizował ks. Franciszek Blachnicki, założyciel ruchu oazowego, w 1954 r. w Biblieli koło Tarnowskich Gór. Nosiła nazwę Ozay Dzieci Bożych i była przeznaczona dla ministrantów. Cztery lata później, w 1958 r. odbyła się pierwsza Oaza Dzieci Bożych dla dziewcząt. Od 1963 r., gdy w Szlachtowej odbyły pierwsze rekolekcje dla młodzieży żeńskiej, oazy były organizowane regularnie. Od początku ruch oazowy nie miał jednak ograniczać się tylko do wyjazdów wakacyjnych. W założeniu wyjazdy te miały być ukoronowaniem, podsumowaniem czy kolejnym etapem formacji. Tak jest do dziś. Nie każdy może pojechać na oazę z marszu, a przynajmniej nie na każdy jej stopień (rekolekcje są podzielone w zależności od wieku i zaawansowania uczestników na stopnie). Oaza rekolekcyjna (wakacyjna) jest ważnym elementem całorocznej pracy formacyjnej, którą uczestnicy ruchu Światło-Życie realizują w ciągu roku w grupach funkcjonujących w parafiach.

Na początku istnienia ruch oazowy nosił nazwę: Ruch Żywego Kościoła. Obecnie oficjalna nazwa Oazy to Ruch Światło – Życie, która ma swoje źródło w symbolu ruchu – greckich liter ΦΩΣ ΖΩΗ (czyt. fos-zoe, czyli„światło” – „życie”). W symbolu Oazy litery krzyżują się na literze „omega”, która tutaj oznacza Ducha Świętego (jako Tego, który jest wszystkim i wszystko wypełnia).

Oazowe ABC

Piętnaście dni

Rekolekcje oazowe trwają najczęściej piętnaście dni (poza niektórymi rekolekcjami dla dzieci). Dlaczego tyle? To proste. W czasach formowania się struktury rekolekcji tyle było tajemnic różańca. Każdy dzień rekolekcji to jedna, kolejna tajemnica (tajemnice światła są rozważane wraz z innymi tajemnicami w czasie trwania rekolekcji).

Rekolekcje wakacyjne są prowadzone metodą przeżyciową. Ważnym elementem jest tzw. codzienna wyprawa otwartych oczu czy metoda rewizji życia. Polega ona na tym, że konkretne fakty czy wydarzenia WIDZĘ, OSĄDZAM w świetle Ewangelii i nauki Kościoła i potem zgodnie z tą nauką DZIAŁAM. Wiara jest czymś ważnym priorytetowym w życiu, a co za tym idzie dużą wagę przywiązuje się do liturgii i codziennego uczestnictwa w Eucharystii. W czasie wakacyjnych rekolekcji Msza św. jest najważniejszym punktem dnia.

Jak wygląda oazowy dzień?

Uczestnicy są podzieleni na małe grupy, każda z nich ma swojego animatora odpowiedzialnego za przebieg spotkań. Nad całością czuwa moderator, którym najczęściej jest ksiądz, czasami siostra zakonna czy osoba świecka.

Plan dnia obejmuje modlitwę brewiarzową (jutrznia i nieszpory, na Oazie Dzieci Bożych są to inne modlitwy), spotkania w małych grupach, śpiewy, szkołę liturgii, Mszę świętą, namiot spotkania (codzienna medytacja biblijna), wycieczki i wieczory pogodne lub poważne (w zależności od tego, o jakie tajemnice różance się przeżywa).

W czasie spotkania w małej grupie czytana jest Biblia lub dokumenty Kościoła, a uczestnicy dzielą się wzajemnie swoją wiarą i przemyśleniami. Każde spotkanie rozpoczyna i kończy modlitwa.

Dawniej ważnym elementem życia oazowego były tzw. dyżury: gospodarski, który polegał na pomocy w przygotowywaniu posiłków, zmywający, porządkowy. Dziś z powodów przepisów sanitarnych oazowicze raczej nie pomagają w kuchni przy skrobaniu ziemniaków ani zmywaniu. Każdego dnia inna grupa odpowiada za oprawę liturgiczna na Mszy św. i przygotowanie wieczoru pogodnego (skecze, zabawy, tańce integracyjne) lub poważnego (dramy, rozważania, medytacje).

Oazowe ABC

Metoda oazowa

W czasie oazy wakacyjnej ważne jest dostrzeganie świata – ludzi, przyrody, jej piękna. To piękno odkrywane jest w czasie wspólnych wędrówek.

Każdego roku w każdej diecezji jest organizowanych kilka turnusów rekolekcji oazowych na różnych stopniach. Wcześniej, na szczeblu centralnym ustalane jest temat ogólny roku i piosenka, której oazowicze się uczą. W tym roku temat ogólny brzmi: „Radość Ewangelii”.

W Archidiecezji krakowskiej oazy parafialne istniały już w 1969 r. w Nowym Targu i w Kętach. W tym też roku młodzież oazowa z naszej archidiecezji brała udział w rekolekcjach w Krościenku. Pierwsze rekolekcje oazowe w archidiecezji odbyły się w 1971 r. w Olszówce koło Rabki. Wzięło w nich udział ponad 100 uczestników.

Orędownikiem oaz, już jako biskup i kardynał był św. Jan Paweł II. Do dziś w ośrodku w Bystrej Podhalańskiej można zobaczyć na ścianach zdjęcia jak biskup Wojtyła siedzi w gronie oazowiczów, je z nimi obiad, rozmawia. Jako biskup i kardynał Karol Wojtyła bronił ruchu oazowego przed szykanami władz komunistycznych, dbał też o pomoc materialną. Na Dniu Wspólnoty w Tylmanowej (16 VIII 1973 r.) powiedział do oazowiczów: „Jesteście tutaj na oazie, trzeba ażeby każdy z was wziął tę oazę w siebie i żeby się stał taką oazą i żeby tymi oazami zagęścić jak najbardziej pustynię. Wtedy ona nie będzie groźna. To jest równocześnie życzenie, które wam przekazuję z całego serca, wszystkim tutaj zgromadzonym, wszystkim oazom i waszemu Ojcu i organizatorowi, który ten Ruch Żywego Kościoła zainicjował i rozwija z roku na rok. Niech Bóg za wstawiennictwem Matki Niepokalanej i Jej umiłowanego sługi, błogosławionego Maksymiliana, pozwoli oazami zagęścić pustynię, która grozi, aby już nie była groźna”.

Oazowe ABC

Oaza w parafii

Wspólnoty oazowe opierają się na trzech filarach:

1. metoda „światło-życie” przenikająca wszystkie elementy programu formacyjnego,

2. oaza rekolekcyjna (wakacyjna)

3. mała grupa formacyjna.

Oazy gromadzą ludzi w różnym wieku: od dzieci (Oazy Dzieci Bożych od stopnia 1 do 3). Przez młodzież gimnazjalną (Oaza Nowej Drogi od stopnia 1 do 3), po młodzież ((oaza Noego Życia od stopnia 0 do 3), ludzi dorosłych (Oazy dorosłych, diakonie) i rodziny (Oazy Domowego Kościoła). Do ruchu mogą należeć księża, zakonnice, osoby konsekrowane. Celem formacji oazowej jest stanie się dojrzałym chrześcijaninem, świadomym swojej wiary i odpowiedzialnym za Kościół.

W praktyce wygląda to tak, że w parafiach spotykają się małe grupy oazowe pod kierunkiem swojego animatora, nad nimi czuwa moderator parafialny W ramach diecezji oaza ma moderatorów dekanalnych, diecezjalnych a na szczeblu krajowym – krajowego, którym jest od 2007 r. ks. Adam Wodarczyk. Centrum Ruchu Światło-Życie znajduje się w Krościenku nad Dunajcem (na tzw. Kopiej Górce).

Każda diecezja ma obecnie swoje ośrodki oazowe, które tętnią życiem nie tylko w czasie wakacji. Także w ciągu roku szkolnego odbywają się w nich liczne weekendowe spotkania, tzw. szkoły modlitwy czy szkoły moderatora.

Poszczególne wspólnoty Ruchu utrzymują ze sobą łączność spotykając się na dekanalnych czy diecezjalnych Dniach Wspólnoty. Także w trakcie trwania rekolekcji wakacyjnych jeden dzień (13 dzień turnusu) jest przeznaczony na spotkanie z oazowiczami biorącymi udział w innych rekolekcjach w tym samym czasie – tzw. dzień wspólnoty.

Źródła:

http://www.krakow.oaza.pl/

http://www.wakacje.krakow.oaza.pl/

http://www.oaza.pl/

http://www.wruchu.oaza.pl


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Anna Dąbrowska

Anna Dąbrowska

Zobacz inne artykuły tego autora >
Anna Dąbrowska
Anna
Dąbrowska
zobacz artykuly tego autora >

Oazowy słowniczek

Anna Dąbrowska
Anna
Dąbrowska
zobacz artykuly tego autora >

Foska

Popularna nazwa symbolu oazy, którego nazwa bierze się z greckich słów ΦΩΣ ΖΩΗ (Fos – Zoe – Światło-Życie). Greckie słowa „światło” i „życie”, krzyżujące się na literze „omega”, która tutaj jest symbolem Ducha Świętego (jako Tego, który jest wszystkim) i ułożone w kształt krzyża tworzą symbol oazy.

Deuterokatechumenat

Etap formacji oazowej, którynawiązuje do znanego już w początkach chrześcijaństwa katechumenatu. Katechumenat to trwający od roku do kilku lat okres przygotowania dorosłych ludzi do chrztu. Deuterokatechumenat, to powtórzony, drugi katechumenat. W oazie jest etapem formacji ludzi już ochrzczonych. Ma on prowadzić do odkrycia pełni życia płynącego z sakramentów. Celem deuterokatechumenatu jest stanie się dojrzałym chrześcijaninem, kimś, kto zdobywa innych dla Chrystusa. Deuterokatechumenat jest oparty na Obrzędach chrześcijańskiego wtajemniczenia. Do deuterokatechumenatu należy oazowicz, który przeszedł etap ewangelizacji, wyraził pragnienie wejścia do deuterokatechumenatu i został do niego przyjęty. Etap formacji deuterokatechumenalnej w Ruchu Światło-Życie trwa 2-3 lata.

Oazowy słowniczek

Drogowskazy Nowego Człowieka

To ujęty w 10 punktów program formacyjny oazy (inna nazwa to „10 kroków ku dojrzałości chrześcijańskiej”) realizowany od I niedzieli adwentu do uroczystości Zesłania Ducha Świętego

1. JEZUS CHRYSTUS jest moim Światłem i Życiem oraz jedyną Drogą do Ojca; Przyjąłem Go jako mojego Pana i Zbawiciela; oddałem Mu swoje życie, aby nim kierował.

2. NIEPOKALANA jest dla mnie najdoskonalszym wzorem Nowego Człowieka oddanego całkowicie w Duchu Świętym Chrystusowi, Jego słowu i dziełu; dlatego oddaję się Jej, rozważam z Nią w Różańcu tajemnice zbawienia i naśladuję Ją.

3. DUCH ŚWIĘTY namaścił Jezusa; dzięki Chrystusowi i ja otrzymałem Ducha Świętego, który sprawił, że narodziłem się na nowo do życia dziecka Bożego skierowanego w miłości i posłuszeństwie ku Ojcu; dlatego chcę prowadzić życie w Duchu, poddając się Jego tchnieniu i mocy.

4. KOŚCIÓŁ – wspólnota pielgrzymujących ludu Bożego, zjednoczona z Ojcem przez Syna w Duchu Świętym jest jedynym środowiskiem życia, w którym może rozwijać się Nowy Człowiek; chcę wzrastać coraz głębiej w tę braterską wspólnotę poprzez żywą komórkę małej grupy w ramach Kościoła lokalnego, który jest znakiem i urzeczywistnieniem Kościoła powszechnego.

5. SŁOWO BOŻE stanie się dla mnie światłem życia, jeżeli będę podejmował stały wysiłek zachowania go, pójścia za nim i czynienia go słowem życia; chcę karmić się nim jak najczęściej szczególnie poprzez osobiste i wspólne z braćmi studiowanie Pisma świętego.

6. MODLITWA jest oddechem Nowego Życia, wielkim przywilejem i radością Nowego Człowieka, źródłem mocy i dziełem Ducha Świętego w nas; dlatego chcę być wierny praktyce codziennego namiotu spotkania.

7. LITURGIA, szczególnie eucharystyczna, jest uprzywilejowanym miejscem spotkania z Chrystusem w Duchu Świętym, znakiem objawiającym i urzeczywistniającym tajemnicę Kościoła – wspólnoty oraz źródłem i szczytem jego życia; dlatego chcę zawsze jak najpełniej w niej uczestniczyć, a moim zaszczytem i radością jest służba w zgromadzeniu liturgicznym według zaleceń soborowej odnowy liturgii.

8. ŚWIADECTWO słowa i życia jest nakazem Pana, który chce, aby światłość nasza świeciła przed ludźmi i dlatego obiecał nam moc Ducha Świętego, abyśmy mogli stać się jego świadkami; ufając tej mocy i modląc, się o nią chcę przy każdej okazji wyznawać Chrystusa, mojego Pana i Zbawiciela.

9. NOWA KULTURA polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność, oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia; jest ona dziś bardzo potrzebną formą świadectwa i ewangelizacji; moim świadectwem w tej dziedzinie będzie więc ofiara całkowitej abstynencji od alkoholu, tytoniu i wszelkich narkotyków oraz szerzenie kultury czystości i skromności jako wyrazu szacunku dla osoby.

10. AGAPE czyli piękna miłość, którą Duch Święty rozlewa w sercach naszych, dzięki której osoba może odnaleźć się w pełni przez bezinteresowny dar z siebie (KDK 24) dla Boga i bliźnich, jest najwyższą formą świadectwa i urzeczywistniania się osoby; dlatego poprzez stałą metanoię, przekreślanie swego egoizmu, naśladowanie Chrystusowego krzyża, chcę wdrażać się w postawę bezinteresownej służby – diakonii, służąc na wzór Syna Człowieczego wspólnocie Kościoła oraz wszystkim braciom, zwłaszcza najmniejszym i uciśnionym.

Oazowy słowniczek

Namiot spotkania

Codzienna modlitwa osobista z Biblią w ręku.Nazwa tej modlitwy została zaczerpnięta z Księgi Wyjścia (33,7-14). Pośród namiotów rozbitych na pustyni przez naród wybrany zdążający do Ziemi Obiecanej Mojżesz rozbił osobny namiot, w którym każdy człowiek mógł spotkać się z Bogiem

Stopnie oazy

OAZA DZIECI BOŻYCH – MINISTRANCI I SCHOLE DZIEWCZĘCE (ODB)

I stopień Oazy dla ministrantów i scholistek (rekolekcje 7-dniowe) – dla ministrantów i uczestniczek scholi po klasie IV szkoły podstawowej.

II stopień Oazy dla ministrantów i scholistek (rekolekcje 7-dniowe) – dla ministrantów i uczestniczek scholi po klasie V szkoły podstawowej.

II stopień Oazy Dzieci Bożych (rekolekcje 15-dniowe) – ministranci i uczestniczki scholi po klasie V szkoły podstawowej.

III stopień Oazy Dzieci Bożych – przewidziany dla ministrantów i uczestniczek scholi po klasie VI szkoły podstawowej.

MŁODZIEŻ – OAZA NOWEJ DROGI (OND)

I stopień Oazy Nowej Drogi – są to rekolekcje Ruchu Światło-Życie dla chłopców i dziewcząt kończących szkołę podstawową, czyli po VI klasie szkoły podstawowej.

II stopień Oazy Nowej Drogi – chłopcy i dziewczęta po I klasie gimnazjum.

III stopień Oazy Nowej Drogi – chłopcy i dziewczęta po klasie II gimnazjum.

OAZA NOWEGO ŻYCIA (ONŻ)

Stopień 0 ONŻ – chłopcy i dziewczęta po III klasie gimnazjum i starszych, którzy nigdy nie byli na rekolekcjach Ruchu Światło-Życie.

Stopień I ONŻ – chłopcy i dziewczęta po klasie III gimnazjum, którzy byli na stopniu III OND lub 0 stopniu ONŻ i uczestniczyli w całorocznych spotkaniach formacyjnych w grupie Stopień II ONŻ – chłopcy i dziewczęta po I stopniu ONŻ, którzy realizowali program formacyjny według Dziesięciu kroków ku dojrzałości chrześcijańskiej.

Stopień III ONŻ – chłopcy i dziewczęta, którzy realizowali program formacyjny po II stopniu ONŻ

Diakonia, czyli służba

Ruch Światło-Życie proponuje swoim członkom wykorzystywanie otrzymanych talentów dla dobra całej wspólnoty, powołując do działania tzw. „diakonie”. To greckie słowo funkcjonuje w swoim pierwotnym znaczeniu i oznacza po porostu „służbę”. Oznacza też grupę ludzi połączonych wspólną pasją, zamiarami i celami, działającą na rzecz innych członków Ruchu.

Modlitwa spontaniczna

Zaczyna się prosto – od wezwania Ducha Świętego, by zjawił się pośród nas. To On ma być Reżyserem spotkania, my się Mu poddajemy, żadnej mowy nie przygotowujemy sobie wcześniej – i w tym właśnie tkwi spontaniczność. Jest praktykowana ma głos w czasie spotkań w małej grupie, może mieć różne formy: błagania, dziękczynienia, uwielbienia.

Domowy Kościół

To gałąź rodzinna Ruchu Światło – Życie, pomaga małżonkom żyjącym w sakramencie małżeństwa czerpać z łaski i mocy tego sakramentu, uczy ich nim żyć i celebrować go przez całe życie. Małżeństwa raz w miesiącu uczestniczą w spotkaniach kręgu, czyli w grupie od 4 do 7 małżeństw, w czasie którego modlą się, opowiadają o swoich doświadczeniach, sukcesach i porażkach w klimacie zaufania i życzliwości.

Na podst.: www.wruchu.oaza.pl


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Anna Dąbrowska

Anna Dąbrowska

Zobacz inne artykuły tego autora >
Anna Dąbrowska
Anna
Dąbrowska
zobacz artykuly tego autora >