Jutro Niedziela – IV Wielkanocna C

Co stoi za “sukcesem” Kościoła? Nie strategia ludzi, ale Słowo Boga

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

PUNKT WYJŚCIA


IV Niedziela Wielkanocna • Niedziela Dobrego Pasterza • KOLEKTA: Modlimy się abyśmy podążając za zwycięskim Pasterzem doszli do niebieskich radościKOLOR: biały • CZYTANIA: Dzieje Apostolskie Dz 13, 14. 43-52; Psalm Ps 100 (99), 2-3. 4-5; Księga Apokalipsy 5, 11-14; Ewangelia wg św. Jana 10, 27-30

 

 

• CHMURA SŁOWA •

wordle2

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Dziejów Apostolskich

(Dz 13, 14. 43-52)

W owym czasie Paweł i Barnaba, przeszedłszy przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, weszli w dzień szabatu do synagogi i usiedli. A wielu pobożnych prozelitów towarzyszyło Pawłowi i Barnabie, którzy w rozmowie starali się zachęcić ich do wytrwania w łasce Boga. W następny szabat zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł. Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: «Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”». Poganie, słysząc to, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli. Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj. Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni, strząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium. A uczniowie byli pełni wesela i Ducha Świętego.

Oto Słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Nowy rozdziałDz 13, 14. 43-52

Usłyszymy o wydarzeniu, które zdecydowało o zmianie strategii Apostołów. Odtąd już nie ku Żydom, ale ku poganom kierowali Słowo

KSIĘGA: Dzieje Apostolskie • AUTOR: Łukasz • CZAS POWSTANIA: ok. 80 r.
KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Antiochia Pizydyjska • CZAS: ok. • BOHATEROWIE: Paweł, Barnaba, mieszkańcy Antiochii (Żydzi i poganie)


MISJA PAWŁA • Przenosimy się do 13 rozdziału Dziejów Apostolskich. A to oznacza, że pierwsze czytanie pochodzi nie z części poświęconej historii Kościoła w Jerozolimie (rozdziały 1-12), ale misji św. Pawła. Samo powołanie Pawła jest opisane w >> Dz 9 • Od rozdziału 13 rozpoczyna się opis misji Pawła. Pozostanie on głównym bohaterem już do końca Dziejów Apostolskich.

ANTIOCHIA PIZYDYJSKA • To początek misyjnej drogi Pawła. Wcześniej, wraz z towarzyszami, odwiedził Seleucję i Cypr (>> Dz 13,4-12) • W Antiochii Pizydyjskiej Łukasz opisuje nabożeństwo w tamtejszej synagodze, podczas którego przełożeni synagogi proszą Pawła o słowo zachęty dla ludu. Paweł wypowiada kerygmat (>> Dz 13,13-42).

ZWROT KU POGANOM • Dzisiejsze pierwsze czytanie opisuje – poza pierwszymi dwoma zdaniami – wydarzenia z następnego szabatu. Zwróćmy uwagę na cztery szczegóły: • popularność Piotra i Barnaby, wokół których gromadzi się całe miasto, by słuchać słowa Bożegozazdrość Żydów i zmiana dotychczasowej, przyjaznej postawy • skierowanie się ku poganom. Apostołowie kierują wówczas swe kroki do pogan, których wielka liczba przyjmuje Ewangelię • wywołanie prześladowań Pawła i Barnaby.

 

NAJWAŻNIEJSZE WERSETY


Paweł o tym, dlaczego apostołowie kierują Ewangelię do pogan: Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan

Prawdziwa strategia Apostołów: Uwielbiali Słowo Pańskie

Niebezpieczeństwo zazdrości: Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł

…i dalsze jej konsekwencje: podburzyli pobożne a wpływowe kobiety i znaczniejszych obywateli, wywołali prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic

 

LINKI


“Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi” (Dz 13,47)
Iz 49,6: To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi

 

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


POKONANI? • Wydaje się, że dwaj wielcy głoszący, Paweł i Barnaba, zostali pokonani siłą nienawiści i zazdrości swoich braci. Ci wyrzucili ich z Antiochii Pizydyjskiej

SŁOWO ROŚNIE • A jednak, pisze Łukasz, Słowo rozszerzało się po całym kraju. Ci którzy byli przeznaczeni do życia, uwierzyli (Dz 13,48-49) • Słowo ma samo w sobie moc, która pokonuje zewnętrzne przeciwności i zdobywa ludzkie serca. Jest jak ziarno, które wystarczy, że zostanie rzucone a rozwija się i rośnie, głoszący nie wie jak. To Słowo daje życie, które nie kończy się w tym świecie. Uczniowie pełni wesela i Ducha pośród przeciwności głoszą Ewangelię Zmartwychwstałego. Doświadczają radości, która jest zapowiedzią radości nieba, radości tych, którzy zmartwychwstają

 

CZY WIESZ ŻE…


Strategia głoszących I w. prowadziła ich kroki najpierw do synagogi. Tam głosili Ewangelię o Chrystusie, zyskując często wyznawców pośród prozelitów, pobożnych pogan nawróconych na judaizm. To czas kiedy Kościół stanowi jeszcze jedno z synagogą. Na horyzoncie rysuje się już jednak rozłam. Żydzi radykalnie odrzucają Ewangelię o Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 100, 2-3. 4-5)

REFREN: My ludem Pana i Jego owcami.

Służcie Panu z weselem, stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, z hymnami w Jego przedsionki, chwalcie i błogosławcie Jego imię. Albowiem Pan jest dobry, Jego łaska trwa na wieki, a Jego wierność przez pokolenia.

[01][02]

PSALM

Owce jego pastwiskaPs 100 (99), 2-3. 4-5

Już starożytny psalm użył najlepszego określenia definiującego naszą relację z Bogiem: jesteśmy Jego ludem, owcami Jego pastwiska

PSALM • AUTOR: anonimowy lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 536 r. po Chr.


PSALM WEZWANIA • Ci, którzy odmawiają Liturgię Godzin, znają psalm 100 na pamięć. Jest to bowiem jeden z psalmów wezwania, odmawianych zaraz po przebudzeniu. Należy do gatunku hymnu (hebr. tehillah) czyli modlitwy bezinteresownego uwielbienia.

WPROWADZENIE DO LITURGII • W starożytności psalm mógł służyć jako wprowadzenie do liturgii świątyni. Razem z lewitami recytowali go Izraelici wstępujący do przedsionków Pana. Być może werset 3 był wołaniem wiernego ludu, przychodzącego, aby oddać chwałę Panu: Wiedzcie, że Pan jest Bogiem: On sam nas stworzył, my Jego własnością, jesteśmy Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

ZAPROSZENIE • Usłyszymy cały psalm 100. Do Liturgii Słowa w niedzielę Dobrego Pasterza psalm 100 został wybrany z całą pewnością z powodu użytych w nim słów definiujących relację ludzi z Bogiem poprzez metaforę pasterz – owce. Tę samą metaforę spotkamy w Ewangelii • Zwróćmy jednocześnie uwagę na radość i optymizm, którymi promieniuje ten psalm.

 

 

NAJWAŻNIEJSZE WERSETY


Psalm 100 o tym, kim jest Pan: Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, On sam nas stworzył.

Psalm 100 o tym, kim jesteśmy my: Jesteśmy Jego własnością, Jego ludem, owcami Jego pastwiska

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła

(Ap 7, 9. 14b-17)

Ja, Jan, ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I rzekł do mnie jeden ze Starców: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi. Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu».

Oto Słowo Boże

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Pod Bożym namiotemAp 7, 9. 14b-17

Tylko oczyszczeni znajdą miejsce dla siebie pod Bożym namiotem

KSIĘGA: Apokalipsa • AUTOR: Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 54-60 r. (prześladowania w czasach Nerona) lub ok. 81-96 r. (prześladowania za czasów Domicjana).
KATEGORIA: wizja apokaliptyczna • MIEJSCE: wyspa Patmos • CZAS: Dzień Pański


APOKALIPSA JANA • Pozostajemy w Apokalipsie Jana. Przypomnijmy, że nazwa tej księgi nie ma nic wspólnego z katastroficznym znaczeniem, jakie zapisało się w pop-kulturze. “Apokalipsa” oznacza dosłownie: ‘odsłonięcie, zdjęcie zasłony, objawienie’. Autorem Apokalipsy jest Jan (>> 1,1; 22,8), który przebywa na wygnaniu na wyspie Patmos, według większości badaczy to Jan Ewangelista.

OPIECZĘTOWANI • Usłyszymy fragment siódmego rozdziału. To rozdział, który daje “wytchnienie pośród” plag spadających na ziemię. Pomiędzy szóstą a siódmą pieczęcią od Wschodu Słońca (to symbol Zmartwychwstania), przychodzi Anioł, którego zadaniem jest opieczętować na czołach sługi Boga. Pieczęć, znak przynależności do Pana, ma uchronić ich przed śmiercią i karą. 144 tysiące opieczętowanych z 12 pokoleń Izraela to obraz nieprzebranego tłumu zbawionych. Stoją oni przed Bogiem i Barankiem uczestnicząc w liturgii zbawionych.

BIAŁE SZATY • Usłyszymy opis kolejnej wielkiej wizji otwartego nieba. Jan widzi wielki tłum, który przybywa z każdego narodu, plemienia, ludu i języka. Zwróćmy uwagę na białe szaty i palmy. Jeden ze starców tłumaczy: to ci, którzy wyszli z Wielkiego Prześladowania. Wyprali swe szaty i wybielili je krwią Baranka. Dalej opisuje ich jako mieszkających bezpiecznie pod Bożym namiotem, gdzie nie cierpią głodu ani pragnienia, gdzie Baranek sam prowadzi ich do źródeł wody żywej.

 

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


Tłum, który widzi Jan, to oczywiście, ci którzy po życiu pełnym zmagań i prześladowania doszli już do kresu, do chwały nieba. W obrazach tych znaleźć można jednak także klucz do ich zwycięstwa i do życia i zmartwychwstania, które rozpoczyna się już dziś, na ziemi. Po pierwsze, zbawieni obmyli swoje szaty we krwi Baranka (Ap 7,14). To znak zanurzenia się w tajemnicę męki i zmartwychwstania Jezusa. Jego Krew, którą przyjmujemy w Eucharystii i która spływa na nas w sakramencie pokuty i pojednania, oczyszcza nas z grzechu, pozwala odzyskać na nowo godność dzieci Bożych. Otrzymujemy nową szatę konieczną do tego, aby wejść na ucztę w Królestwie Niebieskim. Podobne nawiązanie do Eucharystii odnaleźć można w obrazie Boga, który gasi głód i pragnienie swoich wiernych. Chleb, którym jest Słowo i Ciało Pana, napój którym jest jego Krew, gaszą najdotkliwsze pragnienie i głód naszego życia, pragnienie trwania nie umierania, pragnienie sensu, miłości i nadziei. Wreszcie Baranek prowadzący nas do źródeł wody żywej, to sam Pan, który w swoim Kościele prowadzi nas najpierw do źródła chrzcielnego a potem do źródła, z którego wiecznie tryskają dary Jego Ducha, to jest do swojego Słowa. Nowe życie, życie zmartwychwstania rośnie w nas już dziś, kiedy uczestniczymy w sakramentach Kościoła.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii według świętego Jana

(J 10, 27-30)

Jezus powiedział: «Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

Oto słowo Pańskie

[01][02]

EWANGELIA

Rozpoznać i iśćJ 10, 27-30

Co to jest Kościół? Dlaczego trwa? Metafora Pasterz – owce pomaga to zrozumieć. Kluczem tworzącym tę więź jest “słuchanie”

EWANGELISTA: św. Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 90 r.
KATEGORIA: mowa • MIEJSCE: Świątynia jerozolimska • CZAS: ok. 33 r., przed Zmartywchwstaniem • KTO MÓWI: Jezus • ADRESACI: uczniowie • WERSJE: brak


NIEDZIELA DOBREGO PASTERZA • Mimo że trwa Okres Wielkanocny, Ewangelia opisze wydarzenia sprzed Zmartwychwstania, opisane w rozdziale 10. Dlaczego? Przyczyną jest fakt, iż IV niedziela wielkanocna to niedziela Dobrego Pasterza i co rok tego dnia Liturgia korzysta zawsze z mowy Jezusa zatytułowanej “Dobry Pasterz” (>> J 10) • Znajduje się ona w tzw. Księdze Znaków (rozdziały 1-12), opowiadającej o siedmiu znakach objawiających Misterium Pana. Jezus, objawiając i opisując swoją misję, używa formuły JA JESTEM, a to nawiązuje do objawienia Boga w Księdze Wyjścia (>> Wj 3,14) • Przemowa, w której Jezus nazywa siebie Dobrym Pasterzem, następuje zaraz po uzdrowieniu niewidomego od urodzenia (patrz: IV niedziela Wielkiego Postu rok A). Dość długie i burzliwe opowiadanie nie tylko o ślepcu, ale i o faryzeuszach, kończy się rozmową Jezusa z faryzeuszami. Czy i my jesteśmy niewidomi? – pytają. Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: Widzimy, grzech wasz trwa nadal

DOBRY PASTERZ • W roku A czytana jest pierwsza część (>> IV NIEDZIELA WIELKANOCNA ROK A) Faryzeuszom, czyli duchowym przywódcom ludu, którzy w rzeczywistości są ślepymi przewodnikami, Jezus wyjaśnia, kim jest prawdziwy pasterz, a kim złodziej i rozbójnik. We fragmencie, który usłyszymy – choć to Niedziela Dobrego Pasterza – Jezus jeszcze nie określa siebie Dobrym Pasterzem. Mówi zaś o sobie: Ja jestem bramą owiec • W roku B (>> IV NIEDZIELA WIELKANOCNA ROK B) Jezus nazywa siebie Dobrym Pasterzem. Definiuje to faktem, że dobry pasterz nie opuszcza owiec w niebezpieczeństwie • Warto sobie uprzytomnić, że mowa Jezusa Jestem dobrym pasterzem wywołała rozłam pomiędzy Żydami (>> J 10,19-26): jedni uważali Go za opętanego, inni przypuszczali, że jest Mesjaszem. W świątyni otoczyli Jezusa i zapytali wprost: Jeśli ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie.

KIM JESTEŚ? • Usłyszymy trzecią część mowy, ale tę, która jest odpowiedzią Jezusa na pytanie Żydów. Zwróćmy uwagę nie tylko na metaforę Pasterz – owce, ale przede wszystkim na niezwykłą relację Jezusa ze swym Ojcem. To tam pada odpowiedź Jezusa na pytanie: Kim jesteś. Odpowiedź, która w konsekwencji zostanie uznana za bluźnierstwo i spowodowała, że Żydzi chcieli Jezusa ukamienować (>> J 10, 31-39) • Jednak szczególną uwagę zwróćmy na te słowa Jezusa, które opisują Kościół jako wspólnotę Jezusa z uczniami, pasterza z owcami. Kluczowe jest słuchanie głosu pasterza.

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY

Odpowiedź Jezusa na pytanie “Czy jesteś Mesjaszem”: Ja i Ojciec jedno jesteśmy

Świadectwo Jezusa o Ojcu: Ojciec mój… jest większy od wszystkich

Oto Kościół: Moje owce słuchają mego głosu… Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki

 

JESZCZE O EWANGELII


Dobry Pasterz daje życie wieczne (J 10,28a). To życie rodzi się w nas poprzez spotkanie z Jego Słowem. Wszystkim tym, którzy słuchają Słowa Pan obiecuje głęboką więź. Ja znam je – oznacza bliskość i miłość. Jezus, Dobry Pasterz dodaje: nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z moich rąk (J 10,28b). Zaginięcie oznacza tu nie tylko zwykłe zgubienie się w drodze. To zagubienie, które wróży zagładę (apollymi), potępienie, jak mówi to dosłownie tekst grecki. To jedno z niewielu miejsc w Biblii, gdzie z taką pewnością stwierdza się, że dla tych, którzy słuchają Słowa Jezusa i podążają za nim, nie ma potępienia. Ich życie jest bezpiecznie ukryte w ręku Boga. Nikt nie wyrwie nas, czy jak mówi tu tekst grecki, nie porwie (harpadzo) z jego ręki. Nie staniemy się łatwym łupem Złego i nie zmieni nas ten świat. Ojciec jest mocniejszy niż wszystko. Dzięki Słowu doświadczamy już pokoju i bezpieczeństwa nieba.

 

TWEETY






 

STO SŁÓW


Ci, którzy szukają odpowiedzi na pytanie, jak to możliwe, że Kościół powstał, przetrwał i – zewnętrznie – jest nawet prężną instytucją gromadzącą miliardy członków, z pewnością wymienią wiele przesłanek. Wiele z nich znajdziemy w Liturgii Słowa. Bo czyż decyzja św. Pawła o zwróceniu się ku poganom (I CZYTANIE) nie była “strategiczna” dla otwarcia się Kościoła na świat, kluczowa dla jego przyszłej pozycji?

Tymczasem Liturgia Słowa mówi coś zgoła innego. To nie z powodu celnych strategicznie decyzji Pawła Kościół dotarł aż po krańce ziemi. Kościół trwa, bo głosi Słowo. Paweł wraz z towarzyszami uwielbiali Słowo Pańskie przecież. Bo w rzeczywistości Kościół jest bardziej owczarnią niż instytucją (EWANGELIA). Zasila się Słowem. Tym jedynym, pasterskim Słowem.

 

1/5
Dobry Pasterz na XVIII-wiecznej, mołdawskiej ikonie
2/5
"Dobry pasterz", fragment mozaiki, Kościół San Lorenzo, Rzym
3/5
"Dobry pasterz", Jean-Baptiste de Champaigne, XVII w., Pałac Sztuk Pięknych w Lille, Francja
4/5
"Św. Barnaba przedstawiony na ikonie", muzeum św. Barnaby, Salamis, turecka część Cypru
5/5
Witraż w kościele św. Jana Chrzciciela, Ashfield, Australia, fot. Toby Hudson, WikimediaCommons
poprzednie
następne

 


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

Doktor nauk biblijnych, wykładowca KUL oraz WSD w Kielcach. Sekretarz czasopism biblijnych The Biblical Annals oraz Verbum Vitae. Uczestnik programów radiowych i telewizyjnych popularyzujących Biblię: W Namiocie Słowa, Szukając Słowa Bożego, Telewizyjny Uniwersytet Biblijny (Radio Maryja i Telewizja Trwam). Moderator Dzieła Biblijnego Diecezji Kieleckiej.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Show comments
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – III Wielkanocna C

Tam wszystko się zaczęło… Oto jak Zmartwychwstały odmienił Piotra

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

PUNKT WYJŚCIA


III Niedziela Wielkanocna rok C, Niedziela inaugurująca Tydzień Biblijny • KOLEKTA: Modlimy się abyśmy ciesząc się z odzyskanej godności przybranych dzieci Bożych i z ufnością oczekiwali chwalebnego dnia zmartwychwstania • KOLOR: białyCZYTANIA: Dzieje Apostolskie 5, 27b-32. 40b-41; Psalm 30; Księga Apokalipsy 5, 11-14; Ewangelia wg św. Jana

 

• CHMURA SŁOWA • wordle22

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Dziejów Apostolskich

(Dz 5,27b-32.40b-41)

Arcykapłan zapytał apostołów: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka? Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi - odpowiedział Piotr i Apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni. I zabronili im przemawiać w imię Jezusa, a potem zwolnili. A oni odchodzili sprzed Sanhedrynu i cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla imienia /Jezusa/.

Oto Słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Kiedy Bóg mówi…Dz 5,27b-32.40b-41

“Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” – odpowiada Piotr arcykapłanom tłumacząc, dlaczego Apostołowie nie respektują ich zakazu

KSIĘGA: Dzieje Apostolskie • AUTOR: Łukasz • CZAS POWSTANIA: ok. 80 r.

KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE AKCJI: Jerozolima, Sanhedryn • CZAS AKCJI: rok 33, po zmartwychwstaniu i Zesłaniu Ducha Świętego


PIERWSZE CHWILE KOŚCIOŁA Podobnie jak tydzień temu, usłyszymy fragment z 5 rozdziału Dziejów Apostolskich (z tej księgi pochodzi każde pierwsze niedzielne czytanie w Okresie Wielkanocnym). Pamiętamy, że pierwszych dwanaście rozdziałów poświęconych jest historii Kościoła w Jerozolimie oraz misji Piotra Oprócz entuzjazmu głoszenia Ewangelii i rodzącej się na oczach wspólnoty Kościoła, apostołowie doświadczali też trudności i prześladowań.

PRZEŚLADOWANIA • W ubiegłą niedzielę słyszeliśmy opis rodzącej się wspólnoty Kościoła (>>II Niedziela Wielkanocna). Po tamtym fragmencie następuje opowiadanie o reakcji pełnych zawiści arcykapłanów i saduceuszy, którzy wtrącili Apostołów do więzienia. Stało się tak dlatego, iż arcykapłani zakazali apostołom przemawiać i nauczać w imię Jezusa (>>Dz 4, 18) • Nastąpiło jednak cudowne uwolnienie – w nocy Anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich, powiedział: “Idźcie i głoście w świątyni…” (>>Dz 5, 17-20) • Kiedy więzienie zastano puste, wszczęto poszukiwania. Wkrótce znaleziono ich nauczających w świątyni. Przyprowadzono ich przed Sanhedryn (>>Dz 5, 17,21-27). Właśnie w tym momencie rozpoczyna się pierwsze czytanie.

PRZESŁUCHANIE APOSTOŁÓW Czytanie stanowi relacja z krótkiego przesłuchania Apostołów. Pominięta jest relacja o Gamalielu (>>CZY WIESZ, ŻE). Usłyszymy najpierw zarzut arcykapłana, potem odpowiedź Piotra,  następnie decyzję Sanhedrynu Zwróćmy uwagę na  fakt, że z punktu widzenia prawa Sanhedryn miał słuszny zarzut: apostołowie czynili wbrew zakazowi, oraz na odpowiedź Piotra, dlaczego w tym wypadku apostołowie nie posłuchali arcykapłana.

 

NAJWAŻNIEJSZE WERSETY


Odpowiedź Piotra na zarzut o złamanie zakazu: Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi

Piotr głosi krzyż Jezusa: Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, przybiwszy do krzyża

Reakcja Apostołów po przesłuchaniu: cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla imienia Jezusa

 

LINKI


• Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, przybiwszy do krzyża. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów (Dz 5, 28?)

Mk 8,31-33: I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa. Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: “Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku”

 

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


Co zadecydowało o tym, że pierwsi chrześcijanie nie zostali wchłonięci przez judaizm i zachowali swoją tożsamość wobec tak wielu różnych wyznań?

• Kościół jak ziarno gorczycy Chrześcijaństwo było wówczas zaledwie kroplą w morzu innych wielkich starożytnych religii i filozofii. Bardziej niż rozłożyste, potężne drzewo przypominało wówczas ziarenko gorczycy, najmniejsze ze wszystkich nasion. Musiało także określić swoją rolę i pozycję wobec Prawa, świątyni i religii żydowskiej, za której część było wciąż uważane.

• Bardziej słuchać Boga Piotr miał wszelkie podstawy, aby sądzić, że tragiczna historia Mistrza może powtórzyć się także w przypadku jego i jego najbliższych. Wcześniej został przecież wraz z innymi apostołami uwięziony przez saduceuszów, zazdrosnych o tłumy słuchające Dobrej Nowiny o Jezusie. Piotr był gotów postawić na szali własne życie i bezpieczeństwo. Także teraz, sprowadzony ponownie przed Sanhedryn, trzyma się mocno Słowa Bożego, oznajmiając: Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi

• Dar Ducha Piotr jest również pewien, że posłuszeństwo Słowu sprawia, że uczeń Jezusa nigdy nie jest sam. Nawet stając naprzeciw silniejszym od siebie, całemu pogańskiemu światu, ma przy sobie obecność Ducha Świętego, dar dla tych, którzy słuchają Słowa. W jego mocy i obecności można odważnie dawać świadectwo o Panu.

Siłą pierwszych chrześcijan było przylgnięcie do Słowa Bożego.

 

CZY WIESZ, ŻE…


Czytanie pomija ciekawy wątek dotyczący Gamaliela (>>Dz 5,34-39) Gamaliel, faryzeusz, jako jedyny z Sanhedrynu zareagował inaczej niż pozostali (wpadli w gniew i chcieli ich zabić): gdy zabrał głos, zaproponował zasadę: puśćcie ich! Jeżeli bowiem od ludzi pochodzi ta myśl czy sprawa, rozpadnie się, a jeżeli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie jej zniszczyć. I dodał ostrzeżenie: oby się nie okazało, że walczycie z Bogiem Według relacji Łukasza, Sanhedryn usłuchał Gamaliela i puścił Apostołów wolno, zamiast srogo ukarać

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 30,2.4-6.11-13) REFREN: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś

Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie. Panie, mój Boże, z krainy umarłych wywołałeś moją duszę i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.

Śpiewajcie psalm wszyscy miłujący Pana i pamiętajcie o Jego świętości. Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaska przez całe życie.

Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, Panie, bądź moją pomocą. Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.

[01][02]

PSALM

Z Krainy umarłychPs 30, 2.4.5-6.11.12a.13b

W psalmie odnajdujemy zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią. Równocześnie doświadczenie apostołów, świadków Zmartwychwstałego pośród niebezpieczeństw

PSALM 30 • AUTOR: anonimowy lewita (wg starożytnej tradycji – Dawid) • CZAS POWSTANIA: przedwygnaniowy


CUDOWNE OCALENIE • Dziękczynienie po śmiertelnym niebezpieczeństwie – tak zatytułowany jest Psalm 30 w Biblii Tysiąclecia. Należy do gatunku modlitwy dziękczynienia jednostki (hebr. todah). Psalmy tego typu wykonywano w świątyni jerozolimskiej, dziękując Bogu za cudowną interwencję, składając Mu ofiarę i ucztując z bliskimiMówi o doświadczeniu człowieka cudem ocalonego od śmierci, który dziękuje Bogu za wybawienie. Jakiego  niebezpieczeństwa uniknął? Z treści psalmu tego nie wiemy dokładnie, może było tozagrożenie zewnętrzne, np. od ludzi (Nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie)może groźna choroba (Tyś mnie uzdrowił) a może też choroba duchowa (Z krainy umarłych wywołałeś… Ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu).

GORSZE NIŻ ŚMIERĆ • Wysłuchamy fragmentów Psalmu 30. Wybrano te wersety, które nawiązują do tematu Liturgii Słowa. Pokazują, że istnieje jeszcze inna śmierć, gorsza. Człowiek, w pełni sił i zdrowia, w rzeczywistości może błądzić w krainie umarłych. Ale Bóg i z takiej śmierci wybawiaDlaczego akurat psalm 30 został wybrany? Z jednej strony, odnajdujemy w nim zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią. Z drugiej, przypomina sytuację pierwszych chrześcijan, którzy z powodu wyznawanej wiary nieustannie znajdują się w niebezpieczeństwie śmierci.

 

NAJWAŻNIEJSZE WERSETY


Doświadczenie psalmisty, które stało się udziałem apostołów: Nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie

I jeszcze inne, po zmartwychwstaniu Jezusa:  Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła

(Ap 5,11-14)

Ja Jan ujrzałem, i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i Zwierząt, i Starców, a liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy, mówiących głosem donośnym: Baranek zabity jest godzien wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo. A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich przebywa, usłyszałem, jak mówiło: Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc, na wieki wieków! A czworo Zwierząt mówiło: Amen. Starcy zaś upadli i oddali pokłon.

Zmartwychwstał Chrystus, który wszystko stworzył i zlitował się nad ludźmi.Oto Słowo Boże

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Liturgia niebaAp 5,11-14

Przez uchylone bramy nieba wpatrujemy się – wraz ze świętym Janem – w liturgię niebiańską.

KSIĘGA: Apokalipsa • AUTOR: Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 54-60 r. (prześladowania w czasach Nerona) lub ok. 81-96 r. (prześladowania za czasów Domicjana).

KATEGORIA: wizja apokaliptyczna


APOKALIPSA JANA • Nazwa tej księgi nie ma nic wspólnego z katastroficznym znaczeniem, jakie zapisało się w pop-kulturze. “Apokalipsa” oznacza dosłownie: ‘odsłonięcie, zdjęcie zasłony, objawienie’. Autorem Apokalipsy jest Jan (>> 1,1; 22,8), który przebywa na wygnaniu na wyspie Patmos • Czy to Jan Ewangelista? Uważa tak tradycja apostolska. Ale naukowcy wymieniali też: Jana Chrzciciela, Jana Marka, nieznanego proroka palestyńskiego Jana, czy Jana Prezbitera z Efezu. Za autorem czwartej Ewangelii przemawiają tematy łączące Apokalipsę z Ewangelią: • Jezus Logos (Ap 19,13; J 1,1,14) • żywa woda (Ap 7,17; J 7,38) • Niewiasta (Ap 12,1; J 19,26), czy motyw  • Baranka.

NIEBIAŃSKA LITURGIA • Czwarty i piąty rozdział Apokalipsy Jana opisują liturgię, celebrowaną w Królestwie Boga • W czwartym rozdziale Jan ogląda tron i zasiadającego na nim Boga, otoczonego siedmioma Duchami i Czterema Istotami, które symbolizują całe stworzenie. Oddają one pokłon Stwórcy • W rozdziale piątym, apostoł ogląda wizję Baranka, odbierającego z rąk Przedwiecznego Księgę, symbolizującą losy i historię świata. Na jego widok Cztery Istoty i Starcy upadają na twarz, a spośród obłoków kadzideł wznosi się pieśń na cześć zabitego i zmartwychwstałego Chrystusa oraz Ojca.

PIEŚŃ ZBAWIONYCH • Usłyszymy zatem opis liturgii niebiańskiej: po pieśni stworzenia (>>Ap 4), słuchamy pieśni zbawionych. Intonują ją istoty żyjące, starcy i niezliczony tłum odkupionych. którzy śpiewają na cześć Baranka • Warto wiedzieć, że całe stworzenie, symbolizowane jest przez Cztery Istoty. Starcy symbolizują patriarchów, sprawiedliwych, lud kapłański.

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY


Zachęta do napisania apokalipsy: Co widzisz, napisz w księdze

Moc w słabości: Baranek zabity jest godzien wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo

 

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


Przez uchylone bramy nieba wsłuchujemy się razem z Janem w liturgię niebiańską.

ŚPIEW • Nieprzeliczone głosy układają się w pieśń uwielbienia za dzieła, których Ojciec dokonał w Jezusie: Baranek zabity jest godzien wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo

GEST • Do Baranka należy ostatecznie wszelkie panowanie w tym i przyszłym świecie. Wszelkie stworzenie zegnie swoje kolana przed Ojcem i Synem, przed siedzącym na tronie i Barankiem

SŁOWO BOŻE • W wizji Janowej pieśń uwielbienia pieczętuje słowo Amen. Wypowiadają je cztery zwierzęta. Już wczesna tradycja apostolska (św. Ireneusz) widziała w nich symbol czterech ewangelistów – Mateusza, Marka, Łukasza i Jana • Słowo Boże pieczętuje i potwierdza pieśń uwielbienia. W nim zawiera się nowa pieśń zbawionych, której uczymy się już dziś, żeby pewnego dnia zaintonować ją przed tronem Boga i Baranka.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii według świętego Jana

(J 21,1-19)

Jezus ukazał się znowu nad Morzem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: Idę łowić ryby. Odpowiedzieli mu: Idziemy i my z tobą. Wyszli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie złowili. A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus. A Jezus rzekł do nich: Dzieci, czy nie macie nic do jedzenia? Odpowiedzieli Mu: Nie. On rzekł do nich: Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie. Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć. Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: To jest Pan! Szymon Piotr usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę - był bowiem prawie nagi - i rzucił się w morze. Reszta uczniów dobiła łodzią, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko - tylko około dwustu łokci. A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli żarzące się na ziemi węgle, a na nich ułożoną rybę oraz chleb. Rzekł do nich Jezus: Przynieście jeszcze ryb, któreście teraz ułowili. Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości, sieć się nie rozerwała. Rzekł do nich Jezus: Chodźcie, posilcie się! Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: Kto Ty jesteś? bo wiedzieli, że to jest Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im - podobnie i rybę. To już trzeci raz, jak Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał. A gdy spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci? Odpowiedział Mu: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego: Paś baranki moje. I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie? Odparł Mu: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego: Paś owce moje. Powiedział mu po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: Czy kochasz Mnie? I rzekł do Niego: Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego Jezus: Paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz. To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to rzekł do niego: Pójdź za Mną!

Oto słowo Pańskie

[01][02]

EWANGELIA

Nad Jeziorem Galilejskim J 21,1-14

Po raz trzeci Jezus ukazał się Apostołom w ich rodzinnych stronach. To ciekawe, że u Jana dopiero po zmartwychwstaniu Piotr słyszy “Pójdź za mną”

EWANGELISTA: św. Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 90 r. KATEGORIA: wydarzenie

MIEJSCE: Galilea, Jezioro Tyberiadzkie • CZAS: ok. 33 r., po Zmartwychwstaniu • BOHATEROWIE: Jezus, Piotr, Tomasz, Natanael, Jakub, Jan i dwaj inni • WERSJE: brak


PIERWSZE ZAKOŃCZENIE • Zeszłotygodniowe opowiadanie o objawieniu Jezusa zmartwychwstałego w pierwszym i ósmym dniu tygodnia, popularnie zwane “Niewierny Tomasz” (>>II NIEDZIELA ZWYKŁA) to tak zwane pierwsze zakończenie ewangelii św. Jana. Oznacza to, że w tym miejscu – według pierwotnego zamysłu – miała kończyć się Ewangelia św. Jana.

EPILOG Jednak rozdział 21 to dodany przez samego Jana lub jednego z jego uczniów epilog. Zawiera ostatnie z trzech ukazań się Jezusa zmartwychwstałego w Ewangelii wg św. Jana. Przypomnijmy, pierwszą, która ujrzy Pana, jest Maria Magdalena. Następnie Jezus  ukazuje się dziesięciu (nie ma wśród nich już Judasza) zamkniętym w Wieczerniku z obawy przed Żydami i obdarza ich swoim Duchem Umieszczone w epilogu trzecie objawienie się Zmartwychwstałego ma miejsce – w przeciwieństwie do poprzednich – nad Jeziorem Genezaret. Jezus spotyka Piotra, Natanaela oraz synów Zebedeusza wraz z innymi uczniami.

W GALILEI • Ksiądz będzie miał do wyboru krótszą bądź dłuższą wersję Ewangelii. Dłuższa zawiera dodatkowo – poza opowiadaniem o cudownym połowie – rozmowę z Piotrem, podczas której Jezus trzykrotnie zadaje mu pytanie o miłośćZwróćmy uwagę na ten dialog (jego dokładna analiza >> JESZCZE O EWANGELII).

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY


Jezus o śmierci Piotra: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz».

Jezus powołuje Piotra: Pójdź za Mną

 

JESZCZE O EWANGELII


PO ZDRADZIE • Piotr to apostoł, którego Pan postawił na czele Dwunastu i który przez swoją zdradę i niezrozumienie Mistrza najdotkliwiej go zawiódł. Czy można sobie wyobrazić, że Piotr stanie się jeszcze jego świadkiem?

CIEMNA NOC • Widzimy Piotra pośrodku jego nocy ciemnej, oddalenia od Jezusa. Z głębokim przeświadczeniem, że zawiódł Mistrza powraca do Galilei, żeby znowu zająć się łowieniem ryb (>> J 21,1-3). Czy wraca po prostu do dawnego życia, od którego kiedyś powołał go Jezus, czy też zgodnie ze Słowem Pana wraca do Galilei, aby tam oczekiwać na dalsze znaki (>> Mt 28,10)? Trudno pojąć to, co dzieje się w jego duszy. Piotr nosi w sobie jeszcze ranę zdrady, której sam nie potrafi sobie wybaczyć. Bez zagojenia tej rany, nie będzie potrafił zdobyć się na świadectwo o Jezusie.

KOCHASZ DO KOŃCA? • Jezus, stając przed Piotrem, nie pyta o przyczyny zdrady. Rozpoczyna dialog od pytania o miłość: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci? • Jezus pyta o miłość do końca, agape, miłość, która oddaje swoje życie za ukochaną osobę • Piotr odpowiada: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Kocha Jezusa, ale miłością przyjaciela (fileo)

DRUGIE PYTANIE • Mistrz nie daje za wygraną. Pyta ponownie o miłość do końca, agape: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie? • Także na to pytanie Piotr odpowiada miłością przyjaciela (fileo): Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham.

MIŁOŚĆ NIEDOSKONAŁA • Za trzecim razem Jezus modyfikuje pytanie: Szymonie, synu Jana, czy kochasz (fileo) Mnie? • Wystarcza mu niedoskonała, oparta bardziej na przyjaźni niż na miłości pełnej poświęcenia relacja z Piotrem.

LECZENIE SERCA • Jezus potrójnym wyznaniem miłości leczył serce Piotra z potrójnej zdrady i zaparcia się. Przyjął jego niedoskonałą miłość • Na tę chwilę musi ona wystarczyć, jednak nie jest to jeszcze jej ostatnie słowo. Pewnego dnia Piotr dojrzeje do oddania swojego życia za Jezusa: Gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz

 

CZY WIESZ, ŻE…


153 oznacza liczbę znanych ówcześnie narodów pogańskich • Nieudany całonocny połów, dzięki obecności Pana, który o brzasku staje na brzegu jeziora, zamienia się w połów tak obfity, że uczniowie doskonale zapamiętali tę liczbę. Mamy w niej symboliczną zapowiedź ich misji, dotrą wkrótce do każdego narodu z Dobrą Nowiną.

 

 

TWEETY





 

STO SŁÓW


Ten szczegół jest charakterystyczny: o ile u Mateusza, Marka i Łukasza Piotr słyszy od Jezusa Pójdź za Mną na początku Jego działalności, nad Jeziorem Genezaret, u Jana – nie. Jan przesuwa ten moment na samo zakończenie swej Ewangelii, gdzie Zmartwychwstały ukazuje się swym uczniom w ich rodzinnych stronach, tam, skąd ich powołał.

To tam mówi do Piotra: Pójdź za mną. Nie przed, ale po trzyletnim towarzyszeniu, pełnym niesłuchania i niezrozumienia, czym jest misja Mesjasza, po niezwykłej formacji zakończonej trzykrotnym zaparciem się Piotra, w końcu, po zmartwychwstaniu. W tym samym miejscu, nad Jeziorem Galilejskim.

Bardziej słuchać Boga niż ludzi – oświadcza arcykapłanom Piotr (I CZYTANIE). Teraz i on głosi krzyż Chrystusa, widząc jak słuchacze zakazują mu tego – tak jak on kiedyś tego zakazywał samemu Jezusowi.

Jezioro Genezaret. To tam się wszystko zaczęło. I tam, po doświadczeniu swej zdrady, cierpienia Jezusa i zmartwychwstania, Piotr był już zupełnie innym człowiekiem

 

1/5
"Cudowny połów ryb", James Tissot, Brooklyn_Museum, Nowy Jork, USA
2/5
"Cudowny połów", Konrad Witz, ok. 1444 r., Musée d art et d histoire w Genewie, Szwajcaria
3/5
"Cudowny połów", Peter Paul Rubens, 1610 r., Luwr, Paryż
4/5
Sebiastiano Ricci, ok. 1695 r., The Detroit Institute of Arts, USA
5/5
"Trzecie ukazanie sie Chrystusa", autor nieznany, pocz XVI w.
poprzednie
następne

 


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

Doktor nauk biblijnych, wykładowca KUL oraz WSD w Kielcach. Sekretarz czasopism biblijnych The Biblical Annals oraz Verbum Vitae. Uczestnik programów radiowych i telewizyjnych popularyzujących Biblię: W Namiocie Słowa, Szukając Słowa Bożego, Telewizyjny Uniwersytet Biblijny (Radio Maryja i Telewizja Trwam). Moderator Dzieła Biblijnego Diecezji Kieleckiej.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Show comments
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >